ظاهر و عملکرد

موقع خندیدن دستم را جلوی دهانم می‌گیرم

خندیدن با دهان بسته یک عادت نیست؛ نشانه آن است که ظاهر دندان‌ها رفتار شما را تغییر داده است

در عکس دسته‌جمعی به ردیف عقب رفتن، سر سفره جمعی کم حرف زدن، موقع خنده دست را جلوی دهان گرفتن. این‌ها ویژگی شخصیتی نیستند، واکنشی‌اند به چیزی که در دهان تغییر کرده است. در این صفحه توضیح می‌دهیم چرا رفتار عوض می‌شود، به تعویق انداختن چه هزینه‌ای دارد و اولین قدم ارزیابی چیست. عکسی از خودتان در حال خندیدن و عکس رادیولوژی‌تان را بفرستید تا ظرف ۲۴ ساعت بنویسیم چه گزینه‌هایی پیش رو دارید.

پاسخ کوتاه

رفتن دست به سمت دهان از خجالتی بودن نیست، از چیزی است که در دهان تغییر کرده است. دندان‌هایی که تغییر رنگ داده‌اند، شکسته‌اند، از هم فاصله گرفته‌اند یا کم شده‌اند، خنده را از یک واکنش بی‌اختیار به حرکتی کنترل‌شده تبدیل می‌کنند؛ فرد هنگام خندیدن به چهره خودش فکر نمی‌کند، به این فکر می‌کند که طرف مقابل چه می‌بیند. پس مسئله یک هوس زیبایی نیست: دوری از عکس، سفره جمعی و حرف زدن، افت قابل‌اندازه‌گیری کیفیت زندگی است. اولین قدم این است که ببینیم کدام تغییر این وضعیت را ساخته است.

مسئله اصلی
نه خود ظاهر، بلکه تغییر رفتار
علت‌های شایع
رنگ، لبه شکسته، فاصله، دندان از دست‌رفته
آیا فوری است
نه در همان روز، اما زمان‌بندی خودبه‌خود عقب می‌افتد
ارزیابی اولیه
با عکس و رادیوگرافی، ۲۴ ساعت

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

رفتن دست به سمت دهان چه می‌گوید

خندیدن کاری نیست که با فکر انجام شود. شوخی‌ای شنیده می‌شود، صورت خودبه‌خود باز می‌شود و در آن لحظه کسی به یاد دندان‌هایش نمی‌افتد. وقتی دست به سمت دهان می‌رود، حلقه تازه‌ای به این زنجیره اضافه شده است: پیش از خندیدن حساب‌وکتابی بسیار کوتاه انجام می‌شود و خنده بر اساس نتیجه آن تنظیم می‌شود. لب کم باز می‌شود، سر کمی به کنار می‌چرخد، دست بالا می‌آید. کسی که این کار را می‌کند اغلب حتی متوجه آن نیست؛ فقط در عکس‌ها خودش را همیشه با همان حالت بسته می‌بیند.

آنچه این حساب‌وکتاب را به راه می‌اندازد، جزئیاتی است که واقعاً در دهان تغییر کرده است. رنگ دندان‌های جلو در طول سال‌ها تیره می‌شود؛ چای، قهوه و سیگار در مینا نفوذ می‌کنند. لبه یک دندان پیشین می‌شکند یا ساییده و صاف می‌شود. لثه‌ها تحلیل می‌روند و چون دندان‌ها دیگر هم‌اندازه نمی‌مانند، خط لبخند به هم می‌ریزد. بین دندان‌ها فاصله می‌افتد و دندان‌های جلو به سمت جلو متمایل می‌شوند. دندانی کشیده شده و جای خالی‌اش موقع خنده دیده می‌شود. پرکردگی‌ها و روکش‌های قدیمی رنگی متفاوت با دندان‌های کناری دارند. دندان مصنوعی هنگام حرف زدن جابه‌جا می‌شود. همه این‌ها به یک نتیجه می‌رسند: فرد دیگر خنده‌اش را رها نمی‌کند.

