ایمپلنت Adin مال کدام کشور است؟

Adin Dental Implant Systems Ltd. یک شرکت اسرائیلی است. صفحه تماس در سایت خودش نشانی مرکز را منطقه صنعتی الون تاوور در عفوله می‌دهد؛ در درخواست سال ۲۰۲۳ برای UniFit که به FDA، سازمان غذا و داروی آمریکا، داده شده هم نشانی سازنده همین است. نخستین ثبت شرکت در FDA به سال ۲۰۰۸ برمی‌گردد؛ آن درخواست از طریق یک شرکت اسرائیلی مشاوره تجهیزات پزشکی داده شده است. صفحه تماس، شرکت‌های تابعه‌اش در هند، آمریکا و کانادا و یک دفتر در تل‌آویو را فهرست می‌کند.

درباره سال تأسیس، منابع با هم نمی‌خوانند. صفحه «درباره ما»ی خود شرکت می‌گوید ۲۰۰۱؛ برخی پایگاه‌های داده شرکت‌های نوپا تاریخ قدیمی‌تری می‌دهند. اینجا اظهار خود شرکت مبنا قرار گرفته است. در بخش مالکیت، Adin خود را شرکتی «در مسیر تبدیل شدن به سازنده مستقل پیشرو ایمپلنت در جهان» معرفی می‌کند. اعلامیه رسمی‌ای درباره فروخته شدن Adin به یک گروه بزرگ ایمپلنت وجود ندارد؛ در سایتش هم از شرکت مادری حرفی نیست.

به همین دلیل پاسخ سؤال «مال کدام کشور است» یک لایه دارد: خاستگاه، مرکز و نشانی تولیدی که به FDA اعلام شده اسرائیل است. شرکت می‌نویسد نظام کیفیتش را بر اساس مقررات تجهیزات پزشکی اتحادیه اروپا (MDR) و استاندارد ISO 13485 گواهی کرده است. با این حال سازنده و ثبت یک ایمپلنت مشخص را که به دستتان می‌رسد دقیق‌تر از همه برچسب و بارکد جعبه‌اش نشان می‌دهد.

Adin یک ایمپلنت نیست، چند خانواده اتصال است. در خانواده شش‌ضلعی داخلی (Internal Hex)، Touareg S و OS که شرکت آن را «محبوب‌ترین» می‌نامد، Swell با بدنه موازی و Triple با شیار سه‌راهه هستند. CloseFit خانواده‌ای با اتصال شش‌ضلعی مخروطی است؛ گزینه باریک ۳٫۰ میلی‌متری هم دارد. UniFit اما خط تازه‌تری است که در همه قطرها از یک پلتفرم پروتزی واحد استفاده می‌کند و به تعریف سازنده اتصال مخروطی اصطکاکی مورس ۷ درجه دارد؛ در دسامبر ۲۰۲۳ از FDA گذشت. به این‌ها ایمپلنت‌های زایگوماتیک و سیستم جراحی هدایت‌شده‌ای به نام Adinguide اضافه می‌شود.

جزئیات جنس هم به اندازه نام خط شایسته ثبت است. بنا بر خلاصه UniFit که به FDA ارائه شده، این ایمپلنت‌ها و قطعات رویی‌شان نه از تیتانیوم خالص درجه ۴، بلکه از آلیاژ تیتانیومی به نام Ti-6Al-4V ELI ساخته می‌شوند؛ سطحشان با سندبلاست کلسیم فسفات به نام OsseoFix پرداخت می‌شود. همان سند می‌نویسد که اگر استحکام اولیه خوبی به دست آید و بار اکلوژن درست تنظیم شود می‌توان بارگذاری فوری انجام داد، اما ایمپلنت‌های کوتاه ۶ میلی‌متری UniFit فقط باید با قطعات رویی صاف به کار بروند.

