روند درمان

ایمپلنت چقدر دوام می‌آورد؟

عمر ایمپلنتی که در استخوان است با عمر دندانی که روی آن است یکی نیست

در بیشتر جاها به این پرسش با یک عدد سال پاسخ داده می‌شود. در حالی که آنچه عمر را تعیین می‌کند خود ایمپلنت نیست، دهانی است که ایمپلنت در آن قرار دارد. ایمپلنتی که درست از آن مراقبت شود سر جایش می‌ماند. اینجا نوشته‌ایم چرا این دو قطعه عمر متفاوتی دارند، چه عواملی عمر را کوتاه می‌کنند و کدام‌یک در دست شماست.

پاسخ کوتاه

از دو قطعه جداگانه صحبت می‌کنیم و عمرشان یکی نیست. ایمپلنتی که در استخوان قرار می‌گیرد پوسیده و ساییده نمی‌شود؛ تا وقتی استخوان و لثه اطرافش سالم بمانند، سر جایش می‌ماند. آنچه باعث از دست رفتنش می‌شود سن نیست، التهابی است که روی سطحی تمیزنشده شروع می‌شود. اما دندان رویی نیروی جویدن را تحمل می‌کند؛ ساییده می‌شود، می‌شکند و در طول سال‌ها نو می‌شود. یعنی خود ایمپلنت از دندان روی آن عمر طولانی‌تری دارد. پنج چیز عمر را تعیین می‌کند و هر پنج در دست شماست: تمیز کردن روزانه، سیگار، کنترل قند، دندان‌قروچه شبانه و معاینه منظم.

ایمپلنت درون استخوان
پوسیده و ساییده نمی‌شود، سر جایش می‌ماند
پروتز روی آن
نو کردنش گامی عادی است
شایع‌ترین علت از دست رفتن
التهاب در بافت اطراف
معاینه
دست‌کم سالی یک بار، همراه با عکس رادیولوژی

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

دو عمر جداگانه: ایمپلنت و دندان روی آن

آنچه در دهانتان «ایمپلنت» می‌نامید از سه قطعه تشکیل شده است. در پایین‌ترین بخش، ایمپلنتی است که در استخوان قرار می‌گیرد و جای ریشه دندان را می‌گیرد. روی آن قطعه اتصالی است که از لثه می‌گذرد و به دهان می‌رسد (قطعه واسطی که دندان‌پزشکان اباتمنت می‌نامند). در بالاترین بخش هم دندانی است که می‌بینید و با آن می‌جوید، یعنی پروتز. چون نیروهایی که این سه تحمل می‌کنند و خطرهایی که با آن روبه‌رو می‌شوند متفاوت است، عمرشان هم یکی نیست.

ایمپلنت درون استخوان پوسیده و ساییده نمی‌شود. آنچه باعث از دست رفتنش می‌شود گذر زمان نیست، از دست رفتن سلامت بافت اطراف آن است. ایمپلنت همان جایی که در استخوان قفل شده می‌ماند؛ اگر لثه ملتهب شود و التهاب به استخوان برسد، اتصال کم می‌شود. خلاصه اینکه عمر ایمپلنت همان عمر استخوان اطراف آن است.

اما دندان رویی مستقیماً نیروی جویدن را تحمل می‌کند. سطحش در طول سال‌ها ساییده می‌شود، وقتی به چیز سفتی برخورد کند لبه‌اش می‌شکند و پیچی که با آن متصل است شل می‌شود. هیچ‌کدام از این‌ها شکست ایمپلنت نیست؛ فرسودگی قطعه‌ای است که نیرو تحمل می‌کند. پروتز رویی بدون دست زدن به ایمپلنت زیر آن باز و نو می‌شود.

در عمل یعنی: وقتی سال‌ها بعد با گفتن «دندانم شکست» مراجعه می‌کنید، آنچه درباره‌اش صحبت می‌کنیم خارج کردن ایمپلنت نیست، ترمیم پروتز است. وقتی می‌گویید «ایمپلنتم تکان می‌خورد»، اولین چیزی که بررسی می‌کنیم این است که پیچ شل شده یا نه؛ پیچ شل سفت می‌شود و موضوع تمام است. ایمپلنتی که درون استخوان حرکت کند، موضوعی کاملاً متفاوت است.

درباره عمر ایمپلنت نه به زبان سال، بلکه به زبان شرایط صحبت می‌کنیم. از دو بیماری که در یک روز و با یک ماده ایمپلنت گرفته‌اند، یکی سال‌ها بی‌مشکل از آن استفاده می‌کند و دیگری زود با مشکل روبه‌رو می‌شود. تفاوت را پنج موضوع ایجاد می‌کند: بهداشت روزانه دهان، سیگار، کنترل‌شده بودن دیابت، دندان‌قروچه شبانه و آمدن برای معاینه. هر پنج در دست شماست.

ایمپلنت‌های استراتژیکی که ما به کار می‌بریم به‌صورت مکانیکی در لایه سخت بیرونی فک، یعنی استخوان کورتیکال که متراکم‌ترین لایه استخوان است، قفل می‌شوند. ایمپلنت‌های کلاسیک استحکام خود را عمدتاً از استخوان اسفنجی نرم‌تر درونی می‌گیرند و باید منتظر جوش خوردن ماند. این تفاوت مدت ابتدای درمان را تغییر می‌دهد: پیوند و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود. اما قاعده‌ای که در بلندمدت عمل می‌کند در هر دو یکی است: آنچه ایمپلنت را سر پا نگه می‌دارد سلامت بافت اطراف آن است.

چه کسانی راحت‌تر به عمر طولانی می‌رسند

این فهرست پذیرش و رد نیست. اگر خودتان را در فهرست دوم می‌بینید، به این معنا نیست که نمی‌توانید ایمپلنت بگذارید؛ به این معناست که اول باید چیزی حل شود. همه این موارد قابل حل‌اند.

چه زمانی مناسب است

  • کسانی که تمیز کردن روزانه را فراموش نمی‌کننداطراف ایمپلنت در مقایسه با اطراف دندان طبیعی تحمل کمتری در برابر بی‌توجهی دارد. اگر مسواک زدن و تمیز کردن فضاهای بین‌دندانی را به عادت تبدیل کرده‌اید، ایمپلنتتان را از بزرگ‌ترین خطر نجات داده‌اید.
  • کسانی که سیگار نمی‌کشند یا ترک کرده‌اندسیگار خون‌رسانی لثه را مختل می‌کند و التهاب را بدون نشانه زودهنگام پیش می‌برد. ترک سیگار حتی پس از کار گذاشتن ایمپلنت هم فرق ایجاد می‌کند؛ دیر نشده است.
  • کسانی که دیابتشان کنترل‌شده استدیابت به‌تنهایی مانع نیست؛ برای بیمارانی که قند خونشان منظم است ایمپلنت می‌گذاریم. آنچه تعیین‌کننده است وجود بیماری نیست، کنترل‌شده بودن آن است.
  • کسانی که به معاینه‌ها می‌آیندآغاز مشکلات اطراف ایمپلنت بی‌درد است. معاینه و عکس رادیولوژی سالانه، تغییر استخوان را پیش از آنکه شما متوجه شوید نشان می‌دهد؛ وضعیتی که زود دیده شود بسیار آسان‌تر حل می‌شود.

چه زمانی مناسب نیست

  • بیماری لثه درمان‌نشدهکار گذاشتن ایمپلنت در حالی که بیماری لثه ادامه دارد، یعنی افزودن سطحی تازه به همان محیط باکتریایی. اول درمان لثه را کامل می‌کنیم و بعد درباره ایمپلنت صحبت می‌کنیم.
  • دیابت کنترل‌نشدهاگر قند خون نوسان داشته باشد، ترمیم به تأخیر می‌افتد و التهاب راحت‌تر جا می‌افتد. اول با پزشکتان کنترل قند را تثبیت می‌کنیم؛ این عقب انداختن ایمپلنت نیست، قرار دادن کارها به ترتیب درست است.
  • دندان‌قروچه شبانه‌ای که به آن رسیدگی نشدهپروتزی که بدون در نظر گرفتن دندان‌قروچه ساخته شود، بیش از توانش نیرو تحمل می‌کند. اگر چنین عادتی دارید، نایت گارد (محافظ شبانه) بخشی از طرح درمان می‌شود؛ افزودنی اختیاری نیست.
  • از دست رفتن یک دندانحوزه کار ما از دست رفتن تعداد زیادی دندان و موارد کل دهان است. برای یک دندان، راه‌حل‌های دیگر درست‌ترند؛ اگر چنین باشد، صریح به شما می‌گوییم.

برنامه مراقبت: هر روز، هر سال

مراقبت از ایمپلنت از مراقبت دندان طبیعی سخت‌تر نیست، اما متفاوت است. برنامه زیر را پس از پایان درمان با نشان دادن در دهان خودتان توضیح می‌دهیم؛ خواندنش به‌صورت نوشته کافی نیست.

  1. 1

    روزی دو بار مسواک بزنید

    با مسواک نرم و طوری که لبه لثه را هم در بر بگیرد. ناحیه مرزی اطراف ایمپلنت به‌اندازه دندان طبیعی مقاوم نیست؛ کاری که باید کرد بیشتر کردن فشار نیست، گسترده‌تر کردن ناحیه‌ای است که مسواک به آن می‌رسد.

  2. 2

    فضاهای بین‌دندانی را هر روز تمیز کنید

    مسواک به میان دندان‌ها و زیر بریج روی ایمپلنت نمی‌رسد. برای این نواحی از مسواک بین‌دندانی یا نخ دندان ویژه‌ای که از زیر بریج رد می‌شود استفاده می‌کنیم؛ اینکه کدام ضخامت برایتان مناسب است در کلینیک امتحان می‌کنیم. دستگاه آب‌افشان جای این‌ها را نمی‌گیرد، اما مکمل خوبی است.

  3. 3

    جرم‌گیری حرفه‌ای را عقب نیندازید

    جرم‌گیری در کلینیک با سرهایی انجام می‌شود که سطح ایمپلنت را خط نمی‌اندازند. به همین دلیل هر جا مراجعه می‌کنید بگویید ایمپلنت دارید؛ ابزار معمولی جرم‌گیری به سطح ایمپلنت آسیب می‌زند.

  4. 4

    دست‌کم سالی یک بار عکس رادیولوژی کنترلی بگیرید

    اینکه سطح استخوان اطراف تغییر کرده یا نه، فقط در عکس رادیولوژی دیده می‌شود. این عکس که بدون هیچ شکایتی گرفته می‌شود، مشکل را در مرحله‌ای که هنوز آسان حل می‌شود پیدا می‌کند.

  5. 5

    اگر دندان‌قروچه دارید، از نایت گارد استفاده کنید

    نایت گارد نیروی جویدن را به‌جای پروتز به خودش منتقل می‌کند. علتی که در بیماران مراجعه‌کننده با شکستگی پروتز و شل شدن پیچ با آن روبه‌رو می‌شویم، همین عادت است.

اگر مشکلی پیش بیاید چه کاری انجام می‌شود

تقریباً همه مشکلات بدون دست زدن به ایمپلنت حل می‌شوند. موارد زیر از سبک‌ترین تا سنگین‌ترین مرتب شده‌اند؛ اینکه در کدام پله هستید با معاینه و عکس رادیولوژی تعیین می‌شود.

01

شل شدن پیچ

پیچی که پروتز را به ایمپلنت متصل می‌کند به مرور شل می‌شود؛ به شکل حرکت کوچکی در پروتز یا تفاوتی در حس هنگام جویدن خود را نشان می‌دهد. پروتز باز می‌شود، پیچ دوباره سفت می‌شود؛ در یک جلسه حل می‌شود.

02

شکستگی یا ساییدگی پرسلن

قطعه شکسته را داخل دهان ترمیم می‌کنیم یا بخش مربوط پروتز را دوباره می‌سازیم. در هر دو حالت ایمپلنت زیر آن سر جایش می‌ماند.

03

نو کردن پروتز

نو کردن کل پروتز در طول سال‌ها گام عادی نگهداری است. روی همان ایمپلنت‌ها پروتز تازه ساخته می‌شود و جراحی دوباره لازم نیست. چون پروتز را از روز اول قابل باز شدن طراحی می‌کنیم، این کار به اقدامی کوچک تبدیل می‌شود.

04

درمان التهاب لثه

اگر التهاب به لثه محدود باشد، جرم‌گیری حرفه‌ای، بازبینی قابل تمیز شدن پروتز و اصلاح مراقبت در خانه کار را تمام می‌کند. آسان‌ترین پله است و پله‌ای که نباید عقب انداخته شود.

05

درمان پری‌ایمپلنتیت

اگر تحلیل استخوان شروع شده باشد، سطح ایمپلنت را تمیز می‌کنیم؛ در صورت نیاز این کار را با کنار زدن لثه انجام می‌دهیم. هدفمان متوقف کردن پیشرفت و قابل دسترس کردن ناحیه برای تمیز کردن روزانه است؛ پس از آن فاصله معاینه‌ها کوتاه‌تر می‌شود.

06

از دست رفتن ایمپلنت

بدترین احتمال همین است و از ابتدا آن را می‌گوییم؛ بن‌بست هم نیست. ایمپلنت خارج می‌شود، ناحیه ترمیم می‌شود و ایمپلنت تازه‌ای جایش می‌گذاریم. در پروتزهای ثابت کل دهان، از دست رفتن یک ایمپلنت باعث از دست رفتن کل پروتز نمی‌شود.

پری‌ایمپلنتیت: شایع‌ترین مشکل

این‌ها را برای ترساندن شما نمی‌نویسیم، برای این می‌نویسیم که نشانه را زود بشناسید. مهم‌ترین ویژگی این وضعیت بی‌درد بودن آن در ابتداست؛ به همین دلیل تشخیص آن نه به احساس شما، بلکه به معاینه بستگی دارد.

اول لثه ملتهب می‌شود

مرحله‌ای که دندان‌پزشکان موکوزیت اطراف ایمپلنت می‌نامند: قرمزی و تورم لثه و خونریزی هنگام مسواک زدن وجود دارد و استخوان هنوز درگیر نشده است. با جرم‌گیری حرفه‌ای و اصلاح مراقبت در خانه برمی‌گردد. اگر رسیدگی شود، ماجرا همین‌جا تمام می‌شود.

سپس به استخوان می‌رسد

وقتی التهاب به استخوان برسد، پری‌ایمپلنتیت نامیده می‌شود و استخوان اطراف شروع به تحلیل رفتن می‌کند. استخوان تحلیل‌رفته خودبه‌خود برنمی‌گردد؛ درمان پیشرفت را متوقف می‌کند. آنچه این دو مرحله را از هم جدا می‌کند همین است.

نشانه‌ها پیش از درد می‌آیند

خونریزی هنگام مسواک زدن، تورم در لبه لثه، مزه یا بوی بدی که برطرف نمی‌شود، تغییر در نشستن پروتز. درد آخر از همه پیدا می‌شود؛ منتظر درد ماندن یعنی از دست دادن دوره‌ای که مشکل آسان حل می‌شود.

سیگار هم خطر را بزرگ می‌کند و هم هشدار را پنهان

سیگار در حالی که پیشرفت التهاب را سریع‌تر می‌کند، خونریزی لثه را هم سرکوب می‌کند. در بیمار سیگاری، خونریزی نکردن لثه به این معنا نیست که در زیر آن اتفاقی نمی‌افتد.

پروتزی که تمیز نمی‌شود مشکل را بزرگ می‌کند

اگر پروتز طوری طراحی شده باشد که مسواک یا وسیله تمیز کردن بین‌دندانی به زیر آن نرسد، هر قدر هم بیمار دقت کند، آن ناحیه تمیز نمی‌ماند. به همین دلیل در پروتز قابل تمیز شدن را بر زیبایی مقدم می‌دانیم.

نیروی جویدن بیش از حد کل زنجیره را تحت فشار می‌گذارد

دندان‌قروچه شبانه یا اکلوژنی که نادرست تنظیم شده، به شکستگی پروتز و شل شدن پیچ می‌انجامد. زیر پیچ شل‌شده فضای مناسبی برای التهاب پدید می‌آید؛ مشکل مکانیکی با مشکل زیستی ترکیب می‌شود.

در طول سال‌ها چه انتظاری داشته باشید

روند زیر برای دوره پس از پایان درمان است. برنامه زمانی نیست، مراحل است؛ آن را نوشته‌ایم تا نشان دهیم در هر دوره به چه چیزی توجه کنید.

  1. ماه‌های اول

    دوره عادت کردن به برنامه تازه. اینکه وسیله تمیز کردن بین‌دندانی را چگونه به کار می‌برید در کلینیک بررسی می‌کنیم، چون خطاهایی که در هفته‌های اول جا می‌افتند بعداً به عادت تبدیل می‌شوند. اگر در اکلوژن نقطه آزاردهنده‌ای باشد، در این دوره تنظیمش می‌کنیم.

  2. سال اول

    تصویر آغازین سطح استخوان اطراف را می‌گیریم. این تصویر نقطه مقایسه سال‌های بعد می‌شود؛ بدون آن، پرسش «تغییر کرده؟» پاسخ قابل اندازه‌گیری ندارد.

  3. سال‌های بعد

    معاینه منظم، جرم‌گیری حرفه‌ای و عکس رادیولوژی کنترلی. اگر در سیگار، کنترل قند یا دندان‌قروچه تغییری پیش آمده باشد، فاصله معاینه‌ها را دوباره تنظیم می‌کنیم.

  4. نو کردن پروتز

    در نقطه‌ای نو کردن پروتز مطرح می‌شود. این شکست نیست، تعویض قطعه‌ای است که نیرو تحمل می‌کند. ایمپلنت‌های زیرین سر جایشان می‌مانند و کار بدون جراحی پیش می‌رود.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر هنگام مسواک زدن خونریزی شروع شده. خونریزی لثه نخستین نشانه التهاب در بافت اطراف است. در این مرحله حل کردنش بسیار آسان‌تر است.
  • اگر تورم، ترشح یا مزه بدی هست که برطرف نمی‌شود. اگر با تمیز کردن در چند روز برطرف نشود، بدون معطلی ارزیابی می‌کنیم.
  • اگر در پروتز حرکت یا صدایی حس می‌کنید. پیچ شل‌شده اگر زود سفت شود، مشکل بزرگ نمی‌شود؛ اگر همان حرکت ادامه پیدا کند، قطعه اتصال آسیب می‌بیند.
  • اگر پروتز شکسته یا قطعه‌ای افتاده. لبه تیز لثه‌تان را زخمی می‌کند و نیروی جویدن به ناحیه باقی‌مانده منتقل می‌شود. قطعه شکسته را نگه دارید و با کلینیک تماس بگیرید.

چه چیزی هزینه را در بلندمدت تعیین می‌کند

در این صفحه رقمی نمی‌دهیم؛ قیمت را پس از دیدن دهان و عکس رادیولوژی شما کتبی اعلام می‌کنیم. اما موضوعاتی که حساب سال‌های پس از پایان درمان را تغییر می‌دهند، از ابتدا قابل دانستن‌اند:

جنس پروتز
ماده‌ای که در پروتز به کار می‌رود هم رفتار ساییدگی و هم دفعات نو کردن را تعیین می‌کند. ماده‌ای را که به کار می‌بریم و سازنده‌اش را در طرح درمان کتبی اعلام می‌کنیم.
قابل باز شدن پروتز
چون پروتز طوری طراحی می‌شود که بدون دست زدن به ایمپلنت زیرین باز شود، نو کردن آن سال‌ها بعد به اقدامی کوچک تبدیل می‌شود. این انتخاب در روز اول انجام می‌شود.
معاینه و جرم‌گیری حرفه‌ای
قلمی کوچک اما تکراری. وقتی حذف شود، آنچه جایش را می‌گیرد مداخله‌ای گسترده‌تر است؛ در مجموع ارزان تمام نمی‌شود.
تعداد ایمپلنت‌ها و دندان‌ها
اینکه چند دندان روی چند ایمپلنت قرار دارد، هم گستره اولیه و هم وسعت اقدامات نگهداری بعدی را تعیین می‌کند. طرح کل دهان با راه‌حل‌هایی که تک‌تک اضافه می‌شوند متفاوت حساب می‌شود.

پرسش‌های رایج

آیا ایمپلنت تا آخر عمر دوام می‌آورد؟

خود ایمپلنت پوسیده و ساییده نمی‌شود؛ تا وقتی استخوان و لثه اطرافش سالم بمانند، سر جایش می‌ماند. آنچه این سلامت را حفظ می‌کند تمیز کردن روزانه و معاینه سالانه همراه با عکس رادیولوژی است و هر دو در دست شماست. یعنی پرسش این نیست که «ایمپلنت چند سال دوام می‌آورد»، این است که «دهانتان چند سال سالم می‌ماند». اگر جایی عدد مشخصی از سال دیدید، بپرسید آن عدد بر چه پایه‌ای است.

اگر لازم باشد دندان روی آن را عوض کنم، باید ایمپلنت را هم خارج کرد؟

نه. پروتز با پیچ به ایمپلنت متصل می‌شود و طوری طراحی می‌شود که قابل باز شدن باشد. هنگام نو کردن چنین پروتزی در سال‌های بعد، به ایمپلنت‌ها دست زده نمی‌شود و جراحی لازم نیست. دلیل اینکه در برنامه‌ریزی اولیه به قابل باز شدن اهمیت می‌دهیم همین است.

سیگار می‌کشم. ایمپلنت نگذارم؟

سیگار مانع ایمپلنت نیست، اما آشکارترین عاملی است که خطر را بالا می‌برد: خون‌رسانی لثه را مختل می‌کند، التهاب را سریع‌تر می‌کند و با سرکوب خونریزی، هشدار زودهنگام را پنهان می‌کند. اگر پیش از درمان ترک کنید، نتیجه‌اش را می‌بینید؛ اگر نمی‌توانید ترک کنید، از ابتدا درباره‌اش صحبت می‌کنیم و فاصله معاینه‌هایتان را کوتاه‌تر می‌کنیم.

بیمار دیابتی هستم. آیا ایمپلنتم عمر کوتاه‌تری دارد؟

دیابت به‌تنهایی مانع نیست؛ برای بیمارانی که قند خونشان منظم است ایمپلنت می‌گذاریم. آنچه تعیین‌کننده است وجود بیماری نیست، کنترل‌شده بودن آن است. اگر قندتان نوسان دارد، اول آن را تثبیت می‌کنیم؛ این عقب انداختن ایمپلنت نیست، قرار دادن کارها به ترتیب درست است.

شب‌ها دندان‌قروچه دارم. آیا به ایمپلنت آسیب می‌زند؟

بیشتر از همه به پروتز رویی فشار می‌آورد؛ دو چیزی که در کسانی که این عادت را دارند بیش از همه می‌بینیم شکستگی پرسلن و شل شدن پیچ است. نایت گارد (محافظ شبانه) این نیرو را از روی پروتز برمی‌دارد و به خودش منتقل می‌کند. اگر دندان‌قروچه دارید، نایت گارد را بخشی از طرح درمان بدانید، نه محصولی که بعداً اضافه می‌شود.

آیا ایمپلنتم پوسیده می‌شود؟

نه، ایمپلنت و پرسلن روی آن پوسیده نمی‌شوند. اما این خبر خوب گمراه‌کننده است: در کسانی که چون خطر پوسیدگی وجود ندارد تمیز کردن را سست می‌گیرند، این بار مشکل از سمت لثه شروع می‌شود. آنچه باعث از دست رفتن ایمپلنت می‌شود پوسیدگی نیست، التهاب اطراف آن است.

هر چند وقت یک بار باید برای معاینه بیایم؟

فاصله برای همه یکسان نیست: در بیماری که تمیز کردن روزانه‌اش جا افتاده و سیگار نمی‌کشد، طولانی‌تر؛ در بیمار سیگاری، دیابتی یا کسی که پیش‌تر بیماری لثه داشته، کوتاه‌تر. نقطه مشترک، دست‌کم سالی یک بار معاینه همراه با عکس رادیولوژی است؛ تغییر سطح استخوان به هیچ شکل دیگری دیده نمی‌شود.

آیا ایمپلنتی که در ۷۲ ساعت انجام می‌شود عمر کوتاه‌تری دارد؟

نه. آنچه مدت را کوتاه می‌کند کوتاه آمدن در ماده نیست، روش تکیه‌گاه است. ایمپلنت استراتژیک به‌صورت مکانیکی در لایه سخت بیرونی فک، یعنی استخوان کورتیکال، قفل می‌شود؛ ایمپلنت کلاسیک استحکام خود را عمدتاً از استخوان نرم‌تر درونی می‌گیرد و باید منتظر جوش خوردن ماند. به همین دلیل پیوند و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود. اما قاعده‌ای که در بلندمدت صدق می‌کند در هر دو یکی است: آنچه ایمپلنت را سر پا نگه می‌دارد سلامت بافت اطراف آن است.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست