روند درمان
ایمپلنت دندان چگونه انجام میشود؟ مرحله به مرحله چه اتفاقی میافتد
همان که در زبان عامه «دندان پیچی» میگویند: پیچی که جای ریشه قرار میگیرد، دندانی که روی آن نصب میشود و زمانی که میان این دو میگذرد
ایمپلنت یک اقدام واحد نیست، روندی است که از چند گام با ترتیب مشخص تشکیل شده است. در این صفحه توضیح میدهیم از صندلی معاینه تا روز نصب دندان، در هر مرحله واقعاً چه کاری انجام میشود، چرا به همان ترتیب انجام میشود و تعداد مراحل برای چه کسانی و به چه دلیل تغییر میکند. درد، هفته اول و مدت کل درمان موضوع صفحههای جداگانهاند؛ اینجا موضوع خود کار است.
پاسخ کوتاه
ایمپلنت دندان از سه قطعه تشکیل شده و در سه مرحله اصلی انجام میشود. ابتدا با معاینه و تصویربرداری سهبعدی طرح درمان ریخته میشود. سپس با بیحسی موضعی حفره کوچکی در استخوان فک ایجاد و ایمپلنت پیچمانند در آن قرار داده میشود. در پایان، قطعه اتصال و دندان روی ایمپلنت نصب میشوند. در روش کلاسیک برای این مرحله آخر باید صبر کرد تا استخوان با ایمپلنت جوش بخورد؛ اگر ایمپلنت در روز اول بهاندازه کافی محکم نشسته باشد، دندان میتواند در همان هفته نصب شود.
- قطعات
- پیچی بهجای ریشه، قطعه اتصال، دندان
- مراحل اصلی
- برنامهریزی، کار گذاشتن، نصب دندان
- در طول درمان
- بیحسی موضعی؛ در صورت نیاز آرامبخشی
- آنچه تعداد مراحل را تعیین میکند
- استخوان، استحکامی که روز اول اندازهگیری میشود، آمادهسازی
بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندانپزشک · ایمپلنتولوژی
چرا مراحل به این ترتیب انجام میشوند
اینکه در زبان عامه به آن «دندان پیچی» میگویند، به شکل ایمپلنت برمیگردد. ایمپلنت پیچ کوچکی با سطح بیرونی رزوهدار است که بهجای ریشه دندان از دست رفته در استخوان فک قرار داده میشود و بیشتر از تیتانیوم ساخته میشود. دندانی که در دهان میبینید خود این پیچ نیست. روی پیچ قطعه واسط کوچکی به نام اباتمنت یا قطعه اتصال مینشیند و دندان به این قطعه پیچ یا چسبانده میشود. یعنی دندان پیچی ساختاری سهطبقه است و مراحل از ساختن این طبقهها به ترتیب به وجود میآیند.
مرحله اول اندازهگیری استخوان است. طول، قطر و زاویه ایمپلنت را نمیتوان با نگاه کردن به دهان انتخاب کرد؛ ارتفاع، پهنا و سختی استخوان فقط در CBCT سهبعدی دیده میشود. همین تصویر جای کانال عصب در فک پایین و حفره سینوس در فک بالا را هم نشان میدهد. مسیری که پیچ طی میکند روی همین تصویر ترسیم میشود؛ کاری که روز جراحی انجام میشود، اجرای همین طرح از پیش ترسیمشده است.
مرحله دوم کار گذاشتن است. ناحیه بیحس میشود، در بیشتر موارد لثه با برش کوچکی باز میشود و در استخوان حفرهای آماده میشود که گامبهگام گشادتر میشود. هنگام ایجاد حفره، فرز با آب فراوان خنک میشود، چون استخوانی که بیش از حد داغ شود نمیتواند ایمپلنت را نگه دارد. ایمپلنت با پیچاندن در این حفره قرار داده میشود و اندازهگیری میشود که با چه مقاومتی در استخوان نشسته است. این اندازهگیری نخستین دادهای است که تعیین میکند دندان کی میتواند نصب شود.
مرحله سوم بهبود است. در روش کلاسیک، سلولهای استخوانی به مرور به سطح ایمپلنت میچسبند و ایمپلنت مانند بخشی از استخوان رفتار میکند. این جوش خوردن ایمپلنت با استخوان (استئواینتگریشن) ماهها طول میکشد و در تمام این مدت نیروی جویدن روی ایمپلنت وارد نمیشود. روی ایمپلنت یا با یک پیچ پوششی بسته میشود و زیر لثه میماند، یا یک کلاهک ترمیمی کوچک که از لثه بیرون میآید روی آن نصب میشود. اینکه کدام انتخاب شود، تعیین میکند که یک اقدام کوچک دوم در میان باشد یا نه.