در دندان‌پزشکی این وضعیت هوس به حساب نمی‌آید. پرسش‌نامه‌هایی وجود دارند که میزان تأثیر سلامت دهان بر زندگی روزمره را می‌سنجند و چیزی که می‌پرسند درد نیست: آیا از غذا خوردن پرهیز می‌کنید، آیا موقع حرف زدن مشکل دارید، آیا از بودن در کنار دیگران معذبید، آیا احساس تنش می‌کنید. کسی که از عکس فرار می‌کند، در رستوران غذایی را انتخاب می‌کند که راحت خورده شود و در مصاحبه کاری جمله‌هایش را کوتاه نگه می‌دارد، در واقع به همه این پرسش‌ها پاسخ داده است. درد نداشتن در دهان، این مشکل را کوچک‌تر نمی‌کند.

جایی که این تأثیر از همه نامرئی‌تر است، زندگی کاری است. کم حرف زدن در مصاحبه، دزدیدن نگاه در ارائه و کوتاه کردن لبخند در لحظه آشنایی، از سوی طرف مقابل کمبود اعتمادبه‌نفس برداشت می‌شود. در زندگی اجتماعی هم همین اتفاق می‌افتد: دعوت‌های سفره جمعی رد می‌شوند، چون سر میز هم باید حرف زد و هم غذا خورد و هر دو دندان‌ها را نشان می‌دهند. کسی که دندان جلویش افتاده، بدون گرفتن دست جلوی دهان نمی‌تواند حرف بزند. پس از مدتی چیزی که از آن دوری می‌شود دیگر دندان نیست، خود جمع‌هایی است که آدم‌ها در آن دور هم جمع می‌شوند.

در این مرحله تقریباً همه برای خودشان تقویمی می‌چینند. وقتی تابستان تمام شد، بعد از عروسی بچه، وقتی کارها کمی آرام‌تر شد، وقتی این بدهی تمام شد. ویژگی مشترک این تقویم این است که هیچ‌وقت پر نمی‌شود؛ هر تاریخ که می‌رسد، تاریخ تازه‌ای جایش نوشته می‌شود و در این میان سال‌ها می‌گذرد. مشکل خود تعویق نیست، این است که آنچه به تعویق افتاده منتظر نمی‌ماند. تغییر رنگ منتظر شما می‌ماند و برگشت‌پذیر است؛ اما تحلیل استخوان زیر لثه بی‌درد پیش می‌رود، لبه شکسته در همان‌جا بزرگ‌تر می‌شود و دندان‌های کناری به سمت جای خالی دندان از دست‌رفته کج می‌شوند. یعنی آینه زودتر به شما هشدار می‌دهد و آن هشدار به تقویم نگاه نمی‌کند.

زیر گلایه‌ای که در آینه می‌بینید چه چیزی است

مسیر دو بیماری که با یک جمله مراجعه می‌کنند یکی نمی‌شود. تعیین‌کننده این نیست که ظاهر چقدر به هم ریخته، این است که ساختاری که دندان را سر پا نگه می‌دارد هنوز سالم است یا نه. این تمایز پس از معاینه و رادیوگرافی روشن می‌شود.

چه زمانی مناسب است

  • اگر گلایه رنگ و لک استاگر دندان‌ها سر جایشان هستند، لثه‌ها سالم‌اند و آنچه آزارتان می‌دهد زردی است، راه کوتاه است. جرم دندان و لک‌های سطحی پاک می‌شوند و در صورت نیاز سفیدکردن هم اضافه می‌شود. در این حالت به ساختار دندان دست زده نمی‌شود.
  • اگر فقط یک لبه شکسته یا ساییده شده استاگر گوشه دندان جلو کنده شده یا در طول سال‌ها صاف شده باشد، تکه از دست‌رفته با کامپوزیت بازسازی می‌شود. در یک جلسه تمام می‌شود و تقریباً هیچ چیزی از بافت سالم دندان کم نمی‌کند.
  • اگر پرکردگی‌ها و روکش‌های قدیمی هم‌رنگ نیستندوقتی پرکردگی‌ای که سال‌ها پیش انجام شده از دندان‌های کناری تیره‌تر مانده، مشکل در دندان نیست، در ماده است. تعویض آن در یک قدم لبخند را سامان می‌دهد.
  • اگر لثه‌ها خونریزی دارند و متورم‌اندلثه خونریزی‌دهنده و قرمز لبخند را بدتر از آنچه هست نشان می‌دهد. با درمان التهاب، بافت سفت‌تر می‌شود و رنگش بهتر می‌شود؛ بخشی از بیماران پس از این دیگر کار دیگری نمی‌خواهند.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر دندان‌ها از هم فاصله گرفته و به جلو متمایل شده‌انداگر بین دندان‌هایی که سال‌ها ثابت مانده بودند فاصله می‌افتد، زیر آن اغلب تحلیل استخوانی است که دندان‌ها را نگه می‌دارد؛ جابه‌جایی ناشی از دندانی در عقب دهان که جایگزین نشده و عادت‌های زبان و لب هم می‌توانند همین تصویر را بسازند. علت را رادیوگرافی و معاینه لثه مشخص می‌کند. روکش این تصویر را می‌پوشاند، اما تحلیل زیر آن را متوقف نمی‌کند.
  • اگر یکی از دندان‌های پیدا لق استروی دندان لق کار زیبایی انجام نمی‌شود. ابتدا مشخص می‌شود که دندان می‌ماند یا نه؛ هر کاری که پیش از این تصمیم انجام شود عمر کوتاهی دارد.
  • اگر دندان‌هایی از دست رفته و ردیف به هم خورده استوقتی دندان‌های کناری به سمت جای خالی کج می‌شوند و دندان فک مقابل بلندتر می‌شود، دیگر فقط یک مشکل ظاهری در کار نیست. خود اکلوژن (نحوه جفت شدن دندان‌ها) تغییر کرده و طرح درمان از یک دندان بزرگ‌تر است.
  • اگر دندان مصنوعی لق است و لب‌ها تکیه‌گاه خود را از دست داده‌اندفرو رفتن لب‌ها به داخل و خطوط کنار دهان نتیجه دندان مصنوعی نیست، نتیجه تحلیل استخوان زیر آن است. در این حالت موضوع گفت‌وگو رنگ دندان‌ها نیست، حمایت دوباره از فک است.

اولین قدم ارزیابی چیست

اولین قدم درمان نیست؛ روشن کردن این است که دقیقاً چه چیزی آزارتان می‌دهد. در پایان معلوم می‌شود کدام تغییر این وضعیت را ساخته، کدام گزینه‌ها واقع‌بینانه‌اند و چه کاری باید اول انجام شود.

  1. 1

    آنچه آزارتان می‌دهد را با جمله خودتان بنویسید

    باید بدانیم در چه لحظه‌ای دستتان را جلوی دهانتان می‌گیرید: در عکس، هنگام حرف زدن یا هنگام غذا خوردن. یک بیمار از رنگ می‌گوید، دیگری از شکل یک دندان و سومی از جای خالی، و طرح درمان هر سه متفاوت درمی‌آید. آنچه اصلاح می‌شود چیزی است که شما را آزار می‌دهد، نه چیزی که به نظر دندان‌پزشک درست است.

  2. 2

    عکس و رادیوگرافی خود را بفرستید

    دو عکس با گوشی کافی است: یکی در حال خندیدن، یکی در حال حرف زدن. اگر رادیوگرافی پانورامیک (OPG) دارید، آن را از طریق فرم اضافه کنید؛ ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم چه گزینه‌هایی روی میز است و برای ارزیابی اولیه لازم نیست حضوری بیایید. تصمیم قطعی پس از معاینه گرفته می‌شود.

  3. 3

    معاینه لبخند

    نگاه می‌کنیم که هنگام خنده لب بالا تا کجا بالا می‌رود، چند دندان دیده می‌شود، سطح لثه بین دندان‌ها یکسان است یا نه و خط وسط دندان‌ها با وسط صورت چه رابطه‌ای دارد. هنگام حرف زدن هم گوش می‌دهیم: فاصله‌ای در دندان‌های جلو صدا را تغییر می‌دهد و بیمار این را پیش از ظاهر متوجه می‌شود.

  4. 4

    لثه‌ها و تکیه‌گاه

    عمق پاکت‌ها را اندازه می‌گیریم و خونریزی و تحلیل لثه را بررسی می‌کنیم. کار زیبایی که روی زمینه ملتهب انجام شود عمر کوتاهی دارد: با تحلیل بافت، لبه روکش بیرون می‌افتد و کار به‌زودی خراب می‌شود. به همین دلیل ترتیب کار همیشه از لثه شروع می‌شود.

  5. 5

    رادیوگرافی و در صورت نیاز CBCT

    رادیوگرافی پانورامیک استخوان باقی‌مانده، پوسیدگی‌ها و وضعیت ریشه‌ها را نشان می‌دهد. اگر دندانی از دست رفته و قرار است درباره ایمپلنت صحبت شود، سراغ سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) می‌رویم؛ ارتفاع و ضخامت واقعی استخوان در رادیوگرافی معمولی دیده نمی‌شود. تصمیم زیبایی‌ای که بدون تصویربرداری گرفته شود، با داده ناقص گرفته شده است.

گزینه‌ها

این‌ها رقیب یکدیگر نیستند، پاسخ مشکلات متفاوت‌اند. ترتیب درست از کم‌تهاجمی‌ترین گزینه شروع می‌شود و بیشتر گلایه‌ها در ردیف‌های بالای این فهرست حل می‌شوند.

01

جرم‌گیری و سفیدکردن

جرم دندان و لک‌های سطحی چای، قهوه و سیگار پاک می‌شوند؛ اگر رنگ همچنان آزاردهنده باشد، سفیدکردن اضافه می‌شود. سفیدکردن رنگ خود دندان را روشن می‌کند. پرکردگی‌ها، روکش‌ها و پرسلن تغییر رنگ نمی‌دهند؛ آن‌ها کنار دندان‌های سفیدشده تیره می‌مانند و باید تعویض شوند.

02

ترمیم و شکل‌دهی با کامپوزیت

گوشه شکسته، لبه ساییده یا فاصله کم بین دو دندان جلو با کامپوزیت هم‌رنگ دندان بازسازی می‌شود. در یک جلسه تمام می‌شود و تقریباً چیزی از بافت سالم کم نمی‌کند. کامپوزیت در طول سال‌ها رنگ می‌گیرد، اما در صورت نیاز تعویض می‌شود؛ قدمی برگشت‌پذیر است.

03

روکش و لمینت

در دندان‌هایی که باید شکل و رنگشان با هم تغییر کند، از پرسلن استفاده می‌شود. هزینه‌اش را باید صریح گفت: مقداری از بافت سطح دندان تراشیده می‌شود و بافت تراشیده‌شده برنمی‌گردد. اگر دندان‌پزشکی پیشنهاد می‌کند همه دندان‌های سالم جلوی شما روکش شوند، دلیلش را کتبی بخواهید.

04

اصلاح ارتودنسی

اگر دندان‌ها سالم‌اند ولی نامرتب یا با فاصله‌اند، جابه‌جا کردن آن‌ها به جای روکش کردن، بافت کمتری مصرف می‌کند. مدت آن با ماه سنجیده می‌شود. اگر علت فاصله تحلیل استخوان باشد، ابتدا درمان لثه انجام می‌شود؛ تا التهاب هست، دندان حرکت داده نمی‌شود.

05

جایگزین کردن دندان‌های از دست‌رفته

اگر جای خالی‌ای موقع خنده دیده می‌شود، هیچ‌یک از کارهای بالای فهرست آن را حل نمی‌کند. اگر یک دندان از دست رفته، درباره ایمپلنت یا بریج صحبت می‌شود. اگر دندان‌های زیادی از دست رفته یا دندان‌های موجود دیگر قابل نجات نیستند، کل دهان در یک طرح واحد بررسی می‌شود و به دندان‌های ثابت می‌رسیم.

آنچه هنگام تصمیم‌گیری باید بدانید

این‌ها را برای منصرف کردن شما نمی‌نویسیم، می‌نویسیم تا نزد هر دندان‌پزشکی که بروید بتوانید پرسش‌های درست را بپرسید. اگر دندان‌پزشکی خودش این‌ها را توضیح نمی‌دهد، شما بپرسید.

تقویم تعویق خودبه‌خود طولانی می‌شود

وقتی تاریخ تعیین‌شده می‌رسد، تاریخ تازه‌ای جایش نوشته می‌شود. در این میان تغییر رنگ همچنان برگشت‌پذیر می‌ماند، اما بیماری لثه و تحلیل استخوان بی‌درد پیش می‌روند. بارها مجبور شده‌ایم به بیماری بگوییم مشکلی که پنج سال پیش در یک جلسه حل می‌شد، امروز به چند مرحله کشیده شده است.

سفیدکردن هر تیرگی‌ای را روشن نمی‌کند

در تغییر رنگی که از سطح می‌آید نتیجه می‌دهد. در دندانی که عصب‌کشی شده و از داخل تیره شده، روش فرق می‌کند و از داخل دندان کار می‌شود. حساسیت به سرما که چند روز پس از سفیدکردن ادامه دارد، نتیجه شناخته‌شده این کار است و خودبه‌خود برطرف می‌شود.

تراشیدن دندان سالم برگشت‌ناپذیر است

بافتی که برای روکش از سطح دندان تراشیده می‌شود دیگر سر جایش برنمی‌گردد و آن دندان تا آخر عمر به روکش وابسته می‌ماند. بیماران زیادی می‌بینیم که فقط از شکل یک دندان ناراضی بوده‌اند و برای هشت دندان پرسلن پیشنهاد گرفته‌اند. تا گزینه کم‌تهاجمی‌تر بررسی نشده، نباید به این مرحله رفت.

کار زیبایی زمینه سالم می‌خواهد

روکشی که در حضور پوسیدگی درمان‌نشده، التهاب فعال لثه یا دندان لق ساخته شود، فقط روی مشکل را می‌پوشاند. با تحلیل لثه، لبه روکش پیدا می‌شود و کار به‌زودی خراب می‌شود. وقتی ترتیب کار به هم بخورد، هزینه دو بار پرداخت می‌شود.

سیگار از سه جا با هم ضربه می‌زند

تغییر رنگ دندان‌ها را تسریع می‌کند، پیشرفت بیماری لثه را شدیدتر می‌کند و ترمیم پس از ایمپلنت را کند می‌کند. این تنها عادتی است که عمر هر کاری را که برای ظاهر انجام می‌شود کوتاه می‌کند؛ ترک آن در اینجا واقعاً تفاوت ایجاد می‌کند.

پس از آن چه انتظاری داشته باشید

طول مسیر به کار انتخاب‌شده بستگی دارد. در گلایه‌ای که با جرم‌گیری حل می‌شود کار یک بعدازظهر طول می‌کشد و در طرحی که دندان‌های از دست‌رفته جایگزین می‌شوند، چند روز.

  1. روزهای اول پس از جرم‌گیری و سفیدکردن

    حساسیت چندروزه در لثه‌ها و حساسیت موقت به سرما طبیعی است. دو روز اول پس از سفیدکردن از قهوه، چای، شراب قرمز و غذاهای پررنگ دوری کنید؛ مینا در این مدت رنگ‌پذیر است. لازم نیست کارتان را تعطیل کنید.

  2. در کامپوزیت و پرسلن

    ترمیم کامپوزیت در یک جلسه تمام می‌شود و همان روز نتیجه را در آینه می‌بینید. در روکش پرسلن پس از قالب‌گیری دوره‌ای میانی هست و با دندان موقت منتظر می‌مانید. کسی که در جلسه امتحان رنگ و شکل را تأیید می‌کند شما هستید؛ هر جزئیاتی را که نمی‌پسندید پیش از چسباندن بگویید، بعد از آن تغییر دادنش دشوار می‌شود.

  3. اگر دندان‌هایی از دست رفته: سه روز کاری در کلینیک

    در پروتکلی که اجرا می‌کنیم، ایمپلنت‌ها به‌طور مکانیکی در لایه سخت بازال و کورتیکال در عمق فک قفل می‌شوند. ایمپلنت کلاسیک اما در استخوان آلوئولار بالایی قرار می‌گیرد که پس از از دست رفتن دندان همچنان تحلیل می‌رود؛ به همین دلیل آنجا ابتدا پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار برای جوش خوردن ایمپلنت با استخوان مطرح می‌شود. تفاوت از همین‌جا می‌آید: پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود و در پایان سه روز کاری در کلینیک با دندان‌های ثابت نهایی‌تان بیرون می‌روید. حوزه این پروتکل کل دهان یا از دست رفتن دندان‌های زیاد است؛ در یک دندان از دست‌رفته، مدت به وضعیت استخوان و راه‌حل انتخاب‌شده بستگی دارد.

  4. هفته اول و پس از آن

    کمی تورم و حساسیت طبیعی است و پس از روز سوم فروکش می‌کند؛ اگر بخیه باشد، طبق برنامه پیگیری کلینیک کشیده می‌شود. عادت کردن به حرف زدن با دندان‌های جلوی تازه چند روز طول می‌کشد و این را بیشتر از همه خودتان می‌شنوید، طرف مقابل متوجه نمی‌شود. مراقبت با دندان طبیعی فرقی ندارد: مسواک، تمیز کردن بین دندان‌ها و معاینه منظم.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر در لثه تورم، ترشح یا تب دارید. این‌ها نشانه‌های عفونت فعال‌اند و حتی اگر وسط یک روند زیبایی باشید، باید همان روز بررسی شوند.
  • اگر دندان تازه‌ساخته هنگام بستن دهان بلند به نظر می‌رسد. اگر حس می‌کنید هنگام گاز گرفتن اول آن دندان تماس پیدا می‌کند، منتظر عادت کردن نمانید. سطحی که بلند مانده هم به دندان و هم به مفصل گیجگاهی‌فکی فشار می‌آورد؛ با اصلاحی کوتاه حل می‌شود.
  • اگر حساسیت پس از سفیدکردن ظرف چند روز برطرف نمی‌شود. حساسیت کوتاه‌مدت طبیعی است، دردی که دائمی شود نه. در این صورت تماس بگیرید تا علتش را با هم بررسی کنیم.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه یک عدد واحد نمی‌دهیم، چون از دو بیماری که با یک جمله مراجعه می‌کنند یکی با یک جرم‌گیری و دیگری با طرحی که کل دهان را در بر می‌گیرد بیرون می‌رود و فاصله این دو زیاد است. عدد درست را پس از دیدن عکس و رادیوگرافی شما می‌گوییم. اقلامی که قیمت را تعیین می‌کنند:

منشأ گلایه
تغییر رنگ، لبه شکسته، تحلیل لثه و دندان از دست‌رفته کارهایی کاملاً متفاوت‌اند. عددی که پیش از مشخص شدن علت داده شود، در کلینیک ناگزیر تغییر می‌کند.
تعداد دندان‌هایی که دیده می‌شوند
اینکه هنگام خنده چند دندان پیدا می‌شود، مستقیماً وسعت طرح درمان را تعیین می‌کند. در بیماری که خط لبخند بالایی دارد، دندان‌های عقب‌تر هم به حساب می‌آیند.
درمان‌هایی که باید اول انجام شوند
اگر درمان لثه، پرکردن پوسیدگی یا کشیدن دندان لازم باشد، این‌ها پیش از کار زیبایی انجام می‌شوند و به جمع اضافه می‌شوند. اگر این مراحل حذف شوند، نتیجه ماندگار نخواهد بود.
ماده و لابراتوار
تفاوت کامپوزیت و پرسلن هم در کار دست است و هم در ماده. نام تجاری ماده‌ای که به کار می‌بریم و دامنه کار را از ابتدا کتبی اعلام می‌کنیم.

پرسش‌های پرتکرار

آیا رفتن به دندان‌پزشک فقط به خاطر ظاهر بی‌مورد است؟

نه. پرسش‌نامه‌هایی که در دندان‌پزشکی تأثیر سلامت دهان بر زندگی روزمره را می‌سنجند دقیقاً همین‌ها را می‌پرسند: آیا از بودن در کنار دیگران معذبید، آیا موقع حرف زدن مشکل دارید، آیا احساس تنش می‌کنید. برای کسی که از عکس دوری می‌کند و به سفره جمعی نمی‌رود، فقدانی واقعی در کار است. از این گذشته، زیر چیزی که ظاهر را تغییر داده اغلب علتی پیدا می‌شود که باید درمان شود.

آیا سفیدکردن دندان‌های من را روشن می‌کند؟

سفیدکردن رنگ بافت خود دندان را روشن می‌کند؛ در تغییر رنگ سطحی ناشی از چای، قهوه و سیگار مؤثر است. پرکردگی‌ها، روکش‌ها و پرسلن تغییر رنگ نمی‌دهند، کنار دندان‌های سفیدشده تیره می‌مانند و باید تعویض شوند. در دندانی که عصب‌کشی شده و از داخل تیره شده، روش فرق می‌کند و از داخل دندان کار می‌شود. اینکه کدام حالت درباره شما صدق می‌کند را با نگاه به عکس می‌گوییم.

اگر روکش بگذارم، دندان‌هایم تراشیده می‌شوند؟

بله، برای روکش پرسلن مقداری از بافت سطح دندان تراشیده می‌شود و آن بافت برنمی‌گردد. به همین دلیل روکش را گزینه اول پیشنهاد نمی‌کنیم، وقتی پیشنهادش می‌کنیم که راه‌های کم‌تهاجمی‌تر به نتیجه نرسیده باشند. اگر گوشه شکسته یک دندان با کامپوزیت بازسازی می‌شود، روکش کردن هشت دندان توجیهی ندارد.

یکی از دندان‌های جلویم افتاده و موقع خنده پیداست. جای خالی چقدر طول می‌کشد تا پر شود؟

از دست رفتن یک دندان جلو در حوزه دندان‌پزشک خودتان است و هیچ‌کس مجبور نیست بی‌دندان بماند: جای خالی را می‌توان همان روز با راه‌حلی موقت پوشاند. مدت راه‌حل دائمی به استخوان بستگی دارد. اگر دیواره‌های حفره کشیدن دندان سالم باشند و التهابی نباشد، ایمپلنت زود وارد کار می‌شود. این تصمیم با نگاه به CBCT گرفته می‌شود.

دو هفته دیگر مصاحبه کاری دارم؛ در این مدت چه کاری می‌شود کرد؟

جرم‌گیری، پاک کردن لک و سفیدکردن به‌راحتی در این مدت جا می‌شوند. بازسازی لبه شکسته با کامپوزیت در یک جلسه تمام می‌شود. اگر یک دندان از دست رفته، دو هفته برای راه‌حل دائمی کوتاه است؛ اما می‌توان راه‌حلی موقت ساخت که در مصاحبه لبخندتان را نپوشاند. اگر دندان‌های زیادی از دست رفته، پروتکلی که اجرا می‌کنیم در سه روز کاری در کلینیک تمام می‌شود، یعنی دو هفته بیش از کافی است. هنگام گرفتن وقت، تاریخ را بگویید تا برنامه را بر اساس آن بچینیم.

سال‌هاست دندان‌هایم خراب است؛ آیا دیگر دیر شده؟

تنها چیزی که دیر می‌شود تعداد گزینه‌هاست، نه خود نتیجه. وقتی سال‌ها صبر شود، دندانی که قابل نجات بود به کشیدن می‌رسد و استخوان کم می‌شود؛ یعنی طرح درمان بزرگ‌تر می‌شود. در بیماری که امروز مراجعه می‌کند، آنچه بررسی می‌شود این نیست که در گذشته چه شده، این است که چه باقی مانده. پروتکلی اجرا می‌کنیم که بیمارانی هم که هیچ دندانی در دهان ندارند با دندان‌های ثابت از آن بیرون می‌روند.

آیا روش دندان ثابت در سه روز برای من مناسب است؟

حوزه کار ما کل دهان یا از دست رفتن دندان‌های زیاد است. اگر گلایه شما رنگ یا شکل یک دندان است، پاسخ به احتمال زیاد منفی است؛ برای این کار یک جرم‌گیری، ترمیم کامپوزیت یا ایمپلنت تک‌دندان نزد دندان‌پزشک خودتان کافی است. اگر با نگاه به عکس و رادیوگرافی‌تان فکر کنیم این روش برایتان مناسب نیست، این را هم صریح می‌نویسیم. برای بیماران دیابتی درمان ایمپلنت انجام می‌دهیم؛ تعیین‌کننده خود بیماری نیست، این است که قند خون کنترل شده باشد یا نه.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست