İmplant tedavisi ne kadar sürer?

Önce en çok karıştırılan ayrımı yapalım: klinikte geçirilen gün sayısı ile tedavinin toplam takvimi aynı şey değil. Bir hasta 'üç gün' duyduğunda tedaviyle ilgili her şeyin üç günde bittiğini anlıyor; oysa üç gün, yani 72 saat, tedavinin kendisini anlatıyor: final sabit dişler üçüncü gün takılıyor ve tedavi o gün tamamlanıyor, ama takip bitmiyor; sonraki kontroller kliniğin takip planına göre yapılıyor. Aynı şekilde 'altı ay' duyan bir hasta altı ay boyunca klinikte olacağını sanıyor; oysa o sürenin neredeyse tamamı evde geçen bekleme.

Klasik yolda süreyi belirleyen şey biyoloji. İmplant yerleştirildikten sonra kemik hücreleri yüzeyine tutunuyor ve implant zamanla kemiğin bir parçası hâline geliyor. Bu kaynaşma aylar sürüyor ve o süre boyunca yük bindirilmiyor. Yani bu bekleme, tutunmanın oluşma biçiminden gelen bir zorunluluk. Bu dönemde hasta genellikle hareketli geçici protez kullanıyor.

Takvimi asıl uzatan kalem ise kemik ekleme. Hacim yetersizse önce greft yapılıyor, aylarca iyileşme bekleniyor, sonra implant yerleştiriliyor ve bir kez daha bekleniyor. İki bekleme dönemi arka arkaya geldiğinde toplam bir yılı bulabiliyor. Bir tedavinin neden bu kadar uzun sürdüğü sorusunun cevabı neredeyse her zaman burada.

Üçüncü yolda beklemeyi ortadan kaldıran şey tutunmanın kaynağı. İmplant çenenin derinindeki sert kortikal ve bazal tabakaya kilitlendiğinde tutunma ilk günden mekanik oluyor; kaynaşmanın oluşmasını beklemek gerekmiyor ve final sabit köprü üçüncü gün takılabiliyor. Klinik süreç üç güne iniyor. Ayrıca bu planlarda kemik ekleme çoğu vakada devreye girmediği için takvimi uzatan asıl kalem de ortadan kalkıyor.

Yollar arasında en sık atlanan fark, kalıcı dişlerin ne zaman takıldığı. Klasik yolda bekleme döneminde geçici protez kullanılıyor ve kalıcı köprü dokular oturduktan sonra ayrı bir aşama olarak yapılıyor; kesin bir gün vermek doğru olmuyor ve bu aşamayı takvime katmayan bir hesap eksik. Implant72 protokolünde ise böyle ikinci bir aşama yok: üçüncü gün takılan dişler final sabit dişler, sonrasında yalnızca kontroller ve takip geliyor. Başka bir kısa takvim teklifi alıyorsanız takılacak dişlerin final mi geçici mi olduğunu sorun.

Son olarak, süreyi uzatan ama plana yazılmayan şeyler: aktif enfeksiyon varsa önce o tedavi ediliyor, kan şekeri kontrolsüzse plan erteleniyor ve beklenen tutunma elde edilemeyen bölgeler hemen yüklenmiyor. Bu üçü, iyi bir planın baştan söylediği ihtimaller. Söylenmediğinde hasta gecikmeyi bir aksaklık sanıyor; oysa çoğu zaman doğru karar.

Kesin cevap tomografiden sonra çıkıyor. Aşağıdakiler süreyi belirleyen başlıklar.

Aşağıdaki adımlar aynı hastanın üç farklı yolda geçireceği süreci gösteriyor. Yolları birbirinden ayıran, adımların arasındaki beklemeler.

1. 1

   Görüntüleme ve planlama: üçünde de aynı

   Tomografi çekiliyor ve kemiğin yüksekliği, genişliği ve sertliği ölçülüyor. Hangi yolun mümkün olduğu bu görüntüden çıkıyor. Bu adım birkaç gün sürüyor.

2. 2

   Varsa ön hazırlık

   Çekim, enfeksiyon tedavisi ya da diş eti tedavisi. Süresi ağzın durumuna göre değişiyor ve planın öncesine ekleniyor. Bu adım tomografide büyük ölçüde öngörülebiliyor.

3. 3

   Klasik yol: greft gerekiyorsa aylarca bekleme

   Kemik ekleniyor ve iyileşmesi bekleniyor. Takvimi en çok uzatan kalem bu; sonrasında implant yerleştirme aşamasına geçiliyor.

4. 4

   Klasik yol: yerleştirme ve kaynaşma beklemesi

   İmplantlar yerleştiriliyor ve kaynaşma için aylarca bekleniyor. Bu dönemde hareketli geçici protez kullanılıyor. Sonra üst yapı yapılıyor.

5. 5

   Kısa yol: 3 gün / 72 saat

   Birinci gün tomografi, yerleştirme ve ilk prova dişler; ikinci gün provalarla ısırmanın, görünümün ve rengin netleşmesi; üçüncü gün final sabit dişlerin takılması ve kapanış ayarı. Tedavi üçüncü gün tamamlanıyor; şehir dışından gelenler takvime 3 gün, yani 72 saat yazıyor ve üçüncü günün sonunda evine dönebiliyor.

6. 6

   Kısa yol: üçüncü günden sonra kontroller

   Tedavi üçüncü gün final dişlerle tamamlandıktan sonra kontroller kliniğin takip planına göre yapılıyor. Klasik yollarda kalıcı köprü kaynaşma beklemesinden sonra yapılıyor; kısa yolda üçüncü gün takılan dişler zaten final dişler olduğu için ikinci bir köprü aşaması yok.

Takvimi kısaltmanın doğru ve yanlış yolları var. Aşağıdakiler doğru olanlar.

Aşağıdakiler beklentiyi bozan ve hayal kırıklığı üreten yaygın karışıklıklar.

Takip teslimle bitmiyor. Aşağıdaki akış her yolda geçerli; yalnızca klasik yola ait olan adımı ayrıca belirttik.

1. İlk hafta

   Şişlik geriliyor, ağrı kesici ihtiyacı azalıyor, konuşma yerine oturuyor. Kontroller kliniğin takip planına göre yapılıyor.

2. İlk ay

   Kapanış kontrolü. İlk haftalarda ortaya çıkan küçük temas farkları burada düzeltiliyor. Bu randevuyu atlamayın; düzeltilmeden bırakılan bir dengesizlik yıllar sonra kırık olarak geri dönüyor.

3. Klasik yolda: kalıcı köprüye geçiş

   Dokular oturduktan sonra. Ölçü yeniden alınıyor, renk ve biçim konuşuluyor, provalar yapılıyor. Ayrı bir ziyaret gerektiriyor ve takvime baştan katılmalı. Üç günlük protokolde bu adım yok, çünkü final dişler üçüncü gün takılıyor.

4. Yıllık düzen

   Yılda en az bir kontrol: vidaların torku, kapanış ve implant çevresindeki kemik seviyesi. Bu, tedavinin ömrünü belirleyen tek şey ve takvimin kalıcı parçası.

Takvim uzadıkça teklifte görünmeyen kalemler büyüyor. Karşılaştırma yaparken bunlar hesaba katılmalı.

Seans sayısı ve seyahat

Aylara yayılan bir planda dört beş kez gidip gelmek gerekiyor. Şehir dışından ya da yurt dışından gelen hastalarda bu kalem, teklifler arasındaki farktan büyük olabiliyor.

İzin ve iş gücü kaybı

Çoğu hastanın hiç hesaplamadığı kalem. Tekrarlanan seyahatlerde izin günleri toplandığında ciddi bir rakam çıkıyor.

Geçici çözümler

Uzun bekleme dönemlerinde kullanılan geçici protez ve zamanla gereken uyumlamalar ayrı kalemler. Kısa takvimde bu kalem küçülüyor.

Kemik ekleme

Hem süreyi hem maliyeti en çok büyüten kalem. Gerekip gerekmediği tomografide görülüyor ve bu tek bilgi, iki yolun toplam maliyetini ayırıyor.