ایمپلنت Alpha-Bio مال کدام کشور است؟

بر اساس یک خبر صنعتی در سال ۲۰۰۸ که به هاآرتص استناد می‌کند، Alpha-Bio Tec در ۱۹۸۸ در اسرائیل به دست دندان‌پزشکی به نام اوفیر فروموویچ تأسیس شد؛ مدارک خود سازنده سال تأسیس را ذکر نمی‌کنند. شرکت مدتی در پتح تیکوا، درست در شرق تل‌آویو، بود؛ حتی یک مطالعه بالینی منتشرشده در ۲۰۱۹ سازنده ایمپلنت‌های به‌کاررفته را «Alpha-Bio Tec, Petach Tikwa, Israel» نوشته است. تأسیسات امروزی سازنده باز هم در اسرائیل، در شهر مودیعین است. شرکت این تأسیسات را فضای تولید و پژوهشی به مساحت ۸۶٬۰۰۰ فوت مربع، یعنی حدود ۸٬۰۰۰ متر مربع، معرفی می‌کند.

مالکیت در ۲۰۰۸ عوض شد. Nobel Biocare در ۷ فوریه ۲۰۰۸ اعلام کرد برای خرید همه سهام Alpha-Bio Tec توافق‌نامه امضا کرده است و انتظار می‌رفت معامله در سه‌ماهه دوم همان سال تکمیل شود. به گفته این اطلاعیه، Alpha-Bio در آن زمان بیش از ۶۰ درصد بازار ایمپلنت اسرائیل را در اختیار داشت و محصولاتش در بیش از ۴۰ کشور فروخته می‌شد. Nobel Biocare در ۲۰۱۴ به Danaher آمریکایی رسید؛ Danaher فعالیت‌های دندان‌پزشکی‌اش را در ۲۰۱۸ در شرکتی به نام Envista جمع کرد و Envista در ۲۰۱۹ با عرضه عمومی سهام از Danaher جدا شد. Alpha-Bio از این راه امروز برند Envista است.

به همین دلیل پاسخ سؤال «مال کدام کشور است» دولایه است. ریشه، طراحی و تولید محصول اسرائیل است؛ گروهی که برند را در اختیار دارد در آمریکا ثبت شده است. گزارش سالانه Envista به‌صراحت می‌نویسد که در اسرائیل یک تأسیسات تولیدی وابسته به برند Alpha-Bio وجود دارد. توزیع محصول اما از مرکز لجستیک جهانی در شهر ونلو در هلند انجام می‌شود. اینکه یک ایمپلنتِ مشخص که به دستتان می‌رسد کجا تولید شده را قطعی‌تر از همه برچسب جعبه‌اش می‌گوید.

رابطه با Nobel Biocare زیاد اشتباه گرفته می‌شود. چند ماه پس از خرید، یکی از مسئولان Alpha-Bio نوشت که هر دو شرکت با حفظ هویت برند خود، با برندهای جداگانه ادامه خواهند داد. Envista امروز Nobel Biocare را پیشگام دانش ایمپلنت و Alpha-Bio Tec و Implant Direct را کسب‌وکارهای ایمپلنت اقتصادی («value») معرفی می‌کند که به نقطه‌های قیمتی متفاوت پاسخ می‌دهند. یعنی یک گروه، اما دو خانواده محصول جداگانه با جایگاه‌های متفاوت.

میان دو برند از نظر طراحی هم پیوندی هست. Nobel Biocare در اطلاعیه ۲۰۰۸ خود Alpha-Bio را شرکتی معرفی کرد که محصول پیش‌درآمد NobelActive را توسعه داده بود. این به آن معنا نیست که دو برند امروز یک ایمپلنت را می‌فروشند. نام خط‌ها، اتصال‌ها، کیت‌های جراحی و قطعات پروتزی در کاتالوگ‌های جداگانه‌اند؛ سفارش دادن قطعه یکی برای دیگری نه با نگاه به نام برند، بلکه با نگاه به اطلاعات اتصال و اندازه انجام می‌شود.

Alpha-Bio یک ایمپلنت نیست، یک خانواده است. در فهرست به‌روز سازنده MultiNeO و MultiNeO NiNA، DFI، SPIRAL، ICE و NICE آمده‌اند. قطعات پروتزی در سه خط اتصال گرد آمده‌اند: مخروطی استاندارد (CS)، مخروطی باریک (CHC) و شش‌ضلعی داخلی (IH). SPI که در انتشارات زیاد از آن نام برده می‌شود خطی قدیمی‌تر است و در میان خط‌هایی که سازنده امروز برجسته می‌کند دیده نمی‌شود.

پاسخ واقعیت‌محور به «آیا خوب است» این است که سیستمی است که بیش از سی سال تولید می‌شود، در کشورهای بسیاری به کار می‌رود و نامش در انتشارات مستقل آمده است. در یک مطالعه گذشته‌نگر از دانشگاه علوم پزشکی وودج در لهستان، ۴۸۰ ایمپلنت Alpha-Bio SPI که برای ۱۸۴ بیمار گذاشته شده بود پس از بارگذاری ۶۰ ماه پیگیری شد و هیچ ایمپلنتی از دست نرفت. در همان مطالعه، میانگین تحلیل استخوان اطراف این ایمپلنت‌های با اتصال شش‌ضلعی داخلی در ماه شصتم ۱٫۳۰ میلی‌متر بود و از ایمپلنت‌های با اتصال مخروطی برند دیگری که با آن مقایسه شد (۰٫۹۶ میلی‌متر) بیشتر بود. نویسندگان تفاوت را به نوع اتصال نسبت می‌دهند؛ اما دو گروه از ایمپلنت‌های سازندگان متفاوت تشکیل شده‌اند و اندازه‌شان بسیار متفاوت است (۴۸۰ در برابر ۶۰)، به همین دلیل تفاوت را نمی‌توان فقط به اتصال نسبت داد.

با این حال برند نیمه کوچک‌تر ماجراست. اینکه ایمپلنت در طول سال‌ها در دهان بماند یا نه را برنامه‌ریزی، نحوه پخش بار، عواملی مانند سیگار و دیابت کنترل‌نشده و مراقبت منظم با قدرت بیشتری تعیین می‌کنند. خط‌های Alpha-Bio ایمپلنت‌های کلاسیک دوتکه‌اند: در بخش داخلی استخوان قرار می‌گیرند و آنجا حجم کافی لازم دارند. اما ایمپلنتی که در پروتکل دندان ثابت در ۷۲ ساعت با روش ایهده به کار می‌رود از رده دیگری است: ایمپلنت کورتیکوبازال یک‌تکه که در لایه سخت بیرونی فک محکم می‌شود.

موارد زیر مخصوص Alpha-Bio نیستند؛ به ساختار ایمپلنتی مربوط‌اند که درون استخوان قرار می‌گیرد، دوتکه است و دوره بهبودی لازم دارد.

اگر پاسخ‌ها کوتاه و روشن باشند، یعنی پشت برنامه انتخابی سنجیده هست. هر پاسخی که مبهم بماند، خلأیی است که بعدها خودتان باید پرش کنید.

1. 1

   کدام خط به کار می‌رود؟

   MultiNeO، MultiNeO NiNA، DFI، SPIRAL، ICE یا NICE. انتخاب باید با تراکم، پهنا و ارتفاع استخوان شما و، اگر حفره کشیدن دندان هست، با وضعیت آن قابل توضیح باشد.

2. 2

   نوع اتصال چیست؟

   مخروطی استاندارد (CS)، مخروطی باریک (CHC) یا شش‌ضلعی داخلی (IH). قطعات رویی و هر تعویض پیچ یا قطعه‌ای که در آینده انجام شود به این پاسخ وابسته است.

3. 3

   آیا قطعات رویی اصل‌اند؟

   قطعات خود سازنده با قطعاتی که شرکت‌های دیگر به‌عنوان سازگار می‌فروشند یکی نیستند. باید گفته شود کدام به کار رفته و در سوابق ثبت شود.

