روز ۱: تصویربرداری، کاشت و نخستین امتحان دندان‌ها - روز ۲: دندان‌های آزمایشی و رنگ نهایی - روز ۳: تحویل دندان‌های نهایی

روش ایهده

ایمپلنت بازال چیست؟ اصطلاحات ایمپلنت دیسکی، BOI و کورتیکوبازال

یک محصول واحد نیست؛ نامی مشترک برای ایمپلنت‌هایی است که گیر خود را از استخوان عمیق و سخت فک می‌گیرند

ایمپلنت بازال، ایمپلنت دیسکی، BOI، کورتیکوبازال، Strategic Implant: ممکن است در یک گفت‌وگو پنج نام مختلف شنیده شود و بیشتر منابع آن‌ها را به جای هم به کار می‌برند. اما هرکدام تاریخچه‌ای و معنایی کمی متفاوت دارد. در ادامه به ترتیب توضیح داده‌ایم این نام‌ها از کجا آمده‌اند، چگونه از ایمپلنت‌های دیسکی که از پهلو گذاشته می‌شدند به طرح‌های پیچی امروزی رسیدیم و تفاوت اصطلاحی با ایمپلنت کلاسیک از کجا شروع می‌شود.

پاسخ کوتاه

ایمپلنت بازال نامی مشترک برای ایمپلنت‌هایی است که گیر خود را نه از استخوان بالایی که دندان‌ها در آن قرار دارند، بلکه از استخوان سخت کورتیکال در عمق فک می‌گیرند که کمتر از از دست رفتن دندان تأثیر می‌پذیرد. نخستین نمونه‌های آن ایمپلنت‌های BOI با پایه دیسکی بودند که از پهلو در استخوان گذاشته می‌شدند. از میانه دهه ۲۰۰۰ ایمپلنت‌های کورتیکوبازال یکپارچه‌ای که از بالا پیچ می‌شوند جای آن‌ها را گرفتند. امروز نام‌های «بازال»، «کورتیکوبازال» و «Strategic Implant» بیشتر همین طرح‌های پیچی را توصیف می‌کنند.

بازال
استخوان عمیق فک که کمتر از از دست رفتن دندان تأثیر می‌پذیرد
کورتیکال
پوسته بیرونی سخت استخوان
BOI
Basal osseointegrated implant؛ دیسکی که از پهلو گذاشته می‌شود
طرح امروزی
پیچی، یکپارچه، گیر در لایه کورتیکال دوم یا سوم

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

این واژه‌ها چه می‌گویند و از کجا آمده‌اند

اول خود واژه‌ها. استخوان فک یکدست نیست: بیرونش پوسته‌ای سخت و متراکم است که به آن استخوان کورتیکال می‌گویند و درونش ساختاری سست‌تر و اسفنجی دارد. به بخش بالایی که دندان‌ها در آن قرار دارند استخوان آلوئولار می‌گویند و این بخش چون به دندان وابسته است، پس از از دست رفتن دندان تحلیل می‌رود. به بخش پایینی و عمیق که بدنه فک را می‌سازد استخوان بازال می‌گویند؛ این بخش بسیار کمتر از از دست رفتن دندان تأثیر می‌پذیرد. نام «ایمپلنت بازال» از همین‌جا می‌آید: ناحیه‌ای را توصیف می‌کند که ایمپلنت در آن گیر می‌کند، نه یک برند را.

«کورتیکوبازال» ترکیب دو واژه است: پوسته کورتیکال در ناحیه بازال. طبق تعریف خود شرکت Dr. Ihde Dental، ایمپلنت پیچی وقتی به دیواره داخلی و بیرونی استخوان با هم (دوکورتیکالی) یا به لایه کورتیکال دوم یا سوم محکم شود، در گروه ایمپلنت‌های بازال قرار می‌گیرد و ترجیحاً از نواحی کورتیکالی استفاده می‌شود که در برابر تحلیل مقاوم‌اند. «کورتیکال اول» پوسته بالایی است که ایمپلنت از آن وارد می‌شود؛ دومی و سومی دیواره‌های مقابل عمیق‌ترند که نوک ایمپلنت به آن‌ها می‌رسد. نام Corticobasal® در وب‌سایت این شرکت با علامت ثبت به کار می‌رود؛ یعنی هم توصیفی عمومی است و هم نام یک گروه محصول.

