Mercek

İmplantı bilgisayarda planlamak sonucu gerçekten daha iyi ve daha güvenli yapıyor mu?

Kılavuzlu yerleştirmede konum sapması ölçülebilir biçimde azalıyor; bu kazancın uzun vadeli başarıya ne kattığı ayrı bir soru

Bir klinikte "implantınızı bilgisayarda planlıyoruz" cümlesini duyduğunuzda arkasında genellikle üç ayrı iş vardır: ağzınızın kameralı bir tarayıcıyla alınan dijital ölçüsü, çenenizin üç boyutlu tomografi görüntüsü ve bu ikisinin bilgisayarda üst üste bindirilmesiyle hazırlanan yerleştirme planı. Bazı vakalarda plan ekranda kalmaz, üç boyutlu yazıcıdan çıkan bir cerrahi kılavuza dönüşür ve frezler o kılavuzun içinden geçer. Bu yolun implantın planlanan yere ne kadar yakın oturduğunu iyileştirdiği literatürde oldukça net ölçülmüş durumda. Asıl tartışma, milimetrenin altındaki bu kazancın on yıl sonraki sonucunuzu ne kadar değiştirdiği üzerine ve o sorunun cevabı aynı netlikte değil. Aradaki farkı görmek, size anlatılan teknolojiyi doğru tartmanızı sağlıyor.

Kısa cevap

Konum doğruluğu açısından evet, uzun vadeli başarı açısından kanıt daha zayıf. Elli yedi çalışmayı tarayan bir meta analizde tam kılavuzlu yerleştirmede giriş noktasındaki ortalama sapma 0,72 milimetre, uç noktasında 0,88 milimetre ve açıda 2,57 derece ölçülürken, serbest elle yerleştirmede aynı değerler 1,56 milimetre, 2,22 milimetre ve 7,46 derece çıkıyor. Ancak bunlar ortalama; aynı yazarlar sapmanın büyük çıkabildiği vakalar için iki milimetrelik bir güvenlik payı bırakılmasını öneriyor. Planlama kemiğin miktarını, diş etinin sağlığını ve sigara gibi alışkanlıkları değiştirmiyor.

Ölçülen şey
Planlanan konumla gerçekleşen konum arasındaki fark
Tam kılavuzlu ortalama sapma
Girişte 0,72 mm, uçta 0,88 mm, açıda 2,57 derece
Kanıtın zayıf kaldığı yer
Bu farkın uzun vadeli implant başarısına katkısı
Planlamanın çözmediği
Kemik miktarı, diş eti sağlığı, sigara, kapanış

Dijital planlama tam olarak ne yapıyor, neyi ölçüyoruz

Dijital planlamanın temelinde iki ayrı görüntü var ve ikisi farklı şeyi gösteriyor. Ağız içi tarayıcı, ağzınızın yüzeyini yani dişleri, diş etini ve damağı yüksek çözünürlükte çıkarır; kemiğin içini göremez. Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ise tam tersini yapar, kemiğin kalınlığını, yüksekliğini, sinüs boşluklarının tabanını ve alt çenedeki sinir kanalının seyrini gösterir ama yumuşak dokunun ayrıntısını veremez. Planlama yazılımı bu iki dosyayı üst üste bindirir. Ortaya çıkan model, hekimin implantı hangi noktadan, hangi açıyla ve hangi derinlikte yerleştireceğini ameliyattan önce kararlaştırmasına imkân verir.

Planın bir adım ötesi cerrahi kılavuz. Yazılımda belirlenen konumlar üç boyutlu yazıcıdan çıkan bir aparata aktarılır; bu aparat dişlerin, diş etinin ya da kemiğin üzerine oturur ve içindeki metal yuvalardan frezler geçer. Literatürde iki farklı kullanım ayrılıyor: yalnızca ilk delik kılavuzla açılıp gerisi serbest elle yapılıyorsa buna pilot kılavuzluk deniyor, bütün frezler ve implantın kendisi kılavuz üzerinden gidiyorsa tam kılavuzluk deniyor. Bir de kılavuz yerine ameliyat sırasında ekrandan takip edilen dinamik navigasyon sistemleri var; orada aparat yok, hekimin elindeki başlığın konumu gerçek zamanlı izleniyor.

Sayılara gelince, en derli toplu karşılaştırma International Journal of Implant Dentistry dergisinde yayımlanan 2025 tarihli sistematik derleme ve meta analizde duruyor. Elli yedi çalışmanın toplandığı bu incelemede tam kılavuzlu yerleştirme 825 hastada 2.103 implantı, serbest el ise 452 hastada 631 implantı kapsıyor. Tam kılavuzlu grupta giriş noktasındaki ortalama sapma 0,72 milimetre, uç noktasındaki sapma 0,88 milimetre ve açısal sapma 2,57 derece. Serbest elde aynı değerler 1,56 milimetre, 2,22 milimetre ve 7,46 derece. Fark istatistiksel olarak anlamlı ve özellikle açıda belirgin. Yazarların kendi önerisi ise bu iyileşmeye rağmen iki milimetrelik bir güvenlik payı bırakılması yönünde; yani sinire ya da sinüs tabanına planda iki milimetreden daha fazla yaklaşılmaması.

Aynı derlemenin yazarları kendi verilerinin sınırını da yazıyorlar. Çalışmaların bir bölümü aynı merkezlerden ve aynı araştırmacı gruplarından geldiği için sonuçların yanlı olabileceğini, cerrahların deneyim düzeyindeki farkın ölçümleri etkilediğini belirtiyorlar. Bu uyarı önemli, çünkü kılavuzun kendisi sonucu tek başına üretmiyor: kılavuzun ağızda oynamadan oturması, doğru yere oturduğunun ameliyat sırasında kontrol edilmesi ve hastanın hareket etmemesi de aynı zincirin halkaları.

Daha geniş bir havuza bakan BMC Oral Health dergisindeki 2024 tarihli meta analiz altmış yedi çalışmayı ve 5.673 implantı topluyor. Burada bütün yöntemler birlikte değerlendirildiğinde giriş noktasında ortalama 1,11 milimetre, uçta 1,40 milimetre ve açıda 3,51 derece sapma bildiriliyor. Statik kılavuzlu grupta değerler 1,11 milimetre, 1,44 milimetre ve 3,58 derece; dinamik navigasyonda 1,18 milimetre, 1,36 milimetre ve 3,51 derece. Robot destekli yerleştirmede sayılar daha küçük görünüyor, ancak bu başlık yalnızca iki çalışma ve kırk dört implanttan oluşuyor ve yazarlar bu sonucun temkinle karşılanması gerektiğini açıkça yazıyor. Aynı derleme hatanın tek bir kaynaktan değil, kılavuzun stabilitesinden, cerrahın deneyiminden, hastanın hareketinden ve ameliyat sonrası ölçümün nasıl yapıldığından birikerek oluştuğunu söylüyor.

Statik kılavuzla dinamik navigasyonun doğrudan karşılaştırıldığı randomize çalışmalar ise aralarında anlamlı fark bulamıyor. Journal of Maxillofacial and Oral Surgery dergisinde yayımlanan 2025 tarihli derleme üç randomize çalışmayı, 130 hastada 160 implantı topluyor ve platformdaki, uçtaki ve açıdaki farkların hiçbirinin istatistiksel anlamlılığa ulaşmadığını bildiriyor. Bu derlemenin kendi cümlesiyle asıl eksik şu: inceleme implant stabilitesini, komplikasyonları, başarı oranını ve uzun takip verilerini hiç kapsamıyor. Doğruluk derlemelerinin ortak zayıf noktası burada; hepsi implantın nereye oturduğunu ölçüyor, o implantın on yıl sonra ne durumda olacağını değil.

Klinik sonuçlara bakan çalışmalar ise küçük. PLOS ONE dergisinde yayımlanan randomize kontrollü bir çalışma doksan hastayı serbest el, pilot kılavuz ve tam kılavuz olarak üçe ayırıyor; tam kılavuzlu grupta ameliyat süresi kırk beş dakika, pilot kılavuzda altmış, serbest elde yetmiş beş dakika ölçülüyor ve komplikasyon oranı sırasıyla yüzde beş, yüzde on beş ve yüzde yirmi bildiriliyor. Buna karşılık aynı çalışmada implant sağkalımı pilot kılavuzda yüzde yüz, tam kılavuzda yüzde 93,3, serbest elde yüzde 86,7 çıkıyor; yani sağkalım sıralaması temiz bir düzen izlemiyor. Doksan hasta, bir yıllık takip ve tek bir ülkedeki tek bir merkez, bu tabloyu genel bir kurala çevirmeye yetmez. Dijital planlamanın uzun vadeli üstünlüğü bugün için gösterilmiş değil; gösterilen şey konumun daha öngörülebilir çıkması.

Dijital planlama en çok nerede fark yaratıyor, nerede yaratmıyor

Planlama her vakada aynı ağırlıkta değil. Aşağıdaki ayrım, bilgisayar üzerinde geçirilen sürenin karşılığını verdiği durumlarla, işi daha çok cerrahın ameliyat masasındaki kararının belirlediği durumları gösteriyor.

Diş kurtarılabilir

  • Kritik yapılara yakın bölgelerAlt çenedeki sinir kanalının üzerinde ya da üst çenede sinüs tabanına yakın bir alanda çalışılıyorsa, açısal sapmanın 7,46 dereceden 2,57 dereceye inmesi doğrudan güvenlik anlamına gelir. Derlemenin kendi önerisi olan iki milimetrelik güvenlik payı da tam bu bölgeler için konmuş bir kural.
  • Tüm çenenin birden planlandığı vakalarBirkaç implantın birbirine paralel ve üstüne gelecek dişlere uygun açıda oturması gerekiyorsa, bunu ameliyat masasında gözle tutturmak zorlaşır. Planın önceden kurulması, implantların üst yapıyı taşıyacak biçimde dağıtılmasını kolaylaştırır.
  • Kemiğin dar ve düzensiz olduğu çenelerKemiğin kalınlığı milimetrelerle sınırlıysa, tomografi üzerinde kesit kesit bakmak implantın kemiğin içinde kalıp kalmayacağını önceden gösterir. Bu, ameliyat sırasında karşılaşılacak sürprizlerin bir kısmını ortadan kaldırır.
  • Dişlerin aynı gün takılacağı planlarİmplantların yeri ile üstüne gelecek dişlerin yeri birbirine bağlıysa, ikisinin aynı yazılımda birlikte tasarlanması işi hızlandırır. Bizim üç günlük planımızda ilk gün alınan dijital ölçünün işlevi tam olarak bu.

Kurtarma beklentisi düşük

  • Ağzını sınırlı açabilen kişilerCerrahi kılavuz, üzerinden geçecek frezle birlikte ek bir yükseklik ister. Ağız açıklığı kısıtlıysa bu yükseklik özellikle arka bölgelerde her zaman bulunamaz ve kılavuz kullanılamaz. Bu bir eksiklik değil, mekanik bir sınır.
  • Kılavuzun oturacağı sağlam bir zemin yoksaKılavuz sallanan dişlerin ya da hareketli bir mukozanın üzerinde durursa doğruluk baştan bozulur. Derlemeler kılavuz stabilitesini hatanın başlıca kaynaklarından biri olarak sayıyor. Zemin sağlam değilse kılavuz güven değil, yanlış bir güven duygusu verir.
  • Kemik miktarı zaten yetersizsePlanlama var olmayan kemiği yaratmaz. Tomografide hacim yoksa çözüm yazılımda değil, ya kemik ekleyen klasik yolda ya da mevcut sert kemiğe açılı tutunan bir yerleştirme stratejisindedir. Kemik grefti ve sinüs tabanı yükseltme klasik implant yolunun işlemleri.
  • Tek bir eksik dişin konuşulduğu durumlarTek diş eksikliği bizim çalıştığımız alan değil. Bu sayfayı tek bir boşluk için okuyorsanız, kararı kendi diş hekiminizle vermeniz daha doğru olur; anlatılan doğruluk verileri orada da geçerli ama planın kurulması bize ait bir iş değil.

Planlama adım adım nasıl ilerliyor

Aşağıdaki akış hem klasik yolda hem de üç günlük planda ortak olan adımları gösteriyor. Farklılaşan şey adımların sırası değil, aralarındaki süre.

  1. 1

    Tomografinin çekilmesi

    Konik ışınlı tomografi çenenin kesitlerini verir. Kemiğin kalınlığı ve yüksekliği, sinir kanalının seyri, sinüs tabanının yeri ve varsa gizli iltihaplar burada görülür. İki boyutlu panoramik röntgen bu bilgilerin çoğunu veremez; planlamanın gerçek zemini tomografidir.

  2. 2

    Dijital ölçü

    Ağız içi tarayıcı dişlerin ve diş etinin yüzeyini çıkarır. Bu adım macunlu ölçü kaşığının yerini alır; öğürme refleksi güçlü olan kişilerde belirgin bir konfor farkı yaratır. Elde edilen dosya hem üst yapının tasarımında hem de kılavuzun oturacağı yüzeyin belirlenmesinde kullanılır.

  3. 3

    İki görüntünün birleştirilmesi ve planın kurulması

    Yazılımda tomografi ile yüzey taraması üst üste bindirilir. Hekim implantların giriş noktasını, açısını ve derinliğini belirler; kritik yapılara bırakılacak güvenlik payını burada tanımlar. Plan onaylanmadan hiçbir şey üretime gitmez.

  4. 4

    Kılavuzun üretilip üretilmeyeceğine karar verilmesi

    Her planın kılavuza dönüşmesi gerekmez. Kılavuzun oturacağı zemin, ağız açıklığı ve planlanan yerleştirme biçimi bu kararı belirler. Kılavuz kullanılmayan vakada da plan geçerlidir; hekim aynı ölçüleri ameliyat sırasında referans alır.

  5. 5

    Ameliyatta planın doğrulanması

    Kılavuz kullanılıyorsa ağızda oynamadan oturduğu kontrol edilir. Kemiğin sertliği frezleme sırasında hissedilir ve planlanan konum gerçek kemikle uyuşmuyorsa karar ameliyat masasında güncellenir. Plan bir taahhüt değil, iyi hazırlanmış bir başlangıç noktasıdır.

  6. 6

    Sizin çenenizde planın ne söylediğini öğrenmek

    Bunu görüntü olmadan kestirmek mümkün değil. Elinizde panoramik röntgen ya da tomografi varsa formdan gönderin; tedaviyi yapacak hekim görüntüyü okur ve kemiğin durumunu, kaç implantın gündemde olduğunu ve planın hangi noktalarda zorlanacağını 24 saat içinde yazarız. Bu bir ön değerlendirme; kesin karar muayene ve tomografiden sonra veriliyor.

Planlamanın diğer biçimleri ve karşılaştırıldığı yollar

Dijital planlama tek bir şey değil, birkaç kademesi olan bir yelpaze. Hangi kademenin seçileceği vakaya göre değişiyor.

01

Tomografiyle planlayıp kılavuz üretmemek

Vakaların önemli bir bölümünde plan ekranda kurulur, ölçüler hekimin elinde referans olarak kalır ve kılavuz üretilmez. Bu yol serbest el değildir; tomografi okunmuş, mesafeler bilinmektedir. Kılavuzun eklediği şey konumun mekanik olarak sabitlenmesidir.

02

Yalnızca ilk deliğin kılavuzla açılması

Pilot kılavuzlukta giriş noktası ve ilk yön kılavuzdan alınır, gerisi serbest elle tamamlanır. Randomize çalışmada bu grubun ameliyat süresi altmış dakika, komplikasyon oranı yüzde on beş bildiriliyor. Tam kılavuzlukla serbest el arasında duran bir orta yol.

03

Dinamik navigasyon

Kılavuz yerine ameliyat sırasında ekrandan takip edilen sistemlerde aparat yoktur, ağız açıklığı sorunu da büyük ölçüde ortadan kalkar. Üç randomize çalışmayı toplayan derleme statik kılavuzla dinamik navigasyon arasında anlamlı doğruluk farkı bulamıyor; iki yol arasındaki seçim bugün kanıtla değil, kliniğin donanımı ve alışkanlığıyla belirleniyor.

04

Robot destekli yerleştirme

Meta analizde sayılar küçük görünüyor, ancak bu başlık yalnızca iki çalışma ve kırk dört implanttan oluşuyor ve yazarların kendisi sonucun temkinle karşılanmasını istiyor. Bugün bir kliniği bu gerekçeyle seçmek için elde yeterli veri yok.

Riskler ve dijital planlamanın gözden kaçan sınırları

Planlama bir güvenlik katmanı ekliyor, ancak kendi hata kaynaklarını da beraberinde getiriyor. Aşağıdakiler derlemelerin işaret ettiği ve klinikte karşılığı olan başlıklar.

Ortalamaya bakıp uç değerleri unutmak

Bildirilen sapmalar ortalama. Aynı yazarlar sapmanın daha büyük çıkabildiği vakalar için iki milimetrelik güvenlik payı öneriyorsa, bunun sebebi ortalamanın her hastada tekrarlanmaması. Plan sıfır hata anlamına gelmiyor.

Kılavuzun oynaması

Doğruluk zincirinin en kırılgan halkası kılavuzun ağızda sabit durması. Meta analizler kılavuz stabilitesini birikimli hatanın başlıca kaynakları arasında sayıyor. Kılavuz bir milimetre kayarsa uçtaki sapma bundan çok daha fazla olur.

Görüntüde bozulma ve hasta hareketi

Ağızda metal dolgu ve kaplama varsa tomografide parlama oluşabilir, çekim sırasındaki küçük hareketler görüntüyü bulanıklaştırır. Planın girdisi bozuksa çıktısı da bozuk olur ve bu hata ekranda temiz görünen bir plan içinde saklı kalabilir.

Teknolojinin cerrahinin yerine geçeceği beklentisi

Kılavuzlu yerleştirmenin sağkalımı ve on yıllık sonucu iyileştirdiği gösterilmiş değil. Klinik sonuçlara bakan randomize çalışma doksan hastalık ve bir yıllık; sağkalım sıralaması bile düzenli çıkmıyor. Bir klinik dijital planlamayı başarının teminatı gibi anlatıyorsa, söylenen şeyin arkasında bu kadar güçlü bir kanıt yok.

Ek süre ve ek maliyet

Clinical Oral Implants Research dergisinde yayımlanan sistematik derleme, planlama aşamasının bilgisayar destekli yolda yüzde 3 ile yüzde 45 arasında daha uzun sürdüğünü, tanı ve planlama masrafının yüzde 58 ile yüzde 73 arasında, toplam tedavi masrafının ise yüzde 8 ile yüzde 11 arasında daha yüksek çıktığını bildiriyor. Aynı derleme verilerin çok heterojen olduğunu ve meta analiz yapılamadığını da yazıyor.

Planın üç günlük takvimde nereye oturduğu

Bizim planımızda dijital adımlar tedavinin öncesine değil, içine yerleşiyor. Aşağıdaki akış 72 saatin içinde neyin ne zaman yapıldığını gösteriyor.

  1. Birinci gün

    Tomografi çekilir ve önceden kurulmuş plan çenenin kendisiyle karşılaştırılarak kontrol edilir. Aynı gün implantlar yerleştirilir, dijital ölçü alınır ve ilk prova dişleri takılır. Dijital ölçünün burada alınmasının sebebi laboratuvarın ertesi güne hazırlanabilmesi.

  2. İkinci gün

    Provalar yapılır, dişlerin boyu, duruşu ve kapanışı üzerinde çalışılır ve nihai renk birlikte seçilir. Bu gün ekrandaki tasarımın ağızda karşılığını gördüğünüz gündür; itirazlarınızı söylemek için doğru an burasıdır.

  3. Üçüncü gün

    Son dişler sabitlenir ve tedavi tamamlanır. Üçüncü günde takılan dişler final dişlerdir; sonradan ayrıca kalıcı bir köprü yapılmaz. Toplam kalış üç gün, yani 72 saattir.

  4. Sonraki kontroller

    İlk haftalarda diş eti oturur ve alışma dönemi geçilir. Kontrollerin sıklığı kliniğin takip planına göre belirlenir. Planlamanın dijital yapılmış olması bu takibi kısaltan bir gerekçe değil.

Bu durumlarda hemen bize yazın

  • Uyuşma veya karıncalanma geçmiyorsa. Alt çenede işlem sonrası dudakta ya da çenede uyuşukluk birkaç saat sürebilir. Bu his gün içinde gerilemiyorsa hekiminize haber verin; planın kritik yapılara olan mesafesi bu noktada yeniden değerlendirilir.
  • Şişlik üçüncü günden sonra artıyorsa. Beklenen seyir azalma yönünde. Artan şişlik, kötü tat ya da akıntı enfeksiyon işareti olabilir ve aynı gün değerlendirilmelidir.
  • Kapanışta yeni bir rahatsızlık başladıysa. Bir noktanın erken temas etmesi hem ağrı hem de uzun vadede yüklenme sorunu yaratır. Bunu evde düzeltmeye çalışmayın; kısa bir randevuda ayarlanır.
  • Ateşiniz çıktıysa. Ateş bölgede enfeksiyon başladığını gösterebilir. Bekleyip görmek yerine kliniği arayın.

Sık sorulanlar

Kılavuzlu yerleştirme serbest elden gerçekten daha doğru mu?

Konum açısından evet, bu net ölçülmüş. Elli yedi çalışmayı toplayan meta analizde tam kılavuzlu yerleştirmede giriş noktasındaki sapma 0,72 milimetre, uçta 0,88 milimetre ve açıda 2,57 derece; serbest elde 1,56 milimetre, 2,22 milimetre ve 7,46 derece. Fark istatistiksel olarak anlamlı. Ancak bu rakamlar ortalama ve aynı yazarlar iki milimetrelik güvenlik payı bırakılmasını öneriyor.

Daha doğru yerleşen implant daha uzun ömürlü olur mu?

Bunu gösteren sağlam bir kanıt bugün yok. Doğruluk derlemeleri implantın nereye oturduğunu ölçüyor, on yıl sonra ne durumda olduğunu değil; bir derleme bunu kendi eksikleri arasında açıkça sayıyor. Klinik sonuçlara bakan randomize çalışma doksan hastalık ve bir yıllık, üstelik sağkalım sıralaması düzenli çıkmıyor. Doğru konum makul bir hedef, ama garantili bir uzun ömür vaadi değil.

Panoramik röntgen yerine neden tomografi isteniyor?

Panoramik röntgen tek düzlemde çalışır; kemiğin kalınlığını, yani implantın içine oturacağı asıl boyutu gösteremez. Sinir kanalının seyri ve sinüs tabanının gerçek yeri de ancak kesitlerde görülür. Plan tomografi olmadan kurulursa güvenlik payı da kurulamaz. İlk değerlendirme için panoramik röntgen iş görür, ameliyat planı için yetmez.

Kılavuz kullanılmaması kötü bir işaret mi?

Hayır. Kılavuzun oturacağı sağlam bir zemin yoksa, ağız açıklığı kılavuzla frezin toplam yüksekliğine yetmiyorsa ya da planlanan yerleştirme biçimi kılavuza uygun değilse kılavuz kullanılmaz. Bu durumda tomografi üzerinden kurulan plan geçerliliğini korur. Asıl sorulacak soru kılavuzun olup olmadığı değil, planın tomografiye dayanıp dayanmadığıdır.

Ağız içi tarayıcı macunlu ölçünün yerini tamamen tutuyor mu?

Yüzeyin çıkarılması açısından günlük işlerin çoğunda tutuyor ve öğürme refleksi güçlü olanlarda belirgin bir konfor farkı yaratıyor. Ama tarayıcı kemiğin içini göremez; tomografinin yerini almaz. İkisi farklı bilgi verir ve planlama tam olarak bu iki bilginin birleştirilmesiyle kurulur.

Dinamik navigasyon kılavuzdan daha mı iyi?

Üç randomize çalışmayı toplayan derlemede platformdaki, uçtaki ve açıdaki farkların hiçbiri istatistiksel anlamlılığa ulaşmıyor. Yani bugünkü veriyle ikisi arasında doğruluk açısından bir üstünlük gösterilemiyor. Seçim daha çok kliniğin donanımına ve vakanın kendine özgü kısıtlarına bağlı.

Robotla yapılan implant daha mı güvenli?

Rakamlar küçük görünüyor ama arkasındaki veri çok dar. Altmış yedi çalışmalık meta analizde robot başlığı yalnızca iki çalışma ve kırk dört implanttan oluşuyor ve yazarlar bu sonucun ileri araştırmalar gelene kadar temkinle karşılanması gerektiğini yazıyor. Bir kliniği bugün bu gerekçeyle seçmek için elde yeterli kanıt yok.

Benim çenemde plan ne söyler, önceden öğrenebilir miyim?

Kısmen. Elinizde panoramik röntgen ya da tomografi varsa formdan gönderin; tedaviyi yapacak hekim görüntüyü okur ve kemiğin durumunu, kaç implantın gündeme geldiğini ve planın zorlanacağı noktaları 24 saat içinde yazarız. Bu bir ön değerlendirme, kesin karar muayene ve tomografiden sonra veriliyor.

Kaynaklar

İlgili sayfalar

Sonraki adım

Röntgeninizi gönderin, seçenekleri birlikte konuşalım.

Tomografinizi ya da panoramik röntgeninizi paylaşın; hangi seçeneğin sizin dişiniz için gerçekçi olduğunu 24 saat içinde yazalım.

Başvur