هنگام تصمیمگیری
درمان ایمپلنت چقدر طول میکشد؟
پاسخها از سه روز تا یک سال فرق میکند، چون سه مسیر جداگانه به همین یک سؤال پاسخ میدهند
اگر پاسخهایی که به این سؤال گرفتهاید با هم جور درنمیآیند، دلیلش کلینیکها نیستند: سؤال یکی است، اما کاری که انجام میشود ممکن است سه مسیر متفاوت باشد. در این صفحه برنامه زمانی این سه مسیر را کنار هم گذاشتهایم و توضیح دادهایم چه چیزی واقعاً مدت درمان را طولانی میکند و چرا روزهایی که در کلینیک میگذرانید با کل برنامه زمانی درمان اشتباه گرفته میشود.
پاسخ کوتاه
تعداد روزهایی که در کلینیک میگذرانید با کل برنامه زمانی درمان یکی نیست. در مسیر کلاسیک که استخوان کافی است، ایمپلنتها کاشته میشوند، برای جوش خوردن ایمپلنت با استخوان چند ماه صبر میشود و بعد پروتز روی آن ساخته میشود. اگر پیوند استخوان لازم باشد، یک دوره ترمیم جداگانه هم به آن اضافه میشود و کل مدت ممکن است به یک سال برسد. در طرحهایی که گیر ایمپلنت از روز اول مکانیکی است، کار در کلینیک به چند روز کاهش مییابد؛ آنچه مدت واقعی را تعیین میکند دورههای انتظار است، نه تعداد مراحل.
- تعیینکننده مدت
- دورههای انتظار، نه تعداد مراحل
- طولانیترین مرحله
- پیوند استخوان و دوره ترمیم پس از آن
- روز کلینیک ≠ برنامه زمانی
- اشتباه گرفتن این دو، انتظارات را به هم میریزد
- دندانهای روز سوم
- دندانهای ثابت نهایی؛ پس از آن معاینههای پیگیری
بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندانپزشک · ایمپلنتولوژی
سه مسیر، سه برنامه زمانی
اول تمایزی را روشن کنیم که بیش از همه اشتباه گرفته میشود: تعداد روزهایی که در کلینیک میگذرانید با کل برنامه زمانی درمان یکی نیست. بیمار وقتی «سه روز» میشنود، برداشتش این است که همه چیزِ مربوط به درمان در سه روز تمام میشود؛ در حالی که سه روز، یعنی ۷۲ ساعت، خود درمان را توصیف میکند: دندانهای ثابت نهایی روز سوم نصب میشوند و درمان همان روز کامل میشود، اما پیگیری تمام نمیشود و معاینههای بعدی طبق برنامه پیگیری کلینیک انجام میشوند. به همین ترتیب، بیماری که «شش ماه» میشنود گمان میکند شش ماه در کلینیک خواهد بود؛ در حالی که تقریباً تمام این مدت انتظاری است که در خانه میگذرد.
در مسیر کلاسیک، آنچه مدت را تعیین میکند زیستشناسی است. پس از کاشت ایمپلنت، سلولهای استخوانی به سطح آن میچسبند و ایمپلنت بهتدریج بخشی از استخوان میشود. این جوش خوردن ایمپلنت با استخوان (استئواینتگریشن) ماهها طول میکشد و در این مدت نیرویی به ایمپلنت وارد نمیشود. پس انتظار یک رسم نیست، بلکه ضرورتی است که از نحوه شکلگیری گیر ایمپلنت ناشی میشود. در این دوره بیمار معمولاً از دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده میکند.
اما مرحلهای که برنامه زمانی را واقعاً طولانی میکند پیوند استخوان است. اگر حجم استخوان کافی نباشد، ابتدا پیوند انجام میشود، ماهها برای ترمیم صبر میشود، سپس ایمپلنت کاشته میشود و یک بار دیگر باید منتظر ماند. وقتی دو دوره انتظار پشت سر هم قرار بگیرند، کل مدت ممکن است به یک سال برسد. پاسخ این سؤال که چرا یک درمان اینقدر طول کشیده، تقریباً همیشه همینجاست.
در مسیر سوم، آنچه انتظار را حذف میکند منبع گیر ایمپلنت است. وقتی ایمپلنت در لایه سخت کورتیکال و بازال در عمق فک قفل میشود، گیر آن از روز اول مکانیکی است؛ نیازی نیست منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان بمانید و بریج ثابت نهایی میتواند روز سوم نصب شود. کار در کلینیک به سه روز کاهش مییابد. علاوه بر این، چون در این طرحها پیوند استخوان در بیشتر موارد لازم نمیشود، مرحلهای که اصلیترین عامل طولانی شدن برنامه است هم از میان میرود.
تفاوتی که میان این مسیرها بیش از همه نادیده گرفته میشود، زمان نصب دندانهای دائمی است. در مسیر کلاسیک، در دوره انتظار از دندان مصنوعی موقت استفاده میشود و بریج دائمی پس از جا افتادن بافتها، در مرحلهای جداگانه ساخته میشود؛ تعیین یک روز قطعی برای آن درست نیست و محاسبهای که این مرحله را در برنامه زمانی نیاورد ناقص است. اما در پروتکل Implant72 چنین مرحله دومی وجود ندارد: دندانهایی که روز سوم نصب میشوند دندانهای ثابت نهاییاند و پس از آن فقط معاینه و پیگیری میماند. اگر پیشنهاد دیگری با برنامه زمانی کوتاه دریافت کردهاید، بپرسید دندانهایی که نصب میشوند نهاییاند یا موقت.
و در پایان، چیزهایی که مدت را طولانی میکنند ولی در طرح درمان نوشته نمیشوند: اگر عفونت فعال وجود داشته باشد، ابتدا همان درمان میشود؛ اگر قند خون کنترلنشده باشد، طرح درمان به تعویق میافتد؛ و نواحیای که گیر مورد انتظار در آنها به دست نیاید، بلافاصله بارگذاری نمیشوند. این سه، احتمالاتی هستند که یک طرح درمان خوب از همان ابتدا میگوید. وقتی گفته نشوند، بیمار تأخیر را یک اشکال میپندارد؛ در حالی که بیشتر وقتها تصمیم درستی است.
کدام برنامه زمانی برای چه کسی صدق میکند
پاسخ قطعی پس از سیتی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) مشخص میشود. موارد زیر عواملی هستند که مدت درمان را تعیین میکنند.
چه زمانی مناسب است
- اگر استخوان کافی است: مسیر کلاسیکایمپلنتها کاشته میشوند، ماهها برای جوش خوردن با استخوان صبر میشود و سپس پروتز روی آن ساخته میشود. برای بیمارانی که با انتظار مشکلی ندارند و برای هر جلسه لازم نیست سفر کنند، مسیری معقول است.
- اگر استخوان تحلیل رفته ولی لایه عمقی باقی است: برنامه کوتاهوقتی گیر ایمپلنت را بتوان از لایه کورتیکال و بازال که تحلیل نمیرود گرفت، نه انتظار برای جوش خوردن لازم است و نه در بیشتر موارد پیوند استخوان مطرح میشود. کار در کلینیک به چند روز کاهش مییابد.
- کسانی که از شهر یا کشور دیگری میآیندطرحی که در چند ماه پخش شده، چهار پنج سفر لازم دارد و این شایعترین دلیل نیمهکاره ماندن درمان در بیمارانی است که از راه دور میآیند. کوتاه بودن کار در کلینیک این خطر را از میان برمیدارد.
- کسانی که تاریخ مشخصی دارنداگر عروسی، مصاحبه یا سفری طولانی در پیش دارید، برنامه زمانی را میتوان از ابتدا بر اساس آن تنظیم کرد. گفتن این موضوع مستقیماً طرح درمان را تغییر میدهد؛ اگر گفته نشود، ممکن است دندانپزشک ترتیبی بچیند که از نظر پزشکی درست است اما با شرایط شما جور نیست.
چه زمانی مناسب نیست
- اگر عفونت فعال وجود داردابتدا عفونت درمان میشود و این مدتی جداگانه است که به پیش از طرح درمان اضافه میشود. هر مسیری انتخاب شود، این مرحله حذف نمیشود.
- اگر بیماری سیستمیک تحت کنترل نیستوقتی دیابت با قند خون تنظیمنشده یا یک رویداد قلبی اخیر وجود دارد، طرح درمان به تعویق میافتد. این تعویق به معنای لغو درمان نیست، بلکه حفظ شانس موفقیت است.
- اگر گیر مورد انتظار به دست نیایدآن ناحیه بلافاصله بارگذاری نمیشود و تحویل به تعویق میافتد. تصمیم را اندازهگیری میگیرد. طرح درمانی که این احتمال را از ابتدا نگوید، به شما مدتی کوتاه وعده میدهد و ایمپلنت را به خطر میاندازد.
- اگر پیوند استخوان واقعاً لازم استدر برخی موارد پیوند اجتنابناپذیر است و کار درست هم همان است. در این حالت برنامه زمانی طولانیتر میشود؛ تلاش برای کوتاه کردن آن خود درمان را ضعیف میکند.
برنامه زمانی سه مسیر در کنار هم
مراحل زیر روندی را نشان میدهد که یک بیمار در سه مسیر متفاوت طی میکند. تفاوت در تعداد مراحل نیست، در انتظارهای میان آنهاست.
- 1
تصویربرداری و برنامهریزی: در هر سه یکسان
CBCT گرفته میشود و ارتفاع، پهنا و سختی استخوان اندازهگیری میشود. اینکه کدام مسیر ممکن است از همین تصویر معلوم میشود. این مرحله چند روز طول میکشد.
- 2
آمادهسازی اولیه در صورت نیاز
کشیدن دندان، درمان عفونت یا درمان لثه. مدت آن بسته به وضعیت دهان فرق میکند و به پیش از طرح درمان اضافه میشود. این مرحله تا حد زیادی از روی CBCT قابل پیشبینی است.
- 3
مسیر کلاسیک: در صورت نیاز به پیوند، ماهها انتظار
استخوان اضافه میشود و برای ترمیم آن صبر میشود. این مرحله بیش از هر چیز برنامه زمانی را طولانی میکند؛ پس از آن نوبت کاشت ایمپلنت میرسد.
- 4
مسیر کلاسیک: کاشت و انتظار برای جوش خوردن
ایمپلنتها کاشته میشوند و ماهها برای جوش خوردن با استخوان صبر میشود. در این دوره از دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده میشود. سپس پروتز روی ایمپلنت ساخته میشود.
- 5
مسیر کوتاه: ۳ روز / ۷۲ ساعت
روز اول CBCT، کاشت و نخستین دندانهای آزمایشی؛ روز دوم نهایی شدن بایت، ظاهر و رنگ با پروو؛ روز سوم نصب دندانهای ثابت نهایی و تنظیم اکلوژن (نحوه جفت شدن دندانها). درمان روز سوم کامل میشود؛ کسانی که از شهر دیگری میآیند ۳ روز، یعنی ۷۲ ساعت، در برنامه خود میگذارند و در پایان روز سوم میتوانند به خانه برگردند.
- 6
مسیر کوتاه: معاینهها پس از روز سوم
پس از آنکه درمان روز سوم با دندانهای نهایی کامل شد، معاینهها طبق برنامه پیگیری کلینیک انجام میشوند. در مسیرهای کلاسیک بریج دائمی پس از دوره انتظار برای جوش خوردن ساخته میشود؛ در مسیر کوتاه چون دندانهایی که روز سوم نصب میشوند خودشان دندانهای نهاییاند، مرحله دومی برای بریج وجود ندارد.
چیزهایی که واقعاً مدت درمان را کوتاه میکنند
کوتاه کردن برنامه زمانی راه درست و راه نادرست دارد. موارد زیر راههای درستاند.
لازم نشدن مرحله پیوند استخوان
این مرحله بیش از هر چیز برنامه زمانی را طولانی میکند. وقتی گیر ایمپلنت را بتوان از لایه عمقی که تحلیل نمیرود گرفت، در بیشتر موارد پیوند لازم نمیشود و کل مدت از چند ماه به چند روز کاهش مییابد. ممکن بودن آن روی CBCT دیده میشود.
انجام آمادهسازی اولیه از پیش
اگر کشیدن دندان، درمان لثه یا درمان عفونت لازم است، زودتر شروع کردن آنها برنامه زمانی را کوتاه میکند. بخشی از این کارها را میتوان در شهر خودتان انجام داد.
فرستادن تصاویر از پیش
یک ارزیابی اولیه از راه دور، پیش از حرکت نشان میدهد که آیا مناسب این درمان هستید و کدام برنامه زمانی درباره شما صدق میکند. از سفری بینتیجه جلوگیری میکند.
تنظیم قند خون و سلامت عمومی
مقادیر کنترلنشده طرح درمان را به تعویق میاندازند. یک دوره تنظیم چندماهه در مجموع به معنای درمانی کوتاهتر و ایمنتر است.
راه نادرست: بارگذاری بدون فراهم بودن شرایط
این را آگاهانه در فهرست آوردهایم. نادیده گرفتن اندازهگیری به خاطر کوتاه کردن مدت، بهای روزهای بهدستآمده را با ایمپلنتی که از دست میرود میپردازد.
دامهایی که هنگام صحبت درباره مدت درمان در آنها میافتیم
موارد زیر سردرگمیهای رایجی هستند که انتظارات را به هم میریزند و به ناامیدی میانجامند.
اشتباه گرفتن روزهای کلینیک با کل برنامه زمانی
«دندان در سه روز» خود درمان را توصیف میکند؛ دندانهای نهایی روز سوم نصب میشوند و درمان همان روز کامل میشود، اما پس از آن معاینهها طبق برنامه پیگیری کلینیک ادامه دارد. به همین ترتیب «شش ماه» هم مدتی نیست که در کلینیک میگذرد، بلکه مدت انتظار است. باید پرسید هر یک از این دو عدد دقیقاً چه چیزی را توصیف میکند.
نپرسیدن اینکه دندانی که تحویل داده میشود چیست
در مسیر کلاسیک، بریج دائمی پس از جوش خوردن ایمپلنت، مرحله و مراجعهای جداگانه است؛ در برخی برنامههای کوتاه هم بریج اولی که نصب میشود موقت است. اگر این در برنامه زمانی نیامده باشد، بیمار ماهها بعد از آن باخبر میشود و آن را درخواستی اضافه میپندارد. در پروتکل Implant72 دندانهایی که روز سوم نصب میشوند دندانهای نهاییاند؛ در هر پیشنهاد دیگری این را کتبی بپرسید.
نگفتن احتمال تأخیر از ابتدا
اگر گیر مورد انتظار به دست نیاید، تحویل به تعویق میافتد؛ اگر عفونت فعال وجود داشته باشد، کاری پیش از طرح درمان اضافه میشود. وقتی این احتمالات از ابتدا گفته شوند بیمار آماده است؛ وقتی گفته نشوند، اشکال تلقی میشوند.
تحت فشار گذاشتن شرایط برای کوتاه کردن مدت
بارگذاری بدون گیر کافی، به خاطر رسیدن به برنامه زمانی، چند روز برای بیمار صرفهجویی میکند و ایمپلنت را از دست میدهد. مدت درمان یک نتیجه است، نه یک هدف.
برنامه زمانی پس از روزهای کلینیک
پیگیری با تحویل دندانها تمام نمیشود. روند زیر در همه مسیرها صدق میکند؛ فقط مرحلهای را که مخصوص مسیر کلاسیک است جداگانه مشخص کردهایم.
هفته اول
تورم فروکش میکند، نیاز به مسکن کمتر میشود و گفتار به حالت عادی برمیگردد. معاینهها طبق برنامه پیگیری کلینیک انجام میشوند.
ماه اول
معاینه اکلوژن. تفاوتهای کوچک تماس دندانها که در هفتههای اول ظاهر میشوند، اینجا اصلاح میشوند. این نوبتی نیست که بشود از آن گذشت؛ ناهماهنگیای که رها شود سالها بعد به صورت شکستگی برمیگردد.
در مسیر کلاسیک: رفتن به سراغ بریج دائمی
پس از جا افتادن بافتها. دوباره قالب گرفته میشود، درباره رنگ و فرم صحبت میشود و پروو انجام میشود. مراجعهای جداگانه لازم دارد و باید از ابتدا در برنامه زمانی گنجانده شود. در پروتکل سهروزه این مرحله وجود ندارد، چون دندانهای نهایی روز سوم نصب میشوند.
روال سالانه
دستکم سالی یک معاینه: گشتاور پیچها، اکلوژن و سطح استخوان اطراف ایمپلنت. این تنها چیزی است که عمر درمان را تعیین میکند و بخش همیشگی برنامه زمانی است.
در این موارد صبر نکنید
- اگر برنامه زمانیتان فشرده است. اگر تاریخ مشخصی دارید، از ابتدا بگویید. طرح درمان را میتوان بر اساس آن چید و بیشتر وقتها هم میشود؛ اگر بعداً گفته شود، دیگر گزینهای نمیماند.
- اگر مطمئن نیستید مدتی که به شما گفتهاند چه چیزی را در بر میگیرد. بپرسید: این مدت روزهای کلینیک است یا کل برنامه زمانی؟ دندانهایی که تحویل داده میشوند نهاییاند، یا بعداً مرحله جداگانهای برای بریج دائمی وجود دارد؟ پاسخ کتبی این دو سؤال انتظارات را از ابتدا درست شکل میدهد.
- اگر از شما خواستهاند صبر کنید، دلیلش را بپرسید. انتظار گاهی لازم و درست است؛ اما باید دلیلی داشته باشد و به شما گفته شود. برنامه زمانیای که بیدلیل طولانی شود، دورهای را که استخوان سریعتر از همیشه تغییر میکند هدر میدهد.
- اگر زمان ساخت پروتز دائمیتان نامشخص است. اگر در مسیر کلاسیک یا در طرحی که بریج اولش موقت بوده ماههاست با دندانهای موقت زندگی میکنید و تاریخی به شما داده نشده، آن را کتبی بخواهید. مواد موقت ساییده میشوند و هرچه ساییدهتر شوند، اکلوژن بیشتر به هم میخورد.
اثر مدت درمان بر هزینه
هرچه برنامه زمانی طولانیتر شود، هزینههایی که در پیشنهاد درمان دیده نمیشوند بزرگتر میشوند. هنگام مقایسه باید اینها را هم حساب کرد.
- تعداد جلسات و سفرها
- در طرحی که در چند ماه پخش شده، باید چهار پنج بار رفت و آمد کرد. برای بیمارانی که از شهر یا کشور دیگری میآیند، این هزینه ممکن است از تفاوت میان پیشنهادها بیشتر باشد.
- مرخصی و از دست رفتن کار
- هزینهای که بیشتر بیماران اصلاً حساب نمیکنند. وقتی روزهای مرخصی در سفرهای مکرر روی هم جمع شوند، رقم قابلتوجهی میشود.
- راهحلهای موقت
- دندان مصنوعی موقتی که در دورههای انتظار طولانی استفاده میشود و تنظیمهایی که بهمرور لازم میشود، هزینههای جداگانهای هستند. در برنامه کوتاه این هزینه کوچکتر میشود.
- پیوند استخوان
- مرحلهای که هم مدت و هم هزینه را بیش از همه بالا میبرد. لازم بودن یا نبودنش روی CBCT دیده میشود و همین یک اطلاعات، هزینه کل دو مسیر را از هم جدا میکند.
پرسشهای رایج
آیا درمان ایمپلنت واقعاً در سه روز تمام میشود؟
درمان در سه روز، یعنی ۷۲ ساعت، کامل میشود: روز اول جراحی و نخستین پروو، روز دوم پرووها، روز سوم دندانهای ثابت نهایی. دندانهایی که روز سوم نصب میشوند دندانهای نهاییاند؛ بریج دومی که بعداً جای آنها را بگیرد وجود ندارد و در پایان روز سوم میتوانید به خانه برگردید. اما پیگیری تمام نمیشود: معاینههای بعدی طبق برنامه پیگیری کلینیک انجام میشوند. به همین دلیل روزهای کلینیک و کل برنامه زمانی دو چیز متفاوت را توصیف میکنند.
چرا بعضی جاها میگویند شش ماه؟
چون در مسیر کلاسیک، گیر ایمپلنت از جوش خوردن با استخوان به دست میآید که بهتدریج شکل میگیرد و ماهها طول میکشد. این مدت در خانه میگذرد، نه در کلینیک؛ بیمار در این دوره از دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده میکند. اگر پیوند استخوان هم لازم باشد، کل مدت ممکن است به یک سال برسد.
چه چیزی بیش از همه درمان را طولانی میکند؟
پیوند استخوان. پیوند انجام میشود، ماهها برای ترمیم صبر میشود، سپس ایمپلنت کاشته میشود و یک بار دیگر باید منتظر ماند. وقتی دو دوره انتظار پشت سر هم بیایند، برنامه زمانی به یک سال میرسد. لازم بودن یا نبودن این مرحله روی CBCT دیده میشود.
چه زمانی دندانهای دائمی نصب میشوند؟
بسته به مسیر فرق میکند. در مسیر کلاسیک، بریج دائمی پس از جا افتادن بافتها در مرحلهای جداگانه ساخته میشود؛ تعیین یک روز قطعی درست نیست، زمان آن بر اساس آنچه در معاینهها دیده میشود مشخص میشود و باید از ابتدا در برنامه زمانی گنجانده شود. اما در پروتکل سهروزه Implant72 مرحله انتقال جداگانهای وجود ندارد: دندانهایی که روز سوم نصب میشوند دندانهای ثابت نهاییاند.
اگر مدت درمان طولانی شود، هزینه اضافهای پیش میآید؟
این به دامنه پیشنهاد درمان بستگی دارد و باید کتبی پرسیده شود. اینکه اگر تحویل به دلیل به دست نیامدن گیر مورد انتظار عقب بیفتد چه میشود، چند معاینه در آن گنجانده شده و آیا دندانهای نهایی جزو آن هستند یا نه، باید از ابتدا روشن شود.
اگر هر دو فک را همزمان انجام دهم، مدت طولانیتر میشود؟
کار در کلینیک بهطور محسوسی طولانیتر نمیشود؛ ایمپلنتها در همان جلسه کاشته میشوند. آنچه تغییر میکند وسعت ناحیه جراحی است و به همین نسبت روزهای اول کمی خستهکنندهتر میگذرد. اما انجام دو فک در زمانهای جداگانه، کل برنامه زمانی و تعداد سفرها را بیشتر میکند.
آیا در طول درمان بیدندان میمانم؟
در بیشتر طرحها نه. در مسیر کلاسیک، در دوره انتظار از دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده میشود؛ در طرحهایی که بارگذاری فوری دارند، بریج ثابت ظرف چند روز تحویل داده میشود. پیش از شروع درمان باید پرسید از کدام راهحل استفاده خواهد شد.
منابع
صفحات مرتبط
- هنگام تصمیمگیریآیا دندان ثابت در سه روز واقعاً ممکن است؟آنچه سه روز را ممکن میکند عجله نیست، گیر مکانیکی در استخوان سخت است. روز به روز چه میگذرد، دندان روز سوم چیست و این طرح برای چه کسانی مناسب نیست.
- زندگی پس از درماندندان موقت یا دائمی؟ دندانهایی که در ۷۲ ساعت گذاشته میشونددر ایمپلنت کلاسیک اول دندان موقت و ماهها بعد دائمی گذاشته میشود. در پروتکل Implant72 دندانهایی که روز ۳ ثابت میشوند نهاییاند؛ بعد معاینهها میآیند.
- به من گفتهاند استخوانم کافی نیستایمپلنت بدون پیوند استخوان ممکن است؟پیوند استخوان کی واقعاً لازم است و کی فقط مرحلهای مقدماتی؟ مسیر با پیوند و بدون پیوند از نظر مدت، مراجعه و ترمیم کنار هم؛ تصمیم را CBCT میگیرد.
- روند درماندرمان در ۷۲ ساعت: روند درمان روزبهروزسه روز، ۷۲ ساعت: جراحی و نخستین امتحان، روز دوم که گاز گرفتن قطعی میشود، روز سوم که دندان نهایی ثابت میشود. به ترتیب، هر روز چه کاری انجام میشود.
- آمدن برای درمانآمدن از اتریش و سوئیس به ترکیه برای ایمپلنتÖGK و Grundversicherung ایمپلنت را پوشش نمیدهند. تأیید پیشین در اتریش، پوشش اورژانسی در سوئیس، سه روز درمان و معاینه سالانه پس از بازگشت.
رادیوگرافی خود را بفرستید تا بگوییم کدام گزینه برای دندان شما واقعبینانه است.
درخواست ارزیابیگام بعدی
رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینهها را با هم بررسی کنیم.
تصویر سیبیسیتی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت مینویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقعبینانه است.