ایمپلنت BEGO مال کدام کشور است؟

BEGO را در ۱۸۹۰ ویلهلم هربست، دندان‌پزشکی اهل برمن، بنیان گذاشت. نام شرکت از نخستین کارش می‌آید: Bremer Goldschlägerei Wilhelm Herbst، یعنی کارگاه طلاکوبی ویلهلم هربست در برمن. هربست را با تولید طلای پرکردگی به روشی چرخشی می‌شناسند. مرکز شرکت امروز هم در برمن است؛ در ۱۹۹۴ به تأسیسات تازه‌ای در پارک فناوری دانشگاه این شهر منتقل شد و نشانی‌اش در خیابانی است که نام بنیان‌گذار را دارد.

کار اصلی شرکت مدت‌ها ایمپلنت نبود. BEGO به‌عنوان شرکتی رشد کرد که برای لابراتوارهای دندان‌سازی آلیاژهای فلزات گران‌بها و غیرگران‌بها، سرامیک و تجهیزات ریخته‌گری تولید می‌کرد. امروز این گروه بر سه پایه استوار است: بخش آلیاژ و تجهیزات لابراتوار، BEGO Medical که تولید دیجیتال انجام می‌دهد، و شرکت ایمپلنت BEGO Implant Systems. سازنده می‌گوید به بیش از صد کشور محصول می‌دهد.

شناخته‌شده‌ترین سهم این برند در بیرون از ایمپلنت، در تولید دیجیتال است. BEGO می‌گوید توسعه‌دهنده مشترک و دارنده حق ثبت اختراع روش ذوب انتخابی با لیزر (SLM) در دندان‌پزشکی است؛ روشی که در آن پودر فلز لایه به لایه با لیزر ذوب می‌شود تا روکش، زیرساخت بریج و اسکلت پروتز پارسیل ساخته شود. شرکت امروز راه‌حل‌های CAD/CAM و چاپ سه‌بعدی هم عرضه می‌کند. یعنی ممکن است یک تکنسین دندان‌سازی نام BEGO را از آلیاژ بشناسد و یک دندان‌پزشک ایمپلنت‌کار از Semados.

بخش ایمپلنت در ۱۹۹۰ به‌صورت شرکتی جداگانه تأسیس شد. این شرکت مدتی نام BEGO Semados را داشت و امروز با نام BEGO Implant Systems شناخته می‌شود. بخشی از گروه خانوادگی BEGO است و از زمان تأسیس در دست خانواده وایس در برمن بوده است. محصولات در مرکز اصلی برمن توسعه یافته و ساخته می‌شوند؛ سازنده می‌نویسد همه ایمپلنت‌هایش در آلمان توسعه یافته و ساخته شده‌اند. محصولات Semados در بیش از پنجاه کشور یافت می‌شوند.

به همین دلیل عبارت «BEGO آلمانی» از نظر خاستگاه، محل تولید و مالکیت یکدست است. برخلاف برندهایی که مالکشان در کشور دیگری است، پاسخی دولایه لازم نیست. این برند در ترکیه هم دفتر خودش را دارد؛ یعنی وقتی درباره تهیه قطعه سؤال می‌شود، طرف حساب مشخصی وجود دارد.

Semados یک ایمپلنت نیست، یک خانواده است. در فهرست فعلی سازنده این خط‌ها هست: RSX Pro CC و SCX CC با اتصال مخروطی عمیق؛ RS/RSX مخروطی و خودرزوه‌زن؛ SC/SCX؛ RI با پایه مخروطی برای شرایط خاص؛ و ایمپلنت‌های S در سطح بافت که محل اتصال ایمپلنت و پروتز را از استخوان دور می‌کنند. در خط‌هایی که CC در نامشان هست، اتصال مخروطی عمیقی با مخروط داخلی ۸ درجه به کار می‌رود که BEGO به‌تازگی معرفی کرده است.

نتیجه عملی این است: چون درون یک برند ساختارهای اتصال متفاوتی وجود دارد، دانستن «من BEGO دارم» برای یک ترمیم کافی نیست. حتی نقطه‌ای که پروتز به یک ایمپلنت سطح بافت و به یک ایمپلنت با اتصال مخروطی عمیق وصل می‌شود در جای متفاوتی است. برای اینکه سال‌ها بعد دندان‌پزشک دیگری بتواند قطعه درست را سفارش دهد، نام کامل خط، قطر و طول باید در سوابق باشد.

پاسخ واقعیت‌محور به «آیا خوب است»: ایمپلنت‌های S از ۱۹۹۳ در بازارند و سیستم داده بالینی منتشرشده دارد. برای نمونه، در یک مطالعه تصادفی‌سازی‌شده در دانشگاه سویل که در آن در مجموع ۱۰۶ ایمپلنت با چهار طراحی مختلف Semados برای ۲۰ بیمار کاشته شد، در پیگیری یک‌ساله تفاوت معناداری میان طراحی‌ها از نظر تحلیل استخوان و پایداری ایمپلنت دیده نشد. چنین مطالعات کوتاهی طراحی‌ها را مقایسه می‌کنند؛ به‌تنهایی درباره عمر طولانی حرفی نمی‌زنند.

با این حال برند نیمه کوچک‌تر ماجراست. اینکه ایمپلنت سال‌ها در دهان شما می‌ماند یا نه را برنامه‌ریزی، پخش بار، عواملی مانند سیگار و دیابت کنترل‌نشده و مراقبت منظم با قدرت بیشتری تعیین می‌کنند. خط‌های Semados ایمپلنت‌های کلاسیکی‌اند که درون استخوان قرار می‌گیرند؛ اما ایمپلنتی که در پروتکل دندان ثابت در ۷۲ ساعت ما با روش ایهده به کار می‌رود از رده دیگری است: ایمپلنت کورتیکوبازال یک‌تکه که در لایه سخت بیرونی فک محکم می‌شود.

معیارهای زیر به ساختار ایمپلنت کلاسیکی مربوط‌اند که خط‌های Semados جزو آن هستند؛ همه را می‌توان در معاینه پرسید و پاسخشان را کنترل کرد.

همه سؤال‌هایی کوتاه‌اند. پاسخ‌هایی که روشن داده شوند نشان می‌دهند پشت انتخاب برند دلیلی هست.

1. 1

   کدام خط Semados؟

   RSX Pro CC، SCX CC، RS/RSX، SC/SCX، RI یا S. پاسخ باید با پهنا، ارتفاع و سختی استخوان شما قابل توضیح باشد.

2. 2

   نوع اتصال چیست؟

   اتصال مخروطی عمیق یا سطح بافت؟ قطعات رویی بر اساس این اتصال انتخاب می‌شوند؛ هر ترمیمی هم که بعداً انجام شود به آن وابسته است.

3. 3

   قطعات رویی و پروتز چگونه ساخته می‌شوند؟

   قطعات خود سازنده یا ساخت سازگار، و از چه جنسی؟ نوع قطعه به‌کاررفته باید گفته شود و در سوابق ثبت شود.

4. 4

   آیا می‌توانم بارکد روی برچسب را ببینم؟

   در ترکیه، تجهیزات پزشکی‌ای که به بازار عرضه می‌شوند باید در سامانه ردیابی محصول (UTS) ثبت شده باشند. شماره روی برچسب، سازنده محصول و ثبت آن را مستقیم نشان می‌دهد.

5. 5

   وقتی قطعه لازم شود، تهیه آن چگونه است؟

   آیا کلینیک موجودی دارد یا چند روزه می‌رسد؟ اینکه سازنده در ترکیه طرف حسابی داشته باشد، مشخص کردن این پاسخ را آسان‌تر می‌کند.

وقتی چهار شرط اول زیر فراهم باشد، تفاوت میان برندها کم می‌شود؛ وقتی فراهم نباشد، هیچ نام کشوری نتیجه را نجات نمی‌دهد.

پیشینه طولانی این برند در اینترنت به چند خلاصه‌سازی نادرست انجامیده است.

این مدارک کوچک ممکن است سال‌ها بعد کار دندان‌پزشکی دیگر را از چند ساعت به چند دقیقه برسانند.

1. کارت ایمپلنت همراه با نام خط

   روی کارت نباید فقط «BEGO» نوشته شده باشد؛ نام کامل خط Semados، قطر، طول و شماره لات هم باید باشد. اگر چیزی کم است، از کلینیکی که درمان را انجام داده بخواهید تکمیلش کند.

2. بارکد و شماره UTS

   بارکد روی برچسب محصول، شماره‌ای را دارد که ایمپلنت را در UTS شناسایی می‌کند. یک نسخه از آن را همراه کارتتان نگه دارید.

3. عکس رادیولوژی روز اول

   نشان می‌دهد سطح استخوان در روز کاشت ایمپلنت کجا بوده است. نقطه شروعی است که عکس‌های سال‌های بعد با آن مقایسه می‌شوند.

4. اطلاعات پروتز رویی

   نوع قطعه رویی به‌کاررفته و جنس پروتز. در یک ترمیم، پیدا کردن قطعه یدکی درست و ساخت دوباره پروتز با همان مشخصات را آسان‌تر می‌کند.

طبیعی است که یک سیستم وارداتی بر پیشنهاد اثر بگذارد؛ اما اقلامی که کل هزینه را تعیین می‌کنند اغلب خود ایمپلنت نیستند:

هزینه واحد ایمپلنت

میان سیستم‌های وارداتی و داخلی ممکن است به دلیل حمل و توزیع تفاوت باشد. در طرحی با چند واحد، این تفاوت بخش کوچکی از کل است.

خط انتخاب‌شده و قطعات رویی

خط‌های با اتصال مخروطی عمیق، ایمپلنت‌های سطح بافت و قطعات رویی آن‌ها ممکن است هزینه‌های متفاوتی داشته باشند. ببینید در پیشنهاد کدام خط نوشته شده است.

پروتز و دستمزد لابراتوار

جنس پروتز رویی و روش ساخت آن در بیشتر طرح‌ها سهمی بزرگ‌تر از بدنه ایمپلنت دارد. قلمی هم که نباید از آن زد معمولاً همین است.

آماده‌سازی و ترمیم‌های بعدی

پیوند استخوان، لیفت سینوس یا کشیدن دندان اقلام جداگانه‌اند. هزینه ترمیم‌ها در طول سال‌ها هم تا حد زیادی به این بستگی دارد که دسترسی به قطعه چقدر آسان است.