لقی و از دست رفتن دندان

پرکردگی یا روکش افتاده است: چه کار کنم؟

تکه‌ای که افتاده خود مشکل نیست، نتیجه آن است؛ مسئله اصلی این است که زیرش چه خبر است

وسط غذا چیز سفتی در دهانتان حس کردید و وقتی زبانتان را بردید، وسط دندان حفره‌ای پیدا کردید. در این صفحه توضیح می‌دهیم پرکردگی یا روکش چرا می‌افتد، با تکه افتاده چه کنید، چند روز می‌توانید صبر کنید و اگر عقب بیندازید دندان به کجا می‌رسد.

پاسخ کوتاه

روکش افتاده را نگه دارید، تکه پرکردگی افتاده را دور بیندازید و دندان را بدون معطلی به دندان‌پزشک نشان دهید. روکش را می‌شود تمیز کرد و دوباره چسباند؛ تکه شکسته پرکردگی دوباره استفاده نمی‌شود. ترمیم بیشتر وقت‌ها به خاطر پوسیدگی‌ای که زیرش پیش رفته، یک شکستگی یا سمانی که حل شده می‌افتد؛ یعنی کار اصلی بستن حفره نیست، درمان علت است. دیواره‌های دندان که بی‌پوشش مانده‌اند تکیه‌گاه ندارند و زیر فشار جویدن می‌شکنند. اگر تورم، تب یا درد ضربان‌دار دارید، همان روز به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

اگر روکش افتاده
نگهش دارید، در ظرفی خشک همراه بیاورید
اگر تکه پرکردگی افتاده
دوباره چسبانده نمی‌شود، دورش بیندازید
حد صبر کردن
با روز سنجیده می‌شود، نه با هفته
همان روز نزد دندان‌پزشک
تورم، تب، درد ضربان‌دار

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

پرکردگی یا روکش چرا می‌افتد

نه پرکردگی و نه روکش با دندان یکی نمی‌شوند. پرکردگی کامپوزیت با ماده باندینگ به سطح مینا و عاج می‌چسبد؛ روکش با سمان روی دندانِ تراش‌خورده قرار می‌گیرد. در هر دو، بین دندان و ماده مرزی هست و این مرز در سخت‌ترین شرایط دهان کار می‌کند: نیروی جویدنی که روزی هزاران بار تکرار می‌شود، تفاوت انبساط بین گرما و سرما، رطوبت و اسید دائمی. لحظه‌ای که ترمیم می‌افتد، لحظه‌ای است که آن مرز برای اولین بار به شما خبر می‌دهد که مدت‌هاست خراب شده است.

شایع‌ترین علت پوسیدگی‌ای است که زیر ترمیم پیش می‌رود. در لبه پرکردگی شکافی باز می‌شود که با چشم دیده نمی‌شود، باکتری وارد می‌شود و عاج زیر ماده را از بین می‌برد. دندان از بیرون سالم به نظر می‌رسد، اما در داخل زمینه‌ای که ترمیم را نگه می‌دارد نرم می‌شود؛ پرکردگی از جایی به بعد روی فضای خالی می‌ماند و با یک لقمه معمولی درمی‌آید. اگر زیر تکه افتاده سیاه، نرم و بدبوست، آنچه می‌بینید حادثه نیست، آخرین قدم پوسیدگی‌ای است که ماه‌ها ادامه داشته است.

علت دوم شکستگی است. یک پرکردگی بزرگ، از بافت خود دندان فقط دیواره‌هایی نازک باقی می‌گذارد. پرکردگی‌های آمالگام با انبساط و انقباض در برابر گرما، در طول سال‌ها مثل گُوِه به این دیواره‌ها فشار می‌آورند؛ با یک لقمه سفت یکی از برجستگی‌های دندان ترک برمی‌دارد و همراه پرکردگی کنده می‌شود. در این حالت داخل تکه افتاده بافت دندان هم هست. اینکه شکستگی تا کجا پایین رفته، ادامه سرگذشت دندان را تعیین می‌کند.

علت سوم از بین رفتن جفت بودن است و بیشتر در روکش‌ها دیده می‌شود. وقتی خط بین لبه روکش و دندان در مقیاس میکروسکوپی خراب شود، سمان با بزاق تماس پیدا می‌کند، به مرور حل می‌شود و شسته می‌شود. روکش مدتی از روی عادت سر جایش می‌ماند و بعد با یک لقمه چسبناک همان‌طور درمی‌آید. در دندان‌های عصب‌کشی‌شده همین اتفاق برای پستی می‌افتد که روکش را نگه می‌دارد: پست شل می‌شود و روکش همراه پست بیرون می‌آید.

علت چهارم فشار بیش از حد است. در کسانی که شب‌ها دندان‌قروچه دارند، عضلات جونده در طول خواب به شکل حمله‌های تکراری منقبض می‌شوند؛ بی‌آنکه متوجه شوید، بارها در طول شب و با نیروهایی که هنگام جویدن در روز هرگز به آن‌ها نمی‌رسید. هیچ ترمیمی برای این تکرار طراحی نشده است. همین برای پرکردگی‌ای که در بایت بلند مانده هم صدق می‌کند: هر بار که فک را می‌بندید، آن سطح اولین تماس را تحمل می‌کند. نشانه‌اش خستگی فک در صبح، سطح‌های صاف‌شده دندان و ترمیم‌هایی است که پشت سر هم می‌افتند.

خود تکه افتاده داده‌ای برای تشخیص است. روکشی که داخلش تمیز و سالم است می‌گوید علت سمان بوده؛ پرکردگی‌ای که لبه‌هایش خرد شده و زیرش نرم است به پوسیدگی اشاره دارد؛ تکه‌ای که بافت دندان در خود دارد یعنی شکستگی. دندان‌پزشک با نگاه به این تکه، با دانستن اینکه در دندان دنبال چه بگردد شروع می‌کند.

کدام چند روز صبر می‌کند و کدام نمی‌کند

هر ترمیمی که می‌افتد فوریت یکسانی ندارد. آنچه این‌ها را از هم جدا می‌کند اندازه حفره نیست، چیزی است که دندان به شما می‌گوید.

چه زمانی مناسب است

  • پرکردگی کوچکی افتاده و درد نداریداگر حفره کوچک است، لبه‌ها تیز نیستند و گرما و سرما آزارتان نمی‌دهد، این دندان تا نوبتی که ظرف چند روز می‌گیرید صبر می‌کند. با آن طرف نجوید؛ آنچه منتظر است درد نیست، عاجی است که بی‌پوشش مانده است.
  • روکش کامل درآمده و دندان زیرش درد ندارداگر روکش یک‌تکه آمده و دندان تراش‌خورده زیرش سالم است، همان روکش تمیز و دوباره چسبانده می‌شود. روکش را در ظرفی خشک نگه دارید و همین هفته نزد دندان‌پزشک بروید.
  • اگر حساسیتی که با سرما می‌آید با رفتن محرک قطع می‌شودعاجی که نمایان شده گرما و سرما را مستقیم به عصب می‌رساند. اگر درد چند ثانیه بعد از کنار گذاشتن نوشیدنی برطرف می‌شود، این وضعیت بیشتر وقت‌ها حساسیتی برگشت‌پذیر است؛ چیزی که این را قطعی می‌کند معاینه و عکس رادیولوژی است، پس باز هم نوبت را برای همین هفته بگیرید.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر لثه تورم دارد، تب دارید یا صورتتان ورم کردهاین‌ها نشانه آبسه‌اند و عفونت از دندان بیرون زده است. همان روز به دندان‌پزشک بروید؛ اگر تورم قورت دادن یا نفس کشیدن را سخت کرده، مستقیم به اورژانس مراجعه کنید.
  • اگر درد با گرما بیشتر می‌شود و شب‌ها برطرف نمی‌شودضربانی که با دراز کشیدن بیشتر می‌شود و خودبه‌خود شروع می‌شود، نشان می‌دهد بافت داخلی دندان به‌طور برگشت‌ناپذیر ملتهب شده است. در این وضعیت موضوع صحبت پرکردگی نیست، عصب‌کشی است و صبر کردن درد را بیشتر می‌کند.
  • اگر روکش دندانی که عصب‌کشی شده افتادهوقتی پوشش روی پرکردگی کانال برداشته شود، بزاق و باکتری به داخل کانال نشت می‌کنند. این نشت بی‌صداست و ظرف چند هفته درمانی را که سال‌ها پیش تمام شده از نو عفونی می‌کند. این دندان را روزها بی‌پوشش رها نکنید.
  • اگر لبه تیز زبان یا گونه‌تان را می‌بُردلبه‌ای که از کنده شدن یک برجستگی به جا می‌ماند مثل تیغ است و هر روز در بافت نرم زخمی تکراری ایجاد می‌کند. این لبه باید همان هفته صاف شود.
  • اگر دندان هنگام گاز گرفتن تکان می‌خورد یا دیواره باقی‌مانده جدا شدهاگر بعد از کنده شدن تکه، بخشی از دندان حرکت می‌کند، شکستگی به زیر سطح لثه رسیده است. در اینجا هر روز تأخیر مستقیماً روی اینکه دندان نجات‌دادنی هست یا نه اثر می‌گذارد.

از لحظه افتادن چه کار کنید

کارهایی که در ساعت‌های اول انجام می‌دهید ساده است، اما ترتیبش مهم است. هدف پر کردن حفره نیست، رساندن دندان بدون خرابی بیشتر به دندان‌پزشک است.

  1. 1

    تکه را جدا کنید: روکش را نگه دارید، پرکردگی را دور بیندازید

    اگر روکش، بریج یا اینله یک‌تکه درآمده، زیر آب جاری آبکشی کنید و در ظرفی خشک و دردار بگذارید؛ در دستمال کاغذی نپیچید، آن دستمال سر از سطل زباله درمی‌آورد. تکه شکسته کامپوزیت یا آمالگام دوباره چسبانده نمی‌شود و نگه داشتنش فایده‌ای ندارد. اگر تکه را قورت داده‌اید، از دستگاه گوارش رد می‌شود؛ اگر سرفه، خس‌خس یا تنگی نفس شروع شد، بی‌درنگ به اورژانس بروید.

  2. 2

    دهانتان را تمیز کنید و حفره را به حال خود بگذارید

    با آب نمک ولرم دهانتان را بشویید؛ این کار ذرات غذای مانده در حفره را بیرون می‌برد. مسواک زدن را قطع نکنید و آن ناحیه را با مسواک نرم به آرامی تمیز کنید. در حفره پنبه، موم یا آدامس نچپانید؛ این‌ها باکتری را داخل حبس می‌کنند.

  3. 3

    با آن طرف نجوید

    دیواره‌های دندانی که ترمیمش را از دست داده بی‌تکیه‌گاه می‌مانند و با یک لقمه معمولی می‌شکنند. با پایین رفتن شکستگی به زیر سطح لثه، آینده آن دندان عوض می‌شود. هر چیز سفت، چسبناک و خیلی داغ یا خیلی سرد را با طرف مقابل بجوید.

  4. 4

    روکش را با چسب خانگی نچسبانید

    چسب قطره‌ای برای استفاده داخل دهان ساخته نشده است؛ بافت را تحریک می‌کند، داخل روکش سفت می‌شود و آن را غیرقابل استفاده می‌کند و چسباندن درست را ناممکن می‌سازد. سمان موقتی که از داروخانه می‌خرید پلی برای چند روز است: اگر روکش یک‌تکه و تمیز است و بدون فشار کامل جا می‌افتد استفاده کنید، اگر جا نمی‌افتد فشارش ندهید.

  5. 5

    نزد دندان‌پزشک وضعیت واقعی دندان روشن می‌شود

    دندان‌پزشک اول حفره را تمیز می‌کند و پوسیدگی زیر آن را کاملاً برمی‌دارد؛ اندازه واقعی فقط آن موقع دیده می‌شود. بعد به سه چیز نگاه می‌شود: چند دیواره سالم مانده، پوسیدگی چقدر به بافت داخلی نزدیک شده و آیا شکستگی به زیر سطح لثه رسیده است یا نه. عکس رادیولوژی در دندان‌های عصب‌کشی‌شده التهاب نوک ریشه را هم نشان می‌دهد.

  6. 6

    تصمیم ترمیم گرفته می‌شود

    اگر بافت دندانی باقی‌مانده کافی باشد، با پرکردگی تازه بسته می‌شود. اگر بیشتر دیواره‌ها از بین رفته باشند، پرکردگی زمینه‌ای برای چسبیدن پیدا نمی‌کند و آنله یا روکشی لازم است که دندان را در بر بگیرد. اگر بافت داخلی به‌طور برگشت‌ناپذیر ملتهب شده باشد، اول عصب‌کشی انجام می‌شود و روکش روی آن می‌آید. این تصمیم را نه اندازه تکه افتاده، بلکه مقدار آنچه باقی مانده تعیین می‌کند.

گزینه‌های ترمیم

این‌ها رقیب یکدیگر نیستند؛ پله‌هایی‌اند که بر اساس بافت دندانی باقی‌مانده مرتب شده‌اند. هرچه زودتر بیایید، بالاتر در این فهرست می‌مانید.

01

پرکردگی تازه

اگر بعد از تمیز کردن پوسیدگی دیواره‌های سالم باقی مانده باشد، دندان با کامپوزیت بسته می‌شود و در یک جلسه تمام می‌شود. ارزان‌ترین قدم فهرست است و قدمی که کمترین بافت را از دست می‌دهد. بیماری که پرکردگی افتاده‌اش را فوراً درست کند، همین‌جا می‌ماند.

02

چسباندن دوباره همان روکش

اگر روکش سالم است، دندان تراش‌خورده زیرش محکم است و جفت بودن لبه‌ها به هم نخورده، همان روکش تمیز و دوباره سمان می‌شود. یک جلسه طول می‌کشد و قالب تازه گرفته نمی‌شود. شرطش این است که روکش را همراهتان آورده باشید.

03

آنله یا روکش

وقتی دیواره‌ای برای چسبیدن پرکردگی باقی نمانده، ترمیمی لازم است که دندان را از بیرون در بر بگیرد؛ بافت باقی‌مانده مثل نواری از همه طرف حمایت می‌شود و نیروی جویدن به جای ترک‌ها روی کل دندان پخش می‌شود. بعد از افتادن یک پرکردگی بزرگ، بیشتر وقت‌ها به همین نقطه می‌رسند.

04

عصب‌کشی و روکش روی آن

اگر پوسیدگی به بافت داخلی رسیده باشد یا روکش دندان عصب‌کشی‌شده افتاده و کانال به دهان باز مانده باشد، اول داخل دندان تمیز می‌شود و بعد دندان با روکش پوشانده می‌شود. دندان عصب‌کشی‌شده شکننده می‌شود؛ بی‌روکش گذاشتنش سریع‌ترین راه برای از دست دادن آن دندان برای بار دوم است.

05

کشیدن دندان و ایمپلنت

اگر شکستگی خیلی پایین‌تر از سطح لثه رفته یا بافتی برای نگه داشتن نمانده باشد، پله‌های ترمیم تمام می‌شوند. در آن نقطه صحبت از زور زدن برای نگه داشتن دندان نیست، از این است که جای خالی را با چه چیزی پر کنیم. به جایش ایمپلنت می‌گذاریم و به دندان‌های مجاور دست نمی‌زنیم.

اگر عقب بیفتد چه می‌شود

این‌ها را نه برای ترساندن شما، بلکه برای این می‌نویسیم که ببینید هر روز صبر کردن چه بهایی دارد. هر حلقه این زنجیر را در کلینیک زیاد می‌بینیم.

دندان بی‌پوشش می‌شکند

ترمیم فقط حفره داخل دندان را پر نمی‌کند، دیواره‌های باقی‌مانده را هم به هم وصل می‌کند. وقتی این اتصال برداشته شود، دیواره‌ها فشار را به‌تنهایی تحمل می‌کنند و با یک لقمه معمولی ترک برمی‌دارند. وقتی شکستگی به زیر سطح لثه برسد، ترمیم سخت می‌شود: بخشی را هنوز می‌شود با کارهای اضافه‌ای مانند افزایش طول تاج نجات داد، اما آن‌هایی که خیلی عمیق رفته‌اند به کشیدن می‌رسند. یعنی هر روز صبر، اینکه دندان در کدام طرف بماند را تغییر می‌دهد.

پوسیدگی عمیق‌تر از چیزی است که از بیرون دیده می‌شود

پوسیدگی زیر پرکردگی بی‌وقفه پیش می‌رود و بعد از باز شدن حفره، راه مستقیمی به باکتری می‌دهد. وقتی به بافت داخلی برسد، موضوع دیگر پرکردگی نیست. دندانی که یک هفته پیش با پرکردگی بسته می‌شد، چند ماه بعد عصب‌کشی لازم دارد.

در دندان عصب‌کشی‌شده نشت بی‌صدا پیش می‌رود

وقتی روکش بیفتد، پوشش روی پرکردگی کانال برداشته می‌شود و بزاق به داخل کانال پیش می‌رود. چون این دندان درد ندارد، بیمار عجله نمی‌کند؛ وقتی عفونت به نوک ریشه برسد، درمانی که سال‌ها پیش تمام شده از نو انجام می‌شود یا دندان کشیده می‌شود.

دندان مجاور به سمت جای خالی کج می‌شود

از دست رفتن ترمیم، نقطه تماس با دندان مجاور را هم از بین می‌برد. دندان مجاور کمی به سمت این فاصله کج می‌شود و این حرکت ظرف چند هفته شروع می‌شود؛ روکشی که نگه داشته‌اید بعد از مدتی دیگر مثل قبل جا نمی‌افتد. به همین دلیل روکشی که می‌شد دوباره چسباند، مجبور می‌شود از نو ساخته شود.

حساسیت به درد و درد به آبسه تبدیل می‌شود

عاج بی‌پوشش اول با سرما تیر می‌کشد، بعد با گرما شروع به ضربان زدن می‌کند و در آخر خودبه‌خود درد می‌گیرد. این ترتیب برعکس نمی‌شود. شروع ماجراهایی که با تورم صورت تمام می‌شوند، پرکردگی‌ای است که ماه‌ها پیش افتاده و جدی گرفته نشده است.

راه‌حل‌های موقت به چند روز محدودند

سمان داروخانه‌ای و خمیر پرکردگی موقت از دندان در برابر عفونت محافظت نمی‌کنند، جلوی شکستنش را نمی‌گیرند و پوسیدگی‌ای را که زیرش پیش می‌رود متوقف نمی‌کنند؛ فقط حساسیت را کم می‌کنند. راه‌حل موقت را تا نوبت دندان‌پزشکی استفاده کنید، نه به جای آن.

بعد از ترمیم چه انتظاری داشته باشید

روند زیر کل مسیر را، از ترمیمی که با پرکردگی تازه تمام می‌شود تا وضعیتی که دندان نجات پیدا نمی‌کند، در بر می‌گیرد. اینکه در کدام مورد بمانید را مقدار بافت سالمی تعیین می‌کند که وقتی نزد دندان‌پزشک می‌آیید در دندان مانده است.

  1. روزهای اول

    حساسیت به سرما که بعد از پرکردگی یا روکش تازه چند روز طول بکشد طبیعی است؛ اگر پوسیدگی عمیقی تمیز شده باشد، این مدت کمی طولانی‌تر است و رفته‌رفته کم می‌شود. اگر حس می‌کنید هنگام گاز گرفتن یک سطح زودتر از بقیه تماس پیدا می‌کند، با دندان‌پزشکتان تماس بگیرید: سطحی که بلند مانده در چند دقیقه اصلاح می‌شود.

  2. دو تا چهار هفته

    حساسیت از بین می‌رود و به استفاده عادی از دندان برمی‌گردید. اگر روکش دائمی ساخته شده باشد، لبه لثه در این مدت جا می‌افتد. از این به بعد، بیشتر شدن یا دوباره شروع شدن درد پیگیری لازم دارد.

  3. اگر عصب‌کشی انجام شده باشد

    چند روز بعد از درمان، حساسیت هنگام گاز گرفتن ادامه دارد و کم‌کم برطرف می‌شود. تا وقتی روی دندان عصب‌کشی‌شده ترمیم دائمی گذاشته نشده، چیز سفتی با آن طرف نجوید؛ ضعیف‌ترین دوره دندانی که شکننده شده همین فاصله است.

  4. اگر دندان نجات پیدا نکند

    وقتی بافتی برای نگه داشتن نمانده باشد، دندان را می‌کشیم و به جایش ایمپلنت می‌گذاریم. اگر صحبت از یک دندان باشد، جایش با یک ایمپلنت پر می‌شود و می‌توانید این کار را با دندان‌پزشک خودتان ادامه دهید. حوزه کار ما از دست رفتن تعداد زیادی دندان و کل دهان است؛ آنجا روند این‌طور است: در پروتکلی که به کار می‌بریم، ایمپلنت‌ها به‌طور مکانیکی در لایه سخت بازال و کورتیکال در عمق فک قفل می‌شوند. ایمپلنت کلاسیک اما در ناحیه بالایی، یعنی استخوان آلوئولار، قرار می‌گیرد که بعد از از دست رفتن دندان همراه با دندان مصنوعی تحلیل می‌رود؛ استخوانی که باید در آن محکم شود هم به کم شدن ادامه می‌دهد و هم باید ماه‌ها منتظر جوش خوردن ماند. تفاوت از همین‌جا می‌آید. افزودن استخوان و ماه‌ها انتظار به میان نمی‌آید و در پایان سه روز کاری در کلینیک، با دندان‌های ثابت نهایی‌تان بیرون می‌روید. بعد از آن مراقبت فرقی با دندان طبیعی ندارد: مسواک، تمیز کردن بین دندان‌ها و کنترل منظم. اگر سابقه دندان‌قروچه شبانه دارید، نایت گارد را وارد کار می‌کنیم.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر بعد از پرکردگی یا روکش تازه درد بیشتر می‌شود. اگر حساسیتی که باید کم شود روزبه‌روز بیشتر می‌شود، یعنی زیرش مشکلی حل‌نشده هست. منتظر نوبتتان نمانید و تماس بگیرید.
  • اگر لثه تورم، ترشح یا تب دارد. این‌ها نشانه‌های عفونت فعال‌اند و باید همان روز بررسی شوند.
  • اگر ترمیم در مدت کوتاهی دوباره افتاده. از دست رفتن تکراری در همان جا نشان می‌دهد بافت دندانی باقی‌مانده کافی نیست یا نیرویی از بایت حل نشده است. پیش از اینکه همان کار برای بار سوم تکرار شود، درباره طرح درمان از نو صحبت می‌کنیم.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه رقم واحدی نمی‌دهیم: در ترمیمی که افتاده، مسیر ممکن است با یک پرکردگی یک‌جلسه‌ای تمام شود یا به عصب‌کشی، روکش یا کشیدن دندان و ایمپلنت کشیده شود؛ تفاوت این‌ها زیاد است. رقم درست را بعد از دیدن داخل دندان می‌گوییم. عکس رادیولوژی خود را بفرستید تا دامنه کار را به‌صورت مکتوب اعلام کنیم. عواملی که قیمت را تعیین می‌کنند:

بافت دندانی باقی‌مانده
پرکردگی، آنله و روکش کارهای متفاوتی‌اند؛ مدت، مواد و تعداد جلساتشان جداست. آنچه این مورد را تعیین می‌کند اندازه تکه افتاده نیست، دیواره‌هایی است که بعد از تمیز کردن پوسیدگی سرپا مانده‌اند.
نیاز یا عدم نیاز به دست بردن در بافت داخلی
اگر پوسیدگی به بافت داخلی رسیده باشد، عصب‌کشی و بعد روکش وارد کار می‌شود؛ هرچه تعداد کانال‌ها بیشتر باشد کار طولانی‌تر است. در بیماری که زود بیاید، این مورد اصلاً باز نمی‌شود.
چند دندان درگیر است
نو کردن یک پرکردگی با برنامه‌ریزی از نو برای دهانی که پشت سر هم ترمیم از دست می‌دهد جداگانه حساب می‌شود. در دومی باید به بایت و سلامت لثه هم رسیدگی شود.
ماده مصرفی و کار لابراتوار
جنس روکش و مرحله لابراتوار مستقیماً روی مجموع اثر می‌گذارند. برند ماده‌ای را که به کار می‌بریم از ابتدا به‌صورت مکتوب اعلام می‌کنیم.

پرسش‌های رایج

آیا باید پرکردگی افتاده‌ام را نگه دارم؟

نه. تکه شکسته پرکردگی کامپوزیت یا آمالگام دوباره چسبانده نمی‌شود؛ دندان‌پزشک به آن نیازی ندارد. روکش، بریج و اینله برعکس‌اند: آن‌ها را در ظرفی خشک و دردار نگه دارید و همراه بیاورید؛ همان تکه را می‌شود تمیز کرد و دوباره چسباند.

آیا می‌توانم روکشم را در خانه بچسبانم؟

از چسب قطره‌ای یا هیچ چسب خانگی دیگری استفاده نکنید. این مواد برای داخل دهان ساخته نشده‌اند، بافت را تحریک می‌کنند و داخل روکش سفت می‌شوند و آن را غیرقابل استفاده می‌کنند؛ دندان‌پزشک دیگر نمی‌تواند آن روکش را سر جایش بنشاند. سمان موقتی که از داروخانه می‌خرید تا نوبتتان چند روز کار می‌کند، نه بیشتر.

درد ندارم، چند روز می‌توانم صبر کنم؟

مدت صبر با روز سنجیده می‌شود، نه با هفته. نبودن درد به این معنا نیست که پوسیدگی زیرش متوقف شده و دیواره‌های بی‌پوشش با هر لقمه در خطرند. از یک هفته نگذرانید؛ اگر روکش دندانی که عصب‌کشی شده افتاده، باز هم کمتر صبر کنید.

همین دندان برای بار سوم پرکردگی‌اش را انداخته، علتش چیست؟

از دست رفتن تکراری در یک جا یکی از دو چیز را می‌گوید: یا بافت دندانی باقی‌مانده برای نگه داشتن پرکردگی کافی نیست، یا نیرویی که از بایت به آن دندان می‌رسد زیاد است. در اولی راه‌حل آنله یا روکشی است که دندان را از همه طرف در بر بگیرد و در دومی اصلاح بایت و در صورت وجود دندان‌قروچه شبانه، استفاده از نایت گارد. ساختن همان پرکردگی برای بار چهارم اتلاف وقت است.

روکشم افتاده و دندان زیرش سیاه سیاه است. آیا دندان پوسیده؟

رنگ تیره به‌تنهایی به معنای پوسیدگی نیست؛ دندان‌های عصب‌کشی‌شده و دندان‌های تراش‌خورده زیر روکش‌های با پایه فلزی به‌طور طبیعی تغییر رنگ می‌دهند. پوسیدگی را نه رنگ، بلکه سفتی بافت تعیین می‌کند. دندان‌پزشک با تمیز کردن سطح می‌بیند که آیا ناحیه نرم‌شده‌ای هست یا نه.

اگر دندانم نجات پیدا نکند، آیا بلافاصله می‌شود به جایش ایمپلنت گذاشت؟

اگر قرار است به جای یک دندان ایمپلنت کلاسیک گذاشته شود: اگر دیواره‌های استخوانی حفره کشیدن دندان سالم باشند و التهاب تحت کنترل باشد، ایمپلنت را می‌شود در همان جلسه گذاشت؛ در ناحیه‌ای که استخوان تحلیل رفته، اول منتظر بهبود می‌مانند. این تصمیم را با نگاه به CBCT می‌گیریم. در پروتکل کل دهان این پرسش اصلاً پیش نمی‌آید: چون ایمپلنت‌ها نه در دیواره‌های حفره، بلکه در لایه سخت عمق فک قفل می‌شوند، نیازی به صبر کردن نیست.

فقط یک پرکردگی‌ام افتاده؛ آیا روش دندان ثابت در سه روز برای من مناسب است؟

به احتمال زیاد نه، و این را صریح می‌گوییم. حوزه پروتکلی که به کار می‌بریم کل دهان یا کمبود تعداد زیادی دندان است. برای یک پرکردگی افتاده، کاری که باید کرد نو کردن پرکردگی است و برای این کار کافی است با دندان‌پزشک خودتان ادامه دهید. اگر با نگاه به عکس رادیولوژی‌تان فکر کنیم این روش برایتان مناسب نیست، این را هم برایتان می‌نویسیم.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست