ایمپلنت و وضعیت سلامت شما

آیا بیمار روماتیسمی می‌تواند ایمپلنت بگذارد؟

آنچه تعیین‌کننده است تشخیص نیست؛ میزان کنترل بیماری و داروهایی است که مصرف می‌کنید

وقتی آرتریت روماتوئید یا بیماری روماتیسمی مشابهی دارید و صحبت از ایمپلنت می‌شود، آنچه بیش از همه با هم قاطی می‌شود تفاوت میان تشخیص و داروست. در اینجا گرد آورده‌ایم که کورتون، متوترکسات و داروهای بیولوژیک چگونه بر بهبود اثر می‌گذارند، خشکی دهان در سندرم شوگرن چگونه مراقبت را دشوار می‌کند، چرا درگیری مفاصل دست و انگشتان به تمیز کردن دندان ثابت مربوط است و چه اطلاعاتی را حتماً باید به دندان‌پزشک خود بدهید. از همین ابتدا بگوییم که هیچ دارویی را نباید خودسرانه کنار بگذارید. اگر فهرست داروها و در صورت وجود، نتایج آزمایش‌های خود را از طریق فرم بفرستید، دندان‌پزشک آن را ارزیابی می‌کند و ظرف ۲۴ ساعت وضعیتتان را برایتان می‌نویسیم.

پاسخ کوتاه

ابتلا به آرتریت روماتوئید یا بیماری خودایمنی مشابه به‌تنهایی مانعی برای ایمپلنت نیست. آنچه تعیین‌کننده است میزان کنترل بیماری و داروهایی است که مصرف می‌کنید: کورتون طولانی‌مدت، متوترکسات و داروهای بیولوژیک ممکن است بر بهبود و خطر عفونت اثر بگذارند. هیچ دارویی را برای درمان دندان خودسرانه کنار نگذارید؛ این تصمیم فقط همراه با پزشک روماتولوژیستی که شما را درمان می‌کند گرفته می‌شود.

عامل تعیین‌کننده
نه تشخیص، بلکه کنترل بیماری و داروها
تصمیم درباره دارو
فقط همراه با پزشک تجویزکننده
همراه شایع
خشکی دهان در سندرم شوگرن
نکته قابل توجه
مهارت دست ممکن است بر مراقبت از دندان ثابت اثر بگذارد

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

بیماری‌های روماتیسمی در دهان و در تصمیم ایمپلنت چه چیزی را تغییر می‌دهند

در بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید، سیستم ایمنی به بافت خود بدن حمله می‌کند؛ این همان‌طور که در مفاصل رخ می‌دهد، می‌تواند زمینه التهاب لثه را هم فراهم کند. اما آنچه در تصمیم ایمپلنت واقعاً تعیین‌کننده است خود تشخیص نیست، بلکه میزان کنترل بیماری و داروهایی است که مصرف می‌کنید. حتی اگر دو بیمار با یک تشخیص مراجعه کنند، در صورت تفاوت در برنامه دارویی و فعالیت بیماری، ارزیابی هم ممکن است به نتیجه متفاوتی برسد.

کورتون (کورتیکواستروئید) از پرمصرف‌ترین داروهاست. اگر بیش از سه هفته یا با دوز بالا کورتون مصرف می‌کنید، نباید این دارو را ناگهان کنار بگذارید؛ قطع ناگهانی خطری جدی دارد، چون ممکن است تولید کورتیزول خود بدن موقتاً متوقف شده باشد. هنگام برنامه‌ریزی جراحی، هیچ‌کس دوز کورتون شما را یک‌طرفه تغییر نمی‌دهد؛ در صورت لزوم همراه با پزشک تجویزکننده تصمیم گرفته می‌شود.

متوترکسات و داروهای بیولوژیک (مهارکننده‌های TNF و مانند آن‌ها) با تنظیم سیستم ایمنی، التهاب مفاصل را کنترل می‌کنند. درباره اینکه این داروها پیش از جراحی قطع شوند یا نه، در دندان‌پزشکی قاعده همگانی واحدی وجود ندارد؛ تصمیم بسته به نوع دارو، دوز آن و فعالیت بیماری شما در همان زمان تغییر می‌کند. به همین دلیل این تصمیم را پزشک روماتولوژیستی که شما را پیگیری می‌کند می‌گیرد، نه دندان‌پزشک.