پاسخ صادقانه به سؤال «چقدر مطالعه شده» این است: نام Adin در مقاله‌ها می‌آید اما بیشترشان مطالعات کوچک یا آزمایشگاهی‌اند. در مطالعه‌ای که تیمی از هند و عربستان سعودی ۶۰ ایمپلنت Touareg-S را در ۴۲ بیمار یک سال پیگیری کرد، تحلیل سالانه استخوان اطراف ایمپلنت‌هایی که پایین‌تر از سطح استخوان و فرورفته کاشته شده بودند به‌طور میانگین ۱٫۹۶ میلی‌متر و در آن‌هایی که هم‌سطح استخوان کاشته شده بودند ۱٫۱۰ میلی‌متر به دست آمد. یعنی همان برند، همان خط، همان تیم: کاشت عمیق‌تر با تحلیل استخوان بیشتر همراه دیده شد. مطالعه کوچک است و گفته نشده که گروه‌ها تصادفی تقسیم شده‌اند؛ اما خوب نشان می‌دهد که پیش از برند، جراحی حرف می‌زند.

در مطالعه دیگری که در هند انجام شده، سه جراح ۴۵ ایمپلنت Touareg را در ۴۲ بیمار با آچار دستی‌ای که تورک را اندازه نمی‌گیرد کاشتند؛ وقتی در لحظه آخر با آچاری که اندازه می‌گیرد نگاه شد، میانگین تورک اعمال‌شده ۶۳ نیوتن‌سانتی‌متر درآمد که به‌طور محسوس بالاتر از ۳۵ نیوتن‌سانتی‌متر هدف‌گذاری‌شده بود. مطالعه اندازه نگرفت که این تورک به ایمپلنت آسیب می‌زند یا نه. اما این را نشان می‌دهد: تورک کاشت باید نه با حدس، بلکه با اندازه‌گیری اعمال و ثبت شود. پیگیری‌های بلندمدت و بزرگ بیماران با Adin هم محدود است.

خط‌های Adin ایمپلنت‌های کلاسیک دوتکه‌اند که درون استخوان جای می‌گیرند و در استخوان حجم کافی می‌خواهند؛ ایمپلنت‌های زایگوماتیک اما گروهی ویژه‌اند که در استخوان گونه محکم می‌شوند. نتیجه را بیش از نام برند، برنامه‌ریزی، پخش بار، کنترل سیگار و دیابت و مراقبت منظم تعیین می‌کنند. ایمپلنتی که در پروتکل دندان ثابت در ۷۲ ساعت ما با روش ایهده به کار می‌رود از رده دیگری است: ایمپلنت کورتیکوبازال یک‌تکه که در لایه سخت بیرونی فک محکم می‌شود.

موارد زیر فقط مخصوص Adin نیستند؛ به ساختار ایمپلنت دوتکه‌ای که درون استخوان جای می‌گیرد مربوط‌اند.

سؤال‌هایی کوتاه. اگر پاسخ‌ها روشن باشند، یعنی پشت برنامه انتخابی سنجیده هست؛ هر پاسخی که مبهم بماند، جای خالی‌ای است که بعدها باید خودتان پرش کنید.

1. 1

   کدام خانواده و کدام خط؟

   از خانواده Internal Hex، Touareg، Swell یا Triple؛ CloseFit؛ یا UniFit؟ انتخاب باید با تراکم، پهنا و ارتفاع استخوان شما قابل توضیح باشد.

2. 2

   ایمپلنت تا چه عمقی کاشته می‌شود؟

   هم‌سطح استخوان یا پایین‌تر از آن؟ در یک مطالعه کوچک با Touareg-S، در ایمپلنت‌هایی که پایین‌تر از سطح استخوان کاشته شده بودند در یک سال تحلیل استخوان بیشتری دیده شد. پرسیدن دلیلش درخواستی عادی است.

3. 3

   آیا تورک کاشت اندازه‌گیری می‌شود؟

   می‌توانید بخواهید تورکی که با دستگاه اندازه‌گیر اعمال شده و اندازه‌گیری پایداری، اگر انجام شده، در سوابقتان نوشته شود. تصمیم بارگذاری فوری باید بر این مقادیر تکیه کند.

4. 4

   آیا می‌توانم بارکد روی برچسب را ببینم؟

   در ترکیه، تجهیزات پزشکی‌ای که به بازار عرضه می‌شوند باید در سامانه ردیابی محصول (UTS) ثبت شده باشند. شماره روی برچسب، سازنده محصول و ثبت آن را نشان می‌دهد.

5. 5

   گارانتی سازنده چه چیزی را پوشش می‌دهد؟

   Adin برای ایمپلنت‌هایی که تولید می‌کند گارانتی تعویض مادام‌العمر اعلام می‌کند. این متن درباره خود ایمپلنت است؛ اینکه جراحی دوباره، دستمزد یا نوسازی پروتز را چه کسی می‌پردازد جداگانه از کلینیک بپرسید.

مطالعاتی که با Adin انجام شده هم با این جور درمی‌آید: درون یک برند، نتیجه ممکن است بسته به تصمیم‌های جراحی فرق کند.

نام چند خط و صنعت پرجمعیت ایمپلنت در اسرائیل، در اینترنت چند خلاصه‌سازی نادرست پدید می‌آورد.

امروز کسی این مدارک را نمی‌پرسد؛ اما سال‌ها بعد روی صندلی دیگری، اولین چیزی که پرسیده می‌شود همین‌هاست.

1. کارت ایمپلنتی که خانواده و خط روی آن است

   روی کارت نباید فقط «Adin» نوشته شده باشد؛ خانواده Internal Hex، CloseFit یا UniFit، نام خط، پلتفرم، قطر، طول و شماره لات هم باید باشد. اگر چیزی کم است، از کلینیکی که درمان را انجام داده بخواهید تکمیلش کند.

2. مقادیر اندازه‌گیری

   تورک کاشت و اندازه‌گیری پایداری، اگر انجام شده. اگر بعدها درباره مشکلی صحبت شود، این‌ها تنها سوابقی‌اند که نشان می‌دهند استحکام اولیه چقدر بوده است.

3. نسخه بارکد

   بارکد روی برچسب محصول، شماره‌ای را دارد که ایمپلنت را در UTS شناسایی می‌کند. اگر گارانتی سازنده مطرح شود، نخستین اطلاعاتی که خواسته می‌شود هم همین است.

4. عکس روز اول

   عکس رادیولوژی‌ای که نشان می‌دهد سطح استخوان و عمق ایمپلنت در آغاز کجا بوده است. تغییر فقط به کمک همین عکس و با مقایسه آن با عکس سال‌های بعد خوانده می‌شود.

Adin خود را سازنده‌ای با قیمت مناسب جای می‌دهد؛ اما نام ایمپلنت به‌تنهایی تفاوت پیشنهادها را تعیین نمی‌کند. کل هزینه را این اقلام می‌سازند:

انتخاب خط و بدنه

درون یک برند، هزینه خانواده‌ها و خط‌ها ممکن است متفاوت باشد. ببینید در پیشنهاد کدام خط نوشته شده است؛ عبارت «ایمپلنت Adin» به‌تنهایی کافی نیست.

قطعات رویی و پروتز

قطعه آماده، ساخت مخصوص بیمار یا قطعات پروتزی چندواحدی، همراه با جنس و دستمزد پروتز رویی، در طرح‌های کل دهان بخش بزرگ کل هزینه را تشکیل می‌دهند.

کارهای آماده‌سازی

اگر پیوند استخوان، لیفت سینوس یا کشیدن دندان لازم باشد، این‌ها اقلام جداگانه‌اند و در طرح‌های کلاسیک زیاد دیده می‌شوند. مدت را هم طولانی‌تر می‌کنند.

دامنه گارانتی و ترمیم‌ها در طول سال‌ها

آنچه سازنده تعویض می‌کند خود ایمپلنت است؛ درباره دستمزد و درمان دوباره جداگانه صحبت می‌شود. در سیستمی که قطعه‌اش آسان پیدا می‌شود، ترمیم کاری کوچک باقی می‌ماند.