مرحله چهارم ساخت دندان است. اگر ایمپلنت زیر لثه مانده باشد، ابتدا روی آن با یک اقدام کوچک باز میشود و کلاهک ترمیمی نصب میشود؛ به این کار مرحله دوم میگویند. پس از اینکه لثه در اطراف این کلاهک شکل گرفت، قالبگیری یا اسکن داخل دهانی انجام میشود، قطعه اتصال نصب میشود و دندانی که در لابراتوار آماده شده سر جایش قرار میگیرد. آخرین کار تنظیم اکلوژن است: اطمینان حاصل میشود که هنگام گاز گرفتن، دندان جدید زودتر از بقیه تماس پیدا نکند.
طرحهایی هم هستند که این ترتیب در آنها کوتاهتر میشود و دانستن این موضوع درک برنامههای متفاوتی را که از کلینیکهای مختلف میشنوید آسانتر میکند. اگر ایمپلنت در روز کار گذاشتن بهاندازه کافی محکم در استخوان نشسته باشد، دندان میتواند بدون انتظار برای جوش خوردن نصب شود. یک مرور Cochrane که کارآزماییهای تصادفیشده را جمعبندی کرده، در بیمارانی که وارد این مطالعات شده بودند، از نظر از دست رفتن ایمپلنت تفاوت قانعکنندهای میان بارگذاری فوری، زودهنگام و کلاسیک پیدا نکرد. در ایمپلنتهای یکتکهای که به لایه سخت عمقی فک تکیه میکنند، چون پیچ و قطعه اتصال از ابتدا یک قطعهاند، مرحله دوم اصلاً وجود ندارد.
تعداد مراحل برای چه کسانی کم و برای چه کسانی زیاد میشود
موارد زیر دلایلی هستند که یک ایمپلنت واحد در یک بیمار در دو نوبت و در بیمار دیگر در پنج نوبت انجام میشود. هیچکدام بهتنهایی تصمیمگیرنده نیست؛ همراه با CBCT و استحکامی که هنگام کار گذاشتن اندازهگیری میشود خوانده میشوند.
چه زمانی مناسب است
- اگر حجم و سختی استخوان کافی باشدایمپلنت در روز کار گذاشتن محکم در استخوان مینشیند. در چنین ناحیهای کلاهک ترمیمی که از لثه بیرون میآید میتواند روز اول نصب شود و نیازی به مرحله دوم نمیماند.
- اگر حفره محل کشیدن دندان تمیز باشداگر در محل کشیدن التهاب نباشد و ایمپلنت بتواند در دیوارههای حفره استحکام کافی پیدا کند، کشیدن و کار گذاشتن میتواند در همان جلسه انجام شود. این تصمیم بیشتر در روز کشیدن و پس از دیدن ناحیه گرفته میشود.
- اگر چند ایمپلنت با یک بریج به هم متصل شونددر طرحهای کل دهان، وقتی ایمپلنتها از روز اول با یک بریج واحد به هم متصل شوند، نیرو میان آنها تقسیم میشود. این رایجترین وضعیتی است که در آن تصمیم به نصب دندان در هفته اول گرفته میشود.
- اگر سلامت عمومی کنترلشده باشداگر عاملی نباشد که بهبود را کند کند، انتظار اضافهای میان مراحل گذاشته نمیشود. دادن فهرست کامل داروهای مصرفیتان در نخستین معاینه باعث میشود طرح درمان بعداً تغییر نکند.
چه زمانی مناسب نیست
- اگر حجم استخوان ناکافی باشددر طرح کلاسیک، استخوانی که ایمپلنت در آن مینشیند ابتدا کامل میشود؛ پیوند استخوان یا لیفت سینوس بهعنوان مرحلهای جداگانه اضافه میشود و مدت بهبود خودش را دارد. در طرحهایی که تکیهگاه از لایه سخت عمقی فک گرفته میشود، در بیشتر موارد این مرحله لازم نیست.
- اگر هنگام کار گذاشتن استحکام پایین اندازهگیری شوداگر استخوان نرم باشد، ممکن است ایمپلنت با مقاومت مورد انتظار ننشیند. در این حالت ایمپلنت زیر لثه پوشانده میشود و صبر میشود تا بدون بارگذاری ترمیم شود. این به معنای شکست درمان نیست، به این معناست که برنامه طولانیتر شده است.
- اگر در ناحیه التهاب فعال باشدابتدا التهاب پاک میشود و صبر میشود تا ناحیه ترمیم شود. ایمپلنتی که در زمینهای ملتهب کار گذاشته شود، با یکی از علتهای شناختهشده از دست رفتن زودهنگام روبهرو است.
- اگر سیگار یا دیابت کنترلنشده در میان باشدهر دو ترمیم استخوان و لثه را کند میکنند. دندانپزشک ممکن است در این بیماران فاصله انتظار میان مراحل را با احتیاط بیشتری در نظر بگیرد؛ مؤثرترین گام درباره سیگار ترک آن پیش از درمان است.
از معاینه تا نصب دندان: گامبهگام
ترتیب زیر بر پایه روش کلاسیک دومرحلهای است. در طرحهای کوتاهشده برخی گامها در یک روز جمع میشوند یا اصلاً انجام نمیشوند؛ اینکه کدامها، در متن گامها نوشته شده است.
- 1
معاینه و تصویربرداری
سلامت لثه و دندانهای باقیمانده بررسی میشود. در CBCT سهبعدی ابعاد استخوان، کانال عصب و حفره سینوس اندازهگیری میشوند. وضعیت سلامت عمومی و داروهای مصرفیتان در همین نوبت بررسی میشود.
- 2
ریختن طرح درمان
ابتدا تعیین میشود دندان در دهان کجا قرار میگیرد و جای ایمپلنت، طول، قطر و زاویه آن از همین به دست میآید. در صورت نیاز یک راهنمای جراحی ساخته میشود که در جراحی مسیر را نشان میدهد.
- 3
آمادهسازی دهان
اگر دندان یا ریشهای باید کشیده شود، کشیده میشود و اگر بیماری لثه باشد، درمان میشود. اگر پیوند استخوان لازم باشد، اینجا انجام میشود و صبر میشود تا ترمیم شود. در دهانهایی که به آمادهسازی نیاز ندارند، این گام حذف میشود.
- 4
بیحسی و ایجاد حفره
ناحیه با بیحسی موضعی بیحس میشود؛ در بیماران مضطرب میتوان از آرامبخشی هم استفاده کرد. لثه باز میشود یا در برخی طرحها از سوراخ کوچکی عبور میشود. در استخوان با فرزهایی که بهتدریج بزرگتر میشوند و زیر خنککاری با آب، حفره آماده میشود.
- 5
کار گذاشتن ایمپلنت
ایمپلنت در حفره پیچانده میشود و مقاومت نشستن آن در استخوان اندازهگیری میشود. روی آن با پیچ پوششی یا کلاهک ترمیمی بسته و لثه بخیه میشود. اگر استحکام کافی باشد و طرح درمان اجازه دهد، در همین روز برای دندان یا بریج موقت هم قالب گرفته میشود.
- 6
دوره بهبود
در روش کلاسیک، ایمپلنت در این دوره بار نمیگیرد و با استخوان جوش میخورد. برای اینکه در ناحیه قابل دید جای خالی نماند، میتوان از دندان یا پروتز موقتی استفاده کرد که به ایمپلنت فشار نیاورد. بخیهها در هفتههای اول کشیده میشوند.
- 7
مرحله دوم و قالبگیری
اگر ایمپلنت زیر لثه مانده باشد، روی آن با اقدام کوچکی باز و کلاهک ترمیمی نصب میشود. پس از شکل گرفتن لثه، قالبگیری یا اسکن دیجیتال انجام و قطعه اتصال انتخاب میشود.
- 8
نصب دندان و تنظیم اکلوژن
دندان به قطعه اتصال پیچ یا چسبانده میشود. تماسها هنگام گاز گرفتن و هنگام حرکت دادن فک به طرفین بررسی و تنظیم میشوند تا نیرو روی یک نقطه جمع نشود. در همین نوبت نشان داده میشود که اطراف ایمپلنت چگونه تمیز شود.
روشهای انجام ایمپلنت
یک ایمپلنت واحد را میتوان با ترتیبهای مختلف انجام داد. تفاوت میان آنها کیفیت روش نیست؛ وضعیت استخوان و استحکامی است که روز اول به دست میآید.
دومرحلهای، با بهبود بسته
ایمپلنت زیر لثه پوشانده میشود، برای جوش خوردن صبر میشود و سپس با اقدام کوچکی باز میشود. قدیمیترین روش مورد استفاده است؛ در نواحی که استخوان نرم است یا پیوند استخوان انجام شده، زیاد انتخاب میشود.
یکمرحلهای، با بهبود باز
کلاهک ترمیمی روز اول نصب میشود و بیرون از لثه میماند. اقدام دوم لازم نیست؛ باز هم برای جوش خوردن صبر میشود و پس از آن مستقیم به قالبگیری میرسید.
ایمپلنت در همان جلسه کشیدن دندان
دندان کشیده میشود و ایمپلنت همان روز در حفره قرار داده میشود. اگر حفره تمیز و استحکام کافی باشد، یک گام جراحی کم میشود؛ اینکه دندان کی نصب شود تصمیم جداگانهای است.
بارگذاری فوری
اگر استحکام کافی باشد، در هفته اول دندان یا بریج روی ایمپلنت نصب میشود. در طرحهای کل دهان این بریج معمولاً موقت است؛ دندان دائمی پس از جا افتادن لثه و استخوان ساخته میشود. اما در طرح سهروزه Implant72، دندانهایی که روز سوم نصب میشوند دندانهای ثابت نهایی هستند؛ مرحله دائمی جداگانهای وجود ندارد.
تکیه بر لایه عمقی با ایمپلنت یکتکه
ایمپلنتهای باریک و یکتکه طوری کار گذاشته میشوند که در لایه کورتیکال سخت عمقی فک قفل شوند. چون بخش اتصال خود ایمپلنت است، مرحله دوم وجود ندارد؛ در دو روز اول دندانهای آزمایشی استفاده میشوند و بریج نهایی میتواند روز سوم نصب شود. حوزه آن کل دهان و از دست رفتن تعداد زیادی دندان است.
در مراحل مختلف به چه چیزهایی توجه میشود
موارد زیر خطرهای شناختهشده هر مرحله و کارهایی است که برای پیشگیری از آنها انجام میشود. دانستنشان کمک میکند پرسش درست را از دندانپزشکتان بپرسید.
نزدیکی به عصب و سینوس
در ناحیه عقب فک پایین عصبی قرار دارد که به لب و چانه حس میدهد و در عقب فک بالا حفره سینوس. برنامهریزی جای ایمپلنت روی CBCT خطر نزدیک شدن به این ساختارها را کم میکند؛ رادیوگرافی دوبعدی این فاصله را نشان نمیدهد.
داغ شدن استخوان
اگر هنگام آماده کردن حفره استخوان بیش از حد داغ شود، سلولهای اطراف ایمپلنت آسیب میبینند و ممکن است جوش خوردن شکل نگیرد. به همین دلیل خنک کردن فرز و پیش رفتن گامبهگام بخش جدانشدنی کار است.
نصب دندان بدون اندازهگیری استحکام
نصب دندان در هفته اول فقط وقتی تصمیم درستی است که ایمپلنت با مقاومت کافی نشسته باشد. نصب دندان وقتی مقدار اندازهگیریشده پایین است، ممکن است جوش خوردن را مختل کند. به همین دلیل طرح نصب دندان در همان هفته ممکن است هنگام جراحی تغییر کند و این باید از ابتدا گفته شود.
عفونت در دوره بهبود
تمیز نگه نداشتن ناحیه و سیگار خطر التهاب در دوره اولیه را بیشتر میکنند. اینکه درد و تورم پس از روزهای اول بهجای کم شدن بیشتر شوند، نشانهای بیرون از بهبود مورد انتظار است.
میان مراحل چه در انتظار شماست
روند زیر روش کلاسیک را توضیح میدهد. در طرحهایی که بارگذاری فوری انجام میشود، دو گام اول در همان هفته جا میگیرند.
روز کار گذاشتن
بیحسی چند ساعت طول میکشد. روز با کمپرس سرد، داروهای تجویزشده و غذای نرم میگذرد. به ناحیه با مسواک فشار آورده نمیشود و روز اول دهان شستشو داده نمیشود.
هفته اول
تورم و حساسیت پس از روزهای اول کم میشوند. بخیهها در پایان این دوره یا کمی بعد کشیده میشوند. روند روزبهروز را در صفحه جداگانهای توضیح دادهایم.
دوره جوش خوردن
در روش کلاسیک، ایمپلنت در تمام این مدت بار نمیگیرد. اگر از دندان یا پروتز موقت استفاده میکنید، طوری تنظیم میشود که به ایمپلنت فشار نیاورد. در معاینهها روند بهبود ارزیابی میشود.
پس از نصب دندان
در هفتههای اول اکلوژن یک بار دیگر بررسی میشود. پس از آن ایمپلنت به تمیز کردن روزانه و معاینه منظم نیاز دارد؛ اگر لثه اطراف آن نادیده گرفته شود، ممکن است ملتهب شود.
در این موارد صبر نکنید
- اگر بیحسی روز بعد هم ادامه دارد. برطرف نشدن بیحسی لب، چانه یا زبان در روز بعد ممکن است نشان دهد عصب تحت تأثیر قرار گرفته است. بدون صبر کردن، باید همان روز ارزیابی شود.
- اگر درد و تورم پس از روز سوم بیشتر میشود. روند مورد انتظار کاهش است. افزایش ممکن است نشانه عفونت یا مختل شدن بهبود باشد.
- اگر کلاهک ترمیمی یا دندان موقت شل شده. ممکن است لثه روی کلاهک شلشده را بپوشاند و دندان موقتی که تکان میخورد ممکن است نیروی ناخواستهای به ایمپلنت وارد کند. خودتان سعی نکنید سفتش کنید، به کلینیک خود اطلاع دهید.
- اگر تب یا تورم در حال گسترش دارید. ممکن است نشان دهد عفونت به بافت نرم گسترش یافته است. همان روز با کلینیک خود تماس بگیرید؛ اگر در بلع یا نفس کشیدن مشکل دارید، مستقیم به اورژانس بروید.
چه چیزی تعداد مراحل و گستره درمان را تعیین میکند
برای یک ایمپلنت واحد ممکن است در یک بیمار دو نوبت کافی باشد و در بیمار دیگر پنج نوبت لازم شود. عواملی که گستره را تعیین میکنند اینها هستند:
- آمادهسازی دهان
- اگر کشیدن دندان، درمان لثه یا جرمگیری عمقی ریشه لازم باشد، اینها پیش از ایمپلنت انجام میشوند و بهعنوان گامهای جداگانه به طرح درمان اضافه میشوند.
- اینکه پیوند استخوان لازم باشد یا نه
- در طرحهایی که پیوند استخوان دارند، برای بهبود دوره جداگانهای صبر میشود و تعداد نوبتها بیشتر میشود. در طرحهایی که تکیهگاه از لایه عمقی گرفته میشود، در بیشتر موارد این قلم وجود ندارد.
- روش بهبود
- در بهبود بسته، برای باز کردن روی ایمپلنت اقدام کوچک دومی لازم است. در بهبود باز و در ایمپلنت یکتکه، این گام اصلاً وارد طرح درمان نمیشود.
- نیاز به دندان موقت
- در روش کلاسیک، در نواحی قابل دید و در طرحهای کل دهان، در طول دوره بهبود از دندان یا بریج موقت استفاده میشود. دندان دائمی جداگانه ساخته میشود و مرحله جداگانهای از طرح درمان است.
پرسشهای رایج
آیا دندان پیچی و ایمپلنت یکی هستند؟
بله، در زبان روزمره هر دو یک درمان را توصیف میکنند. ایمپلنت قطعه پیچمانندی است که بهجای ریشه در استخوان فک قرار داده میشود؛ دندانی که در دهان دیده میشود روی آن نصب میشود. کلمه «پیچی» گاهی به اتصال دندان به ایمپلنت با یک پیچ کوچک هم اشاره دارد؛ بخش مهمی از دندانهای ایمپلنتی به همین شکل متصل میشوند.
ایمپلنت در چند مرحله انجام میشود؟
در روش کلاسیک سه مرحله اصلی وجود دارد: برنامهریزی، کار گذاشتن ایمپلنت و نصب دندان پس از جوش خوردن. اگر ایمپلنت زیر لثه پوشانده شده باشد، اقدام کوچک دومی در میان میآید. اگر پیوند استخوان لازم باشد، یک مرحله دیگر اضافه میشود؛ اگر استحکام روز اول کافی باشد، کار گذاشتن و نصب دندان در همان هفته انجام میشوند.
