Straumann implant hangi ülkenin?

Straumann 1954'te İsviçre'nin Waldenburg kasabasında kuruldu; başlangıçta alaşım ve hassas parça üzerine çalışan bir enstitüydü, sonraki on yıllarda diş implantına yöneldi. Bugün Basel merkezli bir grubun ana markası ve o grup Neodent dahil birkaç implant markasını birlikte yönetiyor. Yani piyasada karşınıza çıkan bazı 'rakip' markalar aslında aynı çatı altında.

Markanın en güçlü tarafı yayın birikimi. Uzun süredir kullanılan sistemlerin arkasında on, on beş, yer yer daha uzun takipli klinik çalışmalar bulunuyor ve Straumann bu literatürde en çok yer alan sistemlerden biri. Bunun hasta açısından anlamı şu: bu implantın on yıl sonra ne yaptığı büyük ölçüde biliniyor. Yeni bir sistemde bilinmeyen daha fazladır ve bilinmezlik tek başına bir maliyet kalemidir.

İkinci güçlü taraf parça sürekliliği. Onlarca yıldır üretilen bir sistemde, on yıl önce takılmış bir implantın vidasını bugün bulmak genellikle mümkün. Piyasadan çekilmiş bir sistemde ise gevşemiş tek bir vida, tüm üst yapının yenilenmesine dönüşebiliyor. Bu, faturada hiç görünmeyen ama uzun vadede en pahalı kalem.

Malzeme tarafında markanın kendi adını taşıdığı iki şey var: titanyum-zirkonyum alaşımı kullanan gövdeler ve kendi adlandırdıkları yüzey işlemi. Bunlar gerçek teknik farklar ve dar kemik gibi belirli durumlarda anlamlı olabiliyor. Ancak çağdaş implantların neredeyse tamamı titanyum ya da alaşımından üretiliyor ve yüzey işlemleri birbirine yakın sonuçlar veriyor; fark, pazarlama dilinde göründüğü kadar geniş bir uçurum değil.

Şimdi fiyatın satın almadığı şeye gelelim. İmplantın on yıl sonra ağzınızda olup olmayacağını belirleyen zincir şöyle sıralanıyor: kaç implant hangi kemiğe hangi açıyla yerleştirildi, üstündeki köprü yükü nasıl dağıtıyor, sigara ve kontrolsüz diyabet gibi etkenler devrede mi, ve düzenli bakım yapılıyor mu. Marka bu zincirin bir halkası; ama kötü planlanmış bir Straumann, iyi planlanmış herhangi bir sistemden daha iyi sonuç vermiyor.

Pratik sonuç: Straumann sağlam ve savunulabilir bir tercih, özellikle uzun vadeli veri ve parça sürekliliği sizin için öncelikliyse. Ama 'en pahalıyı seçtim, garantiye aldım' cümlesi doğru değil. Aynı parayı planlamaya, tomografiye ve teslim günündeki kapanış ayarına ayıran bir tedavi, marka üzerinden yapılan bir yatırımdan daha fazla getiriyor.

Aşağıdakiler markaya değil, 'uzun geçmişi olan pahalı sistem' tercihine bakıyor.

Fiyat farkı ödeniyorsa, karşılığında ne alındığının konuşulması gerekir. Beş soru yeterli.

1. 1

   Hangi hat ve hangi ölçü?

   Straumann tek bir ürün değil; farklı gövde tasarımları, alaşımlar ve çaplar var. Cevabın kemiğinizin genişliği ve sertliğiyle ilgili olması gerekir.

2. 2

   Fiyat farkı bende neyi değiştiriyor?

   Cevap somut olmalı: dar kemikte ince çap seçeneği, belirli bir yüzey işlemi, ya da parça sürekliliği. 'Daha kaliteli' bir cevap değil.

3. 3

   Orijinal parça mı kullanılıyor?

   Piyasada üçüncü taraf üreticilerin uyumlu üst parçaları var. Kullanılıyorsa bunun söylenmesi gerekir; çünkü o durumda ödediğiniz marka, sistemin tamamını kapsamıyor.

4. 4

   İmplant kartım verilecek mi?

   Marka, hat, çap, boy, seri numarası ve yerleşim. Yurt dışında yaşıyorsanız bu belge, acil bir durumda elinizdeki tek bilgi olacak.

5. 5

   Aynı planı başka bir sistemle yapsaydınız ne değişirdi?

   İyi bir hekim bu soruya rahatça cevap verir. Cevap, marka tercihinin gerçekten teknik bir gerekçesi olup olmadığını gösterir.

Bütçe sınırlıysa, aşağıdaki dört kalem marka farkından daha yüksek getiri veriyor.

Bu markanın itibarı, hastanın aleyhine çalışan birkaç cümle üretiyor.

Pahalı bir sistem seçtiyseniz, o seçimin karşılığını almanın yolu belgeleri saklamaktan geçiyor.

1. İmplant kartını alın

   Marka, hat, çap, boy, seri numarası ve yerleşim bölgesi. Bu bilgi olmadan başka bir ülkedeki hekim doğru parçayı sipariş edemez.

2. Tedavi sonrası röntgeni saklayın

   Kemik seviyesinin işlem gününde nerede olduğunu gösteren tek belge. Yıllar sonra bir kayıp tartışıldığında karşılaştırma noktası bu.

3. Kullanılan üst parçaları da kaydettirin

   Orijinal mi, uyumlu üretim mi. Bir onarımda parçanın hangi seri olduğu bilinmezse doğru yedeği bulmak zaman alıyor.

4. Kontrol takvimini kurun

   İlk yıl daha sık, sonrasında yılda bir. Takvimi tedavi biter bitmez belirlemek, sonradan hatırlamaya bırakmaktan çok daha iyi çalışıyor.