بریج موقت چیست و چقدر دوام می‌آورد؟

بریج ثابت کلاسیک کاری است که در دو نوبت تمام می‌شود. در نوبت اول دندان‌هایی که پایه بریج خواهند بود شکل داده می‌شوند، قالب یا اسکن دیجیتال گرفته می‌شود و به لابراتوار فرستاده می‌شود؛ در نوبت دوم بریجی که رسیده در دهان امتحان و با سمان چسبانده می‌شود. فاصله میان این دو ممکن است چند هفته باشد و در این مدت دندان‌های تراش‌خورده بی‌پوشش می‌مانند. بریج موقت دقیقاً برای همین فاصله وجود دارد.

کار ترمیم موقت در پنج عنوان خلاصه می‌شود و هیچ‌کدام تزئینی نیست. اول محافظت: از بافت دندان آماده‌شده و پالپ درون آن در برابر تحریک و تغییرات گرما و سرما در دهان، و از گونه و زبان در برابر لبه‌های تیز محافظت می‌کند. دوم جویدن. سوم پایداری جایگاه: از جابه‌جا شدن دندان آماده‌شده و دندان مقابلش و به هم خوردن اکلوژن جلوگیری می‌کند. چهارم ظاهر. پنجم جمع‌آوری اطلاعات: شکل، اندازه و اکلوژن بریج پیش از ساخت بریج اصلی در دهان امتحان می‌شود.

همه این پنج عنوان به یک جزئیات فنی وابسته‌اند: تطابق لبه. اگر لبه‌ای که بریج موقت در آن به لثه می‌رسد بسته نباشد، باکتری زیرش نفوذ می‌کند، سطح دندان آماده‌شده بی‌پوشش می‌ماند و لثه ظرف چند روز قرمز می‌شود و خونریزی می‌کند. بد نشستن بریج موقت فقط ناراحتی نیست؛ شکل لثه‌ای را که بریج اصلی روی آن خواهد نشست هم به هم می‌زند.

جنس بریج موقت توضیح می‌دهد چرا این‌قدر راحت می‌شکند. این ترمیم‌ها به‌طور کلاسیک از رزین‌های متاکریلاتی که پودر و مایعشان مخلوط می‌شود یا از مواد کامپوزیتی که دو خمیر در آن‌ها مخلوط می‌شود ساخته می‌شوند؛ در روش‌های امروزی از بلوک‌های PMMA تراشیده‌شده و رزین‌های چاپ سه‌بعدی استفاده می‌شود. مقالات مروری این حوزه می‌گویند در عادت‌های غیرعملکردی مثل دندان‌قروچه و در برخی ساختارهای آناتومیک، رفتار مکانیکی مواد بر پایه PMMA چشمگیر نیست و می‌تواند به ترک و شکستگی بینجامد، در رزین‌های آکریلی کلاسیک که در دهان شکل داده می‌شوند انقباض پلیمریزاسیون زیاد است، PMMA در تماس با آب در معرض تخریب است و سطحش مستعد نگه داشتن باکتری است. همین منابع مقاومت سایشی، ثبات رنگ و تطابق لبه این ماده را مثبت ارزیابی می‌کنند.

همین مقالات به نکته دیگری هم توجه می‌دهند: مونومرهایی که کامل پلیمریزه نشده‌اند ممکن است در دهان آزاد شوند و در بافت‌های مجاور واکنش التهابی ایجاد کنند. این به معنای خطرناک بودن بریج موقت نیست؛ به این معناست که برای استفاده کوتاه‌مدت طراحی شده است. چنان‌که همین منابع می‌نویسند بیماران ترمیم‌های موقت را در طول درمان پروتزی برای مدت کوتاهی دارند و در بازسازی‌های پیچیده داخل دهان این مدت ممکن است طولانی‌تر شود.

مراقبت هم متناسب با این شکنندگی تغییر می‌کند. نخ دندان را نمی‌توان از زیر بدنه بریج به سمت بالا کشید و بیرون آورد؛ نخ از کنار بیرون آورده می‌شود یا با نخ‌های مخصوص زیر بریج که سرشان ضخیم می‌شود و مسواک بین‌دندانی کار می‌شود. خوراکی‌های پوسته‌سخت، شیرینی‌های چسبناک و یخ شایع‌ترین علت کنده شدن بریج موقت‌اند. همچنین اگر تمیز کردن نواحی اتصال میان دندان‌های پایه نادیده گرفته شود، ممکن است پیش از نصب بریج اصلی پوسیدگی شروع شود.

همه آنچه اینجا آمد توصیف روش کلاسیک است. در پروتکلی که ما انجام می‌دهیم این مرحله اصلاً وجود ندارد: روز اول CBCT گرفته می‌شود، برنامه دوباره ارزیابی می‌شود، ایمپلنت‌ها کاشته می‌شوند، قالب دیجیتال گرفته می‌شود و ظرف چند ساعت اولین دندان‌های آزمایشی نصب می‌شوند؛ روز دوم روی دندان‌های آزمایشی، گاز گرفتن، ظاهر، گفتار و رنگ نهایی کار می‌شود؛ روز سوم دندان‌های ثابت نهایی ثابت می‌شوند. در پایان روز سوم دندان‌های داخل دهان شما نهایی‌اند؛ ماه‌ها بعد درآورده نمی‌شوند تا بریج دیگری جایشان گذاشته شود و سفر دومی برنامه‌ریزی نمی‌شود. راه‌حل‌های میانی که این صفحه توضیح می‌دهد بخشی از روش کلاسیک‌اند، نه پروتکل ما.

تقسیم‌بندی زیر مشخص می‌کند که آیا ترمیم موقت در برنامه شما جایی دارد یا نه. موارد فهرست اول وضعیت‌هایی‌اند که این گام میانی واقعاً لازم است.

ترتیب زیر رایج‌ترین روندی است که در کلینیک‌ها دنبال می‌شود. هیچ‌یک از گام‌ها قابل حذف نیست؛ وقتی حذف شود، هزینه‌اش نه در بریج موقت، بلکه در بریج اصلی آشکار می‌شود.

1. 1

   پیش از تراش دندان‌ها قالب گرفته می‌شود

   شکل بریج موقت از حالت دندان‌های شما پیش از آماده‌سازی کپی می‌شود. برای این کار یا پیش از تراش قالبی گرفته و یک قالب سیلیکونی آماده می‌شود یا طراحی روی اسکن دیجیتال انجام می‌شود. اگر این گام حذف شود، بریج موقت نه به دندان شما، بلکه به شکلی میانگین شبیه می‌شود.

2. 2

   دندان‌های پایه آماده می‌شوند

   دندان‌هایی که بریج روی آن‌ها می‌نشیند به اندازه‌ای تراش داده می‌شوند که ضخامت ماده را تحمل کنند. پس از آماده‌سازی لایه بیرونی دندان نازک شده است؛ وظیفه محافظتی بریج موقت دقیقاً از همین لحظه شروع می‌شود.

3. 3

   بریج موقت در دهان شکل داده یا تراشیده می‌شود

   در روش کلاسیک، قالب با رزین پر و در دهان گذاشته می‌شود و پس از سخت شدن ماده بیرون آورده و اصلاح می‌شود. در روش دیجیتال، بریج موقت طراحی‌شده از یک بلوک PMMA تراشیده یا با چاپگر چاپ می‌شود؛ بریج‌های موقتی که این‌گونه ساخته می‌شوند معمولاً سطح صاف‌تری دارند.

4. 4

   تطابق لبه و اکلوژن تنظیم می‌شود

   لبه‌ای که بریج موقت در آن به لثه می‌رسد پرداخت و اضافه‌ها پاک می‌شوند؛ اکلوژن با کاغذ بررسی و نقاط بلند برداشته می‌شوند. بریج موقتی که بلند بماند هم در دندان پایه حساسیت ایجاد می‌کند و هم ماده را زود می‌شکند.

5. 5

   با سمان موقت چسبانده می‌شود

   سمانی که به کار می‌رود عمداً ضعیف نگه داشته می‌شود، چون بریج باید وقتی بریج اصلی رسید بدون آسیب به دندان درآورده شود. همین دلیل آن است که بریج موقت گاهی خودبه‌خود درمی‌آید.

6. 6

   وقتی بریج اصلی رسید، درآورده و امتحان می‌شود

   بریج موقت درآورده می‌شود، دندان‌های آماده‌شده تمیز می‌شوند و بریج اصلی ابتدا با امتحان و بررسی اکلوژن و رنگ گذاشته می‌شود. از پزشکتان این‌ها را بپرسید: بریج موقت چند هفته می‌ماند، با کدام سمان چسبانده می‌شود، لبه‌اش در کجای لبه لثه تمام می‌شود و زیر بدنه بریج را چگونه تمیز کنم.

موارد زیر گزینه‌هایی‌اند که همان نیاز را از راه‌های مختلف برطرف می‌کنند. مورد آخر روندی را توضیح می‌دهد که در آن این نیاز اصلاً پیش نمی‌آید.

موارد زیر را می‌نویسیم تا نزد هر پزشکی بروید بتوانید پرسش‌های درست را مطرح کنید. اگر پزشکی خودش این‌ها را توضیح نمی‌دهد، شما بپرسید.

روند زیر مسیر مورد انتظار پس از نصب بریج موقت را توضیح می‌دهد. هیچ نقطه آزاردهنده‌ای با این حرف که «عادت می‌کنید» رها نمی‌شود.

1. روزهای اول

   کمی حساسیت به گرما و سرما در دندان‌های آماده‌شده طبیعی است و کم‌کم کمتر می‌شود. اینکه بریج موقت بلند است یا نه در همان روز اول معلوم می‌شود؛ اگر هنگام گاز گرفتن در یک نقطه فشار حس می‌کنید، تنظیم لازم است.

2. هفته‌های اول

   لبه لثه در این دوره بر اساس شکل بریج موقت جا می‌افتد. در لبه‌ای که مرتب تمیز شود لثه صورتی و سفت می‌ماند؛ خونریزی، قرمزی یا بو نشانه مشکل تطابق است.

3. وقتی بریج اصلی نصب می‌شود

   بریج موقت درآورده می‌شود، دندان‌های آماده‌شده تمیز می‌شوند و بریج اصلی امتحان و گذاشته می‌شود. اکلوژن، نقاط تماس و رنگ برای آخرین بار در همین جلسه بررسی می‌شوند؛ حس گاز گرفتن ظرف چند روز جا می‌افتد.

4. پس از آن

   مراقبت از این پس متناسب با خود بریج است: زیر بدنه‌اش هر روز تمیز می‌شود و لبه لثه دندان‌های پایه نادیده گرفته نمی‌شود. آنچه عمر بریج را تعیین می‌کند جنس آن نیست، این است که دندان‌های پایه چقدر سالم می‌مانند.

در این صفحه عدد واحدی نمی‌دهیم. بریج موقت اغلب جزئی از برنامه بریج است و به‌صورت قلم جداگانه دیده نمی‌شود؛ آنچه سهم آن را تعیین می‌کند این‌هاست:

چند پایه و چند جای خالی

بریج موقت یک بریج سه‌واحدی با یک جای خالی و بریج موقت برنامه‌ای که چند ناحیه را در بر می‌گیرد، کار یکسانی نیستند.

روش ساخت

بریج موقت کلاسیک که در دهان شکل داده می‌شود و بریج موقتی که از طراحی دیجیتال تراشیده یا چاپ می‌شود فرایندهای متفاوتی‌اند؛ دومی بادوام‌تر است، اما در مقابل کار لابراتوار و تجهیزات بیشتری دارد.

مدت استفاده

یک انتظار چندهفته‌ای و روندی که در یک بازسازی پیچیده به ماه‌ها می‌کشد به بریج موقت یکسانی نیاز ندارند. در استفاده طولانی ممکن است نو کردن بریج موقت مطرح شود.

کارهای آماده‌سازی

اگر دندان‌های پایه به عصب‌کشی (درمان ریشه)، گذاشتن پست یا اصلاح لثه نیاز داشته باشند، برنامه بزرگ‌تر می‌شود. نام تجاری ماده مورد استفاده و دامنه کار را از ابتدا کتبی بخواهید.