پس از گذاشتن پیچ ایمپلنت، دندان کی نصب میشود؟
به این بستگی دارد که ایمپلنت چقدر محکم در استخوان نشسته است. در روش کلاسیک برای جوش خوردن ماهها صبر میشود و در این مدت میتوان از راهحلی موقت استفاده کرد. اگر استحکامی که هنگام کار گذاشتن اندازهگیری میشود کافی باشد، دندان یا بریج میتواند در هفته اول نصب شود. این تصمیم نه پیش از جراحی، بلکه هنگام جراحی قطعی میشود.
کلاهک ترمیمی چیست و کی برداشته میشود؟
قطعه کوچکی است که روی ایمپلنت نصب میشود و از لثه بیرون میآید. کارش این است که لثه به شکلی ترمیم شود که دندان قرار است بیاید. هنگام قالبگیری و نصب دندان برداشته میشود و قطعه اتصال جایش قرار میگیرد. برداشتنش کار کوتاهی است و بیشتر وقتها به بیحسی نیاز ندارد.
دشوارترین مرحله ایمپلنت کدام است؟
برای بیماران بیشترین نگرانی معمولاً مربوط به روز کار گذاشتن است؛ اما چون ناحیه بیحس میشود، بیشتر بیماران در طول درمان نه درد، بلکه فشار حس میکنند. مرحلهای که بیشترین اثر را بر نتیجه دارد برنامهریزی است: اگر جا و زاویه ایمپلنت اشتباه انتخاب شود، مراحل بعدی نمیتوانند آن را بهطور کامل جبران کنند.
آیا پیچ ایمپلنت از بیرون دیده میشود؟
بهطور معمول نه؛ ایمپلنت درون استخوان و قطعه اتصال همسطح یا زیر لثه میماند. اگر لثه یا استخوان به مرور تحلیل برود، ممکن است لبه فلزی ایمپلنت نمایان شود. در ناحیه جلویی که لثه نازک است، این موضوعی است که در برنامهریزی جداگانه در نظر گرفته میشود.
آیا میتوان در یک جلسه چند ایمپلنت گذاشت؟
بله. در از دست رفتن چند دندان یا در طرحهای کل دهان، بیشتر وقتها همه ایمپلنتها در یک جلسه کار گذاشته میشوند. جلسه طولانیتر میشود، اما برای هر ایمپلنت جراحی جداگانهای لازم نیست؛ بهبود هم متناسب با گستره ناحیه جراحی پیش میرود.
منابع
صفحات مرتبط
- هنگام تصمیمگیریدرمان ایمپلنت چقدر طول میکشد؟ سه مسیر، سه برنامه زمانیروزهای کلینیک با کل برنامه زمانی یکی نیست. مسیر کلاسیک، پیوند استخوان و پروتکل سهروزه را کنار هم گذاشتهایم و گفتهایم چه چیزی مدت درمان را طولانی میکند.
- روند درمانآیا ایمپلنت دردناک است؟ واقعاً چه حسی دارددر طول درمان با بیحسی چه حسی دارید، تورم و حساسیت در ۴۸ ساعت اول چگونه پیش میرود و بهبود عادی چگونه از نشانه مشکل جدا میشود.
- روند درمانهفته اول پس از ایمپلنت: روزبهروز چه میشود؟۲۴ ساعت اول، روز ۲–۳ و روز ۴–۷ جداگانه: روند تورم و کبودی، یخ، وضعیت خواب، برنامه دارو، شستشوی دهان، برنامه بازگشت به کار و ورزش.
- روند درمانچرا پیش از ایمپلنت CBCT گرفته میشود؟ چه نشان میدهدCBCT چگونه پهنای استخوان، کانال عصب و کف سینوس را نشان میدهد که رادیوگرافی پانورامیک نمیتواند؛ پرتو و وضعیت در بارداری.
- ذرهبینبرنامهریزی دیجیتال ایمپلنت واقعاً نتیجه را تغییر میدهد؟با اسکن داخل دهانی، سیتی اسکن و راهنمای جراحی، انحراف در کاشت بهطور قابل اندازهگیری کم میشود. این دستاورد میلیمتری در درازمدت چه به همراه دارد؟
رادیوگرافی خود را بفرستید تا بگوییم کدام گزینه برای دندان شما واقعبینانه است.
درخواست ارزیابیگام بعدی
رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینهها را با هم بررسی کنیم.
تصویر سیبیسیتی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت مینویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقعبینانه است.