روز ۱: تصویربرداری، کاشت و نخستین امتحان دندان‌ها - روز ۲: دندان‌های آزمایشی و رنگ نهایی - روز ۳: تحویل دندان‌های نهایی

روند درمان

ایمپلنت بدون بخیه (بدون فلپ): برای چه کسی مناسب است و چه خطری دارد؟

وقتی برشی زده نمی‌شود، جراحی کوتاه‌تر و درد کمتر می‌شود؛ در عوض دندان‌پزشک استخوان را نمی‌بیند و کار را برنامه می‌بیند

ایمپلنت بدون بخیه در زبان ترکی اغلب با عبارت «بدون برش، بدون درد، سریع» توصیف می‌شود. نام فنی آن جراحی بدون فلپ است. در روش کلاسیک لثه مثل یک دریچه کنار زده می‌شود، دندان‌پزشک با دیدن مستقیم استخوان ایمپلنت را می‌کارد و سپس لثه بخیه زده می‌شود. در روش بدون فلپ اما سوراخ کوچکی به اندازه قطر ایمپلنت در لثه باز می‌شود و ایمپلنت از همین‌جا، بی‌آنکه استخوان دیده شود، کاشته می‌شود. مطالعات نشان می‌دهند که این روش زمان جراحی را کوتاه و درد را کم می‌کند و میزان ماندگاری ایمپلنت هم با روش کلاسیک مشابه است. نکته دومی که همین مطالعات می‌گویند کمتر مطرح می‌شود: چون استخوان دیده نمی‌شود، اینکه ایمپلنت کجا می‌رود را یکسره دقت برنامه تعیین می‌کند و حتی وقتی برنامه درست است، انحراف‌های میلی‌متری رخ می‌دهد. برای فهمیدن اینکه جراحی بدون فلپ برای چه کسی مناسب است، ابتدا باید دانست این انحراف ممکن است به چه بهایی تمام شود.

پاسخ کوتاه

ایمپلنت بدون فلپ یا بدون بخیه، ایمپلنتی است که بدون بریدن و کنار زدن لثه، از یک سوراخ کوچک کاشته می‌شود. در فراتحلیل‌ها میزان ماندگاری ایمپلنت و تحلیل استخوان با روش کلاسیک مشابه است؛ جراحی کوتاه‌تر و درد کمتر است. محدودیتش این است: چون دندان‌پزشک استخوان را نمی‌بیند، پهنای استخوان و جهت ایمپلنت باید از پیش با سی‌تی اسکن معلوم باشد. به همین دلیل معمولاً در وضعیت‌هایی که پهنای استخوان کافی است و افزودن استخوان لازم نیست، و بیشتر وقت‌ها با یک راهنمای جراحی که در رایانه برنامه‌ریزی شده، انجام می‌شود.

چه چیزی تغییر می‌کند
لثه کنار زده نمی‌شود، ایمپلنت از سوراخ کوچکی گذاشته می‌شود، بیشتر وقت‌ها بخیه لازم نیست
میزان ماندگاری
در فراتحلیل‌ها تفاوت معناداری با روش کلاسیک ندارد
دستاورد
جراحی کوتاه‌تر، درد کمتر؛ با راهنما انحراف زاویه کمتر
خطر اصلی
چون استخوان دیده نمی‌شود، انحراف جهت و سوراخ شدن دیواره استخوان

وقتی لثه باز نمی‌شود، چه به دست می‌آید و چه از دست می‌رود

در جراحی کلاسیک ایمپلنت، لثه همراه با پرده استخوانی زیرش کنار زده می‌شود. به این فلپ می‌گویند. به این ترتیب دندان‌پزشک پهنا، شکل و فرورفتگی‌های احتمالی استخوان را به چشم می‌بیند؛ ایمپلنت را در وسط استخوان می‌کارد، در صورت لزوم استخوان اضافه می‌کند و لثه را با بخیه می‌بندد. در روش بدون فلپ این دریچه کنار زده نمی‌شود. تکه گردی به اندازه قطر ایمپلنت از لثه برداشته می‌شود یا مستقیماً از درون لثه سوراخ می‌شود و ایمپلنت از همین دهانه در استخوان کاشته می‌شود. بیشتر وقت‌ها بخیه لازم نیست؛ نام «ایمپلنت بدون بخیه» از همین‌جا می‌آید.

در میزان ماندگاری تفاوتی دیده نمی‌شود. در فراتحلیلی که ۲۴ مطالعه، ۱٬۰۲۵ بیمار و ۱٬۸۷۳ ایمپلنت را ترکیب کرده، میان روش بدون فلپ و کلاسیک از نظر ماندگاری ایمپلنت، تحلیل استخوان و میزان عوارض تفاوت معناداری یافت نشده است؛ میانگین پیگیری حدود ۲۲ ماه. در فراتحلیل قدیمی‌تری، در ۱۲ مطالعه میانگین ماندگاری در روش بدون فلپ ۹۷٫۰٪ و در روش کلاسیک ۹۸٫۶٪ است و تفاوت میان آن‌ها از نظر آماری معنادار نیست. این دو نتیجه هم‌جهت‌اند، اما مدت پیگیری هر دو کوتاه است و داده مقایسه‌ای بلندمدت هنوز کم است.

دستاورد در سمت بیمار سنجیده می‌شود. در فراتحلیلی که کارآزمایی‌های تصادفی مقایسه جراحی بدون فلپ با راهنمای کامل و برنامه‌ریزی رایانه‌ای را با روش کلاسیک ترکیب کرده، در گروه بدون فلپ جراحی به‌طور میانگین ۲۴ دقیقه کوتاه‌تر بوده، درد پس از جراحی روی مقیاس ۱۰۰ میلی‌متری حدود ۱۷ امتیاز کمتر به دست آمده و ناراحتی حین جراحی هم کمتر گزارش شده است. در تورم هم جهت به سود جراحی بدون فلپ است، اما قطعیت این نتیجه بسیار پایین است. یعنی ادعای «درد کمتر» پشتوانه دارد، ادعای «اصلاً درد ندارد» ندارد.

بهای آن از دست دادن دید است. در یک مطالعه روی مدل، با اینکه تصاویر سی‌تی اسکن در دسترس بود و دندان‌های مجاور سر جایشان بودند، وقتی لثه مصنوعی روی مدل برداشته شد، در ۵۹٫۷٪ کاشت‌های بدون فلپی که ۱۸ دندان‌پزشک با دست و بدون راهنما انجام داده بودند، سوراخ شدن دیواره استخوان دیده شد. این یک مطالعه آزمایشگاهی است و میزان آن را در بیمار واقعی نشان نمی‌دهد؛ اما پیامش روشن است: جهت ایمپلنتی که بدون دیدن استخوان کاشته می‌شود، آسان‌تر از آنچه دندان‌پزشک تصور می‌کند منحرف می‌شود.

به همین دلیل امروز جراحی بدون فلپ بیشتر همراه با جراحی هدایت‌شده مطرح می‌شود. سی‌تی اسکن و اسکن داخل دهان در رایانه ترکیب می‌شوند، جای ایمپلنت به‌صورت مجازی برنامه‌ریزی می‌شود و بر پایه این برنامه یک راهنمای جراحی ساخته می‌شود که روی دهان می‌نشیند. مته از درون حلقه راهنما عبور می‌کند. در فراتحلیل، کاشت بدون فلپ با راهنمای کامل در مقایسه با کاشت کلاسیک با دست، به‌ویژه در زاویه، انحراف کمتری نشان می‌دهد؛ میانگین تفاوت حدود ۳٫۹ درجه. اما راهنما هم انحراف را به صفر نمی‌رساند: حتی در گروه هدایت‌شده میانگین انحراف از برنامه در عمق ۰٫۷۶ میلی‌متر، در زاویه ۲٫۵۷ درجه و در نوک ایمپلنت ۱٫۶۸ میلی‌متر است. نویسندگان انتخاب درست بیمار و در نظر گرفتن یک حاشیه اطمینان را توصیه می‌کنند.

در همان فراتحلیل محدودیت دیگری هم با عدد نوشته شده است: در پروتکل بدون فلپ با راهنمای کامل، میزان عوارض حین جراحی ۱۲٪ است و در ۷٪ موارد ایمپلنت با این پروتکل کاشته نشده است. یعنی در برخی بیماران لازم می‌شود در میانه جراحی لثه باز شود یا برنامه تغییر کند. برنامه خوب این احتمال را از ابتدا می‌گوید؛ بیمار نباید با قول «قطعاً بخیه زده نمی‌شود» روی صندلی جراحی بنشیند.

در موارد کل دهان هم تصویر مشابهی وجود دارد. در مروری که جراحی بدون فلپ هدایت‌شده با رایانه را در فک‌های بی‌دندان بررسی کرده، در پیگیری ۱ تا ۴ ساله ماندگاری ایمپلنت ۹۷٫۲٪ و میانگین تحلیل استخوان ۱٫۴۵ میلی‌متر به دست آمده است. همین مرور می‌نویسد که عوارضی مانند از دست رفتن ایمپلنت، شکستن پروتز یا راهنما و ضعیف ماندن گیر اولیه ایمپلنت به‌دفعات گزارش شده و این روش یک منحنی یادگیری دارد.

سمت لثه هم هست. در روش بدون فلپ، تکه گرد لثه روی ایمپلنت بیشتر وقت‌ها برداشته و دور انداخته می‌شود. اگر لثه سفت و چسبنده اطراف ایمپلنت از قبل باریک باشد، این از دست رفتن ممکن است اهمیت پیدا کند. فراتحلیلی که بررسی کرده آیا پهنای این بافت عامل خطری برای بیماری اطراف ایمپلنت هست یا نه، شواهد را ضعیف می‌داند؛ فقط در نواحی‌ای که دست‌کم ۲ میلی‌متر لثه چسبنده دارند، تجمع پلاک کمتر دیده شده است. آستانه قطعی‌ای وجود ندارد، اما منطقی است که دندان‌پزشک این بافت را اندازه بگیرد و در صورت لزوم راهی برای حفظ آن بجوید.

روش بدون فلپ برای چه کسی برجسته است و برای چه کسی دشوار

جراحی بدون فلپ نوع خاصی از بیمار نمی‌خواهد، نوع خاصی از استخوان می‌خواهد. تقسیم‌بندی زیر نشان می‌دهد کدام وضعیت‌ها این روش را آسان می‌کنند و در کدام‌ها دیدن استخوان چشم‌پوشی‌ناپذیر است.

چه زمانی مناسب است

  • کسانی که استخوانشان هم پهن و هم بلند استاگر در سی‌تی اسکن دیده شود که از هر طرف استخوان کافی اطراف ایمپلنت باقی می‌ماند، دیدن استخوان با چشم اطلاعات تازه‌ای نمی‌دهد. در این حالت کاشت بدون فلپ جراحی را کوتاه و دوره پس از آن را آسان‌تر می‌کند.
  • کسانی که لثه چسبنده کافی دارنداگر اطراف ایمپلنت لثه سفت و بی‌حرکت باقی بماند، برداشتن یک تکه کوچک به بافت فشار نمی‌آورد.
  • کسانی که باید زمان جراحی و دوره پس از آن کوتاه بمانددر بیمارانی که تحمل جراحی طولانی برایشان دشوار است یا چون داروی رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند محدود ماندن خونریزی مطلوب است، زخم کوچک‌تر می‌تواند مزیت باشد. تصمیم درباره داروی رقیق‌کننده خون با پزشکی که آن را تجویز کرده گرفته می‌شود.
  • کسانی که می‌توان برای جراحی هدایت‌شده داده کامل از آن‌ها گرفتاگر سی‌تی اسکن و اسکن داخل دهان به‌صورت هماهنگ گرفته شود و دهان به اندازه کافی برای نشستن راهنما باز شود، انتقال برنامه به دهان قابل اعتمادتر است.

چه زمانی مناسب نیست

  • کسانی که استخوانشان باریک یا مثل لبه چاقو نازک استاگر استخوان نسبت به قطر ایمپلنت باریک باشد، حتی چند درجه انحراف ممکن است باعث شود ایمپلنت دیواره استخوان را سوراخ کند. در این‌جا لازم است استخوان دیده شود و بیشتر وقت‌ها پهن شود.
  • کسانی که در همان جلسه به افزودن استخوان نیاز دارنداگر پیوند استخوان گذاشته شود، باید پرده استخوان کنار زده شود، پیوند سر جایش قرار گیرد و لثه رویش بسته شود. این بنا به تعریف یک کار با فلپ است.
  • کسانی که باز شدن دهانشان محدود استدر جراحی هدایت‌شده مته از روی راهنما وارد می‌شود و طول بیشتری می‌خواهد. در بیماری که نمی‌تواند دهانش را به اندازه کافی باز کند، به‌ویژه در نواحی عقبی، این ممکن است شدنی نباشد.
  • نواحی بسیار نزدیک به عصب یا سینوسدر نواحی‌ای که حتی انحراف‌های میلی‌متری برنامه اهمیت دارد، دندان‌پزشک ممکن است ترجیح دهد استخوان را ببیند. نباید فراموش کرد که حتی در گروه هدایت‌شده در نوک ایمپلنت به‌طور میانگین ۱٫۶۸ میلی‌متر انحراف اندازه‌گیری شده است.

ایمپلنت بدون فلپ گام به گام

ترتیب زیر روند کلی جراحی بدون فلپ هدایت‌شده را توضیح می‌دهد. در کاشت بدون فلپ با دست و بدون راهنما، گام‌های برنامه‌ریزی محدودترند.

  1. 1

    سی‌تی اسکن و اسکن داخل دهان

    پهنا و ارتفاع استخوان و فاصله آن از عصب و سینوس با تصویر سه‌بعدی اندازه‌گیری می‌شود. در جراحی بدون فلپ، این اندازه‌گیری جای همه چیزهایی را می‌گیرد که دندان‌پزشک حین جراحی نخواهد دید.

  2. 2

    برنامه‌ریزی مجازی و حاشیه اطمینان

    جای ایمپلنت، زاویه و عمق آن در رایانه برنامه‌ریزی می‌شود. چون حتی در جراحی هدایت‌شده انحراف وجود دارد، میان ایمپلنت و عصب، سینوس و دیواره استخوان یک حاشیه اطمینان در نظر گرفته می‌شود.

  3. 3

    ساخت راهنمای جراحی و امتحان آن در دهان

    راهنمایی که بر پایه برنامه روی دهان می‌نشیند چاپ یا تراشیده می‌شود. پیش از جراحی بررسی می‌شود که در دهان کامل و بی‌حرکت بنشیند؛ راهنمایی که تکان بخورد برنامه را نادرست به دهان منتقل می‌کند.

  4. 4

    بی‌حسی موضعی و باز کردن لثه

    لثه کنار زده نمی‌شود؛ در نقطه‌ای که ایمپلنت وارد می‌شود تکه گردی برداشته می‌شود یا مستقیماً از لثه عبور می‌کنند. جراحی معمولاً کوتاه‌تر از روش کلاسیک است.

  5. 5

    مته‌زنی از درون راهنما و کاشت

    مته‌ها از حلقه‌های راهنما عبور داده می‌شوند، استخوان آماده و ایمپلنت کاشته می‌شود. اگر استخوان ناکافی از کار درآید، گیر ضعیف بماند یا راهنما بشکند، دندان‌پزشک ممکن است در همان جلسه تصمیم به باز کردن لثه بگیرد.

  6. 6

    تصویر کنترل و تصمیم بارگذاری

    موقعیت ایمپلنت با تصویر کنترل تأیید می‌شود. اینکه دندان‌ها کی نصب شوند بر اساس گیر اولیه ایمپلنت و پروتکل برنامه‌ریزی‌شده تعیین می‌شود؛ بدون فلپ بودن به‌تنهایی این را تغییر نمی‌دهد.

جایگزین‌های روش بدون فلپ

انتخاب فقط به پرسش «برش هست یا نه» خلاصه نمی‌شود؛ میان اندازه برش و شیوه انتقال برنامه به دهان چند راه میانه وجود دارد.

01

جراحی کلاسیک با فلپ

لثه کنار زده می‌شود، استخوان دیده می‌شود، در صورت لزوم استخوان اضافه و بخیه زده می‌شود. در وضعیت‌هایی که استخوان باریک است، شکلش نامنظم است یا به پیوند استخوان نیاز دارد، راه استاندارد همین است. میزان ماندگاری با روش بدون فلپ مشابه است.

02

جراحی هدایت‌شده با فلپ کوچک

از راهنما استفاده می‌شود، اما لثه در ناحیه کوچکی کنار زده می‌شود و استخوان تا حدی دیده می‌شود. راهی میانه میان دقت برنامه و امکان دیدن استخوان؛ برای حفظ لثه چسبنده هم ممکن است ترجیح داده شود.

03

کاشت بدون فلپ با دست

کاشت از درون لثه بدون راهنما و با نگاه به سی‌تی اسکن. در مرور، ماندگاری ۱ تا ۴ ساله در کاشت بدون فلپ با دست در مطالعات کمترین مقدار ۹۸٫۳٪ گزارش شده، اما در این مطالعات بیماران به احتمال زیاد انتخاب‌شده بودند و استخوان‌های آسانی داشتند. همین مرور می‌نویسد که برتری هیچ‌یک از سه روش بدون فلپ بررسی‌شده بر دیگری نشان داده نشده است؛ محدودیت روش با دست را اما میزان بالای سوراخ شدن در مطالعه مدل نشان می‌دهد.

04

ایمپلنت بدون فلپ در همان روز کشیدن دندان

دندان کشیده می‌شود و ایمپلنت در همان جلسه، بدون کنار زدن لثه، در حفره کشیدن دندان کاشته می‌شود. در کارآزمایی‌های تصادفی، رویکرد بدون فلپ با حفظ کمی بهتر دیواره بیرونی استخوان همراه بوده است؛ جزئیات آن در صفحه ایمپلنت در روز کشیدن دندان آمده است.

05

دندان‌های ثابت نهایی در ۳ روز

راهی که ما در موارد کل دهان دنبال می‌کنیم این است که ایمپلنت‌ها و دندان‌های ثابت در ۳ روز، یعنی ۷۲ ساعت، کامل شوند؛ دندان‌هایی که روز سوم نصب می‌شوند دندان‌های نهایی‌اند. اینکه در کدام ناحیه لثه باز شود یا نشود، یک جزئیات جراحی است که بر اساس استخوان همان دهان تعیین می‌شود.

خطرهایی که وقتی استخوان دیده نمی‌شود پیش می‌آیند

خطرهای جراحی بدون فلپ به خطرهای ایمپلنت کلاسیک اضافه می‌شوند، جای آن‌ها را نمی‌گیرند. موارد زیر خطرهایی‌اند که به‌طور خاص در این روش برجسته‌اند.

سوراخ شدن دیواره استخوان

ایمپلنت یا مته ممکن است از دیواره کناری استخوان بیرون بزند. در مروری که سه روش متفاوت بدون فلپ را بررسی کرده، در ۱۷ مطالعه از ۲۳ مطالعه عوارض جراحی و فنی مانند سوراخ شدن استخوان، شکستن راهنما و شکستن پروتز موقت گزارش شده است.

انحراف از برنامه

حتی با راهنما ایمپلنت از جای برنامه‌ریزی‌شده منحرف می‌شود؛ مقادیر میانگین از کمتر از یک میلی‌متر تا حدود دو میلی‌متر متغیر است. میانگین کوچک است، اما در یک بیمار خاص انحراف ممکن است خیلی بیشتر از میانگین باشد.

تغییر پروتکل حین جراحی

در جراحی بدون فلپ با راهنمای کامل، میزان عوارض حین جراحی ۱۲٪ و میزان مواردی که ایمپلنت با این پروتکل کاشته نشد ۷٪ به دست آمده است. در این حالت کار با باز کردن لثه ادامه پیدا می‌کند.

شکستن راهنما یا پروتز

در جراحی هدایت‌شده کل دهان، شکستن راهنما، شکستن پروتز موقت و ضعیف ماندن گیر اولیه ایمپلنت از مشکلاتی است که به‌دفعات گزارش می‌شود. این روش منحنی یادگیری فنی دارد.

کم شدن لثه چسبنده

تکه گرد لثه‌ای که برداشته می‌شود ممکن است بافت سفت اطراف ایمپلنت را باریک‌تر کند. شواهد درباره اهمیت این بافت در سطح پایینی است، اما در نواحی‌ای که باریک است تمیز کردن ممکن است دشوارتر شود.

بهبودی پس از ایمپلنت بدون فلپ

چون لثه کنار زده نمی‌شود، زخم کوچک‌تر است؛ اما جوش خوردن استخوان با ایمپلنت در روش بدون فلپ هم همان مدت را می‌خواهد.

  1. روز اول

    وقتی اثر بی‌حسی از بین برود، درد خفیفی قابل انتظار است. در مطالعات درد در روش بدون فلپ کمتر گزارش می‌شود، اما صفر نیست. مسکن و کمپرس سردی که دندان‌پزشک توصیه می‌کند معمولاً کافی است.

  2. روزهای اول

    چون بخیه‌ای در کار نیست، بیشتر وقت‌ها نوبت کشیدن بخیه لازم نیست. ناحیه با غذاهای نرم محافظت می‌شود و مستقیماً روی ایمپلنت جویده نمی‌شود.

  3. هفته‌های اول

    لثه اطراف ایمپلنت بسته می‌شود و شکل می‌گیرد. تمیز کردن ناحیه به همان شیوه‌ای که دندان‌پزشک نشان داده ادامه پیدا می‌کند.

  4. دوره جوش خوردن

    جوش خوردن ایمپلنت با استخوان بسته به اینکه بدون فلپ باشد یا با فلپ تغییر نمی‌کند. معاینه‌ها و زمان بارگذاری بر اساس همین روند برنامه‌ریزی می‌شوند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر درد پس از چند روز بیشتر می‌شود. انتظار می‌رود درد پس از روز اول کم شود. اگر به‌جای کم شدن بیشتر می‌شود، ناحیه باید معاینه شود.
  • اگر بی‌حسی لب، چانه یا زبان برطرف نمی‌شود. بی‌حسی‌ای که پس از رفتن اثر داروی بی‌حسی ادامه پیدا می‌کند ممکن است نشانه نزدیکی به عصب باشد. زود خبر دادن مهم است.
  • اگر تورم بزرگ‌تر می‌شود و تب یا تنگی نفس همراه آن است. تورمی که بزرگ‌تر می‌شود یا تب ایجاب می‌کند همان روز با دندان‌پزشک تماس بگیرید. اگر در نفس کشیدن، حرف زدن یا بلعیدن مشکل دارید، چشمتان متورم یا دردناک است، ناگهان دچار مشکل بینایی شده‌اید، داخل دهان تورم بسیار بزرگی دارید یا در باز کردن دهان مشکل دارید، با ۱۱۲ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین اورژانس بروید.
  • اگر اطراف ایمپلنت فلز دیده می‌شود یا لثه عقب می‌رود. ممکن است نشان دهد ایمپلنت به دیواره بیرونی استخوان نزدیک است یا آن را سوراخ کرده است. این تمایز را معاینه و تصویربرداری مشخص می‌کند.

چه چیزهایی هزینه ایمپلنت بدون فلپ را تعیین می‌کند

در این‌جا عددی پیدا نمی‌کنید. در جراحی بدون فلپ، اقلامی که بر هزینه اثر می‌گذارند بیشتر در سمت برنامه‌ریزی‌اند.

سی‌تی اسکن و برنامه‌ریزی دیجیتال
ایمنی جراحی بدون فلپ تا حد زیادی به برنامه‌ریزی وابسته است. بپرسید سی‌تی اسکن، اسکن داخل دهان و برنامه مجازی در پیشنهاد گنجانده شده یا نه.
ساخت راهنمای جراحی
راهنما برای هر بیمار جداگانه ساخته می‌شود. جراحی بدون فلپ بدون راهنما و جراحی هدایت‌شده را طوری مقایسه نکنید که انگار یک کارند.
احتمال تغییر برنامه
در بخشی از موارد ممکن است حین جراحی باز کردن لثه یا افزودن استخوان لازم شود. از پیش درباره اینکه در چنین حالتی چه می‌شود صحبت کنید.
تعداد ایمپلنت و پروتز
مستقل از روش جراحی، آنچه بیش از همه هزینه کل را تعیین می‌کند تعداد ایمپلنت و دندانی است که رویش ساخته می‌شود.