سندرم شوگرن بیماری خودایمنی جداگانه‌ای است که اغلب همراه با آرتریت روماتوئید دیده می‌شود و با اثر بر غدد بزاقی به خشکی دهان می‌انجامد. وقتی بزاق کم می‌شود، توان دهان برای تمیز کردن خود و خنثی کردن اسیدها کاهش می‌یابد و خطر پوسیدگی، بیماری لثه و عفونت قارچی بالا می‌رود. در بیمارانی که دندان مصنوعی متحرک دارند، زمینه خشک، فشار آوردن دندان مصنوعی و ایجاد زخم را هم آسان‌تر می‌کند.

درگیری مفاصل دست و انگشتان ممکن است تمیز کردن روزانه دندان‌ها را مستقیماً دشوار کند. تمیز کردن فاصله‌های میان دندان‌های ثابت، مهارت دستی و قدرت گرفتن معینی می‌خواهد. اگر این مهارت محدود باشد، انتخاب مسواک و ابزار باید از ابتدا مطرح شود؛ گزینه‌هایی مانند مسواک برقی، مسواک بین‌دندانی با دسته ضخیم یا واترجت در این گروه می‌توانند تفاوت عملی ایجاد کنند.

مصرف طولانی‌مدت کورتون ممکن است بر تراکم استخوان هم اثر بگذارد؛ این موضوع جداگانه‌ای است که به کیفیت استخوانی مربوط می‌شود که ایمپلنت در آن گیر می‌کند. موضوع بیمارانی را که داروی پوکی استخوان مصرف می‌کنند در صفحه جداگانه‌ای بررسی کرده‌ایم؛ این دو وضعیت گاهی در یک بیمار با هم وجود دارند و ارزیابی بر همین اساس گسترده‌تر می‌شود.

تشخیص روماتیسم به این معنا نیست که نمی‌توانید ایمپلنت بگذارید. در بیمارانی که بیماری‌شان تحت کنترل است، فعالیت التهابی پایینی دارند و لثه‌شان سالم است، کاشت ایمپلنت امکان‌پذیر است. ارزیابی با برقراری ارتباط با پزشک روماتولوژیست شما و با در نظر گرفتن برنامه دارویی فعلی‌تان انجام می‌شود.

با چه کسانی همین حالا می‌توان صحبت کرد و در چه کسانی اول با روماتولوژیست مشورت می‌شود

تفکیک زیر چارچوب ارزیابی‌ای است که در معاینه انجام می‌شود. تصمیم قطعی پس از بررسی هم‌زمان فعالیت بیماری، برنامه دارویی و وضعیت دهان گرفته می‌شود.

چه زمانی مناسب است

  • بیمارانی که بیماری‌شان تحت کنترل و در فعالیت پایین استدر بیمارانی که پیگیری روماتولوژی منظمی دارند و فعالیت بیماری‌شان پایین است، درمان ایمپلنت تا حد زیادی در روند استاندارد پیش می‌رود.
  • بیمارانی که لثه سالمی دارنددر بیمارانی که به‌طور منظم مراقبت می‌کنند و التهاب فعال لثه ندارند، شرایط مساعد است. در این گروه عادت به مراقبت مستقیماً بر عمر طولانی ایمپلنت اثر می‌گذارد.
  • بیمارانی که طرح درمانشان همراه با روماتولوژیست چیده می‌شودوقتی برنامه دارویی و زمان‌بندی جراحی با گرفتن نظر روماتولوژیست تنظیم شود، هم ایمنی و هم شانس موفقیت بالا می‌رود.
  • بیمارانی که مهارت دستی محدودی دارند اما روش تمیز کردن مناسبی برایشان تعیین شدهحتی اگر مفاصل درگیر باشند، با ابزار مناسب و در صورت لزوم کمک یکی از نزدیکان، مراقبت روزانه را می‌توان پایدار کرد.

چه زمانی مناسب نیست

  • بیمارانی که بیماری‌شان فعال است و سطح التهاب بالایی دارنددر دوره شعله‌ور شدن بیماری، جراحی به تعویق می‌افتد؛ این به معنای لغو درمان نیست، یعنی صبر کردن برای زمان درست.
  • بیمارانی که کورتون با دوز بالا و طولانی‌مدت مصرف می‌کنند و کیفیت استخوانشان پایین استدر این وضعیت ابتدا وضعیت استخوان جداگانه ارزیابی می‌شود؛ در صورت لزوم طرح درمان بر همان اساس چیده می‌شود.
  • کسانی که بیماری لثه فعال دارندگذاشتن ایمپلنت در زمینه‌ای ملتهب شانس موفقیت را کم می‌کند. ابتدا درمان لثه کامل می‌شود.
  • بیمارانی که برنامه دارویی‌شان روشن نیست و نظر روماتولوژیست گرفته نشدهبدون این اطلاعات نمی‌توان زمان‌بندی ایمنی چید؛ ابتدا این ارتباط برقرار می‌شود و سپس جراحی برنامه‌ریزی می‌شود.

آمادگی و ارزیابی چگونه پیش می‌رود

در بیمارانی که بیماری روماتیسمی دارند، ایمنی تا حد زیادی با اطلاع‌رسانی درست و زمان‌بندی درست تأمین می‌شود.

  1. 1

    فهرست کامل داروهای خود را بیاورید

    کورتون، متوترکسات، داروی بیولوژیک، دوز و دفعات مصرف. این فهرست پایه تعیین زمان و شیوه انجام جراحی است.

  2. 2

    در صورت لزوم با روماتولوژیست شما ارتباط برقرار می‌شود

    اینکه برنامه دارویی نیاز به تنظیم دارد یا نه و فعالیت بیماری شما در حال حاضر چگونه است، همراه با پزشکی که شما را پیگیری می‌کند ارزیابی می‌شود.

  3. 3

    سلامت لثه ارزیابی می‌شود

    پیش از ایمپلنت، التهاب موجود در دهان بررسی و درمان می‌شود؛ جرم‌گیری و در صورت نیاز درمان لثه پیش از جراحی کامل می‌شود.

  4. 4

    وضعیت استخوان با CBCT ارزیابی می‌شود

    چون مصرف طولانی‌مدت کورتون ممکن است بر کیفیت استخوان اثر بگذارد، تصویربرداری سه‌بعدی با سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) داده اصلی تصمیم است.

  5. 5

    خشکی دهان جداگانه بررسی می‌شود

    اگر سندرم شوگرن یا خشکی دهان ناشی از دارو وجود داشته باشد، محصولات جایگزین بزاق و معاینات مکرر در همین مرحله برنامه‌ریزی می‌شوند.

  6. 6

    برنامه تمیز کردن متناسب با مهارت دست شما تنظیم می‌شود

    اگر مفاصل درگیر باشند، اینکه کدام مسواک و ابزار برای شما مناسب است با هم تعیین می‌شود؛ این قدمی تعیین‌کننده برای عمر طولانی ایمپلنت است.

گزینه‌های طرح درمان در بیمار روماتیسمی

موارد زیر راه‌هایی‌اند که در این گروه مطرح می‌شوند و هرکدام از نظر فعالیت بیماری و برنامه دارویی جنبه خاص خود را دارند.

01

صبر تا کاهش فعالیت بیماری

به تعویق انداختن جراحی در دوره شعله‌ور شدن بیماری ممکن است ایمن‌ترین راه باشد. این مدت همراه با پیگیری روماتولوژی ارزیابی می‌شود.

02

طرح درمانی که به پیوند استخوان نیاز ندارد

پیوند استخوان یعنی یک جراحی جداگانه و ماه‌ها دوره بهبود اضافه. در بیماری که کیفیت استخوانش از قبل بر اثر کورتون آسیب دیده، حذف این مرحله وقتی ممکن است که گیر ایمپلنت از لایه سخت عمقی فک تأمین شود.

03

دندان مصنوعی متحرک روی ایمپلنت

راه‌حلی میانه با دامنه جراحی محدودتر که با تعداد کمی ایمپلنت ثبات ایجاد می‌کند. در بیمارانی که مهارت دستی محدودی دارند، آسانی مراقبت باید جداگانه سنجیده شود.

04

دندان مصنوعی کامل

راهی بدون جراحی. در بیمارانی که خشکی دهان دارند، احتمال فشار آوردن دندان مصنوعی و ایجاد زخم بیشتر است؛ اگر مهارت دست محدود باشد، گذاشتن و درآوردن آن هم می‌تواند دشواری جداگانه‌ای باشد.

خطرهایی که باید بدانید

موارد زیر وضعیت‌هایی‌اند که در بیمارانی که کورتون، متوترکسات یا داروی بیولوژیک مصرف می‌کنند بیشتر دیده می‌شوند؛ هیچ‌کدام اجتناب‌ناپذیر نیستند و با برنامه‌ریزی درست قابل مدیریت‌اند.

بهبود دیرتر

داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند ممکن است سرعت بهبود را کُند کنند. این به معنای ناممکن بودن درمان نیست؛ یعنی باید برای بهبود زمان کمی بیشتری در نظر گرفت.

خطر بیشتر عفونت

کورتون، متوترکسات و داروهای بیولوژیک ممکن است مقاومت در برابر عفونت را کم کنند. بهداشت دهان و معاینه زودهنگام در این گروه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

پایین بودن کیفیت استخوان به دلیل کورتون

مصرف طولانی‌مدت و با دوز بالای کورتون ممکن است بر تراکم استخوان اثر بگذارد. این موضوع ارزیابی جداگانه‌ای است که به زمینه‌ای مربوط می‌شود که ایمپلنت در آن گیر می‌کند.

خشکی دهان و سندرم شوگرن

وقتی بزاق کم می‌شود، خطر پوسیدگی، بیماری لثه و عفونت قارچی بالا می‌رود. این نشانه نباید نادیده گرفته شود و باید به‌طور منظم زیر نظر باشد.

استعداد ابتلا به بیماری لثه

فرایندهای التهابی خودایمنی ممکن است با التهاب لثه هم مرتبط باشند. معاینه منظم لثه در این گروه بخش جدایی‌ناپذیر مراقبت روتین است.

بهبود و مراقبت بلندمدت

بهبود در بیمار روماتیسمی تفاوتی ندارد، فقط از نزدیک‌تر پیگیری می‌شود.

  1. روزهای اول

    برنامه دارویی شما بدون وقفه ادامه می‌یابد؛ هیچ دارویی را خودسرانه کنار نگذارید. تورم و حساسیت در حد عادی است.

  2. هفته اول

    اگر نشانه‌ای خارج از روند معمول دیدید (تورم رو به افزایش، تب، طعم بد) فوراً اطلاع دهید؛ در بیماری که سیستم ایمنی‌اش سرکوب شده، عفونت ممکن است سریع‌تر پیشرفت کند.

  3. ماه‌های اول

    فاصله معاینات نسبت به بیماران معمول کوتاه‌تر در نظر گرفته می‌شود. در هر معاینه سلامت لثه و بافت اطراف ایمپلنت ارزیابی می‌شود.

  4. بلندمدت

    مراقبت حرفه‌ای منظم و تمیز کردن روزانه، دو عامل مهم تعیین‌کننده عمر ایمپلنت در این گروه‌اند. اگر مهارت دست به‌مرور تغییر کند، روش تمیز کردن دوباره بازبینی می‌شود.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر در دوره بهبود تب یا تورم رو به افزایش دارید. در بیماری که سیستم ایمنی‌اش سرکوب شده، عفونت ممکن است سریع پیشرفت کند. بدون معطلی با کلینیک خود تماس بگیرید؛ اگر تورم در حال گسترش است، مستقیماً به اورژانس بروید.
  • اگر لثه‌تان شروع به خون‌ریزی یا تحلیل کرده است. این ممکن است نخستین نشانه یک مشکل لثه در حال پیشرفت باشد. مداخله زودهنگام اغلب مشکل را بدون از دست دادن ایمپلنت حل می‌کند.
  • اگر در دهانتان خشکی، سوزش یا لکه‌های سفید دارید. خشکی دهان می‌تواند زمینه عفونت قارچی را فراهم کند. این نشانه‌ها قابل درمان‌اند؛ اگر نادیده گرفته شوند، بافت اطراف ایمپلنت را هم درگیر می‌کنند.
  • اگر درد مفاصل مانع تمیز کردن روزانه شده است. وقتی مراقبت مختل شود، خطر التهاب اطراف ایمپلنت بالا می‌رود. برای بازبینی انتخاب مسواک و ابزار با کلینیک خود تماس بگیرید.

مواردی که بر هزینه اثر می‌گذارند

بیماری روماتیسمی قیمت درمان را مستقیماً تغییر نمی‌دهد؛ آنچه را تحت تأثیر قرار می‌دهد مرحله آمادگی و برنامه پیگیری است. این موارد عبارت‌اند از:

روند هماهنگی با روماتولوژی
تعیین مشترک برنامه دارویی و زمان‌بندی، مرحله‌ای است که در این گروه نمی‌توان از آن گذشت.
آمادگی اولیه و درمان لثه
برطرف کردن التهاب دهان پیش از ایمپلنت ممکن است هزینه جداگانه‌ای باشد؛ دامنه آن به وضعیت دهان بستگی دارد.
نیاز یا عدم نیاز به درمان اضافه
اگر کیفیت استخوان آسیب دیده باشد، ممکن است تصویربرداری اضافه یا برنامه‌ریزی متفاوتی لازم شود؛ طرح درمان بدون پیوند استخوان این مورد را کوچک‌تر می‌کند.
دفعات پیگیری
در این گروه فاصله معاینات کوتاه‌تر است؛ یعنی هزینه مراقبت بلندمدت کمی بیشتر می‌شود، اما عمر ایمپلنت طولانی‌تر می‌شود.

پرسش‌های رایج

آیا بیمار روماتیسمی می‌تواند ایمپلنت بگذارد؟

معمولاً بله. آنچه تعیین‌کننده است خود تشخیص روماتیسم نیست، بلکه میزان کنترل بیماری و داروهایی است که مصرف می‌کنید. در بیمارانی که بیماری‌شان تحت کنترل است و لثه سالمی دارند، کاشت ایمپلنت امکان‌پذیر است.

آیا برای بیماری که کورتون مصرف می‌کند ایمپلنت انجام می‌شود؟

می‌شود، اما دوز و مدت مصرف کورتون بخشی از ارزیابی است. اگر بیش از سه هفته یا با دوز بالا کورتون مصرف می‌کنید، هرگز این دارو را خودسرانه کنار نگذارید؛ زمان‌بندی جراحی همراه با پزشک تجویزکننده تعیین می‌شود.

آیا در حین مصرف داروی بیولوژیک می‌توان دندان کشید؟

در دندان‌پزشکی قاعده همگانی واحدی وجود ندارد؛ تصمیم بسته به نوع دارو، دوز آن و فعالیت بیماری شما تغییر می‌کند. این تصمیم را باید همراه با روماتولوژیستی که شما را پیگیری می‌کند بگیرید و دارو را خودسرانه کنار نگذارید.

آیا متوترکسات بر بهبود ایمپلنت اثر می‌گذارد؟

این گروه دارویی که سیستم ایمنی را تنظیم می‌کند، ممکن است بر سرعت بهبود و مقاومت در برابر عفونت اثر بگذارد. به همین دلیل زمان‌بندی جراحی و برنامه دارویی همراه با روماتولوژیست شما برنامه‌ریزی می‌شود؛ دارو را خودسرانه تغییر ندهید.

سندرم شوگرن دارم؛ آیا می‌توانم ایمپلنت بگذارم؟

بله، اما خشکی دهان به‌عنوان موضوعی جداگانه بررسی می‌شود. چون با کم شدن بزاق خطر پوسیدگی و بیماری لثه بالا می‌رود، معاینه منظم و محصولات جایگزین بزاق در این گروه بخشی از مراقبت می‌شوند.

مفاصلم درد می‌کند؛ دندان ثابت را چطور تمیز کنم؟

ابزارهایی مانند مسواک برقی، مسواک بین‌دندانی با دسته ضخیم و واترجت در بیمارانی که مهارت دستی محدودی دارند می‌توانند تفاوت عملی ایجاد کنند. وقتی انتخاب ابزار مناسب از ابتدا مطرح شود، مراقبت روزانه پایدار می‌شود.

آیا باید داروی خود را برای درمان دندان قطع کنم؟

خیر، هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید یا دوزش را تغییر ندهید. اگر لازم باشد، این تصمیم همراه با روماتولوژیستی که دارو را تجویز کرده گرفته می‌شود.

آیا در بیماران روماتیسمی از دست رفتن ایمپلنت بیشتر است؟

وقتی بیماری کنترل‌نشده است و التهاب بالاست، بله، خطر ممکن است بیشتر شود. وقتی بیماری تحت کنترل است و بهداشت دهان خوب است، این تفاوت به‌طور چشمگیری کوچک‌تر می‌شود؛ بیشترین اثر را فعالیت بیماری و مراقبت منظم دارند.

آیا روماتولوژیست و دندان‌پزشکم باید از هم باخبر باشند؟

بله، لازم است هر دو از یکدیگر باخبر باشند. دندان‌پزشک شما بدون دانستن داروهایی که مصرف می‌کنید و سطح فعالیت بیماری‌تان نمی‌تواند زمان‌بندی ایمنی بچیند؛ روماتولوژیست شما هم وقتی از جراحی برنامه‌ریزی‌شده باخبر باشد، می‌تواند در صورت لزوم برنامه دارویی‌تان را بر همان اساس ارزیابی کند. مکاتبه دو طرف با یکدیگر یا انتقال اطلاعات از طریق خود شما، ایمنی درمان را مستقیماً بالا می‌برد.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست