گزینه‌ها را مقایسه کنید

ایمپلنت تک‌دندان یا راه‌حل کل دهان؟

تصمیم را تعداد دندان‌های ازدست‌رفته نمی‌گیرد، وضعیت دندان‌های باقی‌مانده می‌گیرد

اینکه چند فضای خالی در دهانتان هست، فقط نیمی از برنامه است. نیمه دیگر این است که دندان‌های باقی‌مانده در سال‌های پیش رو سر جایشان می‌مانند یا نه. در این صفحه توضیح می‌دهیم ایمپلنت تک‌دندان در چه وضعیتی درست است، در چه وضعیتی دندان‌های باقی‌مانده تصمیم را در دست می‌گیرند و پیش رفتن تکه‌تکه از نظر زمان و هزینه چه بهایی دارد. تصویرتان را بفرستید تا ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ دهیم کدام‌یک برای شما درست است.

پاسخ کوتاه

اینکه چند دندانتان از دست رفته، نیمی از پرسش است؛ نیمه دیگر این است که دندان‌های باقی‌مانده چقدر دوام می‌آورند. اگر یک فضای خالی دارید، دندان‌های مجاور سالم‌اند و لثه‌تان سالم است، ایمپلنت تک‌دندان راه‌حل درست است. اگر دندان‌های باقی‌مانده لق‌اند، بیماری لثه در کل دهان پخش شده یا چند دندان از قبل در مرز کشیدن‌اند، پر کردن یک فضای خالی شما را ظرف چند سال دوباره به همین نقطه برمی‌گرداند؛ آنجا تصمیم برای کل دهان درست‌تر است. حوزه پروتکل Implant72 کل دهان و از دست رفتن تعداد زیادی دندان است. تصمیم را CBCT و معاینه لثه با هم تعیین می‌کنند.

آنچه تصمیم را تعیین می‌کند
وضعیت دندان‌های باقی‌مانده
برای یک فضای خالی
ایمپلنت کلاسیک یا بریج
حوزه پروتکل
کل دهان و از دست رفتن دندان‌های زیاد
ارزیابی اولیه
با تصویر، ظرف ۲۴ ساعت، کتبی

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

پرسش اصلی این نیست که چند دندان از دست رفته، این است که دندان‌های باقی‌مانده چقدر دوام می‌آورند

بیشتر بیماران با شمردن فضاهای خالی حساب می‌کنند: یک دندان کم است، یک ایمپلنت؛ سه دندان کم است، سه ایمپلنت. این حساب فقط امروزِ دهان را می‌بیند. پرسشی که در کاشت ایمپلنت برنامه را تعیین می‌کند درازمدت‌تر است: آیا دندان‌هایی که در دهانتان مانده‌اند در سال‌های پیش رو سر جایشان می‌مانند؟ پاسخ این پرسش، تمام تفاوت میان تک‌دندان و کل دهان است.

وضعیتی که ایمپلنت تک‌دندان در آن درست است روشن است. یک فضای خالی هست، دندان‌های مجاور سالم‌اند، لثه سالم است و در آن ناحیه استخوان کافی وجود دارد. در این حالت ایمپلنت در خود فضای خالی کاشته می‌شود، رویش یک روکش تکی ساخته می‌شود و اصلاً به دندان‌های مجاور دست زده نمی‌شود. برتری‌اش بر بریج هم همین‌جاست: بریج تراشیدن برگشت‌ناپذیر دندان‌های سالم دو طرف فضای خالی را می‌خواهد، ایمپلنت نمی‌خواهد. در ایمپلنت کلاسیک باید منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان ماند؛ این انتظار با ماه سنجیده می‌شود و در یک فضای خالی مشکلی ایجاد نمی‌کند، چون جویدن را با بقیه دندان‌هایتان ادامه می‌دهید.

اما از دست رفتن دندان به‌ندرت تنها می‌آید. دلیلی که یک دندان را از دست داده معمولاً در کل دهان کار می‌کند: بیماری لثه‌ای که سال‌ها طول کشیده، کم شدن استخوان نگهدارنده دندان‌ها در ناحیه‌ای وسیع، عصب‌کشی‌های تکراری، پایه‌های بریجی که شکسته‌اند. در چنین دهانی پر کردن یک فضای خالی تصویر را تغییر نمی‌دهد. روکش تازه‌تان سر جایش می‌نشیند، بعد یک سال بعد دندان دیگری لق می‌شود و دو سال بعد یکی دیگر کشیده می‌شود. کنار فضای خالی‌ای که پر کرده‌اید، فضاهای تازه باز می‌شوند.

بهای پیش رفتن تکه‌تکه همین‌جا آشکار می‌شود. هر مرحله یعنی یک جراحی جداگانه، یک دوره بهبودی جداگانه و یک روکش و سازه جداگانه. بدتر اینکه هر کشیدن تازه، کاری را که در مرحله قبل انجام شده بی‌استفاده می‌کند: وقتی پایه بریجی که دو سال پیش ساخته شده کشیده شود، بریج هم از دست می‌رود و اکلوژن از نو ساخته می‌شود. کل مدت در سال‌ها پخش می‌شود و مبلغی که می‌پردازید چند بار همان عنوان‌های کار را در بر دارد. کار لابراتوار، سازه روی ایمپلنت و روند بالینی را که اگر یک‌جا انجام می‌شد یک بار پرداخت می‌شد، سه بار پرداخته‌اید.

منطق تصمیم برای کل دهان درست برعکس است. ایمپلنت‌ها نه برای پر کردن تک‌تک فضاهای خالی، بلکه برای قرار گرفتن در نقاط باربر فک برنامه‌ریزی می‌شوند. دندان‌هایی که در مرز کشیدن‌اند در همان برنامه کشیده می‌شوند، فک یک‌باره ساخته می‌شود و اکلوژن یک بار و درست ساخته می‌شود. عدم قطعیتی که سال‌ها طول بکشد باقی نمی‌ماند؛ منتظر نمی‌مانید که ببینید دندان بعدی کی از دست می‌رود.

حوزه پروتکل Implant72 دقیقاً همین وضعیت است. ایمپلنت استراتژیک به‌طور مکانیکی در لایه سخت بیرونی استخوان فک، یعنی استخوان کورتیکال، قفل می‌شود. ایمپلنت کلاسیک به استخوان اسفنجی نرم‌تر درونی تکیه می‌کند و باید منتظر جوش خوردن ماند؛ تفاوت از همین‌جا می‌آید. به همین دلیل پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود و دندان‌های ثابت در سه روز کاری در کلینیک گذاشته می‌شوند. به همین دلیل هم این رویکرد برای یک فضای خالی طراحی نشده است. اگر فقط یک دندانتان کم است، همین را به شما می‌گوییم.

تصمیم برای کل دهان برای چه کسی درست است و برای چه کسی نه

اینکه در کدام فهرست هستید را CBCT و معاینه لثه با هم نشان می‌دهند. اگر خود را در فهرست دوم دیدید، معنایش این نیست که درمانی وجود ندارد؛ یعنی درمان مناسب شما درمان دیگری است.

چه زمانی مناسب است

  • دندان‌های زیادی از دست رفته استحوزه این پروتکل کل دهان و از دست رفتن تعداد زیادی دندان است. ساختن کل فک در یک برنامه، کارآمدترین شیوه استفاده از استخوان باقی‌مانده است و اکلوژن را یک‌باره درست می‌سازد.
  • دندان‌های باقی‌مانده در مرز کشیدن‌انداگر چند دندان لق‌اند، ریشه‌هایشان شکسته یا عصب‌کشی‌هایشان بارها شکست خورده، رها کردن آن‌ها در صفی که سال‌ها طول بکشد وقت تلف کردن است. درست این است که در یک برنامه به آن‌ها رسیدگی شود.
  • بیماری لثه در کل دهان پخش شده استاگر استخوان نگهدارنده دندان‌ها در ناحیه‌ای وسیع از دست رفته باشد، تلاش برای نجات تک‌تک دندان‌ها برایتان زمان می‌خرد، اما نتیجه را تغییر نمی‌دهد. در این دهان‌ها برنامه کل دهان هم کوتاه‌تر و هم ارزان‌تر تمام می‌شود.
  • سال‌هاست از دندان مصنوعی متحرک استفاده می‌کنیدگذر از دندان مصنوعی کامل به دندان ثابت روی ایمپلنت در مرکز این پروتکل قرار دارد. مجبور نیستید با پلاکی که سقف دهان را می‌پوشاند، تکان می‌خورد و حرف زدن را دشوار می‌کند به زندگی ادامه دهید.

چه زمانی مناسب نیست

  • از دست رفتن یک دندانطراحی برنامه کل دهان برای یک فضای خالی در دهانی سالم نادرست است. اینجا ایمپلنت کلاسیک یا بسته به وضعیت، بریج مناسب‌تر است. اینکه بگوییم راه مناسب شما راه ما نیست هم بخشی از کار ماست.
  • دندان‌های باقی‌مانده سالم‌اند و دو سه فضای خالی هستدندان‌های سالم را برای جور شدن با برنامه نمی‌کشیم. در چنین دهانی راه‌حل موضعی درست است و باید دندان‌های خودتان را حفظ کنید. دندان سالم از بهترین ایمپلنت هم باارزش‌تر است.
  • التهاب لثه‌ای که کنترل نشدهاگر در دهان التهاب فعال باشد، اول آن را حل می‌کنیم. ایمپلنت را در بستری ملتهب نمی‌کاریم. این مورد ترتیب کار را تغییر می‌دهد، در را نمی‌بندد.
  • بیماری عمومی کنترل‌نشده و برخی داروهایک بیماری عمومی که تحت کنترل نیست یا برخی داروهایی که بر سوخت‌وساز استخوان اثر می‌گذارند، برنامه را تغییر می‌دهند. فهرست کامل داروهایتان را در اولین گفت‌وگو می‌خواهیم.

چگونه تصمیم می‌گیریم

این ترتیب برای تصمیم‌گیری است، نه برای درمان. در پایان به‌صورت کتبی در دست دارید که کدام دندان می‌ماند، کدام کشیده می‌شود و این تصمیم بر چه چیزی تکیه دارد.

  1. 1

    تصویرتان را بفرستید

    اگر رادیوگرافی پانورامیک (OPG) یا سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) دارید، از طریق فرم بفرستید. تصویر را پزشکی می‌خواند که درمان را انجام می‌دهد؛ اولین پاسخ را پزشک می‌نویسد، نه دستیار. لازم نیست بیایید؛ ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ می‌دهیم.

  2. 2

    دندان‌های باقی‌مانده را یکی‌یکی ارزیابی می‌کنیم

    برای هر دندان پاسخ یک پرسش را می‌جوییم: آیا این دندان در سال‌های پیش رو بار را تحمل می‌کند؟ لقی، شکستگی ریشه، عصب‌کشی قبلی و تحلیل استخوان اطراف آن با هم بررسی می‌شوند. این تفکیک را دندان به دندان و کتبی می‌دهیم.

  3. 3

    لثه و استخوان نگهدارنده

    عمق پاکت‌های لثه، خونریزی و سطح استخوانی که دندان‌ها را نگه می‌دارد در مرکز تصمیم است. وقتی بیماری در کل دهان پخش شده، برنامه‌ای که بر یک فضای خالی تمرکز کند برنامه‌ای ناقص است.

  4. 4

    CBCT سه‌بعدی

    رادیوگرافی پانورامیک دوبعدی است؛ درباره ارتفاع استخوان تصوری می‌دهد، اما درباره ضخامت آن و وضعیت لایه سخت بیرونی نه. چون تصمیم درباره ایمپلنت استراتژیک مستقیماً بر لایه کورتیکال تکیه دارد، بدون دیدن CBCT قولی نمی‌دهیم.

  5. 5

    اکلوژن و فک مقابل

    برنامه‌ریزی یک فک مستقل از فک دیگر ممکن نیست. اینکه در فک مقابل چه چیزی هست، اکلوژن کجا می‌نشیند و نیروی جویدن چگونه پخش می‌شود، بخشی از تصمیم برای کل دهان است.

  6. 6

    برنامه را کتبی دریافت می‌کنید

    اینکه چرا از میان راه‌حل موضعی و کل دهان یکی را انتخاب کرده‌ایم، با چند ایمپلنت و چه سازه‌ای پیش می‌رویم را کتبی در اختیارتان می‌گذاریم. اگر کل دهان در مورد شما لازم نباشد، این را هم با همان صراحت می‌نویسیم.

راه‌هایی که پیش روی شماست

پنج راه وجود دارد و هیچ‌کدام مطلقاً بر دیگری برتری ندارد. اینکه کدام برای شما درست است را تعداد فضاهای خالی و وضعیت دندان‌های باقی‌مانده با هم تعیین می‌کنند.

01

ایمپلنت تک‌دندان

اگر یک فضای خالی، دندان‌های مجاور سالم و استخوان کافی وجود داشته باشد، راه‌حل درست همین است. به دندان‌های مجاور دست زده نمی‌شود و استخوان زیر آن همچنان بار می‌گیرد. در روش کلاسیک باید منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان ماند و روند کار چند ماه طول می‌کشد.

02

بریج

راه‌حلی ثابت که به دندان‌های دو طرف فضای خالی تکیه دارد. سریع است و اگر دندان‌های مجاور از قبل پرکردگی بزرگ یا روکش داشته باشند منطقی است. بهایش تراشیدن برگشت‌ناپذیر دندان‌های سالم و بار نگرفتن استخوان زیر فضای خالی است.

03

راه‌حل ایمپلنت موضعی

اگر در یک ناحیه از دهان چند دندان کم باشد، بخشی ثابت ساخته می‌شود که چند ایمپلنت آن را نگه می‌دارند. وقتی دندان‌های باقی‌مانده‌تان سالم‌اند، راه درست همین است؛ دلیلی برای کشیدن دندان سالم وجود ندارد.

04

راه‌حل ثابت کل دهان

روی ایمپلنت‌هایی که در نقاط باربر فک کاشته می‌شوند، دندان‌های ثابت ساخته می‌شود. چون ایمپلنت استراتژیک در لایه سخت بیرونی قفل می‌شود، پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود؛ دندان‌های ثابت در سه روز کاری در کلینیک گذاشته می‌شوند.

05

دندان مصنوعی متحرک

برای بیمارانی که جراحی نمی‌خواهند یا وضعیت سلامتشان برای جراحی مناسب نیست، همچنان گزینه‌ای معتبر است. اما چون زیر آن ریشه دندانی نیست، استخوان بار نمی‌گیرد؛ تحلیل ادامه دارد و دندان مصنوعی به‌مرور شل می‌شود.

آنچه هنگام تصمیم‌گیری باید بدانید

این‌ها را برای ترساندن شما نمی‌نویسیم، بلکه برای اینکه به هر کلینیکی که بروید بتوانید سؤال‌های درست را بپرسید.

پر کردن یک فضای خالی دندان‌های باقی‌مانده را نجات نمی‌دهد

ایمپلنت بیماری لثه دندان‌های اطرافش را متوقف نمی‌کند و از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کند. وقتی مشکلی در کل دهان در حال پیشرفت است، سرمایه‌گذاری روی یک فضای خالی تا وقتی آن مشکل حل نشود درجا زدن است.

دندان سالم برای جور شدن با برنامه کشیده نمی‌شود

مواردی هست که چون برنامه‌ریزی راه‌حل کل دهان آسان‌تر است، دندان‌های سالم کشیده شده‌اند. این کار درست نیست و ما آن را انجام نمی‌دهیم. اگر کشیدن دندانی را پیشنهاد کنیم، دلیلش را روی تصویر نشان می‌دهیم.

در برنامه تکه‌تکه، اکلوژن بیش از یک بار ساخته می‌شود

هر کشیدن تازه، سازه‌ای را که در مرحله قبل ساخته شده بیشتر وقت‌ها بی‌استفاده می‌کند. بهای این کار فقط پول نیست؛ هر بار یعنی یک دوره بهبودی تازه و یک دوره عادت کردن تازه.

ممکن است ایمپلنت از دست برود

مانند هر روش ایمپلنت دیگری، در این روش هم احتمال شکست وجود دارد و این را از ابتدا می‌گوییم. سیگار، دیابت کنترل‌نشده و بی‌توجهی به بهداشت دهان عوامل شناخته‌شده افزایش خطرند.

دندان ثابت به این معنا نیست که مراقبت تمام شده است

لثه اطراف ایمپلنت هم ملتهب می‌شود و اگر این التهاب پیش برود، استخوان اطراف از دست می‌رود. داشتن دندان ثابت به این معنا نیست که از تمیز کردن منظم و معاینه معاف هستید؛ درست برعکس.

پس از آن چه در انتظارتان است

روند زیر برای بیمارانی است که راه‌حل ثابت کل دهان برایشان انجام می‌شود. در برنامه‌ای که برای یک دندان ایمپلنت کلاسیک انجام می‌شود، باید منتظر جوش خوردن ماند و زمان‌بندی با ماه سنجیده می‌شود.

  1. سه روز کاری در کلینیک

    پس از پایان معاینه و برنامه‌ریزی، کشیدن دندان‌ها، جراحی و گذاشتن دندان‌های ثابت در این روزها انجام می‌شود. از کلینیک بی‌دندان بیرون نمی‌روید. کمی تورم و حساسیت در این روزها طبیعی است.

  2. هفته اول

    تورم فروکش می‌کند. از شما می‌خواهیم غذای نرم بخورید، از غذاهای سفت و داغ دوری کنید و ناحیه را با مسواک نرم تمیز کنید. اگر بخیه باشد، در این دوره کشیده می‌شود.

  3. هفته‌های اول

    بار جویدن را کم‌کم بیشتر می‌کنیم. خوراکی‌های پوسته‌سخت و عادت‌هایی مانند جویدن یخ در این دوره به تعویق می‌افتند. عادت کردن به اکلوژن تازه هم در همین هفته‌ها کامل می‌شود.

  4. معاینه‌ها و درازمدت

    برنامه معاینه‌ها و مراقبت از سازه روی ایمپلنت را کتبی می‌دهیم. تمیز کردن بین‌دندانی، جرم‌گیری حرفه‌ای منظم و تصویربرداری سالانه همان چیزی است که این درمان را ماندگار می‌کند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر تورم پس از روز سوم بیشتر می‌شود. در دوره بهبودی تورم کم می‌شود. اگر بیشتر شود، باید آن را ارزیابی کنیم.
  • اگر تب دارید. تب خبر از عفونت می‌دهد. بدون معطلی تماس بگیرید.
  • اگر هنگام بستن دهان در یک نقطه فشار حس می‌کنید. اگر در دندان‌های ثابت نقطه‌ای زودتر از بقیه تماس پیدا کند، باید آن را اصلاح کنیم. منتظر عادت کردن نمانید، اطلاع دهید.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه عدد نمی‌دهیم، چون عدد درست فقط پس از CBCT و معاینه گفته می‌شود. تصویرتان را بفرستید تا دامنه کار را قلم‌به‌قلم و کتبی در اختیارتان بگذاریم. موارد زیر اقلامی هستند که مبلغ را تعیین می‌کنند:

دامنه کار: موضعی یا کل دهان
یک فضای خالی، یک ناحیه و یک فک کامل دامنه‌هایی کاملاً متفاوت‌اند. این قلم بیش از همه اقلام دیگر بر کل مبلغ اثر می‌گذارد؛ اینکه کدام‌یک در مورد شما درست است را پس از دیدن تصویر می‌گوییم.
تعداد ایمپلنت‌ها و کدام فک
یک فک یا دو فک، چند ایمپلنت برنامه‌ریزی شده و ایمپلنت‌ها در کدام نواحی کاشته می‌شوند، مستقیماً کل مبلغ را تعیین می‌کند.
آماده‌سازی دهان
اگر دندان‌هایی باید کشیده شوند، التهاب لثه‌ای باید درمان شود یا ریشه‌هایی باید خارج شوند، این‌ها به برنامه اضافه می‌شوند و بر زمان‌بندی هم اثر دارند.
سازه روی ایمپلنت
جنس دندان‌های ثابت و کار لابراتوار مستقیماً بر مبلغ اثر می‌گذارند. برند ماده‌ای را که به کار می‌بریم از ابتدا کتبی اعلام می‌کنیم.
چند بار تکرار می‌شود
در برنامه‌ای که تکه‌تکه پیش می‌رود، روند بالینی، کار لابراتوار و سازه روی ایمپلنت چند بار وارد کار می‌شوند. مجموعی که در سال‌ها پخش می‌شود ممکن است از مجموع راه‌حلی که در یک برنامه ساخته می‌شود بیشتر شود.

پرسش‌های رایج

فقط یک دندانم کم است. می‌توانم نزد شما درمان شوم؟

برای شما راه‌حل مناسب‌تری وجود دارد. حوزه این پروتکل کل دهان و از دست رفتن تعداد زیادی دندان است؛ رویکردی نیست که برای یک فضای خالی طراحی شده باشد. در از دست رفتن یک دندان، ایمپلنت کلاسیک یا بسته به وضعیت دندان‌های مجاور، بریج مناسب‌تر است. با این حال می‌توانید تصویرتان را بفرستید؛ می‌نویسیم کدام‌یک در مورد شما درست است.

شش دندانم کم است و بخشی از بقیه لق‌اند. تک‌تک ایمپلنت بگذارم یا کل دهان؟

در این وضعیت تصمیم را دندان‌های لق می‌گیرند، نه فضاهای خالی. لقی نشان می‌دهد استخوانی که دندان را نگه می‌دارد از دست رفته است؛ این دندان‌ها ظرف یک سال در صف قرار می‌گیرند. اگر فضاهای خالی را یکی‌یکی پر کنید، با هر کشیدن برنامه را از نو می‌سازید. پس از CBCT و اندازه‌گیری‌های لثه، دندان به دندان می‌نویسیم کدام می‌ماند؛ تصمیم از همین‌جا به دست می‌آید.

آیا دندان‌های سالمم را می‌کشید؟

خیر. دندان سالم را برای جور شدن با برنامه نمی‌کشیم. اگر کشیدن دندانی را پیشنهاد کنیم، دلیلش را روی تصویر نشان می‌دهیم: شکستگی ریشه، تحلیل پیشرفته استخوان، پوسیدگی‌ای که قابل نجات نیست. اگر دندان خودتان سر جایش است، بهترین گزینه همان است.

اگر حالا یک دندان را درمان کنم، بعدها می‌توانم سراغ کل دهان بروم؟

می‌توانید، اما دو بار پرداخته‌اید. اگر دندان‌های باقی‌مانده‌تان امروز سالم باشند، این ترتیب درست است و اصلاً کل دهان مطرح نمی‌شود. اگر دندان‌های باقی‌مانده‌تان در مرز کشیدن باشند، کار تک‌دندانی که امروز انجام شود ظرف چند سال جایش را به برنامه تازه‌ای می‌دهد. هیچ‌کس نمی‌تواند بدون دیدن تصویر این تفکیک را انجام دهد.

آیا کل دهان همیشه گران‌تر است؟

در مقایسه با یک کار واحد بله، دامنه‌اش گسترده‌تر است. اما مقایسه را باید درست انجام داد: در برنامه‌ای که تکه‌تکه پیش می‌رود، روند بالینی، کار لابراتوار و سازه روی ایمپلنت چند بار تکرار می‌شوند. در این صفحه عدد نمی‌نویسیم؛ پس از دیدن دامنه کار، آن را قلم‌به‌قلم و کتبی در اختیارتان می‌گذاریم.

آیا ایمپلنت تک‌دندان هم در سه روز تمام می‌شود؟

در ایمپلنت کلاسیک نه. ایمپلنت کلاسیک به استخوان اسفنجی نرم‌تر درون فک تکیه می‌کند و باید منتظر جوش خوردن آن با این استخوان ماند؛ این انتظار با ماه سنجیده می‌شود. سه روز کاری در کلینیک، زمان‌بندی پروتکل کل دهانی است که با ایمپلنت استراتژیکِ قفل‌شده در لایه سخت بیرونی ساخته می‌شود.

برای یک فضای خالی، بریج یا ایمپلنت؟

اگر دندان‌های مجاورتان دست‌نخورده و سالم‌اند، ایمپلنت درست‌تر است؛ بریج تراشیدن برگشت‌ناپذیر آن دو دندان را می‌خواهد. اگر دندان‌های مجاور از قبل پرکردگی بزرگ یا روکش داشته باشند، بریج منطقی می‌شود، چون سطحی که قرار است تراشیده شود پیش‌تر از دست رفته است. تصمیم از وضعیت این دو دندان به دست می‌آید.

یک دندان‌پزشک ایمپلنت‌های تکی پیشنهاد کرد، شما کل دهان می‌گویید. کدام درست است؟

هر دو باید با نگاه به یک تصویر بحث شوند. تفاوت معمولاً از اینجا می‌آید: برنامه‌ریزی تکی فضاهای خالی امروز را حل می‌کند، برنامه‌ریزی کل دهان این را هم در حساب می‌آورد که دندان‌های باقی‌مانده در سال‌های پیش رو چه وضعی پیدا می‌کنند. از دندان‌پزشکتان بپرسید: از دندان‌هایی که امروز سر جایشان هستند، چندتا پنج سال بعد باقی می‌مانند؟ و بخواهید بگوید پاسخش را بر چه اندازه‌گیری‌ای استوار کرده است.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست