گزینه‌ها را مقایسه کنید

بریج زیرکونیا یا ایمپلنت؟

بهای درازمدت تراشیدن دندان‌های مجاور و استخوان زیر بریج

این پرسش اغلب پرسشی درباره جنس تصور می‌شود. نیست. زیرکونیا سرامیکی است که هم در بریج و هم در دندان ثابت روی ایمپلنت به کار می‌رود؛ تفاوت در این است که دندان‌ها به چه چیزی تکیه دارند. در این صفحه توضیح می‌دهیم بریج از دندان‌های مجاور و استخوان زیرش چه چیزی می‌گیرد، در چه حالت‌هایی بریج همچنان تصمیم درستی است و وقتی دندان‌های زیادی از دست رفته‌اند مرزش کجا تمام می‌شود. عکس رادیولوژی‌تان را بفرستید تا ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ دهیم کدام راه برای شما مطرح است.

پاسخ کوتاه

زیرکونیا یک ماده است و ایمپلنت یک تکیه‌گاه؛ مقایسه بر اساس تکیه‌گاه انجام می‌شود، نه ماده. بریج، دندان‌های دو طرف فضای خالی را از همه سطوح می‌تراشد و روی آن‌ها می‌نشیند؛ هیچ باری به استخوان فضای خالی نمی‌دهد و آن استخوان به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد. ایمپلنت بار جویدن را مستقیماً به استخوان فک منتقل می‌کند، به دندان‌های مجاور دست نمی‌زند و با همان بار استخوان را سر پا نگه می‌دارد. اگر دندان‌های مجاور در هر حال باید روکش شوند، بریج همچنان تصمیمی بجاست.

تفاوت اصلی
تکیه بر دندان یا بر استخوان
بهای بریج
تراشیدن برگشت‌ناپذیر دو دندان
استخوان زیر بریج
بار نمی‌گیرد و به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد
حوزه کار ما
کل دهان و از دست رفتن دندان‌های زیاد

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

زیرکونیا نام ماده است؛ پرسش اصلی این است که دندان به چه چیزی تکیه دارد

زیرکونیا سرامیکی سفید و سخت است که هیچ پایه فلزی در آن نیست. چون نور را نزدیک به دندان طبیعی از خود عبور می‌دهد در ناحیه جلو ترجیح داده می‌شود و چون مقاوم است در ناحیه عقب هم به کار می‌رود. اما زیرکونیا تکیه‌گاه نیست، ماده روکش است. همین زیرکونیا را هم در بریجی می‌بینید که به دندان‌های مجاور بند است و هم در دندان‌های ثابتی که روی ایمپلنت‌ها می‌نشینند. به همین دلیل پرسش «زیرکونیا یا ایمپلنت» دو دسته متفاوت را با هم مقایسه می‌کند. پرسش درست این است: این دندان‌ها به چه چیزی تکیه خواهند کرد، به دندان‌های مجاورتان یا به استخوان فک خودتان؟

بریج این‌طور کار می‌کند. دندان‌های دو طرف فضای خالی برای اینکه روکش رویشان بنشیند، از همه سطوح به ضخامت معینی تراشیده می‌شوند. به این دو دندان دندان پایه می‌گویند. بدنه‌ای که جای دندان ازدست‌رفته میانی را می‌گیرد، همراه با این دو روکش به‌صورت یک قطعه ساخته می‌شود. زیر بدنه ریشه‌ای نیست؛ روی لثه می‌نشیند و باری را که تحمل می‌کند به دو دندان پایه دو طرفش منتقل می‌کند.

نخستین بها در اینجا بافتی است که تراشیده می‌شود. مینا بافتی است که بدن نمی‌تواند دوباره بسازد؛ پس از تراش دیگر برنمی‌گردد. ضخامتی که برای روکش لازم است، لایه‌ای را که مغز زنده دندان را در بر گرفته نازک می‌کند؛ به همین دلیل حساسیت به سرما و گرما در هفته‌های اول طبیعی است و در بخشی از دندان‌های پایه با گذشت سال‌ها عصب‌کشی مطرح می‌شود. بهای دوم لبه‌ای است که روکش در امتداد لثه باقی می‌گذارد: پوسیدگی از همین‌جا شروع می‌شود و چون زیر روکش پیش می‌رود، دیر متوجهش می‌شوید. سومی وابستگی است. بریج یک‌تکه است؛ اگر یکی از دندان‌های پایه از دست برود، کل بریج از دست می‌رود و به جای فضای خالی یک دندان، فضای خالی‌ای به اندازه سه دندان برایتان می‌ماند.

مسئله دوم چیزی است که زیر بریج رخ می‌دهد. استخوان فک تا وقتی بار می‌گیرد سر جایش می‌ماند؛ ناحیه‌ای که دندانش کشیده شده چون باری نمی‌گیرد شروع به کم شدن می‌کند. بریج این وضعیت را تغییر نمی‌دهد، چون بدنه بار را نه به استخوان زیرش، بلکه به دو دندان پایه دو طرفش منتقل می‌کند. تحلیل در زیر بی‌صدا ادامه می‌یابد. چند سال بعد میان بدنه و لثه فاصله‌ای باز می‌شود: غذا گیر می‌کند، تمیز کردن دشوار می‌شود و در ناحیه جلو این فاصله هنگام لبخند دیده می‌شود. بریج فضای خالی را می‌پوشاند، اما استخوان را حفظ نمی‌کند.

ایمپلنت دقیقاً در همین نقطه متفاوت می‌شود. درون استخوان قرار می‌گیرد و بار جویدن را مستقیماً به استخوان منتقل می‌کند. چون استخوان بار می‌گیرد، در آن ناحیه باقی می‌ماند. به دندان‌های مجاور دست زده نمی‌شود؛ دندان سالم سالم می‌ماند و اگر روزی خودش به درمان نیاز داشته باشد، بقیه سازه به آن وابسته نیست. حتی اگر یک ایمپلنت از دست برود، این از دست رفتن به همان ناحیه محدود است و دندان‌های کناری را با خود نمی‌کشد.

روشی که ما به کار می‌بریم این منطق را به کل فک می‌برد. ایمپلنت استراتژیک به جای جست‌وجوی حجم در استخوان اسفنجی نرم درونی، به‌طور مکانیکی در لایه سخت بیرونی فک، یعنی استخوان کورتیکال، قفل می‌شود. آنچه گیر را تأمین می‌کند ماه‌ها انتظار برای جوش خوردن نیست، بلکه همین قفل شدنی است که از روز اول وجود دارد. به همین دلیل بدون جایگزین استخوان (پودر استخوان) پیش می‌رویم و دندان‌های ثابت در سه روز کاری در کلینیک گذاشته می‌شوند. دندان‌هایی که برایتان ساخته می‌شوند باز هم می‌توانند زیرکونیا باشند؛ آنچه تغییر می‌کند ماده نیست، چیزی است که آن ماده به آن تکیه دارد.

کدام وضعیت به ایمپلنت اشاره دارد و کدام به بریج

تفکیک زیر پس از معاینه و CBCT روشن می‌شود. فهرست دوم نمی‌گوید بریج گزینه بدی است؛ می‌گوید در آن وضعیت بریج همچنان معقول است.

چه زمانی مناسب است

  • دندان‌های دو طرف فضای خالی سالم‌اندتراشیدن دو دندانی که هیچ مشکلی ندارند به خاطر بریج، یعنی وارد کردن دندان‌هایی به درمان که نیازی به درمان ندارند. ایمپلنت اصلاً به آن دندان‌ها دست نمی‌زند؛ فضای خالی به‌تنهایی حل می‌شود.
  • فضای خالی آزاد در ناحیه عقباگر پشت دندان ازدست‌رفته دندانی برای تکیه نمانده باشد، بریج کلاسیک ساخته نمی‌شود؛ بریج به دو پایه نیاز دارد. در این وضعیت گزینه، ایمپلنت یا دندان مصنوعی متحرک است.
  • دندان‌های زیادی از دست رفته استبریج به پایه‌های خودش تکیه دارد. هرچه تعداد دندان‌های ازدست‌رفته بیشتر شود، بار روی دندان‌های پایه بیشتر می‌شود، فاصله طولانی‌تر می‌شود و بریج هم زودتر فرسوده می‌شود و هم دندان‌های پایه را سریع‌تر از پا درمی‌آورد. حوزه این پروتکل دقیقاً همین‌جاست.
  • حفظ استخوان اولویت شماستاستخوان فضای خالی تا وقتی بار نگیرد کم می‌شود و این موضوع با گذشت سال‌ها بر پشتیبانی بخش پایینی صورت هم اثر می‌گذارد. تنها راه‌حلی که بار را به استخوان می‌رساند ایمپلنت است.

چه زمانی مناسب نیست

  • دندان‌های مجاور در هر حال باید روکش شونداگر دندان‌های پایه به دلیل پرکردگی بزرگ، شکستگی یا عصب‌کشی در هر حال روکش می‌شوند، بهای اصلی بریج تقریباً از میان می‌رود. در این وضعیت بریج تصمیمی منطقی است.
  • فضای خالی یک دندانبرای یک فضای خالی، بریج یا ایمپلنت تک‌دندان کلاسیک مناسب‌تر است. رویکرد ما بر ساختن کل فک در یک برنامه استوار است؛ برای یک فضای خالی بیش از اندازه گسترده است.
  • وضعیت سلامتی که برای جراحی مناسب نیستبیماری عمومی کنترل‌نشده، اختلال انعقادی یا برخی داروهایی که بر سوخت‌وساز استخوان اثر می‌گذارند، برنامه را تغییر می‌دهند. چون بریج به جراحی نیاز ندارد، در این وضعیت جلو می‌افتد.
  • فک‌هایی که لایه کورتیکالشان هم آسیب دیده استکیست بزرگ، جراحی قبلی فک یا ضربه شدید، لایه سخت بیرونی را هم خراب می‌کند. اگر سطح سالمی برای تکیه نمانده باشد، آنچه باید درباره‌اش صحبت کرد بریج یا دندان مصنوعی است؛ این را CBCT نشان می‌دهد.

چگونه تصمیم می‌گیریم

این ترتیب برای تصمیم‌گیری است، نه برای درمان. در پایان در دست دارید که در دهان شما چه چیزی ممکن است و این بر چه چیزی تکیه دارد.

  1. 1

    تصویرتان را بفرستید

    اگر رادیوگرافی پانورامیک (OPG) یا سی‌تی اسکن با پرتو مخروطی (CBCT) دارید، از طریق فرم بفرستید. تصویر را پزشکی می‌خواند که درمان را انجام می‌دهد؛ اولین پاسخ را پزشک می‌نویسد، نه دستیار. لازم نیست بیایید؛ ظرف ۲۴ ساعت کتبی پاسخ می‌دهیم.

  2. 2

    نقشه فضاهای خالی

    چند فضای خالی هست، کجا قرار دارند، آیا پشتشان دندانی برای تکیه مانده و فک مقابل چگونه روی آن‌ها بسته می‌شود. اینکه بریج قابل ساخت است یا نه، روی این نقشه مشخص می‌شود؛ فضای خالی یک دندان و ناحیه عقبی آزاد یک پرسش نیستند.

  3. 3

    وضعیت واقعی دندان‌های پایه

    اگر صحبت از بریج است، پرسش اصلی این است: دندان‌هایی که قرار است تراشیده شوند امروز در چه حالی‌اند؟ عمق پرکردگی‌ها، سابقه عصب‌کشی، پوسیدگی‌ها و پشتیبانی استخوانی آن‌ها مستقیماً تصمیم را تغییر می‌دهد. فدا کردن دو دندان سالم با استفاده از دو دندانی که در هر حال روکش می‌شوند، یک حساب نیست.

  4. 4

    CBCT سه‌بعدی

    رادیوگرافی پانورامیک دوبعدی است؛ درباره ارتفاع استخوان تصوری می‌دهد، اما درباره ضخامت آن و وضعیت لایه سخت بیرونی نه. تصمیم در این روش مستقیماً بر این تکیه دارد که لایه کورتیکال کجاست، چه ضخامتی دارد و چقدر سالم است؛ بدون دیدن CBCT قولی نمی‌دهیم.

  5. 5

    سلامت عمومی و داروها

    می‌خواهیم بیماری‌های عمومی، داروهایی که به‌طور منظم مصرف می‌کنید و آخرین آزمایش‌هایتان را ببینیم. دیابت مانع نیست؛ این پروتکل را در بیماران دیابتی انجام می‌دهیم. بر برنامه‌ریزی و ترتیب کار اثر می‌گذارد.

  6. 6

    برنامه را کتبی دریافت می‌کنید

    چند ایمپلنت، در کدام فک، با چه سازه‌ای و کدام دندان‌ها حفظ می‌شوند، کتبی در اختیارتان قرار می‌گیرد. اگر در وضعیت شما پاسخ درست بریج باشد، این را هم با همان صراحت می‌نویسیم. اگر بر سر برنامه توافق کردید، جراحی و گذاشتن دندان‌های ثابت در سه روز کاری در کلینیک انجام می‌شود.

راه‌های پر کردن یک فضای خالی

پنج راه وجود دارد و هیچ‌کدام مطلقاً بر دیگری برتری ندارد. اینکه کدام برای شما درست است را محل فضای خالی، تعداد آن‌ها و وضعیت دندان‌های مجاور تعیین می‌کند.

01

بریج زیرکونیا

به دندان‌های دو طرفش بند است، سریع است و به جراحی نیاز ندارد. بهایش تراشیدن برگشت‌ناپذیر دو دندان و بار نگرفتن استخوان زیر آن است. اگر دندان‌های پایه در هر حال روکش شوند، این بها تا حد زیادی از میان می‌رود.

02

بریج چسبی

نوعی بریج که بال‌هایش به سطح پشتی دندان‌های مجاور چسبانده می‌شوند و دندان‌ها را تقریباً اصلاً نمی‌تراشد. کاربردش محدود است: در ناحیه جلو، در فضای خالی یک دندان و وقتی دندان‌های مجاور سالم‌اند انتخاب می‌شود. گیرش از بریج کلاسیک کمتر است.

03

ایمپلنت تک‌دندان

راه‌حلی برای یک فضای خالی که بدون دست زدن به دندان‌های مجاور ساخته می‌شود. ایمپلنت کلاسیک به بافت اسفنجی درونی استخوان تکیه می‌کند و برای جوش خوردن باید صبر کرد. از دست رفتن یک دندان حوزه کار ما نیست؛ در این حالت ارجاع به کلینیکی دیگر هم بخشی از کار ماست.

04

دندان‌های ثابت روی ایمپلنت استراتژیک

ایمپلنت‌ها در لایه سخت بیرونی قفل می‌شوند و دندان‌های ثابت یک‌تکه روی آن‌ها می‌نشینند. پیوند استخوان و ماه‌ها انتظار مطرح نمی‌شود؛ دندان‌های ثابت در سه روز کاری در کلینیک گذاشته می‌شوند. برای دهان‌هایی که دندان‌های زیادی از دست داده‌اند و لایه کورتیکالشان سالم است.

05

دندان مصنوعی متحرک

برای بیمارانی که جراحی نمی‌خواهند یا وضعیت سلامتشان برای جراحی مناسب نیست، همچنان گزینه‌ای معتبر است. اما چون زیر آن ریشه دندانی نیست، استخوان بار نمی‌گیرد؛ تحلیل ادامه دارد و دندان مصنوعی به‌مرور شل می‌شود.

آنچه هنگام تصمیم‌گیری باید بدانید

این‌ها را برای ترساندن شما نمی‌نویسیم، بلکه برای اینکه به هر کلینیکی که بروید بتوانید سؤال‌های درست را بپرسید.

تصمیم به بریج برگشت‌پذیر نیست

مینای تراشیده‌شده برنمی‌گردد. حتی اگر سال‌ها بعد بریج را بردارید و سراغ ایمپلنت بروید، آن دو دندان دیگر به روکش وابسته‌اند. جنبه ماندگار این تصمیم همین است؛ اگر پای دندان‌های سالم در میان است، باید از ابتدا این را بدانید.

بریج به اندازه ضعیف‌ترین پایه‌اش دوام می‌آورد

چون یک‌تکه است، پوسیدگی، شکستگی یا تحلیل لثه در یکی از دندان‌های پایه، کل بریج را مطرح می‌کند. هنگام تعویض، کمی بافت دیگر از دندان‌های پایه برداشته می‌شود؛ این چرخه با هر تعویض کوتاه‌تر می‌شود.

پوسیدگی زیر روکش پیش می‌رود

لبه روکش در امتداد لثه همان جایی است که پوسیدگی شروع می‌شود و پوسیدگی‌ای که آنجا شروع شود با چشم دیده نمی‌شود. به همین دلیل مهم است بیمارانی که بریج دارند معاینه منظم را از دست ندهند.

تمیز کردن زیر بریج کاری جداگانه است

زیر بدنه با نخ دندان معمولی تمیز نمی‌شود؛ مسواک بین‌دندانی یا نخ دندان مخصوصی که از زیر بریج رد می‌شود لازم است. اگر نادیده گرفته شود، اول لثه ملتهب می‌شود و بعد پشتیبانی استخوانی دندان‌های پایه کم می‌شود.

ایمپلنت هم مراقبت می‌خواهد

لثه اطراف ایمپلنت هم ملتهب می‌شود و اگر این التهاب پیش برود، استخوان اطراف از دست می‌رود. داشتن دندان ثابت به این معنا نیست که از تمیز کردن منظم و معاینه معاف هستید. سیگار، دیابت کنترل‌نشده و بی‌توجهی به بهداشت دهان عوامل شناخته‌شده افزایش خطرند.

ممکن است ایمپلنت از دست برود

مانند هر روش ایمپلنت دیگری، در این روش هم احتمال شکست وجود دارد و این را از ابتدا می‌گوییم. مسیری را که در چنین حالتی دنبال می‌شود، در برنامه درمان کتبی مشخص می‌کنیم؛ آن را به قول شفاهی واگذار نمی‌کنیم.

پس از آن چه در انتظارتان است

روند زیر برای دندان‌های ثابت روی ایمپلنت است. در بریج جراحی در کار نیست؛ آنچه آنجا انتظار می‌رود این است که حساسیت به سرما و گرما در دندان‌های تراشیده‌شده در هفته‌های اول برطرف شود.

  1. سه روز کاری در کلینیک

    پس از پایان معاینه و برنامه‌ریزی، جراحی و گذاشتن دندان‌های ثابت در این روزها انجام می‌شود. از کلینیک بی‌دندان بیرون نمی‌روید. کمی تورم و حساسیت در این روزها طبیعی است.

  2. هفته اول

    تورم فروکش می‌کند. از شما می‌خواهیم غذای نرم بخورید، از غذاهای سفت و داغ دوری کنید و ناحیه را با مسواک نرم تمیز کنید. اگر بخیه باشد، در این دوره کشیده می‌شود.

  3. هفته‌های اول

    بار جویدن را کم‌کم بیشتر می‌کنیم. خوراکی‌های پوسته‌سخت و عادت‌هایی مانند جویدن یخ در این دوره به تعویق می‌افتند. لثه در این هفته‌ها به شکل تازه‌اش درمی‌آید.

  4. معاینه‌ها و درازمدت

    برنامه معاینه‌ها و مراقبت از سازه روی ایمپلنت را کتبی می‌دهیم. تمیز کردن بین‌دندانی، جرم‌گیری حرفه‌ای منظم و تصویربرداری سالانه همان چیزی است که این درمان را ماندگار می‌کند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر تورم پس از روز سوم بیشتر می‌شود. در دوره بهبودی تورم کم می‌شود. اگر بیشتر شود، باید آن را ارزیابی کنیم.
  • اگر تب دارید. تب خبر از عفونت می‌دهد. بدون معطلی تماس بگیرید.
  • اگر بی‌حسی برطرف نمی‌شود. بی‌حسی‌ای را که در لب، چانه یا زبان ادامه دارد به ما اطلاع دهید.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

در این صفحه عدد نمی‌دهیم، چون عدد درست فقط پس از خواندن تصاویر گفته می‌شود. تصویرتان را بفرستید تا دامنه کار را قلم‌به‌قلم و کتبی در اختیارتان بگذاریم. موارد زیر اقلامی هستند که مبلغ را تعیین می‌کنند:

چند فضای خالی، کدام فک
یک فک یا دو فک، چند ایمپلنت برنامه‌ریزی شده و ایمپلنت‌ها در کدام نواحی کاشته می‌شوند، مستقیماً کل مبلغ را تعیین می‌کند.
در بریج چند دندان تراشیده می‌شود
دامنه بریج نه با تعداد بدنه‌ها، بلکه با تعداد دندان‌های پایه‌ای که روکش می‌شوند سنجیده می‌شود. اگر این دندان‌ها پیش از آن به عصب‌کشی یا برداشتن پوسیدگی نیاز داشته باشند، این‌ها هم به اقلام اضافه می‌شوند.
آماده‌سازی دهان
اگر دندان‌هایی باید کشیده شوند، التهاب لثه‌ای باید درمان شود یا ریشه‌هایی باید خارج شوند، این‌ها به برنامه اضافه می‌شوند و بر زمان‌بندی هم اثر دارند.
سازه روی ایمپلنت
جنس دندان‌های ثابت و کار لابراتوار مستقیماً بر مبلغ اثر می‌گذارند. برند ماده‌ای را که به کار می‌بریم از ابتدا کتبی اعلام می‌کنیم.
زمان‌بندی تعویض
هزینه واقعی یک راه‌حل با اولین صورت‌حساب تمام نمی‌شود. وقتی بریج عوض شود، دوباره از دندان‌های پایه بافت برداشته می‌شود؛ در ایمپلنت سازه رویی عوض می‌شود و خود ایمپلنت سر جایش می‌ماند. پیشنهاد می‌کنیم کل حساب را برای ده سال انجام دهید.

پرسش‌های رایج

بریج زیرکونیا زیباتر است یا ایمپلنت؟

هر دو می‌توانند زیرکونیا باشند، پس تفاوت زیبایی از ماده نمی‌آید. تفاوت با گذشت زمان آشکار می‌شود: استخوان زیر بدنه بریج چون بار نمی‌گیرد تحلیل می‌رود و چند سال بعد میان بدنه و لثه فاصله‌ای تیره باز می‌شود. در ناحیه جلو این فاصله هنگام لبخند دیده می‌شود. ایمپلنت چون بار را به آن ناحیه می‌رساند، خط لثه مدت طولانی‌تری سر جایش می‌ماند.

دندان‌های مجاورم کاملاً سالم‌اند. باز هم تراشیدنشان لازم است؟

برای بریج کلاسیک لازم است. برای اینکه روکش جا بیفتد، دندان از همه سطوح به ضخامت معینی تراشیده می‌شود و آن مینا برنمی‌گردد. اگر پای دو دندان سالم در میان باشد، یعنی دندان‌هایی را که نیازی به درمان ندارند وارد درمان کرده‌اید. اگر فقط یک فضای خالی هست و دندان‌های مجاور سالم‌اند، بریج چسبی یا ایمپلنت تک‌دندان بدون پرداخت این بها مشکل را حل می‌کند.

راهی برای متوقف کردن تحلیل استخوان زیر بریج هست؟

آنچه استخوان را سر جایش نگه می‌دارد بار است و بدنه بریج به استخوان زیرش باری نمی‌دهد، بار را به دندان‌های پایه دو طرف منتقل می‌کند. به همین دلیل بریج تحلیل را متوقف نمی‌کند. تنها راه‌حلی که بار را به آن ناحیه می‌رساند ایمپلنت است.

زیر بریجم خالی شده و غذا گیر می‌کند. چه کنم؟

این نشانه معمول عقب‌نشینی استخوان زیر آن است و خودبه‌خود بهتر نمی‌شود. اگر غذای گیرکرده آنجا بماند، لثه دندان‌های پایه ملتهب می‌شود و خطر از دست دادن دندان‌هایی که بریج را نگه می‌دارند هم پیش می‌آید. عکس رادیولوژی‌تان را بفرستید؛ پشتیبانی استخوانی دندان‌های پایه را بررسی می‌کنیم و می‌نویسیم که بریج باید عوض شود یا برنامه باید تغییر کند.

تا چند دندان را می‌شود با بریج جایگزین کرد؟

آنچه تعیین‌کننده است تعداد دندان‌های ازدست‌رفته نیست، بلکه این است که دندان‌های پایه چقدر بار می‌توانند تحمل کنند. هرچه فاصله طولانی‌تر شود، بریج بیشتر خم می‌شود و نیروی واردشده بر دندان‌های پایه بیشتر می‌شود؛ وقتی پشتیبانی استخوانی این دندان‌ها نتواند این نیرو را تحمل کند، هم بریج و هم دندان‌های پایه از دست می‌روند. اگر پشت دندان ازدست‌رفته دندانی برای تکیه نمانده باشد، اصلاً بریج کلاسیک ساخته نمی‌شود. وقتی دندان‌های زیادی از دست رفته‌اند، پرسش این نیست که بریج چند دندان را می‌پوشاند، بلکه این است که کل دهان چگونه ساخته شود.

در دهانم بریج دارم؛ اگر سراغ ایمپلنت بروم، آن دندان‌ها چه می‌شوند؟

تصمیم به وضعیت امروز دندان‌های پایه بستگی دارد. دندان‌های پایه‌ای که پشتیبانی استخوانی خوبی دارند و محکم‌اند می‌توانند حفظ شوند؛ برنامه حول آن‌ها ساخته می‌شود. دندان‌های پایه‌ای که پشتیبانی استخوانی‌شان را از دست داده‌اند، شکسته‌اند یا از زیر پوسیده‌اند کشیده می‌شوند و آن ناحیه وارد برنامه ایمپلنت می‌شود. کدام‌یک در مورد شما صدق می‌کند را CBCT نشان می‌دهد.

دیابت دارم و گفته‌اند برایم ایمپلنت نمی‌شود. آیا بریج تنها گزینه من است؟

خیر. دیابت مانع نیست و این پروتکل را در بیماران دیابتی انجام می‌دهیم. آنچه تعیین‌کننده است این است که قند خونتان تحت پیگیری باشد و در دهانتان التهاب فعالی نباشد. اگر قند خونتان نامنظم است، اول آن را منظم می‌کنیم؛ نادیده گرفتن این ترتیب به نفع هیچ‌کس نیست.

چرا در صفحه قیمت نمی‌نویسید؟

چون برنامه دو بیماری که با یک پرسش می‌آیند بسیار متفاوت از آب درمی‌آید: یکی یک فضای خالی و دو دندان مجاور سالم دارد، در حالی که در دیگری آماده‌سازی دهان خودش کاری جداگانه است. عددی که بنویسیم یا بی‌جهت شما را می‌ترساند یا در کلینیک تغییر می‌کرد.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست