آیا ایمپلنت دردناک است؟ واقعاً چه حسی دارد؟

داروی بی‌حسی جلوی ارسال پیام عصب را می‌گیرد، اما همه حس‌ها را هم‌زمان خاموش نمی‌کند. رشته‌های درد زودتر از همه مسدود می‌شوند؛ رشته‌هایی که فشار و لرزش را منتقل می‌کنند مدتی بیشتر کار می‌کنند. به همین دلیل حس هل داده شدن روی صندلی ناخوشایند است، اما درد نیست. اشتباه گرفتن این دو بیش از خود درمان اضطراب ایجاد می‌کند.

نکته دوم هم آرامش‌بخش است: در بخش درونی استخوان تقریباً هیچ پایانه عصبی دردی وجود ندارد. حس درد از پرده نازکی که استخوان را می‌پوشاند (پریوست) و از لثه روی آن می‌آید. به همین دلیل آنچه هنگام قرار گرفتن ایمپلنت در استخوان حس می‌کنید فشار است؛ منشأ حساسیت روزهای بعد هم عمدتاً بافت نرم است.

تورم پس از درمان نشانه مشکل نیست، نخستین مرحله بهبود است: بدن مایع و سلول‌های ترمیمی به ناحیه می‌فرستد و بافت موقتاً برآمده می‌شود. تغییر رنگ زرد و بنفشی که روی گونه یا زیر فک پیدا می‌شود هم بخشی از همین روند است؛ ظاهرش ممکن است نگران‌کننده باشد، اما روندش مورد انتظار است.

تأثیر پروتکل Implant72 بر این وضعیت از گستره جراحی می‌آید. ایمپلنت استراتژیک به‌صورت مکانیکی در لایه سخت بیرونی فک (استخوان کورتیکال) قفل می‌شود؛ اما ایمپلنت کلاسیک به استخوان اسفنجی نرم‌تر درونی تکیه می‌کند و باید ماه‌ها منتظر جوش خوردن آن با استخوان ماند. به همین دلیل در بیشتر موارد پیوند استخوان و لیفت سینوس مطرح نمی‌شود. هر قدر ناحیه‌ای که باز می‌شود کوچک‌تر باشد، بافتی که باید ترمیم شود هم کوچک‌تر است.

روی دیگر سکه هم هست. حوزه این پروتکل کل دهان یا از دست رفتن تعداد زیادی دندان است؛ کسی که یک ایمپلنت می‌گذارد با کسی که کل فکش درمان می‌شود تجربه یکسانی ندارد. در دومی تورم در ناحیه وسیع‌تری پخش می‌شود و دو روز اول خسته‌کننده‌تر است. در مقابل، در پایان سه روز کلینیکی با دندان‌های ثابتتان بیرون می‌روید و دندان مصنوعی متحرکی که روی بافت در حال ترمیم جابه‌جا شود با خود ندارید.

آستانه درد از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند، اما این روند به شانس بستگی ندارد. موارد زیر عواملی‌اند که واقعاً بر راحتی روزهای اول اثر می‌گذارند. اگر خودتان را در فهرست دوم می‌بینید، به این معنا نیست که در بسته است؛ به این معناست که اول باید درباره موضوع دیگری صحبت کنیم.

بخش بزرگی از اضطراب از ناآشنایی می‌آید. ترتیب زیر توضیح می‌دهد که در روز درمان، از طرف شما چه چیزی چگونه حس می‌شود؛ نه جریان فنی درمان را.

1. 1

   پیش از تزریق بی‌حسی

   سطح لثه با ژل بی‌حس می‌شود و به این ترتیب فرو رفتن سوزن کم‌دردتر می‌شود. آهسته تزریق کردن دارو هم فرق ایجاد می‌کند: داروی بی‌حسی که سریع تزریق شود، چون بافت را می‌کشد، بیشتر حس می‌شود.

2. 2

   وقتی بی‌حسی جا می‌افتد

   ظرف چند دقیقه حسی گرم و مورمور در لب و زبان شروع می‌شود؛ سپس ناحیه بی‌حس می‌شود. تا خودتان نگویید «بی‌حس شد»، کار را شروع نمی‌کنیم و اگر بی‌حس نشده باشد، مقدار دارو اضافه می‌شود.

3. 3

   هنگام گذاشتن ایمپلنت

   آنچه حس می‌کنید درد نیست، فشار است: حس هل داده شدن، فشاری در فکتان و لرزش دستگاه. از ابتدا درباره علامت بالا بردن دست توافق می‌کنیم؛ وقتی دستتان را بالا ببرید، متوقف می‌شویم. همین توافق به‌تنهایی تنش بسیاری از بیماران را کم می‌کند.

4. 4

   هنگام آماده شدن دندان‌ها

   قالب‌گیری، امتحان و تنظیم دندان‌های ثابت مرحله جراحی نیست. صبر می‌خواهد و در مقایسه با مرحله جراحی بسیار راحت‌تر است؛ بخش مهمی از سه روز کلینیکی در این مرحله می‌گذرد.

5. 5

   وقتی بی‌حسی از بین می‌رود

   پس از درمان چند ساعت طول می‌کشد. در این مدت نوشیدنی داغ نخورید و مراقب باشید گونه‌تان را گاز نگیرید؛ چون حسش نمی‌کنید، ممکن است ناخواسته زخمی‌اش کنید. خوردن نخستین مسکن در ساعتی که به شما گفته می‌شود، شب را راحت‌تر می‌کند.

6. 6

   پیش از بازگشت به خانه

   اینکه کدام دارو را در چه ساعتی بخورید، کمپرس سرد چگونه انجام شود و در چه وضعیتی تماس بگیرید، کتبی به شما داده می‌شود؛ دستور شفاهی در خستگی روز درمان در ذهن نمی‌ماند.

اگر آنچه برایتان دشوار است بیشتر خود فکر درمان است تا درد، این را بگویید. چیزی نیست که از آن خجالت بکشید و واقعاً طرح درمان را تغییر می‌دهد. با هم تصمیم می‌گیریم کدام برای شما مناسب است.

موارد زیر را برای ترساندن شما نمی‌نویسیم، بلکه برای اینکه اگر با آن‌ها روبه‌رو شدید، غافلگیر نشوید. اگر دندان‌پزشکی خودش این‌ها را توضیح نمی‌دهد، بپرسید.

روند زیر سیر مورد انتظار در طرح درمان کل دهان را توضیح می‌دهد. در همه با یک سرعت پیش نمی‌رود و بیشتر انحراف‌ها به معنای مشکل نیستند. آنچه تعیین‌کننده است جهت است: آیا شکایت با گذر زمان کم می‌شود یا بیشتر؟

1. ۶ ساعت اول

   همین‌طور که بی‌حسی از بین می‌رود، حساسیت شروع می‌شود. کمپرس سرد از بیرون روی گونه تورم را به‌طور محسوسی کم می‌کند: بیست دقیقه بگذارید، بیست دقیقه بردارید. غذای ولرم و نرم بخورید و با نی ننوشید.

2. ۴۸ ساعت اول

   دوره‌ای که تورم و حساسیت در آن از همه محسوس‌تر است: تورم نزدیک پایان روز دوم به اوج می‌رسد و سپس فروکش می‌کند. ممکن است تغییر رنگ زرد و بنفشی روی گونه ببینید؛ خون درون بافت به پایین می‌رود و روندی مورد انتظار است. خوابیدن با سر بالا تورم صبح را کم می‌کند.

3. روز سوم تا هفتم

   تورم به‌طور آشکار فروکش می‌کند و نیاز به مسکن کم می‌شود. ناحیه را با مسواکی بسیار نرم و دهان‌شویه‌ای که به شما داده شده تمیز نگه دارید؛ از خوراکی‌های سفت، ترد و خیلی داغ دوری کنید. بازگشت به برنامه روزانه در همین بازه انجام می‌شود.

4. هفته‌های اول

   لثه در اطراف دندان‌های ثابت شکل می‌گیرد؛ حساسیت خفیفی که گاه‌به‌گاه پیدا می‌شود عادی است. چون دندان‌های ثابتتان از ابتدا گذاشته شده‌اند، این مدت را بی‌دندان نمی‌گذرانید، اما باید محدودیت جویدن را رعایت کنید.

در این صفحه رقمی نمی‌دهیم؛ قیمت فقط پس از معاینه و CBCT، قلم به قلم و کتبی اعلام می‌شود. اما دانستن اینکه انتخاب‌هایتان از نظر راحتی چگونه بر مجموع اثر می‌گذارند، به کارتان می‌آید:

انتخاب نوع بی‌حسی

فقط بی‌حسی موضعی با آرام‌بخشی هوشیار یکی نیست. آرام‌بخشی یعنی داروی بیشتر، پایش بیشتر و کادر بیشتر؛ بیهوشی عمومی قلم جداگانه‌ای بالاتر از آن است.

گستره درمان

تعداد دندان‌هایی که در همان جلسه کشیده می‌شوند، تعداد ایمپلنت‌هایی که گذاشته می‌شوند و اینکه طرح درمان یک فک را در بر می‌گیرد یا دو فک، هم مدت نشستن روی صندلی و هم بار بهبود را تعیین می‌کند.

اینکه جراحی اضافه لازم باشد یا نه

اگر پیوند استخوان یا لیفت سینوس لازم شود، گستره بیشتر و مدت بهبود هم طولانی‌تر می‌شود. ایمپلنت استراتژیک در بیشتر موارد این‌ها را مطرح نمی‌کند.

برنامه دارو و معاینه

مسکن، در صورت نیاز آنتی‌بیوتیک و نوبت‌های معاینه بخشی از طرح درمان‌اند. از ابتدا کتبی بخواهید که کدام‌یک در قیمت گنجانده شده است؛ نه فقط از ما، از هر کلینیکی که مراجعه می‌کنید.