پرسش‌های رایج درباره ایمپلنت بدون بخیه

آیا ایمپلنت بدون بخیه بی‌درد است؟

درد کمتری دارد، اما بی‌درد نیست. در فراتحلیلی که کارآزمایی‌های تصادفی را ترکیب کرده، درد پس از جراحی بدون فلپ هدایت‌شده روی مقیاس ۱۰۰ میلی‌متری به‌طور میانگین ۱۷ امتیاز کمتر از روش کلاسیک به دست آمده است. کار با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

آیا ایمپلنت بدون بخیه بهتر گیر می‌کند؟

نه، بدتر هم گیر نمی‌کند. در فراتحلیلی که ۲۴ مطالعه را ترکیب کرده، از نظر ماندگاری ایمپلنت، تحلیل استخوان و میزان عوارض میان روش بدون فلپ و کلاسیک تفاوت معناداری نیست. تفاوت در زمان جراحی و راحتی بیمار پس از جراحی است.

آیا برای همه می‌توان ایمپلنت بدون بخیه گذاشت؟

نه. اگر استخوان باریک باشد، در همان جلسه افزودن استخوان لازم باشد یا ایمپلنت بسیار نزدیک به عصب یا سینوس قرار بگیرد، دندان‌پزشک باید استخوان را ببیند. مناسب بودن را سی‌تی اسکن تعیین می‌کند.

آیا راهنمای جراحی ضروری است؟

اجباری نیست، اما انحراف را کم می‌کند. در یک مطالعه مدل که بدون راهنما انجام شد، در ۵۹٫۷٪ کاشت‌ها سوراخ شدن دیواره استخوان دیده شد. در جراحی هدایت‌شده انحراف زاویه به‌طور میانگین حدود ۳٫۹ درجه کمتر از کاشت کلاسیک با دست است.

وقتی از راهنما استفاده می‌شود، آیا ایمپلنت دقیقاً به جای برنامه‌ریزی‌شده می‌رود؟

دقیقاً نه. حتی در جراحی بدون فلپ هدایت‌شده میانگین انحراف در عمق ۰٫۷۶ میلی‌متر، در زاویه ۲٫۵۷ درجه و در نوک ایمپلنت ۱٫۶۸ میلی‌متر است. به همین دلیل در برنامه در برابر عصب، سینوس و دیواره استخوان یک حاشیه اطمینان در نظر گرفته می‌شود.

آیا ممکن است حین جراحی لثه باز شود؟

بله. در فراتحلیلی که پروتکل بدون فلپ با راهنمای کامل را بررسی کرده، در ۷٪ موارد ایمپلنت با این پروتکل کاشته نشده است. اگر استخوان باریک‌تر از انتظار از کار درآید یا راهنما درست ننشیند، دندان‌پزشک ممکن است با باز کردن لثه ادامه دهد؛ لازم است این احتمال از پیش گفته شود.

آیا در ایمپلنت کل دهان هم از روش بدون بخیه استفاده می‌شود؟

می‌شود. در فک‌های بی‌دندان، در جراحی بدون فلپ هدایت‌شده در پیگیری ۱ تا ۴ ساله ماندگاری ایمپلنت ۹۷٫۲٪ گزارش شده است؛ در عوض مشکلات فنی مانند شکستن راهنما و پروتز رایج است. چون در کل دهان وضعیت استخوان از ناحیه‌ای به ناحیه دیگر تغییر می‌کند، ممکن است در یک دهان روش‌های متفاوتی با هم به کار روند. اگر سی‌تی اسکن یا عکس پانورامیک دارید، می‌توانید آن را از طریق فرم درخواست بفرستید؛ تصویر را دندان‌پزشکی ارزیابی می‌کند که درمان را انجام خواهد داد.

پس از ایمپلنت بدون بخیه کی دندان نصب می‌شود؟

بدون فلپ بودن به‌تنهایی این مدت را تغییر نمی‌دهد. اینکه دندان‌ها کی نصب شوند بر اساس گیر اولیه ایمپلنت، کیفیت استخوان و پروتکل درمانی برنامه‌ریزی‌شده تعیین می‌شود.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست ارزیابی
درخواست