ÇALIŞMA MEKANİZMASI
Monoblok: tek parça, birleşim yeri yok
Klasik implant en az iki parçadır ve bu iki parçanın birleştiği yer, sistemin en zayıf noktasıdır. Monoblok tasarım o noktayı ortadan kaldırır.
Monoblok implant tek parçadır: kemiğe giren gövde ile dişin bağlandığı üst kısım aynı parçadır. Klasik iki parçalı sistemlerdeki bağlantı vidası ve o bağlantıda kalan mikron ölçekli boşluk bulunmaz. Karşılığında açı sonradan üst parça değiştirilerek düzeltilemez; planlama baştan doğru yapılmak zorundadır.
- Parça sayısı
- Tek
- Bağlantı vidası
- Yok
- Birleşim boşluğu
- Yok
- Açı kararı
- Cerrahi öncesi
İki parça yerine tek parça
Klasik implantta kemiğe giren gövde ile dişin oturduğu üst parça ayrıdır ve bir vidayla birleştirilir. Bu birleşim yerinde mikron ölçeğinde bir boşluk kalır.
Monoblok implantta böyle bir birleşim yoktur: kemiğe giren kısım ile dişin bağlandığı kısım aynı parçadır.
Bunun karşılığında planlamanın baştan doğru yapılması gerekiyor: açı sonradan üst parça değiştirilerek düzeltilemez. Yöntemin tomografi üzerinde planlanmasının sebeplerinden biri bu.
Tek parça olmasının faydası
Gevşeyecek vida yok
İki parçalı sistemlerde bağlantı vidasının gevşemesi bilinen bir bakım başlığıdır. Tek parçada böyle bir bağlantı bulunmuyor.
Mikro boşluk yok
Birleşim yerindeki boşluk bakterilerin saklanabileceği bir alan oluşturur; tek parçada böyle bir boşluk yok.
Daha ince gövde mümkün
Vida yuvası taşımak zorunda olmayan bir gövde daha ince tasarlanabiliyor; dar kemikte bu belirleyici oluyor.
Klinikte nasıl uygulanıyor
Tek parça tasarımda, klasik yolda sonraya bırakılan kararlar cerrahiden önce veriliyor.
- 1Protetik planın önce yapılmasıDişlerin nerede duracağı, cerrahiden önce belirleniyor. İmplantın açısı bu plana göre seçiliyor; tersi mümkün değil çünkü sonradan değiştirilecek bir üst parça yok.
- 2Yerleştirmeİmplant tek seferde, planlanan açıyla yerleştiriliyor. Gövde ile üst kısım aynı parça olduğu için ikinci bir cerrahi açılış gerekmiyor.
- 3Köprünün bloklanmasıİmplantlar sabit köprüyle birbirine bağlanıyor. Tek parça gövdeler blok hâlinde çalıştığında yük tek noktada toplanmıyor.
Klasik implantla farkı
İki parçalı implantta parçaların arasında bir vida ve küçük bir boşluk kalır; tek parçada ikisi de yoktur.
| Ölçüt | Klasik implant | Stratejik implant |
|---|---|---|
| Yapı | Gövde + üst parça, vidayla bağlı | Tek parça |
| Birleşim boşluğu | Var | Yok |
| Açı düzeltmesi | Üst parça değiştirilerek | Baştan planlanır |
Nerede geçerli değil
Tek parça tasarımın kendi kısıtları var ve bunlar planlamayı belirliyor.
- Sonradan açı düzeltmesiKlasik sistemde eğik yerleşmiş bir implant, açılı üst parça takılarak kurtarılabiliyor. Burada o imkân yok, bu yüzden planlama tomografi üzerinde ve cerrahi öncesinde yapılıyor.
- Tek diş vakalarıTasarımın avantajı, implantların blok hâlinde çalıştığı çok dişli vakalarda ortaya çıkıyor. Tek diş için başka bir çözüm daha uygundur.
- Parça değişimiyle onarımİki parçalı sistemde üst parça ayrıca değiştirilebiliyor. Tek parçada onarım üst yapı üzerinden yapılıyor, implant gövdesi değiştirilerek değil.
Sık sorulanlar
Vida gevşemesi gerçekten olmuyor mu?
Gevşeyecek bir bağlantı vidası bulunmuyor, çünkü gövde ile üst kısım tek parça. Üst yapıyı implanta bağlayan simantasyon ya da vidalama kendi bakım başlığını taşıyor; ortadan kalkan şey implant içindeki bağlantı.
Mikro boşluk neden önemli?
İki parçanın birleştiği yerdeki mikron ölçekli aralık, fırçanın ulaşamadığı korunaklı bir alan oluşturur. Tek parçada bu aralık yok. Yine de bu tek başına diş eti sağlığını garanti etmez; bakım yine gerekir.
Daha ince gövde daha mı zayıf demek?
Hayır. Vida yuvası taşımayan bir gövde, aynı dış çapta daha fazla dolu kesit bırakır; dayanımı belirleyen de bu kesit ve malzemedir.
Diğer mekanizmalar