Ihde yöntemi hakkında okuduklarınız neden bu kadar uçlarda?

İlk sebep sayı. Bu yöntemi uygulayan klinik sayısı klasik implantolojiye göre çok daha az; dolayısıyla anlatan hasta sayısı da az. Az örneklemde uçlar baskın çıkar: memnun kalan yazar, mağdur olan yazar, sıradan bir tedavi geçiren kimse yazmaz. Aynı şey her niş tedavi için geçerli ve bu, yöntemin iyi ya da kötü olduğunu göstermez; yalnızca elinizdeki bilginin nasıl toplandığını gösterir.

İkinci sebep, yazıların bir bölümünün taraflı olması. Bu alandaki içeriklerin önemli bir kısmını ya yöntemi uygulayan klinikler ya uygulamayan ve alternatifini satan klinikler üretiyor. İkisi de kendi işini savunuyor. Biz de bu işi yapan bir kliniğiz ve bunu açıkça yazıyoruz: bu sayfayı okurken bizim de taraf olduğumuzu hesaba katın.

Üçüncü sebep, meslek içinde gerçek bir tartışmanın olması. Kortikobazal yerleştirme ve hemen yükleme üzerine onlarca yıldır çalışma yapılıyor, yayın çıkıyor ve eğitim veriliyor; buna karşılık yöntem klasik implantoloji kadar yaygın kabul görmüş değil ve uzun vadeli karşılaştırmalı çalışmaların sayısı sınırlı. Bunu gizlemek yerine söylüyoruz, çünkü araştıran bir hasta bu tartışmayı zaten bulacak; bizden duymaması güveni bitirir.

Dördüncü sebep beklenti farkı. Anlatıların bir kısmındaki hayal kırıklığı yöntemden değil, baştan söylenmemiş bir şeyden geliyor: üçüncü günün sonunda takılan köprünün sabit ama geçici olduğu. Bunu bilmeyen hasta aylar sonra kalıcı üst yapı gündeme geldiğinde kendini yanıltılmış hissediyor. Bu bir yöntem sorunu değil, iletişim sorunu; ama okuduğunuz yorumda öyle görünmüyor.

Peki hastalar gerçekte neyi zor buluyor? Klinik deneyimimizde en sık dile getirilenler şunlar: şişliğin ikinci ve üçüncü gün artması ve bunun beklenmemesi; ilk günlerde bazı seslerin farklı çıkması; ilk haftalarda beslenmenin yumuşakla sınırlı kalması; ve kalıcı üst yapıya geçişin düşünülenden uzun sürmesi. Dördü de geçici ve dördü de baştan söylendiğinde sorun olmaktan çıkıyor.

En sık dile getirilen kazanç ise beklenenden farklı: hastalar çoğunlukla çiğnemeden değil tattan söz ediyor. Damağı kapatan bir protezden sabit dişe geçen biri için yemeğin tadının geri gelmesi, sertlere ısırabilmekten daha çok anlam taşıyor. İkinci sırada gülerken elini ağzına götürmeyi bırakmak geliyor.

Aşağıdakiler işe yarayan ve yaramayan anlatıları ayırıyor. Kural basit: tarih ve ayrıntı taşımayan yorum bilgi taşımaz.

İnternette okumak yerine doğrudan sorabilirsiniz. Aşağıdakiler her klinikten istenebilecek şeyler.

1. 1

   Tarihli vaka görselleri isteyin

   Öncesi, teslim günü ve mümkünse bir yıl sonrası. Yalnızca teslim günü fotoğrafı gösteren bir klinik, sürecin en kolay anını gösteriyor demektir.

2. 2

   Aynı tabloda tedavi görmüş hastayla konuşmayı isteyin

   Sizinkine benzer bir ağızda tedavi olmuş bir hastayla görüşmek çoğu klinikte mümkün. Kabul edilmemesi anlaşılır olabilir; ama hiç konuşulmaması da bir bilgi.

3. 3

   Kaç vaka yapıldığını sorun

   Bu yöntemde deneyim doğrudan sonuca yansıyor. Kliniğin yılda kaç tam ağız vakası yaptığı, marka tartışmasından daha çok şey anlatır.

4. 4

   Sorun çıkan vakalarda ne yapıldığını sorun

   Hiç sorun yaşamadığını söyleyen bir klinik ya çok az vaka yapmıştır ya doğruyu söylemiyordur. Asıl anlamlı cevap, sorun çıktığında sürecin nasıl işlediği.

5. 5

   Geçici ve kalıcı ayrımını yazılı isteyin

   Teslim edilecek ilk köprü geçici mi, kalıcı üst yapı fiyata dahil mi, ne zaman yapılacak? Hayal kırıklığı anlatılarının çoğu bu üç sorunun cevabı baştan alınmadığı için doğuyor.

6. 6

   Uygun olmadığınız durumu sorun

   Bu size uymayabilir mi, hangi durumda başka bir yol önerirsiniz? Bu soruya 'herkese uygun' diye cevap veren bir klinikten uzaklaşın.

Bir yöntemi tek başına değerlendirmek zor; alternatifiyle birlikte bakınca anlam kazanıyor.

Bu bölüm bizim aleyhimize okunabilir. Yine de yazıyoruz, çünkü araştıran hasta bunları başka yerde bulacak.

Aşağıdaki akış klinik gözlemimize dayanıyor; kişiden kişiye birkaç gün oynuyor.

1. İlk iki gün: en çok şaşırtan bölüm

   Şişlik ikinci ve üçüncü gün artar, sonra geriler. Beklemeyen hasta bunu kötüye gidiş sanıyor. Beklenen seyir bu; bilerek girildiğinde rahatsızlık aynı kalıyor ama kaygı ortadan kalkıyor.

2. Birinci hafta: konuşma ve beslenme

   Bazı sesler farklı çıkar ve birkaç gün içinde düzelir. Beslenme yumuşakla sınırlı kalır. Bu haftada en sık sorulan soru 'hep böyle mi olacak' oluyor; cevabı hayır.

3. Birinci ay: alışma

   Çiğneme normale döner, konuşma yerine oturur. Hastaların çoğunlukla ilk kez 'alıştım' dediği dönem bu.

4. Birinci yıl ve sonrası: asıl bilgi burada

   Kapanışın korunup korunmadığı, vida gevşemesi olup olmadığı ve kemik seviyesinin sabit kalıp kalmadığı bu dönemde görülüyor. Bir yorumu okurken tarihine bakmanızı istememizin sebebi bu.