ایمپلنت Neodent مال کدام کشور است و آیا خوب است؟

Neodent در اوایل دهه ۱۹۹۰ در شهر کوریتیبای برزیل تأسیس شد و مدت‌ها یکی از پرکاربردترین برندهای ایمپلنت آمریکای لاتین بود. در ۲۰۱۲، Straumann Group سوئیسی شریک شرکت شد و در سال‌های بعد همه آن را در اختیار گرفت. امروز Neodent برند خطی است که Straumann آن را «بخش ارزش» می‌نامد: سیستمی در همان گروه که با قیمتی مناسب‌تر از محصولاتی که نام خود Straumann را دارند عرضه می‌شود.

به همین دلیل سؤال «مال کدام کشور است» پاسخی دولایه دارد. خاستگاه و تولید اصلی محصول برزیل است؛ مالک و شرکتی که سیستم کیفیت را اداره می‌کند مرکزش در سوئیس است. هر دو درست‌اند و هیچ‌کدام ناقص نیست. پس از خرید شرکت‌ها، محل تولید برندها ممکن است به‌مرور پراکنده شود؛ به همین دلیل نگاه کردن به اطلاعات محل تولید روی جعبه‌ای که در دست دارید، نتیجه‌ای قطعی‌تر از یک جمله کلی می‌دهد.

از نظر طراحی، Neodent ایمپلنت کلاسیک دوتکه می‌سازد: بدنه‌ای که وارد استخوان می‌شود و قطعه رویی که روی آن پیچ می‌شود. این رایج‌ترین ساختار ایمپلنت در دنیاست. مزیت دوتکه بودن این است که قطعه رویی را بعداً می‌توان عوض کرد، یعنی اصلاح زاویه و ارتفاع را می‌توان در مرحله پروتز انجام داد. بهایش این است که در محل اتصال دو قطعه فاصله‌ای در حد میکرون وجود دارد و این فاصله هم از نظر باکتری و هم از نظر شل شدن نقطه‌ای حساس است.

اما درباره سؤال «آیا خوب است»: ارزیابی یک سیستم ایمپلنت سه معیار دارد و Neodent هر سه را برآورده می‌کند. مدت‌هاست در بازار است، داده پیگیری بالینی منتشرشده پشت آن هست و قطعاتش در دسترس است. وقتی این سه فراهم باشد، تفاوت میان برندها به بازه‌ای بسیار کوچک‌تر از آنچه بیمار گمان می‌کند می‌رسد.

آنچه واقعاً تعیین‌کننده است جای دیگری است. اینکه ایمپلنت ده سال بعد در دهان شما باشد یا نه را به ترتیب این‌ها تعیین می‌کنند: در کدام استخوان، با چه زاویه‌ای و چند عدد کاشته شده، بریج روی آن بار را چگونه پخش می‌کند، عواملی که بر بهبودی اثر می‌گذارند مانند سیگار و دیابت کنترل‌نشده، و مراقبت منظم. برند در این فهرست هست، اما در صدر آن نیست. همان ایمپلنت Neodent در دهانی که خوب برنامه‌ریزی شده سال‌ها می‌ماند؛ در دهانی که بد برنامه‌ریزی شده از دست می‌رود.

یک نکته دیگر: پروتکل ۷۲ ساعته‌ای که ما انجام می‌دهیم رده دیگری از ایمپلنت‌ها را به کار می‌برد: ایمپلنت‌هایی با طراحی یک‌تکه که در لایه سخت بیرونی استخوان محکم می‌شوند. این به معنای بد بودن Neodent نیست؛ پاسخی متفاوت به سؤالی متفاوت است. سیستم‌های کلاسیک دوتکه وقتی حجم استخوان کافی باشد و برای انتظار وقت باشد، انتخابی کاملاً بجا هستند.

موارد زیر نه به نام برند، بلکه به ساختار ایمپلنت کلاسیک دوتکه مربوط‌اند. Neodent یکی از نمونه‌های رایج این رده است.

پنج سؤال کوتاه. همه پاسخی روشن دارند و پاسخ ندادن هم به‌خودی‌خود اطلاعاتی است.

1. 1

   کدام خط Neodent و در چه اندازه‌ای؟

   این برند یک محصول نیست؛ طراحی‌های بدنه و قطرهای مختلف دارد. پاسخ باید به پهنا و سختی استخوان شما مربوط باشد.

2. 2

   آیا به من کارت ایمپلنت داده می‌شود؟

   برند، قطر، طول، شماره سریال و ناحیه‌ای که کاشته شده است. این سند بخشی از پرونده سلامت شماست؛ ممکن است سال‌ها بعد تنها اطلاعاتی باشد که در دستتان مانده است.

3. 3

   آیا بارکد در UTS قابل تأیید است؟

   در ترکیه، تجهیزات پزشکی‌ای که به بازار عرضه می‌شوند باید در سامانه ردیابی محصول ثبت شده باشند. از طریق شماره روی برچسب محصول می‌توان وجود ثبت را کنترل کرد.

4. 4

   تهیه قطعه رویی و پیچ چگونه است؟

   وقتی پیچی شل می‌شود یا می‌شکند، قطعه در چه مدتی می‌رسد، آیا کلینیک موجودی دارد و آیا این کار در دامنه درمان است.

5. 5

   چرا این سیستم برای من مناسب تشخیص داده شد؟

   پاسخ باید به حجم استخوان، تعداد ایمپلنت‌های برنامه‌ریزی‌شده و پخش بار مربوط باشد. «ما همیشه از این استفاده می‌کنیم» دلیلی معتبر اما به‌تنهایی ناکافی است.

موارد زیر عمر ایمپلنت را با قدرت بیشتری از نام برند روی آن تعیین می‌کنند.

بخشی از جمله‌هایی که در اینترنت درباره این برند دست‌به‌دست می‌شود ناقص و بخشی آشکارا نادرست است.

این مدارک در سال اول به کارتان نمی‌آیند. ممکن است در سال دهم تنها چیزی باشند که به کارتان می‌آید.

1. کارت ایمپلنت را بخواهید

   برند، خط، قطر، طول، شماره سریال و محل کاشت. در بیشتر کلینیک‌ها این اطلاعات به شکل کارتی آماده داده می‌شود؛ اگر داده نشد، درخواستش امری عادی است.

2. عکس رادیولوژی پس از درمان را نگه دارید

   عکسی که بلافاصله پس از درمان گرفته می‌شود نشان می‌دهد سطح استخوان در آن روز کجا بوده است. اگر در آینده مشکلی پیش بیاید، تنها سندی است که با آن مقایسه می‌شود.

3. نسخه دیجیتال آن را نگه دارید

   از مدارک عکس بگیرید و در تلفن و ایمیلتان نگه دارید. وقتی شهرتان را عوض می‌کنید یا در یک وضعیت فوری، باید در دسترس باشند.

4. هر ترمیمی را ثبت کنید

   هر پیچی که عوض شده و هر قطعه رویی که نو شده باید ثبت شود. این اطلاعات که در طول سال‌ها جمع می‌شود، هر کار بعدی را آسان‌تر می‌کند.

Neodent در گروه، در خط مقرون‌به‌صرفه‌تر قرار دارد؛ تفاوت در کل یک طرح کل دهان آن‌قدر که گمان می‌شود بزرگ نیست. اقلام این‌ها هستند:

قیمت واحد ایمپلنت

میان سیستم‌ها تفاوت هست، اما در یک طرح چندواحدی قلمی که کل هزینه را تعیین می‌کند معمولاً این نیست. پروتز رویی و دستمزد اغلب بزرگ‌ترند.

پروتز رویی و جنس آن

تفاوت میان زیرکونیا، سرامیک با پایه فلزی یا آکریل موقت، بازه‌ای گسترده‌تر از قیمت خود ایمپلنت پدید می‌آورد.

کارهای آماده‌سازی

اگر پیوند استخوان، لیفت سینوس یا کشیدن دندان لازم باشد، این‌ها اقلام جداگانه‌اند و در برنامه‌های ایمپلنت کلاسیک زیاد پیش می‌آیند. زمان را هم طولانی‌تر می‌کنند.

قطعه یدکی و ترمیم

در یک سیستم رایج، تعویض پیچی که شل شده کار کوچکی است. قطعه‌ای که پیدا نشود ممکن است همان کار را به تعویض پروتز رویی تبدیل کند؛ این قلمی است که در صورت‌حساب دیده نمی‌شود اما از همه گران‌تر است.