All-on-6 nedir? All-on-4'ten farkı ve kimlere uygun

All-on-6, bir çenenin bütün dişlerini altı implant üzerinde taşıyan sabit köprü planlarına verilen genel ad. Uygulamada tek ve standart bir tarife bağlı kalınmadan kullanılıyor; bu yüzden iki klinik aynı adı kullanırken farklı şeyler kastedebilir: implantların hepsi dik mi, arkadakiler eğimli mi, köprü tek parça mı yoksa bölümlere ayrılmış mı. Teklifleri karşılaştırırken adın kendisinden çok bu ayrıntıları sormak gerekiyor.

All-on-4 ile arasındaki temel fark yükün dağılımı. Dört implantlı planda implantlar çenenin ön ve orta bölgesinde toplanır; arkadaki iki implant, üst çenede sinüs boşluğunu, alt çenede sinir kanalını atlamak için eğimli yerleştirilir. Altı implantlı planda iki implant daha, genellikle daha arkaya eklenir. Böylece köprünün dayandığı noktalar çene boyunca açılır ve yük daha fazla ayağa bölünür.

Bunun köprüdeki somut karşılığı uzantı. Son implantın arkasında kalan köprü parçası ısırdığınızda kaldıraç gibi çalışır ve en arkadaki implanta binen yükü büyütür. Arkada da destek bulunduğunda bu uzantı kısalır ya da hiç gerekmez. Dört implantlı planlarda arka dişlerin bir bölümü bu uzantının üzerinde durduğu için köprünün boyu ve kapanış ayrıca dikkatle planlanır.

Altı implantın ikinci kazancı yedek kapasite. Dört implantlı bir köprüde bir implantın kaybı, köprünün dayandığı noktaların dörtte birinin kaybı demektir ve planın yeniden değerlendirilmesini gerektirir. Altı implantta, kalan implantların sayısı ve dağılımı yeterliyse köprü bir süre taşınmaya devam edebilir; kayıp bölge bu arada yeniden planlanır. Bazı planlarda implant sayısının fazla olması, köprünün tek parça yerine bölümler hâlinde yapılmasına da imkân tanır.

Madalyonun öbür yüzü kemik. Fazladan iki implantın gideceği arka bölgeler, diş kaybından sonra kemiğin en çok eridiği yerlerdir. Üst çenenin arkasında sinüs boşluğu aşağı sarkar, alt çenenin arkasında sinir kanalı kemiğin yüzeyine yaklaşır. Bu bölgelerde klasik implantın aradığı yükseklik yoksa altı implantlı plan ya sinüs tabanı yükseltme ve kemik ekleme gerektirir ya da arkadaki implantların da eğimli yerleştirilmesiyle uyarlanır. Sistematik bir inceleme, eğimli implantların çevresindeki kemik kaybının dik implantlardan anlamlı biçimde farklı olmadığını bildiriyor.

Peki altı implant daha güvenli mi? Araştırmalar bu soruya sanıldığı kadar net bir evet demiyor. Tam ağız sabit köprüde dört ile altı implant kullanımı uzun süredir belgelenmiş bir seçenek. Kapsamlı bir sistematik inceleme, çene başına beşten az implantla beş ve daha fazla implant arasında implant ve köprü sağkalımı açısından anlamlı fark bulmadı. All-on-4 ile All-on-6'yı doğrudan karşılaştıran 2026 tarihli bir meta-analiz de iki planda benzer sonuçlar bildiriyor; ancak çalışmalar arasındaki farklılığın yüksek olduğunu ve sonuçların temkinle yorumlanması gerektiğini vurguluyor.

Bu sonuç 'sayı fark etmez' anlamına gelmiyor; sayının tek başına belirleyici olmadığını gösteriyor. Çalışmalardaki hastalar, o plana uygun görüldükleri için o plana alınmış hastalar: dört implant ön bölgesinde yeterli kemik olan çenelere, altı implant arka bölgelerinde de kemik bulunan çenelere yapılmış. Yani doğru soru 'dört mü, altı mı' değil; sizin çenenizde altı implantı taşıyacak kemik olup olmadığı ve bunun için ek bir işlem gerekip gerekmediği.

Stratejik implant bu tartışmada üçüncü bir yol. Tutunmayı süngerimsi kemiğin hacminden değil çenenin dış sert tabakasından aldığı için, arka bölgede kemik erimiş olsa bile implantlar çenenin geneline dağıtılabilir. Bu yaklaşımda implant sayısı dört ya da altıyla sınırlı tutulmaz; yük genellikle daha fazla sayıda ince implanta paylaştırılır ve tutunma yeterliyse sabit köprü aynı hafta takılabilir. Implant72'de uygulanan bu yöntemde üçüncü gün takılan dişler final dişlerdir; aylar sonra yerlerine ikinci bir köprü yapılmaz.

Soldaki liste altı implantlı planın avantajının belirginleştiği tabloları, sağdaki liste başka bir yolun daha yerinde olabileceği durumları anlatıyor. İkisi de tomografiden sonra netleşir.

Bu sıralama tedavi değil, karar içindir. Sonunda elinizde kaç implantın, nereye ve hangi gerekçeyle planlandığı bulunur.

1. 1

   Üç boyutlu tomografi

   Çenenin her bölgesinde kemiğin yüksekliği, genişliği ve sertliği ölçülür. Sinüs boşluğunun ve sinir kanalının konumu, fazladan iki implantın ek işlem gerektirmeden yerleşip yerleşemeyeceğini gösterir.

2. 2

   Kapanış ve karşı çene

   Karşı çenede ne olduğu, nasıl ısırdığınız ve gece diş sıkıp sıkmadığınız değerlendirilir. Yük büyüdükçe sayıyı artırmanın gerekçesi güçlenir.

3. 3

   Köprü tasarımı

   Köprünün kaç dişi taşıyacağı ve son implantın arkasında ne kadar uzantı kalacağı çizilir. İmplantların yeri bu tasarımdan çıkarılır, tersi değil.

4. 4

   Seçeneklerin yan yana konması

   Aynı çene için dört implantlı eğimli plan, altı implantlı plan ve gerekiyorsa kemik eklemeli plan, her birinin gerektirdiği ek işlem ve takvimle birlikte konuşulur.

5. 5

   Yerleştirme sırasında tutunmanın ölçülmesi

   Her implantın kemiğe oturma direnci ölçülür. Beklenen değere ulaşılamayan bir bölgede plan değişebilir; köprünün ilk hafta takılıp takılmayacağı bu ölçüme bağlıdır.

6. 6

   Planın yazılı paylaşılması

   Kaç implant, hangi bölgelere, hangi açıyla, hangi köprü malzemesiyle ve ek işlem gerekip gerekmediği yazılı olarak verilmeli.

Aşağıdakilerin hiçbiri diğerine mutlak üstün değil. Aralarındaki fark, hangi kemiğe ihtiyaç duydukları ve yükü nasıl paylaştırdıkları.

Bunları hangi kliniğe giderseniz gidin doğru soruları sorabilmeniz için yazıyoruz.

Aşağıdaki akış, geçici köprüyle başlayan klasik bir All-on-6 hemen yükleme planını anlatıyor. Implant72 akışında final dişler üçüncü gün takılır ve geçici köprüden kalıcıya geçiş aşaması yoktur; sonrasında yalnızca kontroller vardır. Kemik ekleme yapıldıysa ya da kaynaşma beklenecekse takvim aylarca uzar.

1. Cerrahi ve ilk günler

   İmplantların tamamı aynı seansta yerleştirilir. Tutunma yeterliyse ilk hafta içinde sabit bir köprü takılır. Şişlik ve hassasiyet cerrahinin yayıldığı alanla orantılı seyreder; arka bölgelere yapılan implantlar bu alanı genişletir.

2. İlk haftalar

   Yumuşak beslenmeyle başlanır ve çiğneme yükü kademeli artırılır. Sert yiyeceklerden uzak durulur: implantlar yeni yerleşmiştir, klasik planlarda ayrıca geçici köprü kalıcıya göre daha kırılgandır.

3. Klasik planda kalıcı köprüye geçiş

   Klasik planlarda diş eti ve kemik yeni biçimine oturduktan sonra kalıcı köprü üretilir ve geçiş zamanı kontrollerde belirlenir. Implant72 akışında bu adım yoktur; final dişler üçüncü günden beri ağızdadır ve bu dönemde yalnızca kontroller yapılır.

4. Uzun dönem

   Vidaların sıkılığı, kapanış ve implant çevresindeki kemik düzenli aralıklarla kontrol edilir. Ara yüz fırçası ve ağız duşu günlük bakımın kalıcı parçası.