زندگی پس از درمان

دندان موقت یا دندان دائمی؟ دندان‌هایی که ظرف ۷۲ ساعت گذاشته می‌شوند

در ایمپلنت کلاسیک اول دندان موقت و ماه‌ها بعد دندان دائمی گذاشته می‌شود. در پروتکل Implant72 دندان‌هایی که روز سوم ثابت می‌شوند، دندان‌های نهایی شما هستند

بیشتر کسانی که دربارهٔ ایمپلنت جست‌وجو می‌کنند یک جمله را می‌خوانند: اول دندان‌های موقت گذاشته می‌شوند و ماه‌ها بعد نوبت بریج دائمی می‌رسد. این واقعاً شیوهٔ کار درمان ایمپلنت کلاسیک است. اما در پروتکل Implant72 چنین مرحلهٔ دومی وجود ندارد: دندان‌هایی که روز سوم روی ایمپلنت‌ها ثابت می‌شوند، دندان‌های نهایی شما هستند. در این صفحه فرق این دو مسیر را توضیح می‌دهیم، اینکه دندان‌های آزمایشی دو روز اول چه هستند و اینکه در هفته‌ها و ماه‌های پس از روز سوم در واقع چه اتفاقی می‌افتد.

پاسخ کوتاه

در درمان ایمپلنت کلاسیک، ماه‌ها منتظر می‌مانند تا ایمپلنت‌ها با استخوان جوش بخورند؛ در این مدت بیشتر وقت‌ها از یک دندان مصنوعی موقت استفاده می‌شود و دندان‌های دائمی بعداً گذاشته می‌شوند. انتظار «اول موقت، بعد دائمی» از همین‌جا می‌آید. در پروتکل Implant72 این گذار وجود ندارد. روز اول دندان‌های آزمایشی آماده می‌شوند، روز دوم با این آزمایش‌ها نحوهٔ جفت شدن دندان‌ها، ظاهر، گفتار و رنگ مشخص می‌شود و روز سوم دندان‌های ثابت نهایی روی ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرند و ثابت می‌شوند. پس از آن دندان‌ها عوض نمی‌شوند: عادت کردن، معاینه‌های پیگیری، در صورت نیاز تنظیم اکلوژن و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد در پیش است.

در ایمپلنت کلاسیک
اول دندان موقت، ماه‌ها بعد دندان دائمی
در پروتکل Implant72
دندان‌هایی که روز ۳ ثابت می‌شوند، دندان‌های نهایی‌اند
دندان‌های روز ۱ و ۲
دندان‌های آزمایشی: برای قطعی کردن طراحی نهایی
پس از روز ۳
عادت کردن، معاینه‌های پیگیری، در صورت نیاز تنظیم اکلوژن

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

انتظار «اول موقت، بعد دائمی» از کجا می‌آید

بیشتر منابعی که دربارهٔ ایمپلنت می‌خوانید، درمان ایمپلنت کلاسیک را توضیح می‌دهند. در این مسیر ایمپلنت‌ها در فک گذاشته می‌شوند و ماه‌ها منتظر می‌مانند تا با استخوان جوش بخورند. در این دوره بیمار بیشتر وقت‌ها از یک دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده می‌کند؛ دندان‌های دائمی پس از کامل شدن جوش خوردن، با قالب‌گیری ساخته و گذاشته می‌شوند. جملهٔ «اول دندان موقت، ماه‌ها بعد دندان دائمی» این برنامهٔ زمانی را درست توصیف می‌کند و دلیل رایج بودنش هم همین است.

در برخی طرح‌های بارگذاری فوری هم دو مرحله وجود دارد. کمی پس از جراحی یک بریج ثابت موقت گذاشته می‌شود؛ پس از آنکه لثه و استخوان جا افتادند، این بریج برداشته می‌شود و به جایش روبنای دائمی ساخته می‌شود. نقطهٔ مشترک هر دو مسیر یکی است: اولین دندان‌هایی که در دهان بیمار گذاشته می‌شوند، دندان‌های نهایی نیستند.

در پروتکل Implant72 این مرحلهٔ دوم وجود ندارد. دندان‌هایی که در پایان سه روز بالینی روی ایمپلنت‌ها ثابت می‌شوند، دندان‌های نهایی شما هستند؛ ماه‌ها بعد برداشته نمی‌شوند تا بریج دیگری جایشان را بگیرد. اینکه برنامهٔ زمانی می‌تواند تا این حد کوتاه باشد، به شیوهٔ درگیر شدن ایمپلنت با استخوان و به این بستگی دارد که برنامه‌ریزی، کار لابراتوار و آزمایش‌ها در همان یک سفر پشت سر هم انجام می‌شوند.

در روز اول و دوم هم در دهانتان دندان هست، اما این‌ها بریج موقتی نیستند که ماه‌ها استفاده شوند؛ دندان‌های آزمایشی‌اند. روز اول پس از جراحی از دهان قالب دیجیتال گرفته می‌شود و ظرف چند ساعت اولین دندان‌های آزمایشی‌تان آماده می‌شوند. روز دوم با چند نوبت آزمایش، نحوهٔ جفت شدن دندان‌ها، جای دندان‌ها، ظاهر، گفتار و راحتی مشخص می‌شود و رنگ دندان‌های نهایی انتخاب می‌شود. شکل، رنگ و گفتاری که در روش‌های دیگر در دورهٔ موقت امتحان می‌شود، در این پروتکل در همین آزمایش‌ها امتحان می‌شود و وارد طراحی نهایی می‌شود.

روز سوم روز نهایی است. دندان‌های ثابت نهایی که بر اساس تصمیم‌های روز دوم آماده شده‌اند، روی ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرند و آخرین تنظیم‌های اکلوژن انجام می‌شود. وقتی تناسب، کارکرد، ظاهر و تأیید شما کامل شد، دندان‌های نهایی ثابت می‌شوند و درمان کامل می‌شود؛ در پایان روز سوم می‌توانید به خانه برگردید. پس از آن طبق برنامهٔ پیگیری کلینیک معاینه‌ها انجام می‌شوند؛ در صورت نیاز تنظیم کوچکی در اکلوژن انجام می‌شود و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد هم بخشی از این پیگیری است.

نهایی بودن دندان‌ها به این معنا نیست که پس از روز سوم هیچ چیز در دهانتان تغییر نمی‌کند. لثه و استخوان اطراف ایمپلنت‌ها به بهبود ادامه می‌دهند، جویدن به‌تدریج به حالت عادی برمی‌گردد و زبان و لب‌ها به سطح تازه عادت می‌کنند. در معاینه‌های پیگیری ممکن است تنظیم‌های کوچکی در اکلوژن انجام شود. آنچه تغییر نمی‌کند خود دندان‌هاست: بریجی که در دهانتان است، راه‌حلی میانی نیست که ماه‌ها بعد نمونهٔ تازه‌ای جایش را بگیرد؛ دندان‌های نهایی‌ای است که با مراقبت از آن‌ها استفاده‌شان می‌کنید.

در چه کسانی روز سوم به دندان نهایی می‌رسند و در چه کسانی برنامهٔ زمانی تغییر می‌کند

اینکه روز سوم با دندان‌های نهایی از کلینیک بیرون بروید، به خواست بیمار بستگی ندارد؛ به استخوانی که در سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) دیده می‌شود و به ثباتی که هنگام جراحی اندازه گرفته می‌شود بستگی دارد. موارد زیر عنوان‌هایی‌اند که در معاینه بررسی می‌شوند؛ پاسخ قطعی پس از تصویربرداری و جراحی به دست می‌آید.

چه زمانی مناسب است

  • بیمارانی که دندان‌های زیادی ندارند یا برایشان کل دهان برنامه‌ریزی شده استاین روند برای طرح‌هایی است که در آن‌ها چند ایمپلنت با هم کار می‌کنند. چون بار میان ایمپلنت‌ها تقسیم می‌شود، بریج نهایی را می‌شود در سه روز اول تحویل داد.
  • کسانی که هنگام کاشت، ثبات مورد انتظار به دست می‌آیداینکه ایمپلنت با مقاومت مورد انتظار در استخوان بنشیند، پیش‌شرط گذاشتن دندان آزمایشی در همان روز و دندان نهایی در روز سوم است. این اندازه‌گیری نه هنگام گرفتن نوبت، بلکه هنگام جراحی انجام می‌شود.
  • طرحی که به آماده‌سازی اضافه نیاز ندارداگر پیوند استخوان لازم نباشد و در آن ناحیه عفونتی نباشد که اول باید درمان شود یا دندانی که باید کشیده شود، برنامهٔ سه‌روزه را می‌شود از ابتدا به همین شکل برنامه‌ریزی کرد.
  • بیمارانی که می‌توانند سه روز پشت سر هم وقت بگذارندچون هر آزمایش بر پایهٔ روز قبل ساخته می‌شود، فاصلهٔ زیاد میان روزها روند را به هم می‌زند. اگر از شهر دیگری می‌آیید، سه روز را پشت سر هم برنامه‌ریزی کنید.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر در یک ایمپلنت ثبات مورد انتظار به دست نیایداگر استخوان نرم باشد، ممکن است ایمپلنت با مقاومت مورد انتظار ننشیند. آن ایمپلنت در آن روز بارگذاری نمی‌شود و منتظر بهبود آن ناحیه می‌مانند؛ ایمپلنت‌های دیگر می‌توانند طبق برنامه پیش بروند و دندان نهایی آن ناحیه به برنامهٔ زمانی جداگانه‌ای منتقل می‌شود.
  • اگر حجم استخوان به‌وضوح کم شده باشداگر پیوند استخوان لازم باشد، اول منتظر بهبود آن ناحیه می‌مانند؛ این روندی جداگانه است که ماه‌ها طول می‌کشد. در این حالت روند سه‌روزه به همین شکل اجرا نمی‌شود، به برنامهٔ زمانی کلاسیک منتقل می‌شوید و اینکه دورهٔ میانی چگونه می‌گذرد جداگانه برایتان توضیح داده می‌شود.
  • اگر در آن ناحیه عفونت فعال یا دندانی برای کشیدن هستاول عفونت درمان یا دندان کشیده می‌شود. این مدت جداگانه‌ای است که پیش از برنامهٔ سه‌روزه اضافه می‌شود و از ابتدا گفته می‌شود.
  • کسانی که فقط یک دندان ندارندحوزهٔ این روند، نبود دندان‌های زیاد و کل دهان است. برای یک جای خالی، ایمپلنت تک‌دندان کلاسیک یعنی اقدامات کمتر و طرحی ساده‌تر.

از روز اول تا دندان نهایی: هر روز چه چیزی گذاشته می‌شود

ترتیب زیر نشان می‌دهد در کدام روز کدام دندان در دهانتان گذاشته می‌شود. در این فهرست مرحله‌ای برای رفتن از بریج موقت به بریج دائمی نیست، چون در پروتکل چنین مرحله‌ای وجود ندارد.

  1. 1

    پیش از جراحی: تأیید طرح

    سی‌تی اسکن سه‌بعدی، رابطهٔ اکلوژن، وضعیت استخوان و داده‌های دیجیتال دوباره بررسی می‌شوند. اینکه برنامهٔ زمانی به همین شکل اجرا می‌شود یا نه، اینجا قطعی می‌شود.

  2. 2

    روز ۱: ایمپلنت‌ها و اولین دندان‌های آزمایشی

    ایمپلنت‌ها با بی‌حسی موضعی گذاشته می‌شوند. پس از جراحی قالب دیجیتال گرفته می‌شود، ظرف چند ساعت اولین دندان‌های آزمایشی‌تان آماده می‌شوند و روز با اولین آزمایش و تنظیم اکلوژن تمام می‌شود. این دندان‌ها نهایی نیستند؛ برای قطعی کردن طراحی نهایی به کار می‌روند.

  3. 3

    روز ۲: آزمایش‌ها و تصمیم‌ها

    با چند نوبت آزمایش، نحوهٔ جفت شدن دندان‌ها، جای دندان‌ها، ظاهر، گفتار و راحتی مشخص می‌شود؛ رنگ دندان‌های نهایی انتخاب می‌شود. مواردی مثل طول دندان‌ها، اینکه هنگام خندیدن چقدر دیده می‌شوند یا در ادای کدام صدا مشکل دارید، اینجا گفته می‌شوند و وارد طراحی نهایی می‌شوند.

  4. 4

    روز ۳: دندان‌های نهایی ثابت می‌شوند

    دندان‌های ثابت نهایی که بر اساس تصمیم‌های روز دوم آماده شده‌اند، روی ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرند و آخرین تنظیم‌های اکلوژن انجام می‌شود. وقتی تناسب، کارکرد، ظاهر و تأیید شما کامل شد، دندان‌های نهایی ثابت می‌شوند. با همین دندان‌ها از کلینیک بیرون می‌روید.

  5. 5

    پایان روز ۳: درمان کامل می‌شود

    وقتی دندان‌های نهایی ثابت شدند، درمان کامل شده است و در پایان روز سوم می‌توانید به خانه برگردید. معاینه‌های بعدی طبق برنامهٔ پیگیری کلینیک انجام می‌شوند؛ در صورت نیاز تنظیم کوچکی در اکلوژن انجام می‌شود و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد هم بخشی از این پیگیری است.

  6. 6

    پس از آن: معاینه‌های دوره‌ای

    در ماه اول نحوهٔ جفت شدن دندان‌ها یک بار دیگر بررسی می‌شود و سپس در فاصله‌هایی که بر اساس وضعیت دهانتان تعیین می‌شود برای معاینه می‌آیید. در این نوبت‌ها دندان‌ها عوض نمی‌شوند؛ اکلوژن، لثه، نشست بریج و عادت‌های مراقبتی شما ارزیابی می‌شوند.

برنامهٔ زمانی دندان‌های روی ایمپلنت: روش‌ها کنار هم

کلمه‌های «دندان موقت» و «دندان دائمی» در هر روشی یک معنا ندارند. در ادامه رایج‌ترین مسیرها و اینکه در هر کدام اولین دندان‌هایی که گذاشته می‌شوند چه هستند را کنار هم نوشته‌ایم.

01

ایمپلنت کلاسیک دومرحله‌ای

ایمپلنت‌ها گذاشته می‌شوند و ماه‌ها منتظر می‌مانند تا با استخوان جوش بخورند. در این دوره بیشتر وقت‌ها از یک دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده می‌شود؛ دندان‌های دائمی پس از کامل شدن جوش خوردن ساخته و گذاشته می‌شوند. برنامهٔ زمانی «اول موقت، بعد دائمی» این مسیر را توصیف می‌کند.

02

بارگذاری فوری با بریج ثابت موقت

در برخی طرح‌ها کمی پس از جراحی یک بریج ثابت موقت گذاشته می‌شود. پس از آنکه لثه و استخوان جا افتادند، این بریج برداشته می‌شود و به جایش روبنای دائمی ساخته می‌شود. بیمار در دورهٔ میانی بی‌دندان نمی‌ماند، اما اولین بریجی که گذاشته می‌شود نهایی نیست.

03

پروتکل Implant72

روز اول ایمپلنت‌ها و دندان‌های آزمایشی، روز دوم آزمایش‌ها، روز سوم دندان‌های ثابت نهایی. مرحلهٔ دومی برای بریج که ماه‌ها بعد بیاید وجود ندارد؛ پس از روز سوم معاینه‌های پیگیری، در صورت نیاز تنظیم اکلوژن و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد در پیش است.

04

اگر ثبات در یک ایمپلنت کافی نباشد

اگر هنگام جراحی یک ایمپلنت با مقاومت مورد انتظار ننشیند، آن ایمپلنت در آن روز بارگذاری نمی‌شود. ایمپلنت‌های دیگر می‌توانند طبق برنامه پیش بروند؛ دندان نهایی آن ناحیه به برنامهٔ زمانی جداگانه‌ای منتقل می‌شود.

05

طرح‌هایی که به پیوند استخوان نیاز دارند

اگر حجم استخوان به‌وضوح ناکافی باشد، اول پیوند انجام می‌شود و منتظر بهبود آن می‌مانند. در این حالت روند سه‌روزه به همین شکل اجرا نمی‌شود و به برنامهٔ زمانی کلاسیک منتقل می‌شوید؛ اینکه در دورهٔ میانی از چه راه‌حلی استفاده می‌شود، هنگام برنامه‌ریزی مطرح می‌شود.

رایج‌ترین برداشت‌های نادرست در این موضوع

سردرگمی دربارهٔ دندان موقت و دائمی بیشتر وقت‌ها از این می‌آید که روش‌های متفاوت با کلمه‌های یکسان توضیح داده می‌شوند. موارد زیر رایج‌ترین شکل‌های این سردرگمی‌اند.

راه‌حلی میانی دانستن دندان‌های نهایی که ماه‌ها بعد عوض می‌شوند

بیمارانی که دربارهٔ روش‌های دیگر خوانده‌اند، گاهی دندان‌هایی را که روز سوم گذاشته می‌شوند موقت می‌پندارند و مراقبت را بر همین اساس سهل می‌گیرند. این دندان‌ها دندان‌های نهایی شما هستند؛ تمیز کردن، معاینه‌های پیگیری و عادت‌هایی که باید رعایت شوند را باید با همین نگاه در نظر گرفت.

یکی دانستن پیشنهادهایی که روش‌های متفاوتی را توضیح می‌دهند

در یک پیشنهاد ممکن است اولین بریجی که گذاشته می‌شود موقت باشد و روبنای دائمی ماه‌ها بعد مرحلهٔ جداگانه‌ای باشد. هنگام مقایسهٔ پیشنهادها، کتبی بپرسید که آیا اولین دندان‌هایی که گذاشته می‌شوند نهایی‌اند و آیا بعداً مرحلهٔ جداگانه‌ای برای بریج هست یا نه.

خیال کردن اینکه بیرون آمدن با دندان نهایی یعنی بلافاصله خوردن همه چیز

نهایی بودن دندان‌ها به این معنا نیست که بهبود تمام شده است. در روزها و هفته‌های اول، لثه و استخوان اطراف ایمپلنت‌ها به بهبود ادامه می‌دهند؛ به همین دلیل جویدن کنترل‌شده و رفتن تدریجی از غذای نرم به غذای عادی مهم است.

رها کردن معاینه‌های پیگیری با این فکر که «دندان‌ها که نهایی‌اند»

دندان‌های نهایی هم پیگیری می‌خواهند. تفاوت‌های کوچک تماس که در روزهای اول پیدا می‌شوند، در معاینه‌ها اصلاح می‌شوند؛ اگر اکلوژنی که بار را یکنواخت پخش نمی‌کند رها شود، ممکن است طی ماه‌ها به شکل شل شدن پیچ و شکستن پروتز برگردد.

هفته‌ها و ماه‌های پس از روز سوم

دندان‌ها عوض نمی‌شوند، اما دهانتان بهبود پیدا می‌کند و به دندان‌های تازه عادت می‌کند. روند زیر در بیشتر بیماران این‌گونه پیش می‌رود؛ ممکن است بسته به فرد چند روز جابه‌جا شود.

  1. پایان روز ۳: بازگشت به خانه

    چون درمان کامل شده، در پایان روز سوم می‌توانید به خانه برگردید. دندان‌ها نهایی‌اند، اما لثه و استخوان اطراف ایمپلنت‌ها به بهبود ادامه می‌دهند. معاینه‌های بعدی طبق برنامهٔ پیگیری کلینیک انجام می‌شوند؛ در صورت نیاز تنظیم کوچکی در اکلوژن انجام می‌شود و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد هم بخشی از این پیگیری است.

  2. دو هفتهٔ اول

    جویدن به‌تدریج به حالت عادی برمی‌گردد؛ با غذای نرم شروع می‌کنید و سفتی را آرام‌آرام بیشتر می‌کنید. تا گفتار به سطح تازه عادت کند، برخی صداها ممکن است چند روز متفاوت حس شوند. لثه در اطراف بریج نهایی به شکل گرفتن ادامه می‌دهد.

  3. ماه اول

    لثه جا می‌افتد و نحوهٔ جفت شدن دندان‌ها یک بار دیگر بررسی می‌شود؛ تفاوت‌های کوچک تماس که در روزهای اول پیدا شده‌اند، اینجا اصلاح می‌شوند. این نوبتی برای تنظیم دقیق دندان‌های نهایی است، نه نوبتی برای عوض کردن بریج.

  4. روال درازمدت

    اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد به‌طور منظم استفاده می‌شود. فاصلهٔ معاینه‌ها بر اساس وضعیت دهانتان تعیین می‌شود؛ برنامه‌ای دنبال می‌شود که در سال اول فشرده‌تر است و بعد فاصله‌هایش بیشتر می‌شود. عمر دندان‌های نهایی را همین روال و مراقبت روزانه تعیین می‌کند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر در بریج لقی یا صدای تق‌تق حس می‌کنید. بریج نهایی ثابت است و تکان نمی‌خورد. حتی کوچک‌ترین حرکت ممکن است اولین نشانهٔ شل شدن پیچ باشد؛ اگر زود دیده شود، بیشتر وقت‌ها به یک سفت کردن ساده ختم می‌شود.
  • اگر هنگام گاز گرفتن یک نقطه زودتر تماس پیدا می‌کند. یعنی بار روی آن نقطه جمع می‌شود. با تنظیمی چنددقیقه‌ای درست می‌شود؛ اگر رها شود، ممکن است به شل شدن پیچ و شکستگی منجر شود.
  • اگر متوجه ترک یا شکستگی در بریج شدید. صبر نکنید. جویدن با آن سمت را کنار بگذارید و با کلینیک تماس بگیرید؛ ناحیهٔ شکسته هم بار را نامتعادل پخش می‌کند و هم جایی می‌سازد که تمیز نمی‌شود.
  • اگر تورم پس از روز چهارم بیشتر می‌شود یا از زیر بریج بو می‌آید. انتظار می‌رود تورم در روزهای اول بیشتر شود و بعد فروکش کند. تورمی که پس از روز چهارم بزرگ می‌شود، لثه‌ای که خونریزی دارد یا بویی که از زیر بریج می‌آید، ممکن است نشانهٔ التهاب باشد؛ همان روز خبر دهید.

هنگام مقایسهٔ پیشنهادها به چه چیزی نگاه کنیم

در این صفحه رقمی نمی‌دهیم؛ قیمت پس از معاینه و CBCT به‌صورت کتبی داده می‌شود. مواردی که هنگام مقایسهٔ پیشنهادها دربارهٔ دندان موقت و دائمی باید به آن‌ها نگاه کنید:

اینکه اولین دندان‌هایی که گذاشته می‌شوند نهایی‌اند یا نه
در برخی طرح‌ها اولین بریج موقت است و روبنای دائمی ماه‌ها بعد به‌صورت مرحله‌ای جداگانه، گاهی به‌صورت قلمی جداگانه، می‌آید. در پروتکل Implant72 دندان‌هایی که روز سوم گذاشته می‌شوند دندان‌های نهایی‌اند؛ این را در هر پیشنهادی که مقایسه می‌کنید کتبی بپرسید.
تعداد ایمپلنت‌ها و تعداد فک‌ها
اینکه یک فک است یا دو فک و با چند ایمپلنت برنامه‌ریزی شده، بزرگ‌ترین موردی است که دامنهٔ ساخت دندان‌های آزمایشی و نهایی را تعیین می‌کند.
جنس دندان‌های نهایی
جنسی که در بریج نهایی به کار می‌رود و کار لابراتوار، دامنهٔ کاری را که روز سوم تحویل داده می‌شود تعیین می‌کنند. از ابتدا کتبی بخواهید که از چه جنسی استفاده می‌شود.
آماده‌سازی اضافه، نایت گارد و معاینه‌های پیگیری
اگر کشیدن دندان، درمان عفونت یا پیوند استخوان لازم باشد، دامنه و برنامهٔ زمانی تغییر می‌کند. دامنهٔ نایت گارد و معاینه‌های پیگیری هم باید در پیشنهاد نوشته شده باشد.

پرسش‌های پرتکرار

دندان‌هایی که روز سوم گذاشته می‌شوند موقت‌اند؟

نه. در پروتکل Implant72 دندان‌هایی که روز سوم روی ایمپلنت‌ها ثابت می‌شوند، دندان‌های نهایی شما هستند. روز اول و دوم دندان‌های آزمایشی در دهانتان است؛ این‌ها برای قطعی کردن طراحی نهایی به کار می‌روند. پس از روز سوم بریج دومی نیست که طی ماه‌ها گذاشته شود.

کی به دندان دائمی می‌رسم؟

مرحلهٔ گذار جداگانه‌ای وجود ندارد؛ روز سوم به دندان‌های نهایی رسیده‌اید و درمان همان روز کامل می‌شود. پس از آن طبق برنامهٔ پیگیری کلینیک معاینه‌ها، در صورت نیاز تنظیم اکلوژن و اگر برنامه‌ریزی شده باشد، نایت گارد در پیش است. اگر در یک ایمپلنت ثبات مورد انتظار به دست نیاید یا پیوند استخوان لازم شود، برنامهٔ زمانی تغییر می‌کند و این جداگانه برایتان توضیح داده می‌شود.

جاهای دیگر خوانده‌ام که اول دندان موقت می‌گذارند؛ چرا؟

چون در درمان ایمپلنت کلاسیک و برخی طرح‌های بارگذاری فوری واقعاً همین‌طور است. در مسیر کلاسیک، در مدتی که منتظر جوش خوردن ایمپلنت‌ها با استخوان هستند، بیشتر وقت‌ها از یک دندان مصنوعی متحرک موقت استفاده می‌شود؛ در برخی طرح‌ها هم اول بریج ثابت موقت گذاشته می‌شود و ماه‌ها بعد نوبت روبنای دائمی می‌رسد. اطلاعاتی که خوانده‌اید برای آن روش‌ها درست است، اما برای این پروتکل صدق نمی‌کند.

اگر در دندان‌های آزمایشی چیزی را نپسندم چه می‌شود؟

آزمایش‌ها درست برای همین هستند. هر چیزی که روز دوم دربارهٔ طول، شکل، رنگ دندان‌ها، اینکه هنگام خندیدن چقدر دیده می‌شوند و گفتار بگویید، وارد طراحی نهایی می‌شود. دندان‌های نهایی پس از گرفتن تأیید شما ثابت می‌شوند؛ به همین دلیل مهم است که تردیدتان را در آزمایش‌ها آشکارا بگویید.

با دندان‌های نهایی بلافاصله می‌توانم همه چیز بخورم؟

هرچند دندان‌ها نهایی‌اند، بهبود ادامه دارد. در روزهای اول غذای نرم می‌خورید و جویدن را به‌تدریج بیشتر می‌کنید؛ در هفته‌های اول از خوراکی‌های فشارآور مثل یخ، پوستهٔ سفت، هسته و گوشت استخوان‌دار دوری می‌کنید. این محدودیت از موقت بودن دندان‌ها نیست؛ از بهبود لثه و استخوان اطراف ایمپلنت است.

اگر لثه‌ام با گذشت زمان تغییر کند، دندان‌های نهایی چه می‌شوند؟

لثه در هفته‌های اول در اطراف بریج نهایی به شکل گرفتن ادامه می‌دهد و در ماه اول جا می‌افتد. تفاوت‌های کوچک تماس که در این دوره پیدا می‌شوند، در معاینه‌ها با تنظیم اکلوژن اصلاح می‌شوند. اگر زیر بریج غذا جمع می‌شود، در معاینه بگویید.

اگر دندان‌های نهایی‌ام بشکنند چه کنم؟

با کلینیک تماس بگیرید و جویدن با آن سمت را کنار بگذارید. ناحیهٔ شکسته هم بار را نامتعادل پخش می‌کند و هم جایی می‌سازد که تمیز نمی‌شود. شیوهٔ ترمیم به جای شکستگی و جنس بستگی دارد؛ عقب انداختن ممکن است مشکل را بزرگ‌تر کند.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست