گزینه‌ها را مقایسه کنید

All-on-4 چیست و چه فرقی با ایمپلنت استراتژیک دارد؟

هر دو روش مشکل کل دهان را حل می‌کنند، اما به استخوان متفاوتی تکیه دارند

All-on-4 شناخته‌شده‌ترین نام درمان ایمپلنت کل دهان است. تفاوت آن با ایمپلنت استراتژیک در تعداد ایمپلنت‌ها نیست، در این است که ایمپلنت به کدام لایه استخوان فک تکیه می‌کند. در این صفحه منطق دو روش را کنار هم گذاشته‌ایم. تصویر CBCT خود را بفرستید تا ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ دهیم که کدام‌یک در فک شما قابل اجراست.

پاسخ کوتاه

All-on-4 روشی است که در آن یک پروتز ثابت روی چهار ایمپلنت در یک فک قرار می‌گیرد؛ دو ایمپلنت عقبی مایل کاشته می‌شوند تا از سینوس و عصب فک پایین فاصله بگیرند. تکیه‌گاه آن استخوان اسفنجی داخلی است، پس باید منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان ماند و پروتز اول موقت است. ایمپلنت استراتژیک به‌طور مکانیکی در لایه سخت کورتیکال بیرونی قفل می‌شود؛ انتظاری برای جوش خوردن نیست، پیوند استخوان مطرح نمی‌شود و دندان‌های ثابت نهایی در سه روز کاری کلینیک نصب می‌شوند. تفاوت در لایه استخوانی است، نه تعداد ایمپلنت. CBCT نشان می‌دهد کدام برای شما مناسب است.

تعداد ایمپلنت در All-on-4
چهار عدد در هر فک
نقطه جدایی دو روش
استخوان اسفنجی یا استخوان کورتیکال
عامل تعیین‌کننده
سی‌تی اسکن سه‌بعدی (CBCT)
دامنه کاربرد
کل دهان و از دست رفتن چندین دندان

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

منطق دو روش و نقطه جدایی آن‌ها

نام All-on-4 مستقیماً از تعریف خودش می‌آید: همه دندان‌های یک فک با یک پروتز ثابت یکپارچه جایگزین می‌شوند که روی چهار ایمپلنت قرار می‌گیرد. در روش کلاسیک، برای ثابت کردن دندان‌های یک فک شش، هشت و گاهی بیشتر ایمپلنت برنامه‌ریزی می‌شود. All-on-4 طرح جایگذاری‌ای است که برای رساندن این عدد به چهار طراحی شده؛ پروتز وسیله‌ای نیست که بیمار آن را دربیاورد و بگذارد، بلکه قطعه‌ای یکپارچه است که به ایمپلنت‌ها پیچ می‌شود.

ایده کلیدی این طرح، کاشت زاویه‌دار است. دو ایمپلنت جلویی صاف و دو ایمپلنت عقبی مایل کاشته می‌شوند، طوری که نوکشان رو به جلو باشد. دلیلش دوگانه است: در عقب فک بالا سینوس و در عقب فک پایین کانال عصب قرار دارد و این شیب، ایمپلنت را از جلوی این ساختارها عبور می‌دهد؛ همچنین چون سر بالایی ایمپلنت مایل که پروتز را نگه می‌دارد عقب‌تر بیرون می‌آید، چهار ایمپلنت قوس دندانی را در سطح گسترده‌تری پشتیبانی می‌کنند.

پرسش اصلی این است: این چهار ایمپلنت به چه چیزی تکیه دارند؟ All-on-4 یک طرح جایگذاری از خانواده ایمپلنت‌های کلاسیک است. بدنه ایمپلنت در استخوان اسفنجی داخل فک می‌نشیند و استحکام آن با جوش خوردن تدریجی سطح ایمپلنت با استخوان اطراف به دست می‌آید؛ این جوش خوردن ماه‌ها طول می‌کشد. برای اینکه این اتفاق بیفتد، در محل ایمپلنت به استخوانی با ارتفاع و پهنای مشخص نیاز است. به‌ویژه در ناحیه جلوی فک، چون هر چهار ایمپلنت در آنجا و اطرافش جمع می‌شوند.

به همین دلیل در All-on-4 پروتزی که روز اول نصب می‌شود موقت است؛ پروتز نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت‌ها با استخوان ساخته می‌شود و در این مدت جویدن محدود است. درست است که کاشت مایل نیاز به پیوند استخوان را کمتر می‌کند، چون از ناحیه عقبی که استخوان در آن بیشترین تحلیل را دارد عبور می‌کند. اما اگر استخوان در ناحیه جلو هم کافی نباشد، پیوند استخوان یا لیفت سینوس دوباره مطرح می‌شود.

ایمپلنت استراتژیک دقیقاً در همین نقطه جدا می‌شود. به جای جست‌وجوی حجم در استخوان اسفنجی، لایه سخت و متراکمی را هدف می‌گیرد که فک را از بیرون می‌پوشاند: استخوان کورتیکال. این لایه اسکلت باربر فک است و مقاوم‌ترین بخش در برابر تحلیل؛ در حالی که استخوان اسفنجی طی سال‌ها کم می‌شود، این لایه سر جایش می‌ماند. ایمپلنت طوری کاشته می‌شود که به این لایه برسد و با زاویه‌ای که به‌طور مکانیکی در آن قفل شود. آنچه استحکام را فراهم می‌کند جوش خوردنی چندماهه نیست، همین قفل شدن است که از روز اول وجود دارد.

این تفاوت واحد در عمل پیامدهای زنجیره‌واری دارد. چون انتظاری برای جوش خوردن نیست، پس از کاشت ایمپلنت‌ها دندان‌های ثابت مستقیماً نصب می‌شوند؛ در پایان سه روز کاری کلینیک با دندان‌های ثابت نهایی خود از کلینیک بیرون می‌روید. چون استحکام به حجم استخوان اسفنجی وابسته نیست، پودر استخوان، پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود. چون بار در یک ناحیه متمرکز نمی‌شود، ایمپلنت‌ها بیش از چهار عدد و در سراسر فک پخش می‌شوند؛ نیروی جویدن در طول قوس تقسیم می‌شود.

برشمردن شباهت‌ها مقایسه را منصفانه نگه می‌دارد. هر دو از ایمپلنت تیتانیومی استفاده می‌کنند، هر دو برای کل دهان و از دست رفتن تعداد زیادی دندان طراحی شده‌اند، هیچ‌کدام بدون سی‌تی اسکن سه‌بعدی قابل برنامه‌ریزی نیست و هیچ‌کدام وقتی التهاب فعال در دهان هست انجام نمی‌شود. و در هر دو، رسیدن به دندان ثابت به معنای پایان مراقبت نیست.

معیار تصمیم در سه پرسش خلاصه می‌شود: آیا لایه سخت بیرونی فک شما برای تکیه‌گاه مناسب است؟ آیا در ناحیه جلو حجمی که ایمپلنت کلاسیک لازم دارد باقی مانده؟ و چقدر حاضرید صبر کنید؟ اگر پاسخ پرسش اول مثبت باشد، ایمپلنت استراتژیک یک گزینه است و پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار کنار می‌رود. اگر پاسخ پرسش دوم هم مثبت باشد، All-on-4 برنامه‌ای قابل اجراست. این پاسخ‌ها را معاینه و CBCT می‌دهند، نه هیچ جمله‌ای در این صفحه.

هر کدام برای چه کسانی ترجیح داده می‌شود

فهرست اول وضعیت‌هایی را نشان می‌دهد که پروتکل ما در آن‌ها برتری دارد و فهرست دوم مواردی را که راه دیگری مناسب‌تر است. هر دو پس از CBCT روشن می‌شوند.

چه زمانی مناسب است

  • فک‌هایی که مدت‌هاست بی‌دندان‌اند و تحلیل رفته‌انددر فکی که سال‌ها دندان مصنوعی متحرک داشته، استخوان اسفنجی به‌طور محسوسی کم شده و حجمی که All-on-4 لازم دارد در اینجا محل بحث است. اما لایه سخت بیرونی سر جایش است؛ ایمپلنت استراتژیک به آن تکیه می‌کند.
  • به شما پیوند استخوان پیشنهاد شده و نمی‌خواهید انجامش دهیداگر به شما افزودن استخوان و ماه‌ها انتظار پیشنهاد شده، برنامه دومی از طریق لایه کورتیکال شما ممکن است. CBCT شما را بررسی می‌کنیم و کتبی می‌گوییم این مرحله برای شما لازم است یا نه.
  • کسانی که نمی‌خواهند منتظر بماننددر All-on-4 پروتز نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان ساخته می‌شود و در این میان ماه‌ها می‌گذرد. در ایمپلنت استراتژیک، دندان‌های ثابتی که در سه روز کاری کلینیک نصب می‌شوند دندان‌های نهایی‌اند؛ بعداً دندان دیگری جایشان ساخته نمی‌شود. اگر وقتتان محدود است، این تفاوت تعیین‌کننده است.
  • دیابتی که تحت پیگیری استدیابت مانع نیست و ما این پروتکل را در بیماران دیابتی انجام می‌دهیم. آنچه تعیین‌کننده است، تحت پیگیری بودن قند خون و نبودن التهاب فعال در دهان است. می‌خواهیم داروها و آخرین آزمایش‌های شما را از ابتدا ببینیم.

چه زمانی مناسب نیست

  • از دست رفتن یک یا چند دنداننه All-on-4 و نه ایمپلنت استراتژیک برای یک جای خالی طراحی نشده‌اند. وقتی یک یا دو دندان از دست رفته، ایمپلنت کلاسیک یا بسته به شرایط بریج مناسب‌تر است.
  • فک‌هایی که لایه سخت بیرونی‌شان هم آسیب دیدهکیست بزرگ، جراحی قبلی فک یا ضربه شدید به لایه کورتیکال هم آسیب می‌زند. اینکه سطح سالمی برای تکیه‌گاه مانده یا نه را CBCT نشان می‌دهد. در چنین وضعیتی برنامه‌ای همراه با پیوند استخوان می‌تواند راه درست باشد.
  • التهاب لثه کنترل‌نشدهاگر در دهان التهاب فعال باشد، ابتدا آن را درمان می‌کنیم. با هیچ روشی ایمپلنت را در زمینه ملتهب نمی‌گذاریم. این مورد ترتیب کار را عوض می‌کند، در را نمی‌بندد.
  • بیماری سیستمیک کنترل‌نشده و برخی داروهابیماری سیستمیکی که تحت کنترل نیست یا برخی داروهایی که بر سوخت‌وساز استخوان اثر می‌گذارند برنامه را تغییر می‌دهند. فهرست کامل داروهایتان را در اولین گفت‌وگو می‌خواهیم؛ ناقص گفتن این اطلاعات به ضرر خود شماست.

چگونه تصمیم می‌گیریم کدام برای شما مناسب است

این ترتیب برای تصمیم‌گیری است، نه درمان. در پایان می‌دانید کدام‌یک از دو روش در فک شما قابل اجراست و این نتیجه بر چه چیزی تکیه دارد.

  1. 1

    تصویر خود را بفرستید

    اگر رادیوگرافی پانورامیک (OPG) یا CBCT دارید، از طریق فرم بفرستید. تصویر را پزشکی می‌خواند که درمان را انجام می‌دهد؛ اولین پاسخ را پزشک می‌نویسد، نه دستیار. لازم نیست بیایید؛ ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ می‌دهیم.

  2. 2

    سی‌تی اسکن سه‌بعدی

    چون دو روش به لایه‌های متفاوتی نگاه می‌کنند، اندازه‌گیری هم متفاوت است. All-on-4 ارتفاع و پهنای استخوان ناحیه جلو را می‌پرسد؛ ایمپلنت استراتژیک اینکه لایه کورتیکال کجاست، چه ضخامتی دارد و چقدر سالم است. در همان تصویر مرزهای سینوس در فک بالا و مسیر کانال عصب در فک پایین را مشخص می‌کنیم؛ زاویه ایمپلنت‌ها را مستقیماً همین‌ها تعیین می‌کنند.

  3. 3

    بقیه دهان

    سلامت لثه، دندان‌ها و ریشه‌هایی که باید کشیده شوند و اکلوژن فک مقابل بخشی از برنامه‌اند. برنامه‌ای که فقط بر اندازه‌گیری استخوان بنا شود برنامه‌ای ناقص است.

  4. 4

    سلامت عمومی و داروها

    می‌خواهیم بیماری‌های سیستمیک، داروهایی که مرتب مصرف می‌کنید و آخرین آزمایش‌هایتان را ببینیم. دیابت مانع نیست؛ بر برنامه‌ریزی و ترتیب کار اثر می‌گذارد.

  5. 5

    برنامه را کتبی دریافت می‌کنید

    چند ایمپلنت، در کدام فک، با چه زاویه‌ای، با کدام روکش و بریج و اینکه پیوند استخوان لازم است یا نه، به‌صورت کتبی ارائه می‌شود. اگر روش مناسب شما روش ما نباشد، این را هم با همان صراحت می‌نویسیم.

  6. 6

    سه روز کاری کلینیک

    اگر بر سر برنامه توافق کردید، جراحی و نصب دندان‌های ثابت در سه روز کاری کلینیک انجام می‌شود. پیش از آمدن می‌دانید هر روز چه کاری انجام می‌شود.

راه‌های موجود برای کل دهان

All-on-4 و ایمپلنت استراتژیک تنها گزینه‌ها نیستند. هیچ‌کدام از موارد زیر به‌طور مطلق بر دیگری برتری ندارد؛ اینکه کدام درست است را وضعیت خاص فک شما تعیین می‌کند.

01

All-on-4

چهار ایمپلنت در هر فک که ایمپلنت‌های عقبی مایل‌اند. پروتز ثابت یکپارچه روز اول به‌صورت موقت نصب می‌شود و پروتز نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان ساخته می‌شود. طرحی برای فک‌هایی که در ناحیه جلو حجم استخوان کافی دارند.

02

پروتز ثابت با شش ایمپلنت یا بیشتر

همان منطق کلاسیک، با ایمپلنت‌های بیشتر. بار روی نقاط بیشتری پخش می‌شود و پروتز را می‌توان چندتکه ساخت. اگر حجم استخوان اجازه دهد برنامه‌ای معتبر است؛ اگر اجازه ندهد یعنی پیوند استخوان و انتظار.

03

ایمپلنت استراتژیک

ایمپلنت به جای جست‌وجوی حجم در استخوان اسفنجی، طوری کاشته می‌شود که در لایه سخت بیرونی قفل شود. انتظاری برای جوش خوردن نیست؛ پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود و دندان‌های ثابت نهایی در سه روز کاری کلینیک نصب می‌شوند. برای دهان‌هایی که لایه کورتیکالشان سالم است و دندان‌های زیادی از دست داده‌اند.

04

دندان‌های مصنوعی متحرک

دندان مصنوعی که با دکمه‌هایی روی چند ایمپلنت نگه داشته می‌شود، یا دندان مصنوعی کامل کلاسیک بدون هیچ ایمپلنتی. جراحی را کوچک‌تر می‌کند یا کاملاً کنار می‌گذارد؛ در مقابل، دندان مصنوعی از دهان خارج می‌شود، حس جویدن به اندازه دندان ثابت نیست و در گزینه بدون ایمپلنت، چون استخوان باری تحمل نمی‌کند، تحلیل ادامه می‌یابد.

آنچه هنگام تصمیم‌گیری باید بدانید

این‌ها را برای ترساندن شما نمی‌نویسیم، بلکه برای این می‌نویسیم که به هر کلینیکی بروید بتوانید پرسش‌های درست را مطرح کنید.

تعداد ایمپلنت به‌تنهایی معیار نیست

«چهار بهتر است یا هشت؟» پرسشی است که درست طرح نشده. آنچه تعیین‌کننده است تعداد ایمپلنت‌ها نیست، بلکه این است که به کدام استخوان و با چه زاویه‌ای تکیه دارند. تعداد یکسان ایمپلنت در دو فک متفاوت دو نتیجه متفاوت می‌دهد.

نیمه دوم عبارت «دندان در همان روز» را بپرسید

این عبارت در برخی برنامه‌ها به پروتز موقت اشاره دارد و در برخی به پروتز نهایی؛ فاصله این دو ماه‌هاست. به هر کلینیکی بروید این را بپرسید: دندانی که روز اول نصب می‌شود دندان نهایی است؟ اگر نیست، پروتز نهایی کی ساخته می‌شود؟

خود ایمپلنت مایل عیب نیست

کاشت زاویه‌دار راه‌حلی آگاهانه برای عبور از جلوی ساختارهای آناتومیک است. مشکل در شیب نیست، در این است که برنامه‌ریزی بر کدام تصویر تکیه دارد. زاویه‌ای که روی رادیوگرافی دوبعدی کشیده شود، نماینده یک ساختار سه‌بعدی نیست.

ممکن است ایمپلنت از دست برود

مثل هر روش ایمپلنت دیگری، اینجا هم احتمال شکست وجود دارد و این را از ابتدا می‌گوییم. سیگار، دیابت کنترل‌نشده و بی‌توجهی به بهداشت دهان عوامل شناخته‌شده افزایش خطرند.

دندان ثابت به معنای پایان معاینات نیست

زیر پروتز ثابت یک فک کامل، تمیزکاری متفاوتی از تمیز کردن بین دندان‌های طبیعی لازم است؛ مسواک بین‌دندانی و دستگاه شست‌وشوی دهان بخشی از این درمان‌اند. اگر لثه اطراف ایمپلنت نادیده گرفته شود ملتهب می‌شود و اگر التهاب پیشرفت کند، استخوان اطراف از دست می‌رود.

پس از درمان چه انتظاری داشته باشید

روند زیر برای بیمارانی است که ایمپلنت استراتژیک دریافت کرده‌اند. در برنامه‌ای که مانند All-on-4 منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان می‌ماند یا وقتی پیوند استخوان انجام شده، زمان‌بندی طولانی‌تر است.

  1. سه روز کاری کلینیک

    پس از کامل شدن معاینه و برنامه‌ریزی، جراحی و نصب دندان‌های ثابت در این روزها انجام می‌شود. با دندان‌های ثابت خود کلینیک را ترک می‌کنید. در این روزها کمی تورم و حساسیت طبیعی است.

  2. هفته اول

    تورم فروکش می‌کند. از شما می‌خواهیم غذای نرم بخورید، از غذاهای سفت و داغ دوری کنید و ناحیه را آرام مسواک بزنید. اگر بخیه باشد، طبق برنامه پیگیری کلینیک کشیده می‌شود.

  3. هفته‌های اول

    بار جویدن را به‌تدریج بیشتر می‌کنیم. خوراکی‌های پوسته‌سخت و عادت‌هایی مثل جویدن یخ در این دوره به تعویق می‌افتند. لثه در این هفته‌ها به شکل تازه خود درمی‌آید.

  4. معاینات و بلندمدت

    برنامه معاینات و مراقبت از روکش و بریج را کتبی می‌دهیم. تمیز کردن بین‌دندانی، جرم‌گیری منظم در کلینیک و تصویربرداری سالانه بخش همیشگی برنامه‌اند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر تورم پس از روز سوم بیشتر می‌شود. در دوره بهبودی تورم کم می‌شود. اگر بیشتر می‌شود، باید ما آن را بررسی کنیم.
  • اگر تب دارید. تب نشانه هشداردهنده عفونت است. بدون صبر کردن تماس بگیرید.
  • اگر بی‌حسی برطرف نمی‌شود. بی‌حسی ادامه‌دار در لب، چانه یا زبان را به ما اطلاع دهید.
  • اگر در پروتز لقی احساس می‌کنید. پروتز ثابت تکان نمی‌خورد. اگر هنگام گاز گرفتن کوچک‌ترین حرکتی حس کردید، خودتان دست به کاری نزنید و با ما تماس بگیرید.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه عددی نمی‌دهیم، چون عدد درست فقط پس از دیدن CBCT گفته می‌شود. تصویر خود را بفرستید تا دامنه کار را مورد به مورد و کتبی ارائه کنیم. موارد زیر مبلغ را تعیین می‌کنند:

تعداد ایمپلنت و کدام فک
یک فک یا دو فک، چند ایمپلنت برنامه‌ریزی شده و ایمپلنت‌ها در کدام نواحی کاشته می‌شوند، مستقیماً جمع کل را تعیین می‌کند. All-on-4 و برنامه‌ای با ایمپلنت‌های بیشتر در یک ردیف قرار نمی‌گیرند.
نیاز یا عدم نیاز به جراحی اضافه
اگر پیوند استخوان یا لیفت سینوس لازم باشد، دامنه کار بزرگ‌تر می‌شود. وقتی این مورد مطرح نشود، هم زمان‌بندی و هم مبلغ کوچک‌تر می‌شود؛ اینکه برای شما مطرح است یا نه را پس از CBCT می‌گوییم.
آماده‌سازی دهان
اگر دندان‌هایی باید کشیده شوند، التهاب لثه‌ای باید درمان شود یا ریشه‌هایی باید خارج شوند، این‌ها به برنامه اضافه می‌شوند و بر زمان‌بندی هم اثر می‌گذارند.
روکش و بریج و تعداد پروتزهایی که ساخته می‌شود
جنس دندان‌های ثابت و کار لابراتوار مستقیماً بر مبلغ اثر می‌گذارد. در برنامه‌هایی که منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان می‌مانند، دو بار ساخت وجود دارد: اول پروتز موقت، ماه‌ها بعد پروتز نهایی. نام تجاری ماده‌ای را که به کار می‌بریم از ابتدا کتبی اعلام می‌کنیم.

پرسش‌های رایج

آیا All-on-4 روش بدی است؟

نه. All-on-4 راهی جاافتاده برای ثابت کردن دندان‌های کل دهان است و در فک مناسب به‌خوبی کار می‌کند. تفاوتی که ما قائل می‌شویم کیفیت نیست، سازوکار است: All-on-4 منتظر جوش خوردن ایمپلنت با استخوان اسفنجی می‌ماند، ایمپلنت استراتژیک از روز اول در لایه سخت بیرونی قفل می‌شود. اگر استخوان ناحیه جلوی فک شما سر جایش است، All-on-4 برنامه‌ای قابل اجراست؛ اگر تحلیل رفته، ایمپلنت استراتژیک وارد میدان می‌شود.

آیا چهار ایمپلنت برای نگه داشتن یک فک کافی است؟

اگر جایگذاری درست باشد و استخوان کافی باشد، بله؛ هدف طراحی این طرح همین است. اما چهار ایمپلنت حاشیه خطا را کم می‌کند: اگر یکی از ایمپلنت‌ها از دست برود، تعداد نقاط تکیه‌گاه پروتز یک‌چهارم کم می‌شود. به همین دلیل ترجیح می‌دهیم بار را میان ایمپلنت‌های بیشتری که در سراسر فک پخش شده‌اند تقسیم کنیم.

می‌گویند در All-on-4 هم پیوند استخوان لازم نیست؛ پس فرقش چیست؟

درست است: کاشت مایل از ناحیه عقبی که استخوان در آن بیشترین تحلیل را دارد عبور می‌کند. اما هر چهار ایمپلنت در ناحیه جلو جمع می‌شوند، یعنی حجم استخوان اسفنجی آنجا همچنان شرط است. اگر آن حجم تحلیل رفته باشد، در برنامه All-on-4 پیوند استخوان دوباره مطرح می‌شود. ایمپلنت استراتژیک چون به دنبال سطح سخت است نه حجم، به این شرط وابسته نیست.

دندانی که روز اول نصب می‌شود با دندانی که سه روز بعد نصب می‌شود چه فرقی دارد؟

در برنامه All-on-4 پروتزی که روز اول نصب می‌شود موقت است؛ پروتز نهایی پس از جوش خوردن ایمپلنت‌ها با استخوان و طی چند ماه ساخته می‌شود. در پروتکل ما، در روز اول و دوم دندان‌های آزمایشی در دهان شماست که برای قطعی کردن طرح نهایی به کار می‌روند؛ دندان‌هایی که در پایان روز سوم ثابت می‌شوند دندان‌های ثابت نهایی شما هستند. بی‌دندان از کلینیک بیرون نمی‌روید و بعد از آن منتظر ساخت پروتز دومی نمی‌مانید.

سال‌هاست دندان مصنوعی کامل دارم و فکم خیلی تحلیل رفته. به من گفتند All-on-4 برایم ممکن نیست.

این پاسخ نشان می‌دهد حجم استخوانی که ایمپلنت کلاسیک لازم دارد باقی نمانده و در چارچوب روش خودش درست است. آنچه نمی‌گوید این است که آیا لایه سخت بیرونی شما هنوز وجود دارد یا نه؛ چون برنامه‌ریزی کلاسیک آن لایه را هدف نمی‌گیرد، لزومی هم به اندازه‌گیری‌اش نمی‌بیند. CBCT خود را بفرستید تا آن اندازه‌گیری را ما انجام دهیم.

دیابت دارم؛ آیا ایمپلنت کل دهان برایم ممکن است؟

دیابت مانع نیست و ما این پروتکل را در بیماران دیابتی انجام می‌دهیم. آنچه تعیین‌کننده است این است که قند خونتان تحت پیگیری باشد و در دهانتان التهاب فعال نباشد. اگر قند خونتان نامنظم است، اول آن را منظم می‌کنیم؛ نادیده گرفتن این ترتیب به نفع هیچ‌کس نیست.

رادیوگرافی پانورامیک دارم؛ آیا گرفتن CBCT ضروری است؟

برای ارزیابی اولیه کافی است؛ آن را بررسی می‌کنیم و برایتان می‌نویسیم چه احتمال‌هایی مطرح است. برای تصمیم درمانی کافی نیست. رادیوگرافی پانورامیک دوبعدی است؛ ضخامت استخوان، جای واقعی سینوس و کانال عصب و وضعیت لایه سخت بیرونی را نشان نمی‌دهد. طرح جایگذاری هر دو روش بر همین داده‌ها تکیه دارد.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست