گزینه‌ها را مقایسه کنید

آیا روی دندان‌های خودم می‌شود بریج ساخت؟

می‌شود، اما بهایش را دو دندان سالم می‌پردازند و باید با آگاهی از این موضوع تصمیم گرفت

این اولین سؤال هر کسی است که می‌خواهد از جراحی دور بماند و در بیشتر موارد پاسخ مثبت است. اما بریج راه‌حلی بی‌هزینه نیست: دندان‌های سالم دو طرف فضای خالی تراشیده می‌شوند و از آن پس بار سه دندان را تحمل می‌کنند. در این صفحه نوشته‌ایم در چه حالتی بریج ممکن است، چه بر سر آن دو دندان می‌آید و هنگام تصمیم‌گیری به چه چیزهایی باید توجه کنید.

پاسخ کوتاه

بریج راه‌حلی ثابت است که از دندان‌های دو طرف فضای خالی به‌عنوان پایه استفاده می‌کند. برای ساخت آن، ریشه این دندان‌ها باید سالم و استخوان اطرافشان کافی باشد، فضای خالی کوتاه باشد و در هر دو طرف تکیه‌گاه وجود داشته باشد. بهای آن تراشیدن برگشت‌ناپذیر دو دندان سالم است و اینکه این دندان‌ها از آن پس بار اضافی تحمل می‌کنند. وقتی یکی از پایه‌ها از دست برود، کل بریج از دست می‌رود.

شرط آن
ریشه سالم و استخوان کافی در هر دو طرف
بهای آن
تراشیدن دو دندان سالم
ضعیف‌ترین نقطه آن
اگر یک پایه از دست برود، کل بریج از دست می‌رود
استخوان
استخوان زیر فضای خالی به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد

بازبینی پزشکی: Bilge Ilgın، دندان‌پزشک · ایمپلنتولوژی

بریج چه می‌کند و در ازای چه

منطق بریج ساده است: دندان‌های دو طرف دندانِ ازدست‌رفته تراشیده می‌شوند و رویشان روکش قرار می‌گیرد و فضای میانی با بدنه‌ای پر می‌شود که به این دو پایه آویخته است. هر سه به‌صورت یک قطعه ساخته و سر جایش چسبانده می‌شوند. نتیجه ثابت است؛ بیمار آن را بیرون نمی‌آورد، شب‌ها جدا نمی‌کند و از چسب استفاده نمی‌کند. جراحی در کار نیست و معمولاً در چند جلسه تمام می‌شود. این‌ها مزیت‌های واقعی‌اند.

نخستین بهایی که در ازای آن پرداخته می‌شود، تراشیدن دو دندان سالم است. برای اینکه روکش بنشیند، لایه مینای این دندان‌ها برداشته می‌شود و این کار برگشت‌پذیر نیست. دو دندانی که هیچ پوسیدگی‌ای نداشتند، برای پر کردن یک فضای خالی برای همیشه تغییر می‌کنند. این بحث‌برانگیزترین جنبه بریج و روشن‌ترین برتری ایمپلنت است: ایمپلنت به دندان‌های مجاور دست نمی‌زند.

بهای دوم، بار است. دو دندان از این پس بار جویدنِ سه دندان را تحمل می‌کنند. در دندان‌هایی که سالم‌اند و استخوان نگهدارنده‌شان سر جایش است، این معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند. اما در دندانی که از قبل تحلیل لثه داشته، عصب‌کشی شده یا در مرز قرار دارد، بار اضافی عمر آن دندان را کوتاه می‌کند.

سومی، شکنندگی این سازه است. چون بریج یک‌تکه است، وقتی در یکی از پایه‌ها مشکلی پیش بیاید، مثلاً پوسیدگی، شکستگی یا تحلیل لثه، کل بریج باید برداشته شود. اگر آن دندان نجات پیدا نکند، به جای دو فضای خالی، فضای خالی‌ای به اندازه سه دندان باقی می‌ماند و راه‌حل بعدی بزرگ‌تر می‌شود. هنگام تصمیم برای بریج، پرسش «پایه‌هایم چند سال دیگر دوام می‌آورند» از پرسش «بریج چند سال دوام می‌آورد» مهم‌تر است.

چهارمی، تمیز کردن است. بدنه بریج روی لثه قرار می‌گیرد و نخ دندان معمولی به زیر آن نمی‌رود؛ نخ‌های مخصوص یا مسواک بین‌دندانی لازم است. اگر این عادت شکل نگیرد، در لبه روکش دندان‌های پایه پوسیدگی شروع می‌شود و این پوسیدگی‌ها با چشم دیده نمی‌شوند. این شایع‌ترین دلیل از دست رفتن بریج است.

پنجمی، چیزی است که کسی از ابتدا نمی‌گوید: استخوان زیر فضای خالی به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد. بدنه بریج روی لثه می‌نشیند، اما بار را به استخوان منتقل نمی‌کند. با گذشت سال‌ها استخوان آن ناحیه فرو می‌نشیند و میان بدنه و لثه فاصله‌ای ایجاد می‌شود: هم ظاهر خراب می‌شود و هم غذا گیر می‌کند. کاری که ایمپلنت می‌کند دقیقاً همین است: بار را به استخوان منتقل می‌کند و باعث می‌شود آن ناحیه همچنان کار کند.

در چه دهانی بریج تصمیم درستی است

تفکیک زیر پس از معاینه و عکس رادیولوژی روشن می‌شود. آنچه تعیین‌کننده است خود فضای خالی نیست، بلکه وضعیت دندان‌هایی است که قرار است پایه شوند.

چه زمانی مناسب است

  • کسانی که دندان‌های پایه‌شان در هر حال به روکش نیاز دارداگر دندان‌های دو طرف فضای خالی پرکردگی‌های بزرگ، شکستگی یا روکش‌های قدیمی داشته باشند، یعنی این دندان‌ها در هر حال روکش می‌شوند. در این حالت بریج بهای اضافه‌ای ندارد و منطقی‌ترین موقعیت برای آن همین است.
  • فضاهای خالی کوتاهدر فاصله‌ای به اندازه یک یا دو دندان، بریج به‌راحتی کار می‌کند. هرچه این فاصله بیشتر شود، بریج بیشتر خم می‌شود و بار روی پایه‌ها بیشتر می‌شود.
  • کسانی که دندان‌های پایه‌شان سالم و استخوان نگهدارنده‌شان سر جایش استآنچه عمر بریج را تعیین می‌کند سلامت پایه‌های آن است. در دندان‌هایی که ریشه سالم دارند و اطرافشان تحلیل استخوان نیست، این سازه می‌تواند سال‌ها بدون مشکل کار کند.
  • کسانی که برای جراحی مناسب نیستنددر بیماری‌های عمومی‌ای که ایمپلنت را نامناسب می‌کنند یا در بیمارانی که جراحی را نمی‌پذیرند، بریج برای یک فضای خالی کوتاه راه‌حلی واقع‌بینانه است که خوب کار می‌کند.

چه زمانی مناسب نیست

  • کسانی که دندان‌های پایه‌شان هیچ پوسیدگی‌ای نداردتراشیدن دو دندان کاملاً سالم برای یک فضای خالی، تصمیمی برگشت‌ناپذیر است. در این وضعیت ایمپلنت چون به دندان‌های مجاور اصلاً دست نمی‌زند، برتری آشکاری دارد.
  • کسانی که دندان‌های پایه‌شان لق است یا تحلیل استخوان داردآویختن بریج به دندانی که استخوان نگهدارنده‌اش را از دست داده، از دست رفتن آن دندان را سریع‌تر می‌کند. وقتی بریج بیفتد، فضای خالی‌ای به اندازه سه دندان باقی می‌ماند و درمان بعدی بزرگ‌تر می‌شود.
  • فضاهای خالی‌ای که پشتشان تکیه‌گاهی نیستاگر فقط در یک طرف فضای خالی دندان باشد، بریج یک سر آزاد پیدا می‌کند و آن سر مثل اهرم به دندان جلویی فشار می‌آورد. این طراحی ممکن است به از دست رفتن دندان پایه منجر شود.
  • فضاهای خالی طولانی و از دست رفتن دندان‌های زیادآویختن یک بریج طولانی به چند دندان باقی‌مانده، همه بار را روی همان دندان‌ها می‌اندازد. در این وضعیت راه‌حل ثابت به ایمپلنت نیاز دارد؛ بریجی که زیر فشار است، در چند سال هم خودش و هم پایه‌هایش را از دست می‌دهد.

بریج چگونه ساخته می‌شود

جراحی در کار نیست، اما یک مرحله برگشت‌ناپذیر وجود دارد و آن مرحله در ردیف دوم است.

  1. 1

    ارزیابی دندان‌های پایه

    با عکس رادیولوژی ریشه هر دندان پایه و استخوان اطراف آن بررسی می‌شود. وضعیت دندانی که عصب‌کشی شده جداگانه ارزیابی می‌شود. اگر این مرحله نادیده گرفته شود، بریج روی دندانی سوار می‌شود که از قبل در مرز قرار داشته است.

  2. 2

    درمان‌های مقدماتی در صورت نیاز

    اگر دندان‌های پایه پوسیدگی داشته باشند یا به عصب‌کشی یا درمان لثه نیاز داشته باشند، اول این‌ها انجام می‌شوند. مشکلی که زیر روکش رها شود، سال‌ها بعد همراه با بریج از دست می‌رود.

  3. 3

    تراشیدن دندان‌ها

    برای اینکه روکش بنشیند، لایه مینا برداشته می‌شود. مرحله برگشت‌ناپذیر همین است؛ تصمیم باید پیش از این جلسه گرفته شده باشد.

  4. 4

    قالب‌گیری و بریج موقت

    قالب گرفته می‌شود و در مدتی که لابراتوار مشغول ساخت است، یک بریج موقت برای محافظت از دندان‌های تراشیده‌شده گذاشته می‌شود. خوب نشستن بریج موقت از حساس شدن دندان‌های پایه در این دوره جلوگیری می‌کند.

  5. 5

    امتحان و چسباندن

    پس از بررسی جفت شدن، اکلوژن و رنگ، بریج چسبانده می‌شود. تنظیم اکلوژن در این مرحله مهم است: بریجی که بار را نامتعادل پخش کند به دندان‌های پایه فشار می‌آورد.

  6. 6

    شکل دادن عادت تمیز کردن

    روش تمیز کردن زیر بدنه در همین جلسه آموزش داده می‌شود. عادتی که بعدها شکل بگیرد معمولاً دیر است و تا آن موقع پوسیدگی لبه روکش شروع شده است.

بریج و راه‌های دیگر

گزینه‌هایی که برای همین فضای خالی مطرح می‌شوند و جایی که از هم جدا می‌شوند.

01

ایمپلنت تک‌دندان

اصلاً به دندان‌های مجاور دست نمی‌زند و بار را به استخوان زیر فضای خالی منتقل می‌کند. به جراحی نیاز دارد و دوره بهبودی دارد. در بیماری که دندان‌های مجاورش سالم است، در درازمدت محافظه‌کارانه‌ترین گزینه همین است.

02

بریج چسبی

بریجی که تقریباً بدون تراشیدن دندان‌های مجاور، با بال‌هایی که به سطح پشتی آن‌ها چسبانده می‌شوند نگه داشته می‌شود. معمولاً برای جایگزینی یک دندان جلو و در بار محدود به کار می‌رود؛ در ناحیه عقب دهان انتخاب نمی‌شود.

03

پروتز پارسیل متحرک

روشی بدون جراحی و کم‌هزینه‌ترین راه. بهایش این است که بیرون آورده می‌شود و قلاب‌ها یا گیره‌هایش روی دندان‌های باقی‌مانده بار می‌گذارند. در فضاهای خالی طولانی، وقتی بریج ممکن نیست، مطرح می‌شود.

04

پر نکردن فضای خالی

شبیه یک گزینه به نظر نمی‌رسد، اما رایج‌ترین انتخاب است. دندان فک مقابل بلندتر می‌شود، دندان‌های مجاور به سمت فضای خالی کج می‌شوند و استخوان آن ناحیه تحلیل می‌رود. هرچه صبر کنید، هم گزینه بریج و هم گزینه ایمپلنت دشوارتر می‌شود.

05

برنامه‌ریزی برای کل دهان

اگر دندان‌های زیادی از دست رفته باشند، به جای پر کردن تک‌تک فضاهای خالی باید کل دهان را برنامه‌ریزی کرد. آویختن بریج‌های طولانی به چند دندان باقی‌مانده، راهی است که آن دندان‌ها را هم از دست می‌دهد.

بهای به تعویق افتاده

بریج در کوتاه‌مدت راه‌حل خوبی است. موارد زیر آن‌هایی هستند که در میان‌مدت آشکار می‌شوند.

پوسیدگی زیر روکش در دندان‌های پایه

پوسیدگی‌هایی که از لبه روکش شروع می‌شوند با چشم دیده نمی‌شوند و معمولاً در عکس رادیولوژی و در مرحله پیشرفته پیدا می‌شوند. این شایع‌ترین دلیل از دست رفتن بریج است و مستقیماً به عادت تمیز کردن بستگی دارد.

اگر یک پایه از دست برود، کل بریج از دست می‌رود

این سازه یک‌تکه است. وقتی یکی از دندان‌های پایه نجات پیدا نکند، بریج برداشته می‌شود و فضای خالی‌ای به اندازه سه دندان باقی می‌ماند. راه‌حل بعدی هم بزرگ‌تر است و هم گران‌تر.

استخوان زیر بدنه فرو می‌نشیند

استخوان ناحیه فضای خالی چون باری تحمل نمی‌کند، به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد. با گذشت سال‌ها میان بدنه و لثه فاصله ایجاد می‌شود: ظاهر خراب می‌شود، غذا گیر می‌کند و تمیز کردن دشوار می‌شود.

احتمال عصب‌کشی

در دندان‌هایی که هنگام تراش به عصب نزدیک شده‌اند، ممکن است ماه‌ها بعد عصب‌کشی لازم شود. این نیاز که پس از ساخت بریج پیش می‌آید، ممکن است سوراخ کردن یا برداشتن بریج را ایجاب کند.

پس از بریج

چون جراحی در کار نیست، بهبودی کوتاه است؛ مسئله اصلی برنامه مراقبت است.

  1. روزهای اول

    حساسیت به سرما و گرما در دندان‌های تراشیده‌شده طبیعی است و معمولاً ظرف چند هفته برطرف می‌شود. اگر برطرف نشود یا بیشتر شود، باید اطلاع داد؛ ممکن است عصب‌کشی لازم شود.

  2. هفته‌های اول

    اگر در اکلوژن نقطه‌ای آزاردهنده باشد، اصلاح می‌شود. بریجی که زودتر از بقیه دندان‌ها تماس پیدا کند، بار نامتعادلی به دندان‌های پایه وارد می‌کند و این موضوع چند سال بعد خود را نشان می‌دهد.

  3. سال اول

    دوره‌ای است که عادت تمیز کردن زیر بدنه جا می‌افتد. در معاینه، لبه‌های روکش و سلامت لثه بررسی می‌شوند؛ تنها راه تشخیص زودهنگام مشکل در این ناحیه همین است.

  4. سال‌های بعد

    دست‌کم سالی یک بار معاینه. پوسیدگی لبه روکش، تحلیل لثه و فاصله‌ای که زیر بدنه ایجاد می‌شود باید زود تشخیص داده شوند. هر سه عمر بریج را تعیین می‌کنند.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر بریج تکان می‌خورد یا صدای تق‌تق می‌دهد. بریج ثابت تکان نمی‌خورد. حرکت می‌تواند نشان دهد که زیر یکی از پایه‌ها پوسیدگی ایجاد شده یا چسب آن حل شده است. اگر زود دیده شود، دندان پایه را می‌توان نجات داد.
  • اگر از زیر آن بو می‌آید یا غذا گیر می‌کند. نشان می‌دهد زیر بدنه فاصله ایجاد شده یا ناحیه‌ای هست که تمیز نمی‌شود. هر دو باید ارزیابی شوند.
  • اگر یکی از دندان‌های پایه درد دارد. نباید معطل گذاشت. اگر آن دندان از دست برود، کل بریج از دست می‌رود. دندانی که با عصب‌کشی قابل نجات است، با تأخیر به مرز کشیدن می‌رسد.
  • اگر لثه خونریزی دارد یا تحلیل رفته است. التهاب لثه در لبه روکش می‌تواند نخستین نشانه پوسیدگی‌ای باشد که زیر آن پیش می‌رود. چون پوسیدگی‌های این ناحیه با چشم دیده نمی‌شوند، زود اطلاع دادن مهم است.

هزینه واقعی بریج

پرداخت اولیه ممکن است از ایمپلنت کمتر باشد. اما حساب را باید برای ده سال انجام داد، چون اقلام هزینه در زمان‌های متفاوتی پیش می‌آیند.

بریج به اندازه چند دندان
هرچه بدنه طولانی‌تر شود، هم مواد و هم کار لابراتوار بیشتر می‌شود. علاوه بر این، بریج طولانی با کوتاه کردن عمر دندان‌های پایه، هزینه آینده را هم بالا می‌برد.
درمان مقدماتی دندان‌های پایه
اگر عصب‌کشی یا درمان لثه لازم باشد، این‌ها اقلام جداگانه‌ای هستند. عکس رادیولوژی این را از ابتدا نشان می‌دهد و باید در پیشنهاد درمان آمده باشد.
مواد
سرامیک روی فلز، زیرکونیا یا ماده‌ای دیگر. تفاوت آن‌ها هم در قیمت است و هم در قابلیت تعمیر.
احتمال تعویض
قلم تعیین‌کننده اصلی همین است. وقتی یک دندان پایه از دست برود، کل بریج عوض می‌شود و چون فضای خالی بزرگ‌تر شده، راه‌حل بعدی گران‌تر است. این احتمال را باید از ابتدا در حساب آورد.

پرسش‌های رایج

آیا برای بریج باید دندان‌های سالمم تراشیده شوند؟

در بریج کلاسیک بله و این کار برگشت‌پذیر نیست. به همین دلیل در بیماری که دندان‌های پایه‌اش هیچ پوسیدگی‌ای ندارند، ایمپلنت برتری آشکاری دارد: اصلاً به دندان‌های مجاور دست نمی‌زند. اگر دندان‌های پایه در هر حال به روکش نیاز داشته باشند، بریج بهای اضافه‌ای ندارد و منطقی‌ترین موقعیت برای آن همین است.

بریج چند سال دوام می‌آورد؟

دادن یک عدد واحد درست نیست، چون عمر بریج را خود آن تعیین نمی‌کند، بلکه دندان‌های پایه تعیین می‌کنند. تا وقتی در لبه روکش پوسیدگی ایجاد نشود و سلامت لثه حفظ شود، ممکن است سال‌های طولانی بماند. پرسش درست «بریج چند سال دوام می‌آورد» نیست، بلکه «دندان‌های پایه‌ام چند سال دیگر دوام می‌آورند» است.

اگر یکی از دندان‌های پایه‌ام از دست برود چه می‌شود؟

کل بریج برداشته می‌شود. اگر آن دندان نجات پیدا نکند، به جای دو فضای خالی، فضای خالی‌ای به اندازه سه دندان باقی می‌ماند و راه‌حل بعدی هم بزرگ‌تر است و هم گران‌تر. شکننده‌ترین نقطه این سازه همین است.

آیا بریج تحلیل استخوان را متوقف می‌کند؟

خیر. بدنه روی لثه قرار می‌گیرد و بار را به استخوان منتقل نمی‌کند؛ استخوان آن ناحیه به تحلیل رفتن ادامه می‌دهد. با گذشت سال‌ها میان بدنه و لثه فاصله ایجاد می‌شود. تنها راه‌حلی که بار را به استخوان منتقل می‌کند ایمپلنت است.

زیر بریج را چطور تمیز کنم؟

نخ دندان معمولی به زیر بدنه نمی‌رود؛ نخ‌های مخصوص یا مسواک بین‌دندانی لازم است. این کاری روزانه است که نباید از قلم بیفتد. شایع‌ترین دلیل از دست رفتن بریج، پوسیدگی‌ای است که از همین ناحیه در لبه روکش شروع می‌شود.

دندان‌های زیادی را از دست داده‌ام؛ آیا می‌شود یک بریج طولانی ساخت؟

از نظر فنی می‌شود، اما آویختن یک بریج طولانی به چند دندان باقی‌مانده، همه بار را روی همان دندان‌ها می‌اندازد. در این وضعیت بریج معمولاً در چند سال هم خودش و هم پایه‌هایش را از دست می‌دهد. اگر دندان‌های زیادی از دست رفته باشند، باید کل دهان را برنامه‌ریزی کرد.

بریج ارزان‌تر است یا ایمپلنت؟

در پرداخت اولیه معمولاً بریج. اما حساب باید برای ده سال انجام شود: وقتی بریج یک دندان پایه را از دست بدهد، کاملاً عوض می‌شود و چون فضای خالی بزرگ‌تر شده، راه‌حل بعدی گران‌تر است. ایمپلنت چون به دندان‌های مجاور دست نمی‌زند، آن‌ها را به خطر نمی‌اندازد. مقایسه باید با در نظر گرفتن این احتمال‌ها انجام شود.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست