لقی و از دست رفتن دندان

اگر جای دندان کشیده‌شده دندانی ساخته نشود چه می‌شود؟

جای خالی فقط ظاهر را تغییر نمی‌دهد، دندان‌های مجاور، فک مقابل و استخوان زیرش را هم تغییر می‌دهد

وقتی دندانی کشیده می‌شود، جای خالی‌ای که می‌ماند ثابت نمی‌ماند. دندان‌های مجاور به مرور به سمت آن کج می‌شوند، دندان فک مقابل چون سطحی روبه‌روی خود پیدا نمی‌کند آهسته بلند می‌شود و استخوان زیر جای خالی هم حجم قبلی‌اش را از دست می‌دهد. این تغییرها یک‌شبه رخ نمی‌دهند و در طول ماه‌ها و سال‌ها پیش می‌روند؛ به همین دلیل بیشتر بیماران در ابتدا هیچ تفاوتی حس نمی‌کنند. اما لازم هم نیست هر جای خالی حتماً پر شود؛ در برخی موارد زیر نظر گرفتن انتخابی معقول است. در ادامه می‌خوانید جای خالی با گذشت زمان چه می‌کند، پر کردن کدام جاهای خالی ضروری نیست و چه چیزی تصمیم را تعیین می‌کند.

پاسخ کوتاه

اگر به جای دندان کشیده‌شده کاری انجام نشود، دندان‌های مجاور به سمت جای خالی کج می‌شوند، دندان فک مقابل چون روبه‌رویی ندارد آهسته بلند می‌شود و استخوان فک زیر جای خالی به مرور حجم از دست می‌دهد. فشار جویدن به دندان‌های باقی‌مانده منتقل می‌شود و سایش و حساسیت این دندان‌ها ممکن است بیشتر شود. لازم نیست هر جای خالی حتماً پر شود؛ برای مثال برخی جاهای خالی دندان آسیاب عقبی که دندانی روبه‌رویشان نمانده، این خطرها را کمتر دارند. تصمیم را جای خالی، وضعیت دندان مقابل و تعداد دندان‌های از دست رفته تعیین می‌کند.

بیشترین اثر روی
دندان‌های مجاور و مقابل
تحلیل استخوان
در جای خالی به مرور ادامه دارد
آیا هر جای خالی باید پر شود
نه، استثناهایی هست
عامل تعیین‌کننده
محل جای خالی و وضعیت دندان مقابل

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

وقتی جای خالی رها شود چه چیزهایی تغییر می‌کند

هر دندان در دهان شما با فشار دندان‌های مجاور و دندان فک مقابل در تعادل می‌ماند. وقتی دندانی کشیده می‌شود، تکه‌ای از این تعادل کم می‌شود؛ دندان‌های باقی‌مانده دیگر مثل قبل به هم تکیه نمی‌دهند. این تغییر ناگهانی نیست و در طول سال‌ها، اغلب بی‌آنکه متوجه شوید، پیش می‌رود.

دندان‌های مجاورِ نزدیک به جای خالی، به‌ویژه دندان‌های آسیاب عقبی، به مرور به سمت جای خالی کج می‌شوند. این کج شدن جهت نیروی جویدن را هم تغییر می‌دهد؛ فشاری که روی دندان کج وارد می‌شود دیگر در امتداد محور دندان نیست، از پهلوست و این باعث می‌شود دندان سریع‌تر فرسوده شود. در ناحیه جلو، همین روند به شکل باز شدن فاصله دندان‌ها یا جلو آمدن آن‌ها دیده می‌شود.

دندان فک مقابل هم از این جای خالی اثر می‌پذیرد. در حالت عادی هر دندان با تماس با دندان روبه‌رویش در حد مشخصی می‌ماند؛ وقتی روبه‌رویش خالی شود، این حد از بین می‌رود و دندان آهسته از استخوان فک بیرون می‌آید و بلند می‌شود. به این حالت رویش بیش از حد می‌گویند. وقتی پیش برود، دندان چنان در جای خالی مقابل پایین می‌آید که ممکن است جایی برای بریج یا ایمپلنت باقی نماند؛ به همین دلیل اگر جای خالی مقابل سال‌ها پر نشود، روزی درمان سمت خود شما هم سخت می‌شود.

استخوان فک با نیروی جویدنی که به آن وارد می‌شود خود را حفظ می‌کند؛ این نیرو را ریشه دندان منتقل می‌کند. وقتی دندان کشیده شود، استخوان آن ناحیه دیگر این تحریک را دریافت نمی‌کند و به مرور هم پهنا و هم ارتفاعش را از دست می‌دهد. این کاهش در سال اول سریع‌تر و در سال‌های بعد کندتر پیش می‌رود، اما کاملاً متوقف نمی‌شود. وقتی بعدها ایمپلنت مطرح شود، عامل اصلی تعیین‌کننده همین است: هرچه استخوان زودتر ارزیابی شود، طرح درمان ساده‌تر می‌ماند.

سهم جویدن دندان از دست رفته بین دندان‌های باقی‌مانده پخش می‌شود. وقتی فقط یک دندان کم است، این تفاوت ممکن است کوچک باشد، اما اگر چند دندان پشت سر هم کم باشند، دندان‌های باقی‌مانده بیش از حد عادی فشار تحمل می‌کنند؛ این ممکن است سایش، حساسیت و در برخی بیماران ناراحتی مفصل فک را سریع‌تر کند.

همه این‌ها به این معنا نیست که هر جای خالی حتماً باید پر شود. برای مثال وقتی دندان عقل کشیده می‌شود و دندان روبه‌رویش هم وجود ندارد یا قرار است کشیده شود، پر نکردن این جای خالی انتخابی رایج و معقول است؛ خطر رویش بیش از حد و کج شدن کم است، چون معمولاً در انتهای ردیف دندان‌هاست. جاهای خالی‌ای که در طرح درمان ارتودنسی آگاهانه نگه داشته می‌شوند یا قرار است بسته شوند هم جزو همین استثناها هستند. نقطه مشترک اینجاست که روبه‌روی جای خالی دندانی نیست که فشار بیاورد، یا جای خالی بخشی از طرح درمان است.

دندان‌پزشک برای تصمیم درباره لزوم پر کردن به سه چیز نگاه می‌کند: جای خالی جلوست یا عقب و پیداست یا نه، آیا در فک مقابل دندانی هست که فشار بیاورد، و چند دندان با هم کم است. جای خالی‌ای که به‌تنهایی در ناحیه عقب است و روبه‌رویش هم خالی است ممکن است کم‌خطر به حساب بیاید، اما جای خالی‌ای که در ناحیه جلوست یا روبه‌رویش دندانی سالم قرار دارد معمولاً باید به‌زودی پر شود. پاسخ «صبر کنید» یا «فوراً انجام دهید» که بدون ارزیابی هم‌زمان این سه معیار داده شود، بر اطلاعات ناقص تکیه دارد.

جای خالی شما در کدام گروه است

تفکیک زیر چارچوبی کلی می‌دهد که آیا لازم است جای خالی شما در کوتاه‌مدت پر شود یا نه؛ تصمیم قطعی با معاینه و عکس رادیولوژی روشن می‌شود.

چه زمانی مناسب است

  • اگر در فک مقابل دندانی هست که فشار بیاورددر این حالت خطر رویش بیش از حد واقعی است و با گذشت زمان بیشتر می‌شود. هرچه جای خالی زودتر پر شود، دندان مقابل کمتر بلند می‌شود.
  • اگر جای خالی در ناحیه جلو یا پیداستگذشته از نگرانی زیبایی، باز شدن فاصله و جابه‌جایی در دندان‌های جلو سریع‌تر به چشم می‌آید و ممکن است روی صحبت کردن هم اثر بگذارد.
  • اگر دندان‌های مجاور از قبل کمی کج شده‌اند یا فاصله‌شان تنگ شدهاین ممکن است نشانه زودهنگامی باشد از اینکه اثر جای خالی شروع شده است؛ مداخله زودهنگام طرح درمان را ساده‌تر می‌کند.
  • اگر چند دندان پشت سر هم کم استفشار جویدن روی تعداد کمی دندان می‌افتد و سایش سریع‌تر می‌شود؛ در اینجا صبر کردن معمولاً بهای بیشتری دارد.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر در فک مقابل هم دندانی نیست یا قرار است کشیده شودوقتی دندانی نباشد که رویش بیش از حد را برانگیزد، این خطر تا حد زیادی از بین می‌رود.
  • اگر جای خالی مربوط به دندان عقل استچون این دندان‌ها معمولاً در انتهای ردیف دندان‌ها قرار دارند، خطر کج شدن دندان‌های مجاور کمتر است؛ دندان‌پزشک وضعیت شما را جداگانه ارزیابی می‌کند.
  • اگر در طرح درمان ارتودنسی جای خالی آگاهانه نگه داشته شده یا قرار است بسته شوداین بخشی از درمان است؛ نیازی به پر کردن جداگانه ندارد.
  • اگر وضعیت سلامت عمومی شما فعلاً برای جراحی مناسب نیستدر این حالت همراه با دندان‌پزشکتان برنامه‌ای برای زیر نظر گرفتن چیده می‌شود؛ جای خالی مرتب کنترل می‌شود و تصمیم پر کردن وقتی وضعیت سلامتتان مناسب شد دوباره مطرح می‌شود.

تصمیم چگونه گرفته می‌شود

این ترتیب نشان می‌دهد تصمیم درباره اینکه جای خالی شما پر شود یا نه و کی پر شود، چگونه گرفته می‌شود.

  1. 1

    سرگذشت جای خالی

    صحبت می‌شود که دندان کی و چرا کشیده شد، چه مدت است خالی مانده و آیا در این مدت تغییری متوجه شده‌اید. دندانی که چند ماه پیش کشیده شده با دندانی که سال‌ها پیش کشیده شده در یک وضعیت نیست.

  2. 2

    معاینه بالینی

    با نگاه مستقیم بررسی می‌شود که آیا دندان‌های مجاور کج شده‌اند، دندان مقابل بلند شده یا نه و جای خالی چقدر پهن است.

  3. 3

    عکس رادیولوژی یا CBCT

    اینکه چقدر از استخوان جای خالی مانده، زاویه ریشه‌های مجاور و سطح ریشه دندان مقابل با تصویر روشن می‌شود. این، فوریت پر کردن را هم تعیین می‌کند.

  4. 4

    ارزیابی جداگانه فک مقابل

    بررسی می‌شود که آیا دندان مقابل فشار می‌آورد و آیا رویش بیش از حد در آن دندان هم شروع شده است؛ گاهی فوریت اصلی نه در خود دندان کشیده‌شده، بلکه در دندان روبه‌روی آن است.

  5. 5

    گفت‌وگو درباره گزینه‌ها و زمان‌بندی

    اگر پر کردن لازم باشد، روشن می‌شود کدام روش مناسب است و چقدر می‌شود صبر کرد؛ اگر لازم نباشد، روشن می‌شود کنترل‌ها با چه فاصله‌ای انجام شوند.

گزینه‌ها

اگر قرار است جای خالی پر شود، روش بر اساس چند معیار انتخاب می‌شود؛ اگر قرار نیست پر شود، باز هم برنامه‌ای برای زیر نظر گرفتن لازم است.

01

ایمپلنت

بدون دست زدن به دندان‌های مجاور، یک دندان در جای خالی قرار می‌گیرد. اگر استخوان کافی باشد و سلامت عمومی اجازه دهد، در بیشتر جاهای خالی تک‌دندانی روش ترجیحی است.

02

بریج

دندان‌های دو طرف جای خالی تراشیده می‌شوند و روی آن‌ها بریج ساخته می‌شود. اگر دندان‌های مجاور از قبل پرکردگی بزرگ یا روکش داشته باشند، ممکن است گزینه‌ای منطقی باشد؛ تراشیدن دندان‌های سالم بهایی است که باید پرداخت.

03

پروتز پارسیل متحرک

راه‌حلی برای بیمارانی است که جراحی نمی‌خواهند یا منتظرند. حرکت دندان‌های مجاور و مقابل را کند می‌کند، اما جلوی تحلیل استخوان را نمی‌گیرد.

04

زیر نظر گرفتن

اگر دندان مقابل وجود ندارد یا جای خالی بخشی از طرح درمان است، می‌شود با کنترل در فواصل منظم صبر کرد. این بی‌توجهی نیست، انتخابی آگاهانه است؛ اما با رها کردن بدون کنترل فرق دارد.

05

اگر دندان‌های زیادی کم است، حل در یک طرح

اگر چند جای خالی پشت سر هم یا در سراسر دهان جمع شده، ارزیابی دندان‌ها نه یکی‌یکی بلکه در یک طرح، یعنی مراجعه کمتر و نتیجه‌ای یکدست‌تر. پروتکل ایمپلنت استراتژیکی که به کار می‌بریم راه‌حلی برای یک دندان از دست رفته نیست، برای از دست رفتن تعداد زیادی دندان است؛ اگر رادیوگرافی پانورامیک (OPG) خود را بفرستید، ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ می‌دهیم که چند جای خالی را می‌شود در یک طرح ارزیابی کرد.

با گذشت زمان ممکن است با چه چیزهایی روبه‌رو شوید

هدف ترساندن شما نیست، بلکه نشان دادن این است که چرا باید جای خالی را موضوعی وابسته به زمان بدانید.

کج شدن دندان‌های مجاور

دندانی که کج شده هم مشکل زیبایی ایجاد می‌کند و هم مشکل کارکردی؛ برای اصلاح آن در آینده گاهی آماده‌سازی با ارتودنسی لازم می‌شود.

رویش بیش از حد دندان مقابل

هرچه دندان مقابل بلندتر شود، گزینه‌های درمانی که روی آن انجام می‌شود محدودتر می‌شوند؛ در برخی موارد حتی ممکن است لازم شود طول آن دندان کوتاه شود.

کم شدن حجم استخوان

استخوانی که به مرور کم می‌شود، طرح ایمپلنتی را که در آینده در نظر گرفته شود پیچیده می‌کند؛ ممکن است افزودن استخوان مطرح شود.

افتادن فشار جویدن روی دندان‌های باقی‌مانده

سایش، خطر ترک و حساسیت در این دندان‌ها ممکن است بیشتر شود؛ در برخی بیماران ناراحتی مفصل فک شروع می‌شود.

گزینه‌هایی که با عقب انداختن کمتر می‌شوند

جای خالی‌ای که امروز با طرحی ساده حل می‌شود، ممکن است سال‌ها بعد به دلیل وضعیت استخوان و جای دندان‌های مجاور درمان گسترده‌تری لازم داشته باشد.

با گذشت زمان چه چیزهایی تغییر می‌کند

این جدول زمانی روند کلی را وقتی جای خالی پر نشود نشان می‌دهد؛ سرعت از فردی به فرد دیگر و بسته به محل جای خالی فرق می‌کند.

  1. ماه‌های اول

    معمولاً تغییر قابل‌مشاهده‌ای نیست؛ حرکت دندان‌های مجاور و مقابل هنوز شروع نشده یا خیلی کم است.

  2. شش ماه تا چند سال

    اگر دندان مقابل وجود داشته باشد، رویش بیش از حد شروع به آشکار شدن می‌کند و کج شدن خفیف دندان‌های مجاور ممکن است به چشم بیاید.

  3. چند سال بعد

    کاهش حجم استخوان آشکار می‌شود، تغییر جای دندان‌ها دیگر در آینه هم دیده می‌شود؛ طرح درمانی که در آینده در نظر گرفته شود، در این مرحله پیچیده‌تر شده است.

  4. در طول سال‌ها، وقتی چند جای خالی جمع شود

    نظم جویدن به هم می‌خورد و فشار روی دندان‌های باقی‌مانده باز هم بیشتر می‌شود؛ در این مرحله ممکن است درمان نه یک دندان، بلکه طرحی لازم داشته باشد که کل دهان را در بر بگیرد.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر متوجه جابه‌جایی یا باز شدن فاصله دندان‌های مجاور شده‌اید. این نشانه‌ای آشکار است که روند پیش رفته است؛ گفت‌وگوی زودهنگام طرح درمان را ساده نگه می‌دارد.
  • اگر در جویدن مشکل دارید یا در آن ناحیه درد تکرارشونده دارید. ممکن است توزیع فشار به هم خورده باشد؛ علت آن باید بررسی شود.
  • اگر در مفصل فک درد یا صدا شروع شده. این ممکن است پیامد تغییر در نحوه جفت شدن دندان‌ها باشد.
  • اگر مدام غذا در جای خالی گیر می‌کند. این وضعیت هم آزاردهنده است و هم خطر پوسیدگی دندان‌های مجاور را بالا می‌برد.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در اینجا رقم واحدی نمی‌دهیم، چون اینکه چقدر زود به جای خالی رسیدگی کنید به اندازه روش انتخاب‌شده تعیین‌کننده است. عوامل:

چقدر زمان گذشته است
در جای خالی‌ای که زود ارزیابی شود استخوان کافی می‌ماند؛ در جای خالی‌ای که سال‌ها بعد به آن رسیدگی شود ممکن است جراحی اضافه لازم شود.
روش انتخاب‌شده
ایمپلنت، بریج و دندان مصنوعی متحرک مواد و جلسات متفاوتی لازم دارند.
نیاز یا عدم نیاز به جراحی اضافه
اگر حجم استخوان کم شده باشد، ممکن است افزودن استخوان مطرح شود؛ در بیمارانی که زود تصمیم می‌گیرند این قلم به میان نمی‌آید.
چند دندان درگیر است
یک جای خالی با طرحی که چند جای خالی پشت سر هم را در بر می‌گیرد در یک حساب نمی‌گنجد.

پرسش‌های رایج

جای خالی بعد از چه مدت شروع به دردسر ساختن می‌کند؟

مدت مشخصی وجود ندارد؛ اگر در فک مقابل دندانی باشد که فشار بیاورد، اولین حرکت‌ها ممکن است ظرف چند ماه شروع شوند و اگر دندان مقابل نباشد، ممکن است سال‌ها تغییر آشکاری پیش نیاید. محل جای خالی و وضعیت دندان مقابل تعیین‌کننده است.

آیا به جای هر دندان کشیده‌شده حتماً باید کاری انجام داد؟

نه. اگر روبه‌روی جای خالی دندانی نباشد که فشار بیاورد، مثلاً در جای خالی دندان عقل، پر نکردن ممکن است انتخابی معقول باشد. تصمیم بسته به محل جای خالی و وضعیت دندان مقابل فرق می‌کند.

دندان عقلم کشیده شده، آیا باید به جایش کاری انجام دهم؟

معمولاً نه؛ چون این دندان‌ها در انتهای ردیف دندان‌ها هستند، خطر کج کردن دندان‌های مجاور کم است. با این حال اگر روبه‌رویتان هنوز یک دندان عقل هست، دندان‌پزشک آن را جداگانه ارزیابی می‌کند.

آیا تحلیل استخوان برمی‌گردد؟

نه، استخوان از دست رفته خودبه‌خود برنمی‌گردد. اگر در آینده ایمپلنت مد نظر است، تصمیم زودهنگام ممکن است نیاز به افزودن استخوان را کم کند یا کاملاً از بین ببرد.

اگر جای خالی را مدت طولانی رها کنم، ایمپلنت سخت‌تر می‌شود؟

بله، ممکن است. حجم استخوانی که به مرور کم می‌شود و جای کج‌شده دندان‌های مجاور، زاویه کار گذاشتن ایمپلنت و گاهی نیاز به افزودن استخوان را تغییر می‌دهد. ارزیابی زودهنگام طرح درمان را ساده نگه می‌دارد.

اگر دندان فک مقابل بلند شود چه می‌شود؟

در این وضعیت که رویش بیش از حد نام دارد، دندان از استخوان فک بیرون می‌آید و بلند می‌شود؛ وقتی پیش برود، ممکن است خودش درمان جداگانه‌ای لازم داشته باشد و جا برای درمان جای خالی طرف مقابل هم تنگ شود.

فقط یک دندانم کم است؛ آیا روش دندان ثابت در سه روز برای من مناسب است؟

به احتمال زیاد نه، و این را صریح می‌گوییم. حوزه پروتکلی که به کار می‌بریم کل دهان یا کمبود تعداد زیادی دندان است. برای یک دندان از دست رفته، ایمپلنت یا بریج گزینه مناسب‌تری است؛ برای این کار کافی است با دندان‌پزشک خودتان ادامه دهید.

بریج یا ایمپلنت، کدام برای من درست است؟

این تصمیمی است که به وضعیت دندان‌های مجاور، حجم استخوان و محل جای خالی بستگی دارد. اگر دندان‌های مجاور از قبل پرکردگی بزرگ یا روکش داشته باشند، بریج ممکن است منطقی باشد؛ اگر دندان‌های مجاور سالم باشند، معمولاً برای دست نزدن به آن‌ها ایمپلنت ترجیح داده می‌شود. پاسخ قطعی را دندان‌پزشک شما بعد از معاینه و عکس رادیولوژی می‌دهد.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست