لقی و از دست رفتن دندان

پشت سر هم دندان از دست می‌دهم: چرا متوقف نمی‌شود؟

زیر دندان‌هایی که یکی‌یکی از دست می‌روند، یک علت واحد نهفته است

هر از دست دادنی حادثه‌ای جداگانه به نظر می‌رسد: یکی شکست، یکی ملتهب شد، یکی کشیده شد. اما از دست رفتن‌هایی که ظرف چند سال در یک دهان پشت سر هم می‌آیند تصادفی نیستند. در این صفحه علت مشترک زیربنایی را توضیح می‌دهیم، اینکه چرا از دست رفتن‌ها سرعت می‌گیرند و چرا درمان تکه‌تکه هر بار از دست رفتن بعدی را می‌خرد.

پاسخ کوتاه

از دست دادن دندان‌ها یکی‌یکی تصادف نیست، بلکه قدم‌های یک روند واحد است که کل دهان را درگیر می‌کند. نام این روند بیشتر وقت‌ها بیماری پیشرفته لثه است؛ وقتی قند خون کنترل‌نشده و دندان‌قروچه شدید به آن اضافه شود، از دست رفتن سرعت می‌گیرد. پس از هر از دست دادن، همان نیروی جویدن روی دندان‌های کمتری می‌افتد، تکیه‌گاه‌های ضعیف‌شده زودتر تسلیم می‌شوند و فاصله بین از دست رفتن‌ها کوتاه‌تر می‌شود. به همین دلیل تصمیم نه بر اساس یک دندان، بلکه بر اساس کل دهان گرفته می‌شود.

علت اصلی زیربنایی
بیماری پیشرفته لثه
آنچه از دست رفتن را سریع‌تر می‌کند
قند خون کنترل‌نشده، دندان‌قروچه شدید
آنچه فاصله را کوتاه می‌کند
افتادن فشار روی دندان‌های کمتر
ارزیابی اولیه
با عکس رادیولوژی، ۲۴ ساعت

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

چرا دندان‌ها پشت سر هم از دست می‌روند

بیماران از دست رفتن‌ها را یکی‌یکی برایمان تعریف می‌کنند: این دندان موقع گاز گرفتن شکست، عصب‌کشی آن یکی جواب داد یا نداد، آن یکی را چون لثه‌اش ورم کرد کشیدند. اگر جداجدا نگاه کنیم، علت‌ها متفاوت به نظر می‌رسند. وقتی کنار هم بنویسیم، تصویر عوض می‌شود: همه در یک دهان، ظرف چند سال و با فاصله‌هایی که مدام کوتاه‌تر شده‌اند رخ داده‌اند. زمینه‌ای که این از دست رفتن‌ها را به هم وصل می‌کند از همین‌جا پیدا می‌شود.

شایع‌ترین زمینه، بیماری پیشرفته لثه است. این بیماری نه یک دندان، بلکه کل دهان است: همان باکتری‌ها دور هر دندان همان کار را می‌کنند. وقتی التهاب از لثه به استخوان برسد، استخوانی که دندان را نگه می‌دارد بی‌صدا تحلیل می‌رود و استخوان تحلیل‌رفته برنمی‌گردد. چون روند بی‌درد پیش می‌رود، بیمار فقط وقتی متوجه می‌شود که دندان‌ها لق شده‌اند. ترتیب تصادفی نیست: دندانی که بیشترین استخوان تکیه‌گاه را از دست داده اول می‌رود و بعد نوبت بعدی می‌رسد.

زمینه دوم، قند خون کنترل‌نشده است. قند خون بالا خطر پیشرفت التهاب لثه از خفیف به شدید را بالا می‌برد و بهبود بافت را کند می‌کند. این رابطه یک‌طرفه هم نیست: التهاب پیشرفته لثه کنترل قند خون را سخت‌تر می‌کند و کنترل سخت‌تر، التهاب را بزرگ‌تر. آنچه تعیین‌کننده است خود بیماری نیست، بلکه این است که مقادیر تحت کنترل هستند یا نه.

زمینه سوم، دندان‌قروچه شدید است. دندان‌قروچه به‌تنهایی استخوان یک دندان سالم را تحلیل نمی‌برد؛ کاری که می‌کند این است که روی تکیه‌گاهی که از قبل کم شده، نیرویی بیش از توانش می‌گذارد. همین دندان‌قروچه دندان‌های عصب‌کشی‌شده و روکش‌دار را می‌شکند و پرکردگی‌ها را می‌اندازد. نشانه‌هایش روشن است: خستگی فک در صبح، سطح‌های صاف‌شده و ترک‌خورده دندان، روکش‌هایی که پشت سر هم می‌شکنند. وقتی با بیماری لثه همراه شود، زمان‌بندی از دست رفتن‌ها به‌طور محسوسی جلو می‌افتد.

اما سرعت‌دهنده اصلی خود از دست رفتن است. در دهانی سالم، نیروی جویدن بین بیست و هشت دندان تقسیم می‌شود. با هر از دست دادن، همان نیرو روی دندان‌های کمتری می‌افتد؛ دندان باقی‌مانده هم سهم خودش را می‌کشد و هم سهم دندانی که رفته. اگر تکیه‌گاه از قبل ضعیف باشد، این فشار اضافه حرکت را بیشتر می‌کند و حرکت، پاکت لثه را عمیق‌تر. به همین دلیل فاصله بین از دست رفتن‌ها معمولاً از ابتدا تا انتها کوتاه‌تر می‌شود: جای خالی اول سال‌ها بعد می‌آید، اما بعدی‌ها خیلی زودتر پشت سر هم می‌رسند.

خود جای خالی هم ساکت نمی‌ماند. دندان‌های مجاور به سمت جای خالی کج می‌شوند و دندان فک مقابل بلند می‌شود و به جای خالی پایین می‌آید. وقتی نقاط تماس به هم بخورند، غذا لای دندان‌ها گیر می‌کند و پاکت‌های تازه‌ای باز می‌شوند که مسواک به آن‌ها نمی‌رسد. به این ترتیب کمبود یک دندان فقط یک جای خالی به جا نمی‌گذارد، عمر همسایه‌هایش را هم کوتاه می‌کند.

در کدام دهان می‌شود یکی‌یکی پیش رفت و در کدام طرح کامل لازم است

این تفکیک بعد از اندازه‌گیری پاکت لثه و عکس رادیولوژی روشن می‌شود. در وضعیت فهرست اول، هر جای خالی را می‌شود جداگانه برنامه‌ریزی کرد؛ در وضعیت فهرست دوم، درمان تکه‌تکه هر بار از دست رفتن بعدی را می‌خرد.

چه زمانی مناسب است

  • اگر از دست رفتن‌ها علت مشترکی ندارنداگر یکی حادثه بوده و یکی پوسیدگی عمیق و بینشان سال‌ها فاصله است، اگر لثه‌ها سالم‌اند، پاکت‌ها کم‌عمق‌اند و در عکس رادیولوژی سطح استخوان حفظ شده، روند پیشرونده‌ای در کار نیست. در اینجا هر جای خالی جداگانه بررسی می‌شود.
  • اگر التهاب در لثه مانده استاگر خونریزی هست اما لثه‌ها تحلیل نرفته‌اند، دندان‌ها لق نیستند و پاکت‌ها از سه میلی‌متر بیشتر نیستند، هنوز استخوانی از دست نرفته است. این مرحله با جرم‌گیری و مراقبت منظم کاملاً برمی‌گردد.
  • اگر تکیه‌گاه دندان‌های باقی‌مانده محکم استاگر بخش بزرگی از ریشه هنوز داخل استخوان است، دندان هم سهم خودش را می‌کشد و هم سهمی را که از همسایه‌اش به او رسیده. ایمپلنت تک‌دندان یا بریج در اینجا راه‌حل منطقی است.
  • اگر قند خونتان تحت کنترل استبا مقادیری که منظم پیش می‌روند، نتیجه درمان لثه بهتر می‌شود. هدف حفظ دندان‌های باقی‌مانده است، نه چیدن طرح از نو.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر فاصله بین از دست رفتن‌ها کوتاه‌تر می‌شوداگر در چند سال گذشته بیش از یک دندان رفته و فاصله‌ها تنگ‌تر می‌شوند، خواندن این وضعیت بر اساس جای خالی بعدی اشتباه است. روندی که سرعت گرفته، از ترمیم‌های یکی‌یکی سریع‌تر پیش می‌رود.
  • اگر تحلیل استخوان به کل دهان رسیده استاگر در عکس رادیولوژی سطح استخوان نه فقط در چند دندان، بلکه در همه نواحی پایین آمده، دندان‌های بعدی هم در همان مسیرند. طرحی که روی یک جای خالی چیده شود، وقتی دندان بعدی هم برود، مجبور است از نو باز شود.
  • اگر کارهای تازه در مدت کوتاهی از دست می‌رونداگر دندان پایه بریج شکسته، دندان مصنوعی ثابت نمی‌ماند یا پشت یک روکش پوسیدگی پیش رفته، مشکل در کار انجام‌شده نیست، در زمینه زیر آن است. گذاشتن ترمیمی تازه روی همان زمینه نتیجه را تغییر نمی‌دهد.
  • اگر دندان‌های باقی‌مانده برای پایه شدن بیش از حد ضعیف‌اندهم بریج و هم پروتز پارسیل فشار خود را به دندان‌های باقی‌مانده منتقل می‌کنند. پایه کردن دندانی که بیشتر تکیه‌گاهش را از دست داده، از دست رفتن آن دندان را جلو می‌اندازد و کاری را هم که رویش ساخته شده با خود می‌برد.

علت مشترک چگونه پیدا می‌شود

این ترتیب برای تشخیص است، نه درمان. در پایان باید یک پاسخ در دستتان باشد: چه چیزی دندان‌ها را از بین می‌برد و آیا امروز متوقف شده است یا نه.

  1. 1

    نقشه از دست رفتن‌ها را درمی‌آوریم

    کدام دندان، کی و به چه دلیل رفت: همه را به ترتیب می‌نویسیم. کوتاه شدن فاصله‌ها به‌تنهایی یافته‌ای تعیین‌کننده است. خودتان هم می‌توانید پیش از نوبت این فهرست را تهیه کنید؛ ده دقیقه اول را جلو می‌اندازد.

  2. 2

    اندازه‌گیری پاکت لثه

    با سوندی نوک‌باریک، دور هر دندان از شش نقطه اندازه‌گیری میلی‌متری انجام می‌شود. یک تا سه میلی‌متر سالم به حساب می‌آید؛ عمق چهار میلی‌متر و بیشتر نشانه بیماری لثه است و همراه با عکس رادیولوژی ارزیابی می‌شود؛ اینکه عمق از دست رفتن اتصال است یا از تورم لثه، با خواندن هم‌زمان این دو یافته تشخیص داده می‌شود. اینکه پاکت‌های عمیق در چند دندان‌اند یا در کل دهان، مرز بین درمان یکی‌یکی و طرح کامل را همین‌جا تعیین می‌کند.

  3. 3

    عکس رادیولوژی و تصویربرداری سه‌بعدی

    اندازه‌گیری پاکت التهاب امروز را نشان می‌دهد و عکس رادیولوژی استخوانی را که در گذشته از دست رفته. سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) هم ارتفاع و ضخامت واقعی استخوان باقی‌مانده و شکستگی‌های ریشه را که در عکس ساده دیده نمی‌شوند آشکار می‌کند. زمینه‌ای که طرح روی آن چیده می‌شود در این تصویر معلوم می‌شود.

  4. 4

    بررسی سلامت عمومی

    سابقه دیابت و آخرین مقادیر شما، داروهایی که مصرف می‌کنید و سابقه سیگار در این مرحله ثبت می‌شود. این‌ها مانع درمان نیستند؛ ترتیب و زمان‌بندی درمان را تعیین می‌کنند. طرح گسترده‌ای که با قند خون کنترل‌نشده شروع شود، با استخوان کمتر به همان نقطه برمی‌گردد.

  5. 5

    معاینه نیرو

    بررسی می‌کنیم هنگام بستن دهان کدام دندان اول تماس پیدا می‌کند، سطح‌های سایش، حساسیت عضلات فک و سابقه شکستن پرکردگی و روکش‌هایتان. اگر دندان‌قروچه شدید تشخیص داده نشود، هر طرحی که چیده شود زیر همان نیرو می‌رود.

  6. 6

    تصمیم جداگانه برای هر دندان باقی‌مانده

    در پایان معاینه، دندان‌های باقی‌مانده یکی‌یکی در سه گروه قرار می‌گیرند: سالم، مشکوک، غیرقابل نجات. راه‌حلی که روی دندانی مشکوک ساخته شود، به عمر همان دندان محدود می‌ماند.

چه کاری انجام می‌شود

این‌ها رقیب یکدیگر نیستند، قدم‌هایی‌اند که به ترتیب انجام می‌شوند. ترتیب مهم است: ترمیمی که پیش از متوقف کردن زمینه انجام شود، سرنوشت مشابهی خواهد داشت.

01

اول متوقف کردن التهاب

جرم‌گیری و در پاکت‌های عمیق‌تر از چهار میلی‌متر، تمیز کردن سطح ریشه از داخل پاکت، منشأ التهاب را از بین می‌برد. این درمان استخوان تحلیل‌رفته را برنمی‌گرداند، تحلیل را متوقف می‌کند. در دهانی که پشت سر هم دندان از دست می‌دهد، قدم اول همیشه همین است.

02

کنترل علت عمومی

اگر دیابت دارید، تا مقادیرتان را با پزشکتان منظم نکنید طرح گسترده‌ای را شروع نمی‌کنیم. قند خون کنترل‌شده نتیجه درمان لثه را بهتر می‌کند و بهبود را به روال عادی برمی‌گرداند.

03

پخش کردن نیرو

با نازک کردن سطح‌هایی که زودتر تماس پیدا می‌کنند فشار متعادل می‌شود؛ اگر دندان‌قروچه شبانه هست، نایت گارد (محافظ شبانه) دندان‌ها را از سایش و شکستن محافظت می‌کند و نیرو را روی سطحی پهن پخش می‌کند، اما خود دندان‌قروچه را متوقف نمی‌کند. دندان‌های لق با سیمی نازک به همسایه‌هایشان بسته می‌شوند تا فشار تقسیم شود. اسپلینت جلوی حرکت را می‌گیرد، اما التهاب زیر آن را درمان نمی‌کند.

04

چیدن طرح بر اساس پیش‌آگهی دندان‌های باقی‌مانده

دندان‌های سالم حفظ می‌شوند و طرح روی آن‌ها قرار می‌گیرد. بهای اصرار بر دندانی که نجات‌دادنی نیست، استخوان است: تا وقتی آن دندان سر جایش باشد، التهاب و حرکت به تحلیل استخوان اطرافش ادامه می‌دهند. دندان مشکوک هم پایه طرح نمی‌شود.

05

حل کردن دهان در یک طرح

اگر از دست رفتن پیش رفته و بیشتر دندان‌های باقی‌مانده نجات‌دادنی نیستند، به جای پر کردن جاهای خالی یکی پس از دیگری، کل دهان را در یک طرح حل می‌کنیم. حوزه کار ما دقیقاً همین است: کل دهان یا کمبود تعداد زیادی دندان. ایمپلنت‌های استراتژیکی که به کار می‌بریم به‌طور مکانیکی در استخوان سخت بازال در عمق فک، یعنی لایه کورتیکال، قفل می‌شوند؛ ایمپلنت کلاسیک اما در استخوان آلوئولار بالایی قرار می‌گیرد که همراه با از دست رفتن دندان تحلیل می‌رود و ماه‌ها منتظر جوش خوردن با استخوان می‌ماند. تفاوت از همین‌جا می‌آید. افزودن استخوان و ماه‌ها انتظار به میان نمی‌آید و در پایان سه روز کاری در کلینیک، با دندان‌های ثابت نهایی‌تان بیرون می‌روید.

اگر نادیده گرفته شود چه می‌شود

این موارد را نه برای ترساندن، بلکه برای این می‌نویسیم که پیش هر دندان‌پزشکی بروید بتوانید پرسش‌های درست را بپرسید. در دهانی که پشت سر هم دندان از دست می‌دهد، پرهزینه‌ترین اشتباه این است که هر جای خالی را رویدادی جداگانه بدانیم.

فاصله بین از دست رفتن‌ها کوتاه می‌شود

هرچه فشار روی دندان‌های کمتری بیفتد، تکیه‌گاه‌های ضعیف زودتر تسلیم می‌شوند. روند خودش را سریع‌تر می‌کند و بهای صبر کردن هر بار از دفعه قبل بیشتر می‌شود.

استخوان جای خالی تحلیل می‌رود

پس از کشیدن دندان، استخوان آن ناحیه حجم از دست می‌دهد و سریع‌ترین کاهش در ماه‌های اول است. ایمپلنت با محکم شدن در استخوان سر جایش می‌ماند؛ هرچه استخوان کمتر باشد، طرح پیچیده‌تر می‌شود. طرحی که امروز با استخوان موجود ممکن است، با تحلیل استخوان تنگ‌تر می‌شود: ناحیه‌ای که ایمپلنت می‌تواند در آن محکم شود کم می‌شود و گزینه‌ها محدود می‌شوند.

هر ترمیم تکه‌ای، دندان بعدی را به گرو می‌گذارد

بریج فشارش را به دندان‌های پایه منتقل می‌کند و پروتز پارسیل با قلاب‌هایش به دندان‌های نگهدارنده. اگر زمینه درمان نشده باشد، دندان پایه هم در نوبت است و وقتی برود، بریج رویش را هم با خود می‌برد. آن روز آنچه از دست می‌رود یک دندان نیست، ناحیه‌ای سه‌دندانی است که یک‌جا از دست می‌رود.

یک طرف دهان از کار می‌افتد

با زیاد شدن جاهای خالی، جویدن به یک طرف منتقل می‌شود. در طرفی که کار نمی‌کند رسوب سریع‌تر جمع می‌شود و در طرفی که کار می‌کند فشار دو برابر می‌شود. در همین دوره فشار روی مفصل فک و عضلات هم شروع می‌شود.

هیچ کاری که پیش از متوقف کردن التهاب انجام شود ماندگار نیست

طرحی که پیش از کنترل بیماری لثه چیده شود به نقطه شروع برمی‌گردد؛ همان باکتری‌ها بافت اطراف ایمپلنت را هم درگیر می‌کنند. اگر سیگار می‌کشید، ترک آن در اینجا قدمی است که واقعاً تفاوت ایجاد می‌کند.

بعد از آن چه انتظاری داشته باشید

روند زیر برای مسیری است که با درمان لثه شروع می‌شود و در صورت نیاز با طرح کل دهان ادامه پیدا می‌کند. اگر کار در مرحله جرم‌گیری و مراقبت بماند، روند در دو پله اول تمام می‌شود.

  1. روزهای اول بعد از درمان

    حساسیت لثه و حساسیت موقت به سرما طبیعی است؛ با برداشتن جرم، بخشی از سطح ریشه نمایان می‌شود. اشتباه‌ترین کار در این دوره کم کردن مسواک است. لازم نیست کارتان را تعطیل کنید.

  2. شش تا هشت هفته

    لثه سفت می‌شود، خونریزی کم می‌شود و پاکت‌ها را دوباره اندازه می‌گیریم. اینکه کدام دندان باقی‌مانده می‌ماند و کدام نمی‌ماند با این اندازه‌گیری روشن می‌شود. فهرست سالم، مشکوک و غیرقابل نجات اینجا شکل نهایی می‌گیرد؛ طرح بعد از این چیده می‌شود.

  3. اگر طرح کل دهان انتخاب شده: سه روز کاری در کلینیک

    کشیدن دندان‌ها، کار گذاشتن ایمپلنت‌ها و نصب دندان‌های ثابت نهایی در سه روز کاری در کلینیک جا می‌گیرد. چون ایمپلنت‌ها به‌طور مکانیکی در استخوان کورتیکال قفل می‌شوند، ماه‌ها انتظار برای جوش خوردن و پیوند استخوان به میان نمی‌آید. برای بیماران دیابتی که قند خونشان تحت کنترل است هم انجام می‌دهیم.

  4. هفته اول و بعد از آن

    کمی تورم و حساسیت طبیعی است و بعد از روز سوم فروکش می‌کند؛ اگر بخیه باشد، طبق برنامه پیگیری کلینیک کشیده می‌شود. اگر سابقه دندان‌قروچه شبانه دارید، نایت گارد را در همین دوره وارد کار می‌کنیم.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر لثه تورم، ترشح یا تب دارد. این‌ها نشانه‌های عفونت فعال‌اند؛ حتی اگر درد نباشد، باید همان روز بررسی شوند.
  • اگر دندان تازه‌ای شروع به لق شدن کرده. حرکتی که بعد از درمان شروع شده یا سریع‌تر شده نشان می‌دهد روند متوقف نشده است. منتظر کنترل بعدی نمانید و تماس بگیرید.
  • اگر مقادیر قند خونتان بالا رفته. مقادیر بالا بهبود را کند می‌کنند و برگشت التهاب را آسان‌تر. در طول درمان این را به ما بگویید؛ زمان‌بندی طرح بر اساس آن تنظیم می‌شود.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه رقم واحدی نمی‌دهیم: مسیر ممکن است با درمان لثه تمام شود یا به طرحی ثابت برای کل دهان کشیده شود و تفاوت این دو زیاد است. رقم درست را بعد از دیدن عکس رادیولوژی و CBCT می‌گوییم. عواملی که دامنه کار را تعیین می‌کنند:

وضعیت دندان‌های باقی‌مانده
اینکه چند دندان حفظ می‌شود، چندتا کشیده می‌شود و چند جای خالی پر می‌شود، کل طرح را تغییر می‌دهد. این تفکیک پیش از اندازه‌گیری پاکت و عکس رادیولوژی ممکن نیست؛ رقمی که پیش از آن گفته شود ناگزیر در کلینیک تغییر می‌کند.
دامنه طرح
راه‌حلی که برای یک جای خالی چیده می‌شود با طرحی که کل یک فک یا هر دو فک را در بر می‌گیرد جداگانه حساب می‌شود. تفاوت این دو به این بستگی دارد که تصمیم چقدر به تأخیر افتاده است.
تعداد کشیدن دندان و دامنه جراحی
اینکه چند دندان کشیده شود و ایمپلنت‌ها در کدام نواحی کار گذاشته شوند، مدت و دامنه جراحی را تغییر می‌دهد. در پروتکلی که به کار می‌بریم، افزودن استخوان و لیفت سینوس به‌عنوان قلمی جداگانه به میان نمی‌آید.
روکش و پروتز روی ایمپلنت
جنس دندان‌های ثابتی که روی ایمپلنت ساخته می‌شوند و کار لابراتوار مستقیماً روی مجموع اثر می‌گذارند. برند ماده‌ای را که به کار می‌بریم از ابتدا به‌صورت مکتوب اعلام می‌کنیم.

پرسش‌های رایج

چرا در سال‌های اخیر دندان‌هایم را سریع‌تر از دست می‌دهم؟

دو چیز هم‌زمان پیش می‌روند. اول، بیماری لثه درمان‌نشده به تحلیل بردن استخوان ادامه می‌دهد. دوم، پس از هر از دست دادن، نیروی جویدن روی دندان‌های کمتری می‌افتد؛ تکیه‌گاه‌های ضعیف‌شده توان کشیدن این فشار اضافه را ندارند. وقتی این دو با هم جمع شوند، فاصله بین از دست رفتن‌ها کوتاه می‌شود.

آیا درمان لثه دندان‌های باقی‌مانده‌ام را نجات می‌دهد؟

تحلیل استخوان را متوقف می‌کند، اما آنچه از دست رفته را برنمی‌گرداند. این تمایز کل تصمیم را تعیین می‌کند: دندان‌هایی که بخش بزرگ تکیه‌گاهشان سر جایش است با درمان می‌مانند، دندان‌هایی که فقط با نوک ریشه ایستاده‌اند نمی‌مانند. اینکه کدام در کدام گروه است، با اندازه‌گیری پاکت و عکس رادیولوژی مشخص می‌شود.

آیا باید دندان‌های سالم باقی‌مانده‌ام را هم بکشم؟

نه. دندان‌هایی که پیش‌آگهی خوبی دارند حفظ می‌شوند و طرح روی آن‌ها چیده می‌شود. دندان‌هایی که کشیده می‌شوند همان‌هایی‌اند که غیرقابل نجات تشخیص داده شده‌اند؛ نگه داشتنشان یعنی فرصت دادن به تحلیل استخوان اطرافشان. اینکه هر دندان در کدام گروه است را بعد از معاینه یکی‌یکی و مکتوب اعلام می‌کنیم.

اگر پروتز پارسیل بگذارم، دندان‌های باقی‌مانده‌ام حفظ می‌شوند؟

پروتز پارسیل جای خالی را پر می‌کند، اما فشار را با قلاب‌هایش به دندان‌های نگهدارنده منتقل می‌کند. اگر زمینه درمان نشده باشد، این فشار اضافه از دست رفتن دندان‌های نگهدارنده را جلو می‌اندازد. پروتز درمانی نیست که بیماری لثه زیر آن را متوقف کند.

دیابت دارم. آیا ایمپلنت ممکن است؟

برای بیماران دیابتی کاشت ایمپلنت انجام می‌دهیم؛ آنچه تعیین‌کننده است خود بیماری نیست، بلکه این است که قند خون تحت کنترل هست یا نه. با مقادیر کنترل‌نشده هم التهاب لثه سریع‌تر پیش می‌رود و هم بهبود کند می‌شود. در این صورت از شما می‌خواهیم اول با پزشکتان مقادیرتان را منظم کنید.

سال‌ها پیش دندان از دست داده‌ام و استخوانم تحلیل رفته. آیا پیوند استخوان لازم است؟

در پروتکلی که به کار می‌بریم، پیوند استخوان به میان نمی‌آید. ایمپلنت‌های استراتژیک به‌طور مکانیکی در استخوان سخت بازال در عمق فک، یعنی لایه کورتیکال، قفل می‌شوند؛ به استخوان آلوئولار بالایی که ایمپلنت کلاسیک در آن قرار می‌گیرد و همراه با از دست رفتن دندان تحلیل می‌رود، وابسته نمی‌مانند. اینکه چقدر استخوان برایتان مانده را در CBCT می‌بینیم و برایتان می‌نویسیم.

تازه یک دندانم را از دست داده‌ام. آیا باید فوراً کاری انجام دهم؟

بله، اما اول برای پیدا کردن علت. اگر پیش از پر کردن جای خالی مشخص نشود چه چیزی آن دندان را از بین برده، همان روند در همسایه‌هایش ادامه پیدا می‌کند. در این میان استخوان جای خالی در ماه‌های اول سریع‌تر از همه تحلیل می‌رود؛ عقب انداختن تصمیم طرح بعدی را سخت‌تر می‌کند.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست