Diş implantı nasıl yapılır? Aşama aşama ne oluyor

Halk arasında 'vidalı diş' denmesinin sebebi implantın biçimi. İmplant, kaybedilen dişin kökünün yerine çene kemiğine yerleştirilen, dışı yivli küçük bir vidadır ve çoğunlukla titanyumdan yapılır. Ağızda gördüğünüz diş bu vidanın kendisi değil. Vidanın üstüne dayanak ya da bağlantı parçası denen küçük bir ara parça oturur, diş de bu parçaya vidalanır ya da yapıştırılır. Yani vidalı diş üç katlı bir yapıdır ve aşamalar bu katların sırayla kurulmasından çıkar.

İlk aşama kemiğin ölçülmesi. İmplantın boyu, çapı ve açısı ağza bakarak seçilemez; kemiğin yüksekliği, genişliği ve sertliği ancak üç boyutlu tomografide görünür. Aynı görüntü alt çenedeki sinir kanalının ve üst çenedeki sinüs boşluğunun yerini de gösterir. Vidanın gideceği yol bu görüntü üzerinde çizilir; cerrahi günü yapılan iş, önceden çizilmiş bu planın uygulanmasıdır.

İkinci aşama yerleştirme. Bölge uyuşturulur, çoğu vakada diş eti küçük bir kesiyle açılır ve kemikte adım adım genişletilen bir yuva hazırlanır. Yuva açılırken frez bol suyla soğutulur, çünkü aşırı ısınan kemik implantı tutamaz. İmplant bu yuvaya vidalanarak yerleştirilir ve kemiğe hangi dirençle oturduğu ölçülür. Bu ölçüm, dişin ne zaman takılabileceğini belirleyen ilk veridir.

Üçüncü aşama iyileşme. Klasik yolda kemik hücreleri zamanla implant yüzeyine tutunur ve implant kemiğin bir parçası gibi davranmaya başlar. Bu kaynaşma aylar sürer ve o süre boyunca implanta çiğneme yükü bindirilmez. İmplantın üstü ya bir kapak vidasıyla kapatılıp diş etinin altında bırakılır ya da diş etinden dışarı çıkan küçük bir iyileşme başlığı takılır. Hangisinin seçildiği, araya ikinci bir küçük işlemin girip girmeyeceğini belirler.

Dördüncü aşama dişin yapılması. İmplant diş etinin altında kaldıysa önce üstü küçük bir işlemle açılır ve iyileşme başlığı takılır; buna ikinci aşama denir. Diş eti bu başlığın çevresinde şekillendikten sonra ölçü ya da ağız içi tarama yapılır, bağlantı parçası takılır ve laboratuvarda hazırlanan diş yerine oturtulur. Son iş kapanış ayarıdır: ısırdığınızda yeni dişin diğerlerinden önce değmemesi sağlanır.

Bu sıranın kısaldığı planlar da var ve bunu bilmek, farklı kliniklerden duyduğunuz farklı takvimleri anlamanızı kolaylaştırır. İmplant yerleştirildiği gün kemiğe yeterince sıkı oturmuşsa diş kaynaşma beklenmeden takılabiliyor. Randomize çalışmaları derleyen bir Cochrane incelemesi, bu çalışmalara alınan hastalarda hemen, erken ve klasik yükleme arasında implant kaybı açısından ikna edici bir fark bulmadı. Çenenin derindeki sert tabakaya tutunan tek parça implantlarda ise vida ile bağlantı parçası zaten tek blok olduğu için ikinci aşama hiç yoktur.

Aşağıdakiler aynı implantın bir hastada iki, diğerinde beş randevuya yayılmasının sebepleri. Hiçbiri tek başına karar vermez; tomografi ve yerleştirme sırasında ölçülen tutunmayla birlikte okunur.

Aşağıdaki sıra klasik iki aşamalı yolu esas alıyor. Kısaltılmış planlarda bazı adımlar aynı güne toplanır ya da hiç yapılmaz; hangileri olduğu adımların içinde yazılı.

1. 1

   Muayene ve görüntüleme

   Diş eti sağlığına ve kalan dişlere bakılır. Üç boyutlu tomografide kemiğin boyutları, sinir kanalı ve sinüs boşluğu ölçülür. Genel sağlık durumunuz ve kullandığınız ilaçlar bu randevuda konuşulur.

2. 2

   Planın çıkarılması

   Önce dişin ağızda nereye geleceği belirlenir, implantın yeri, boyu, çapı ve açısı bundan çıkarılır. Gerekirse cerrahide yol gösteren bir kılavuz plak hazırlanır.

3. 3

   Ağzın hazırlanması

   Çekilecek diş ya da kök varsa çekilir, diş eti iltihabı varsa tedavi edilir. Kemik eklemesi gerekiyorsa burada yapılır ve iyileşmesi beklenir. Hazırlık gerekmeyen ağızlarda bu adım atlanır.

4. 4

   Uyuşturma ve yuvanın açılması

   Bölge lokal anesteziyle uyuşturulur; kaygılı hastalarda sedasyon da uygulanabilir. Diş eti açılır ya da bazı planlarda küçük bir delikten geçilir. Kemikte giderek genişleyen frezlerle, su soğutması altında yuva hazırlanır.

5. 5

   İmplantın yerleştirilmesi

   İmplant yuvaya vidalanır ve kemiğe oturma direnci ölçülür. Üstü kapak vidası ya da iyileşme başlığıyla kapatılır, diş eti dikilir. Tutunma yeterliyse ve plan buna uygunsa bu gün geçici bir diş ya da köprü için ölçü de alınabilir.

6. 6

   İyileşme dönemi

   Klasik yolda implant bu dönemde yük almaz ve kemikle kaynaşır. Görünen bir bölgede boşluk kalmaması için implanta baskı yapmayan geçici bir diş ya da protez kullanılabilir. Dikişler ilk haftalarda alınır.

7. 7

   İkinci aşama ve ölçü

   İmplant diş etinin altında kaldıysa küçük bir işlemle üstü açılır ve iyileşme başlığı takılır. Diş eti şekillendikten sonra ölçü ya da dijital tarama yapılır ve bağlantı parçası seçilir.

8. 8

   Dişin takılması ve kapanış ayarı

   Diş bağlantı parçasına vidalanır ya da yapıştırılır. Isırırken ve çeneyi yana kaydırırken temaslar kontrol edilir, yükün tek noktada toplanmaması için ayar yapılır. İmplantın çevresinin nasıl temizleneceği bu randevuda gösterilir.

Aynı implant farklı sıralarla yapılabiliyor. Aralarındaki fark yöntemin kalitesi değil; kemiğin durumu ve ilk gün elde edilen tutunma.

Aşağıdakiler her aşamanın bilinen riskleri ve bunları önlemek için yapılanlar. Bilmeniz, hekiminize doğru soruyu sormanızı kolaylaştırır.

Aşağıdaki akış klasik yolu anlatıyor. Hemen yükleme yapılan planlarda ilk iki basamak aynı haftaya sığar.

1. Yerleştirme günü

   Uyuşukluk birkaç saat sürer. Soğuk uygulama, verilen ilaçlar ve yumuşak beslenmeyle gün geçirilir. Bölge fırçayla zorlanmaz, ağız ilk gün çalkalanmaz.

2. İlk hafta

   Şişlik ve hassasiyet ilk günlerden sonra azalır. Dikişler bu dönemin sonunda ya da biraz sonra alınır. Gün gün seyri ayrı bir sayfada anlattık.

3. Kaynaşma dönemi

   Klasik yolda implant bu süre boyunca yük almaz. Geçici diş ya da protez kullanıyorsanız implantın üstüne baskı yapmayacak biçimde ayarlanır. Kontrollerde iyileşme değerlendirilir.

4. Diş takıldıktan sonra

   İlk haftalarda kapanış bir kez daha kontrol edilir. Sonrasında implant günlük temizlik ve düzenli kontrol ister; çevresindeki diş eti ihmal edilirse iltihaplanabilir.