نخستین ایمپلنت‌های بازال هیچ شباهتی به نمونه‌های امروزی نداشتند. درگاه بیماران implantate.com در آلمان می‌نویسد ایمپلنت‌های دیسکی برخلاف همه انواع دیگر ایمپلنت‌های پیچی، از پهلو در استخوان گذاشته می‌شوند. طبق توصیف سازنده، این ایمپلنت‌های بازال جانبی (لترال) نیروی جویدن را از بالا و پایین صفحه‌های پایه افقی خود به استخوان کورتیکال منتقل می‌کنند. ظاهرشان دیسکی است که در انتهای بدنه‌ای باریک، درون استخوان خوابانده شده است.

کوته‌نوشت BOI یعنی «basal osseointegrated implant»، یعنی ایمپلنتی که با استخوان بازال جوش می‌خورد. در سال ۱۹۹۹ در یک مجله دندان‌پزشکی که در سوئیس منتشر می‌شد، متن اجماعی از گروهی از درمانگران در آلمان درباره BOI آمده است. استفان ایهده (Ihde) در همان سال مقاله‌ای منتشر می‌کند که روش «استئواینتگریشن بازال» را در بیمارانی با فک پایین جلوآمده (کلاس III) شرح می‌دهد و می‌نویسد اگر توزیع استخوان مناسب باشد، پروتز را می‌توان زود بارگذاری کرد و جراحی‌های بزرگی مانند پیوند استخوان از لگن به‌ندرت لازم می‌شوند. کتاب Principles of BOI ایهده که در سال ۲۰۰۵ از سوی Springer منتشر شد هم محصول همین دوره است.

ایمپلنت‌های دیسکی فقط به حلقه ایهده تعلق نداشتند. مقاله‌ای از نیس در فرانسه که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد، ایمپلنت‌های دیسکی بازال را در فک‌هایی با تحلیل شدید شرح می‌دهد. در این تکنیک بستر ایمپلنت ۴۵ تا ۹۰ روز پیش از جراحی با ابزاری ویژه «فعال» می‌شود و بریج ثابت آن‌قدر سخت طراحی می‌شود که مانند یک فیکساتور ارتوپدی بیرونی عمل کند. یعنی نام «ایمپلنت دیسکی» خانواده‌ای از طرح‌ها را توصیف می‌کند که بیش از یک مکتب از آن استفاده کرده است.

سپس نوبت به طرح‌های پیچی رسید. طبق زندگی‌نامه‌ای که در وب‌سایت International Implant Foundation منتشر شده، ایهده از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ با ایمپلنت‌های بازالی کار کرد که از پهلو گذاشته می‌شدند و از ۲۰۰۶ روی Strategic Implant® کار می‌کند. strategic-implant.com می‌نویسد اصطلاح «ایمپلنت بازال» نخستین بار حدود سال ۱۹۹۹ به کار رفت و نام Strategic Implant® اصطلاحی حمایت‌شده برای ایمپلنت‌های شرکت Simpladent GmbH در سوئیس است. طرح‌های پیچی امروزی مانند ایمپلنت کلاسیک از بالا گذاشته می‌شوند، اما نوکشان در دیواره کورتیکال عمقی گیر می‌کند. منابع دلایل این تغییر را به تفصیل توضیح نمی‌دهند.

وضعیت امروز ایمپلنت‌های دیسکی را هم باید یادداشت کرد. به گفته implantate.com، علامت تجاری ثبت‌شده BOI به نام Biomed Est. ثبت شده و ایمپلنت‌های دیسکی از کاتالوگ سازنده حذف شده‌اند. در فهرست کنونی محصولات Dr. Ihde Dental هم ایمپلنتی با طرح دیسکی دیده نمی‌شود. یعنی وقتی امروز در کلینیکی گفته می‌شود «ایمپلنت بازال»، به احتمال زیاد منظور ایمپلنت کورتیکوبازال پیچی است؛ ایمپلنت‌های دیسکی قدیمی بیشتر در دهان بیمارانی دیده می‌شوند که در گذشته درمان شده‌اند.

تاریخچه این واژه‌ها تناقضی جالب هم در خود دارد. در نام BOI واژه «osseointegrated»، یعنی جوش خوردن با استخوان، هست. اما متن اجماع International Implant Foundation که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، می‌نویسد ایمپلنت‌های کورتیکوبازال ثبات اولیه را نه با «استئواینتگریشن»، بلکه با «استئوفیکساسیون» به دست می‌آورند و بر پایه اصول درمان شکستگی کار می‌کنند. همان حلقه در طول سال‌ها واژه‌ای را که روش خود را با آن توصیف می‌کرد تغییر داده است. این دو مفهوم یکدیگر را نفی نمی‌کنند؛ اما دانستن اینکه کدام روز اول را توصیف می‌کند و کدام دوره پس از آن را، خواندن درست اصطلاحات را ممکن می‌کند.

تفاوت اصطلاحی با ایمپلنت کلاسیک از همین‌جا می‌آید. در مقاله‌ها برای ایمپلنت کلاسیک اغلب «کرستال» گفته می‌شود: ایمپلنت در ستیغ استخوانی که دندان‌ها در آن قرار دارند گذاشته می‌شود و گیر خود را به مرور، با جوش خوردن استخوان به سطحش، به دست می‌آورد. مروری که در سال ۲۰۲۶ منتشر شد دو گروه را با عنوان ایمپلنت‌های «کورتیکال» و «اسفنجی» مقایسه می‌کند: ایمپلنت‌های بازال در استخوان کورتیکال متراکم گیر می‌کنند، یکپارچه‌اند و سطحی صیقلی دارند؛ ایمپلنت‌های کلاسیک اما به استخوان آلوئولار کافی و اغلب به درمان مرحله‌ای نیاز دارند. خود روش و سه تصمیم اصلی آن را در راهنمای «ایمپلنت ایهده چیست» جداگانه توضیح داده‌ایم.

جاهایی که این اصطلاح درست و جاهایی که گمراه‌کننده به کار می‌رود

اینکه در یک پیشنهاد درمان یا تبلیغ نوشته شده باشد «ایمپلنت بازال» به‌تنهایی چیزی را روشن نمی‌کند. تمایز زیر کمک می‌کند بفهمید جمله‌ای که می‌خوانید چه منظوری دارد.

چه زمانی مناسب است

  • اگر گفته می‌شود گیر از استخوان کورتیکال عمیق گرفته می‌شوداین اصطلاح دقیقاً همین را توصیف می‌کند. اگر در CBCT بتوان نشان داد هر ایمپلنت در کدام دیواره کورتیکال گیر می‌کند، واژه در جای درستش به کار رفته است.
  • اگر استخوان تحلیل رفته و پیوند استخوان پیشنهاد شدهایمپلنت‌های بازال دقیقاً برای این ساخته شدند که وقتی استخوان آلوئولار تحلیل رفته، گیر از جای دیگری گرفته شود. این اصطلاح بیش از همه در همین وضعیت معنا پیدا می‌کند.
  • اگر صحبت از کل دهان یا از دست رفتن دندان‌های زیاد استاین ایمپلنت‌ها معمولاً با بریج به هم وصل می‌شوند و بار را میان خود تقسیم می‌کنند. طرح‌های درمانی که این اصطلاح در آن‌ها می‌آید بیشتر برای یک فک کامل یا بخش‌های گسترده‌اند.
  • اگر همراه با نام محصول به کار می‌روداگر در کنار «ایمپلنت بازال» نام BCS، KOS یا محصول دیگری آمده باشد، معلوم است چه چیزی گذاشته می‌شود. سابقه درمان هم باید با همین نام محصول ثبت شود.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر به هر بارگذاری سریعی «بازال» گفته می‌شودگذاشتن دندان در همان روز یا همان هفته به‌تنهایی به معنای ایمپلنت بازال نیست. با ایمپلنت‌های کلاسیک هم پروتکل‌های بارگذاری فوری اجرا می‌شود.
  • اگر ایمپلنت دیسکی و ایمپلنت پیچی با هم اشتباه گرفته می‌شونددیسکی که از پهلو گذاشته می‌شود و ایمپلنت کورتیکوبازالی که از بالا پیچ می‌شود طرح‌هایی متفاوت‌اند. پیگیری یک ایمپلنت دیسکی قدیمی دانشی متفاوت از سیستم‌های پیچی امروزی می‌خواهد.
  • اگر برای یک دندان پیشنهاد می‌شوداین طرح‌ها بر تقسیم بار میان ایمپلنت‌هایی که به هم وصل‌اند تکیه دارند؛ در یک جای خالی تنها، این مزیت از بین می‌رود. نشانی درست برای یک جای خالی، دندان‌پزشک خودتان است.
  • اگر «استخوان لازم نیست» برای هر وضعیتی گفته می‌شوداستخوان کورتیکال عمیق هم بی‌پایان نیست و در همه نواحی ضخامت یکسانی ندارد. اینکه چقدر استخوان هست و ایمپلنت کجا می‌تواند گیر کند، فقط در CBCT دیده می‌شود.

اگر در پیشنهاد درمان «ایمپلنت بازال» نوشته شده، چطور بخوانیمش

پرسش‌های زیر راهی است برای تبدیل یک اصطلاح کلی به طرح درمانی مشخص.

  1. 1

    طرح را بپرسید: دیسکی یا پیچی

    بیشتر آنچه امروز ارائه می‌شود طرح پیچی است. با این حال پرسیدن اینکه منظور کدام است، از همان ابتدا جلوی سوءتفاهم را می‌گیرد.

  2. 2

    نام محصول را بپرسید

    BCS، KOS، Strategic Implant® یا سیستمی دیگر؟ نام محصول تعیین می‌کند کدام شرایط استفاده معتبر است.

  3. 3

    نقطه گیر را در CBCT ببینید

    اینکه هر ایمپلنت به کدام دیواره کورتیکال و با چه زاویه‌ای می‌رود، در تصویر سه‌بعدی قابل نشان دادن است. کانال عصب و مرزهای سینوس هم در همان تصویر بررسی می‌شوند.

  4. 4

    بپرسید تصمیم بارگذاری بر چه پایه‌ای است

    گذاشتن فوری دندان‌ها به گیر مکانیکی کافی از روز اول بستگی دارد. گیر اندازه‌گیری می‌شود؛ ناحیه‌ای که به مقدار مورد انتظار نرسد همان روز بارگذاری نمی‌شود و تحویل به تعویق می‌افتد.

  5. 5

    سابقه ثبت‌شده را بخواهید

    نام محصول، قطر، طول و ناحیه باید کتبی به شما داده شود. سندی که فقط در آن نوشته شده «ایمپلنت بازال»، سال‌ها بعد برای دندان‌پزشک دیگری کافی نیست.

انواع دیگر ایمپلنت که اغلب با آن اشتباه گرفته می‌شوند

وقتی استخوان کم می‌شود، راه‌حل‌های دیگری هم مطرح می‌شوند. برخی در همان جمله‌ای می‌آیند که ایمپلنت بازال، اما چیزهای متفاوتی‌اند.

01

ایمپلنت کلاسیک (کرستال)

در ستیغ استخوانی که دندان‌ها در آن قرار دارند گذاشته می‌شود و گیر خود را به مرور با جوش خوردن به دست می‌آورد. اگر استخوان کافی نباشد، معمولاً ابتدا پیوند استخوان انجام می‌شود.

02

ایمپلنت زیگوماتیک

ایمپلنت‌های بلندی که وقتی استخوان فک بالا خیلی کم است، تا استخوان گونه امتداد می‌یابند. این فکر که گیر از استخوان کورتیکال دوردست گرفته شود مشترک است، اما نوعی جداگانه از ایمپلنت و جراحی است.

03

ایمپلنت ساب‌پریوستال

ایمپلنت‌هایی قاب‌مانند که نه درون استخوان، بلکه روی آن و زیر لثه قرار می‌گیرند. نامشان گاهی با ایمپلنت‌های بازال اشتباه گرفته می‌شود، اما منطق گیرشان کاملاً متفاوت است.

04

پروتکل‌هایی مانند All-on-4

نوعی ایمپلنت نیست، طرحی برای گذاشتن و بارگذاری است. معمولاً با ایمپلنت‌های کلاسیک و با بهره‌گیری از استخوان ناحیه جلو اجرا می‌شود.

05

دندان مصنوعی متحرک روی ایمپلنت

دندان مصنوعی‌ای که روی تعداد کمی ایمپلنت قرار می‌گیرد و گذاشته و برداشته می‌شود. اگر استخوان کم باشد با جراحی کوچک‌تری انجام می‌شود؛ دندان‌ها ثابت نیستند.

خطاهایی که آشفتگی اصطلاحات به بار می‌آورد

اشتباه گرفتن واژه‌ها فقط موضوعی زبانی نیست؛ می‌تواند به انتظار نادرست و سابقه ناقص بینجامد.

یکی دانستن طرح‌های قدیمی و جدید

انتقادها و تجربه‌های مربوط به ایمپلنت‌های دیسکی عیناً به طرح‌های پیچی امروزی نسبت داده می‌شوند؛ عکسش هم اتفاق می‌افتد. اظهارنظری که بدون توجه به طرح مورد بحث انجام شود گمراه‌کننده است.

نام تجاری را روش پنداشتن

Corticobasal® و Strategic Implant® نام‌های ثبت‌شده‌اند؛ «ایمپلنت بازال» اما توصیفی کلی است. اگر در سابقه درمان فقط اصطلاح کلی نوشته شده باشد، پیدا کردن قطعه در آینده دشوار می‌شود.

بزرگ‌نمایی قوت شواهد

درگاه بیماران implantate.com در آلمان درباره ایمپلنت‌های دیسکی (BOI) می‌نویسد انجمن‌های علمی تخصصی در آلمان این شکل‌های ایمپلنت را توصیه نمی‌کنند و اطلاعات مبتنی بر شواهد وجود ندارد؛ این نقل قول درگاه است، نه بیانیه رسمی یک نهاد. رایج شدن اصطلاح به این معنا نیست که شواهد هم با همان سرعت جمع شده‌اند.

آماده نبودن برای زمانی که باید خارج شود

خارج کردن ایمپلنت‌هایی که در استخوان عمیق گیر کرده‌اند ممکن است کار بزرگ‌تری باشد. این احتمال باید در مرحله طرح‌ریزی مطرح شود.

پس از درمان

روند بهبود بیش از آنکه به طرح دیسکی یا پیچی بستگی داشته باشد، به دامنه جراحی انجام‌شده بستگی دارد.

  1. روزهای اول

    تورم و کبودی در این دوره به اوج می‌رسند و سپس فروکش می‌کنند. کمپرس سرد، خوابیدن با سر بالا و داروهای تجویزشده این دوره را مدیریت می‌کنند.

  2. هفته‌های اول

    اکلوژن بررسی می‌شود و نقاطی که زودتر تماس پیدا می‌کنند اصلاح می‌شوند. جویدن با غذای نرم شروع می‌شود و به‌تدریج به حالت عادی برمی‌گردد.

  3. ماه‌های اول

    لثه دور بریج تازه جا می‌افتد. ابزارهایی که برای تمیز کردن زیر بریج به کار می‌روند باید در این دوره به عادت تبدیل شوند.

  4. بلندمدت

    در معاینه‌های منظم لثه، بریج و اکلوژن بررسی می‌شوند. اگر ایمپلنت دیسکی قدیمی دارید، آن هم باید در برنامه پیگیری قرار گیرد.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر بریج حرکت دارد یا صدای تق‌تق می‌دهد. بریج ثابت لق نمی‌شود. حرکتی کوچک اگر زود بررسی شود، به کاری ساده ختم می‌شود.
  • اگر بی‌حسی لب یا چانه برطرف نمی‌شود. وقتی در فک پایین نزدیک عصب کار می‌شود، ممکن است تغییر حس پیش بیاید. جای بی‌حسی را یادداشت کنید و همان روز به کلینیک اطلاع دهید.
  • اگر اطراف یک ایمپلنت دیسکی قدیمی تورم یا ترشح هست. چون این طرح‌ها دیگر به‌طور گسترده استفاده نمی‌شوند، مهم است به دندان‌پزشکی مراجعه کنید که آن‌ها را می‌شناسد. با سابقه درمان و عکس‌های رادیولوژی‌تان بروید.
  • اگر تب، تورم رو به گسترش یا مشکل در بلعیدن دارید. این وضعیت نشان از گسترش عفونت دارد. همان روز به دندان‌پزشک مراجعه کنید؛ اگر در بلعیدن یا نفس کشیدن مشکل دارید، با شماره ۱۱۲ تماس بگیرید یا مستقیم به اورژانس بروید.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

عددی نمی‌دهیم؛ عدد درست پس از دیدن CBCT به دست می‌آید. در طرحی که با ایمپلنت بازال انجام می‌شود، اقلامی که جمع را تعیین می‌کنند این‌هاست:

اینکه پیوند استخوان لازم باشد یا نه
وقتی گیر را بتوان از استخوان کورتیکال عمیق گرفت، در بیشتر موارد پیوند استخوان مطرح نمی‌شود. بزرگ‌ترین تفاوت هزینه با روش کلاسیک در همین قلم است.
تعداد ایمپلنت‌ها
در طرح‌هایی که بر تقسیم بار تکیه دارند، تعداد معمولاً بیشتر در نظر گرفته می‌شود. تعداد را وضعیت استخوان و طول بریج تعیین می‌کنند.
پروتز روی ایمپلنت
دندان‌های ثابت نهایی که روز سوم گذاشته می‌شوند، با ماده و کار دستشان، در بیشتر طرح‌ها بزرگ‌ترین بخش جمع‌اند.
طرح‌ریزی و تصویربرداری
طرح‌ریزی سه‌بعدی که در آن مشخص می‌شود هر ایمپلنت به کدام دیواره کورتیکال می‌رود، قلم جدانشدنی این رویکرد است.

پرسش‌های پرتکرار

ایمپلنت بازال چیست؟

نامی مشترک برای ایمپلنت‌هایی است که گیر خود را نه از استخوان بالایی که دندان‌ها در آن قرار دارند، بلکه از استخوان سخت کورتیکال در عمق فک می‌گیرند. برند نیست، توصیفی از جایی است که گیر از آن گرفته می‌شود.

آیا ایمپلنت دیسکی و ایمپلنت بازال یکی‌اند؟

ایمپلنت دیسکی از نخستین نمونه‌های ایمپلنت‌های بازال است؛ طرحی با پایه دیسکی که از پهلو در استخوان گذاشته می‌شود. امروز وقتی گفته می‌شود «ایمپلنت بازال»، بیشتر منظور ایمپلنت‌های کورتیکوبازالی است که از بالا پیچ می‌شوند.

ایمپلنت BOI یعنی چه؟

BOI کوته‌نوشت «basal osseointegrated implant» است؛ یعنی ایمپلنتی که با استخوان بازال جوش می‌خورد. برای ایمپلنت‌های دیسکی که از پهلو گذاشته می‌شدند به کار رفت. به گفته implantate.com، علامت تجاری ثبت‌شده BOI به نام Biomed Est. ثبت شده و ایمپلنت‌های دیسکی از کاتالوگ سازنده حذف شده‌اند.

کورتیکوبازال به چه معناست؟

یعنی لایه کورتیکال، یا همان پوسته بیرونی سخت، در ناحیه بازال. طبق تعریف سازنده، ایمپلنت پیچی وقتی به هر دو دیواره استخوان یا به لایه کورتیکال دوم یا سوم محکم شود، در این گروه قرار می‌گیرد.

آیا Strategic Implant همان ایمپلنت بازال است؟

به گفته strategic-implant.com، Strategic Implant® نامی حمایت‌شده برای ایمپلنت‌های شرکت Simpladent GmbH در سوئیس است. یعنی نام یک گروه محصول مشخص در خانواده ایمپلنت‌های بازال است، نه مترادف اصطلاح کلی.

آیا ایمپلنت بازال روشی تازه است؟

نه. مقاله‌ها درباره استئواینتگریشن بازال به اواخر دهه ۱۹۹۰ برمی‌گردند و در سال ۱۹۹۹ متن اجماعی درباره BOI منتشر شده است. طرح‌های کورتیکوبازال پیچی اما پس از ۲۰۰۶ مطرح شدند.

در دهانم یک ایمپلنت دیسکی قدیمی دارم؛ چه کنم؟

اگر مشکلی نیست، معاینه‌های منظم را ادامه دهید. چون این طرح‌ها دیگر به‌طور گسترده استفاده نمی‌شوند، سابقه درمان و عکس‌های رادیولوژی‌تان را نگه دارید و پیگیری را با دندان‌پزشکی برنامه‌ریزی کنید که این سیستم‌ها را می‌شناسد.

تفاوت اصلی اصطلاحی ایمپلنت بازال و ایمپلنت کلاسیک چیست؟

از ایمپلنت کلاسیک اغلب با عنوان «کرستال» یاد می‌شود: در ستیغ استخوانی قرار می‌گیرد و گیر خود را به مرور با جوش خوردن به دست می‌آورد. ایمپلنت بازال اما گیر خود را از روز اول به‌طور مکانیکی از استخوان کورتیکال عمیق می‌گیرد؛ به همین دلیل در متن‌های جدید همان حلقه واژه «استئوفیکساسیون» به کار می‌رود.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست ارزیابی
درخواست