4. 4

   آیا می‌توانم بارکد روی برچسب را ببینم؟

   در ترکیه، تجهیزات پزشکی‌ای که به بازار عرضه می‌شوند باید در سامانه ردیابی محصول (UTS) ثبت شده باشند. شماره روی برچسب، سازنده محصول و ثبت آن را نشان می‌دهد؛ این کنترلی ملموس‌تر از هر جمله‌ای است که درباره برند شنیده می‌شود.

5. 5

   ضمانت سازنده چه چیزی را پوشش می‌دهد؟

   Alpha-Bio برای ایمپلنت‌هایش یک برنامه ضمانت مادام‌العمر اعلام می‌کند: تعویض ایمپلنت با ایمپلنت نو در صورت نقص محصول، نگرفتن ایمپلنت، شکستگی یا آلودگی. این برنامه به نخستین خریدار، یعنی اغلب کلینیک، تعلق می‌گیرد و در متن آن از دستمزد یا هزینه درمان دوباره سخنی نیست. اینکه چه کسی این هزینه را می‌پردازد را جداگانه از کلینیک بپرسید.

اگر چهار مورد اول زیر سر جایشان باشند، تفاوت میان برندها کم می‌شود؛ اگر نباشند، هیچ برندی این کمبود را جبران نمی‌کند.

پیرامون برندی که دو بار دست‌به‌دست شده، چند خلاصه‌سازی نادرست می‌چرخد.

امروز کسی این مدارک را نمی‌پرسد؛ اما سال‌ها بعد روی صندلی دیگری، اولین چیزی است که پرسیده می‌شود.

1. کارت ایمپلنتی که خط و اتصال روی آن است

   روی کارت نباید فقط «Alpha-Bio» نوشته شده باشد؛ نام خط، نوع اتصال (CS، CHC یا IH)، قطر، طول و شماره لات هم باید باشد. اگر چیزی کم است، از کلینیکی که درمان را انجام داده بخواهید تکمیلش کند.

2. نسخه بارکد

   بارکد روی برچسب محصول، شماره‌ای را دارد که ایمپلنت را در UTS شناسایی می‌کند. آن را همراه کارتتان نگه دارید؛ اگر ضمانت سازنده مطرح شود، نخستین اطلاعاتی که خواسته می‌شود همین است.

3. عکس روز اول

   عکس رادیولوژی‌ای که نشان می‌دهد سطح استخوان در آغاز کجا بوده است. تحلیل استخوان فقط با مقایسه آن با عکسی در سال‌های بعد قابل اندازه‌گیری است.

4. نوع قطعه رویی

   قطعه خود سازنده است، تولید سازگار یا ساخته‌شده مخصوص بیمار. هنگام تعویض پیچ یا قطعه رویی، پیدا کردن قطعه یدکی درست با این اطلاعات سریع‌تر می‌شود.

Envista برند Alpha-Bio را در بخش اقتصادی قرار می‌دهد؛ اما تفاوت در پیشنهاد قیمت را نام ایمپلنت به‌تنهایی تعیین نمی‌کند. جمع کل را این اقلام تشکیل می‌دهند:

هزینه واحد سیستم

میان سیستمی با جایگاه اقتصادی و سیستمی در رده بالا ممکن است تفاوت باشد؛ اما در یک طرح چندواحدی، قلمی که جمع کل را تعیین می‌کند اغلب این نیست.

قطعات رویی و پروتز

قطعه آماده، ساخت مخصوص بیمار یا قطعات پروتز چندواحدی، همراه با جنس و دستمزد پروتز رویی، در طرح‌های کل دهان بخش بزرگ جمع کل را تشکیل می‌دهند.

کارهای آماده‌سازی

اگر پیوند استخوان، عمل سینوس یا کشیدن دندان لازم باشد، این‌ها اقلام جداگانه‌اند و در طرح‌های کلاسیک زیاد پیش می‌آیند. زمان را هم طولانی‌تر می‌کنند.

دامنه ضمانت و ترمیم‌ها در طول سال‌ها

آنچه سازنده عوض می‌کند خود ایمپلنت است؛ دستمزد و درمان دوباره جداگانه صحبت می‌شود. در سیستمی که قطعه‌اش آسان پیدا می‌شود، ترمیم کاری کوچک باقی می‌ماند.