Hoe lang gaat een Ihde-implantaat mee?

Het eerste onderscheid: de levensduur van het implantaat en die van de brug erop zijn twee verschillende dingen. Het implantaat is het deel dat zich in het bot verankert; de brug vangt de kauwbelasting direct op, slijt en moet af en toe gerepareerd worden. Wie vraagt ‘hoeveel jaar gaat het mee’, bedoelt meestal allebei tegelijk. De publicaties meten ze afzonderlijk, en de antwoorden verschillen.

Het meest gedetailleerde prospectieve onderzoek naar corticobasale implantaten dat we vonden, verscheen in 2019. Bij 87 patiënten die in Bulgarije door één en dezelfde behandelaar werden behandeld, zijn 1169 eendelige implantaten minimaal 48 maanden gevolgd. Dezelfde behandelaar observeerde in totaal 5100 implantaten gedurende 12 tot 57 maanden; daarvan gingen er 105 verloren. De auteur schrijft dat hoge bloeddruk, diabetes en roken het succes niet beïnvloedden. Daarbij moet worden vermeld dat de auteur zitting heeft in de wetenschappelijke raad van de International Implant Foundation en gecertificeerd instructeur van de stichting is.

Een retrospectief onderzoek uit India, gepubliceerd in 2025, beslaat vijf jaar. Van 5108 implantaten die voor volledige kaken en gedeeltelijke bruggen waren geplaatst, faalden er 154; de auteurs noemen een succespercentage van 97%. Hetzelfde onderzoek telde ook de bruggen apart: van 170 metaal-acrylaatbruggen raakten er 5 beschadigd, van 206 metaal-keramische bruggen voor een volledige kaak 6 en van 215 gedeeltelijke bruggen 11. Binnen vijf jaar zijn dus zowel verloren implantaten als beschadigde bruggen geregistreerd; brugproblemen moeten los van implantaatverlies worden geteld.

Kortere onderzoeken schetsen een vergelijkbaar beeld. In een prospectief onderzoek uit 2022 ging geen van de 174 BCS-implantaten bij 20 patiënten verloren tijdens 18 maanden follow-up. In een ander onderzoek uit 2021 met 10 patiënten faalden 4 van de 157 implantaten, een overleving van 97,5%. Een review uit 2025 bracht 21 artikelen uit de afgelopen tien jaar samen: in de 13 onderzoeken die succes of overleving rapporteerden, lag het percentage voor intraorale implantaten tussen 90,3 en 100%.

Let bij het lezen van deze cijfers op twee valkuilen. Ten eerste is ‘overleving’ niet hetzelfde als ‘succes’: overleving betekent dat het implantaat nog in de mond zit, succes betekent dat ook aan criteria als pijn, loszitten en botverlies is voldaan. Ten tweede wordt naast een groot totaal vaak een gedetailleerde analyse in een kleinere subgroep gedaan. Zo zijn de gedetailleerde resultaten van de observatie van 5100 implantaten alleen gegeven voor de 1169 implantaten die minimaal 48 maanden werden gevolgd.

Wat weten we niet? In onze zoektocht in PubMed vonden we geen samenvatting van een cohortonderzoek dat corticobasale implantaten tien jaar of langer volgt en onafhankelijk is van de kring die de methode heeft ontwikkeld. Langlopende onderzoeken die ze in dezelfde patiëntengroep met klassieke implantaten vergelijken, zijn ook schaars. Het Duitse patiëntenportaal implantate.com schrijft bovendien dat er voor schijfimplantaten (BOI) geen wetenschappelijk onderbouwde informatie is en dat de wetenschappelijke beroepsverenigingen in Duitsland deze implantaatvormen niet aanbevelen; dat is de beoordeling van het portaal, geen verklaring van een officiële instantie.

De kring rond de fabrikant is stelliger. De website van de Zwitserse kliniek waar Ihde behandelt, schrijft dat het Strategic Implant® in het ideale geval een leven lang meegaat. Dat is een verwachting en een eigen verklaring van het bedrijf; de gepubliceerde follow-upperiodes zijn vandaag niet lang genoeg om die uitspraak te bevestigen. Dat zeggen is geen kleinering van de methode, maar weten waar de grens ligt van de informatie die u heeft.

Voor de brug is er een algemeen kader. Cleveland Clinic schrijft dat implantaten bij goede verzorging vaak een leven lang meegaan, en dat de kronen en bruggen erop meestal rond de 15 jaar houden, al kan die termijn verschillen. Die informatie gaat over prothetiek op klassieke implantaten. In het Implant72-protocol is de brug die op de derde dag wordt geplaatst de definitieve brug; maar definitief betekent niet dat hij niet slijt. De levensduur ervan hangt af van de balans in de beet, nachtelijk klemmen en de reiniging.

De percentages in de publicaties zijn een gemiddelde. In uw mond bepalen de onderstaande punten het resultaat; een deel ligt in handen van de tandarts, een deel in de uwe.

De onderstaande stappen vormen het geraamte van de jaren na plaatsing. De tussenpozen bepaalt uw tandarts aan de hand van hoe het in uw mond gaat.

1. 1

   Dag van plaatsing: beet en registratie

   Bij het plaatsen van de definitieve brug wordt de beet in balans gebracht. Van elk implantaat krijgt u de productnaam, de diameter en de lengte op schrift; dat is informatie die jaren later van pas komt.

2. 2

   Eerste controles: fijnafstelling

   Terwijl het tandvlees zijn nieuwe vorm aanneemt, wordt de beet opnieuw gemeten en worden punten die te vroeg raken bijgeslepen. Kleine verschillen uit de eerste weken worden hier weggewerkt.

3. 3

   Dagelijkse reiniging thuis

   Naast de tandenborstel gebruikt u onder de brug een ragertje of monddouche. Uw tandarts laat zien welk hulpmiddel bij uw brug past.

4. 4

   Opbeetplaat

   Als die is ingepland, draagt u hem elke nacht. De plaat slijt na verloop van tijd; hem dan vervangen is de goedkoopste manier om de brug te beschermen.

5. 5

   Regelmatige controles

   Het eerste jaar gaat u vaker, daarna steeds minder vaak. Bij de controle worden tandvlees, brug, schroeven en beet beoordeeld; zo nodig wordt een röntgenfoto gemaakt.

6. 6

   Professionele reiniging

   Aanslag op plekken die u thuis niet bereikt, wordt in de praktijk verwijderd. Deze afspraken kunnen samen met de controles worden ingepland.

Bij het vergelijken moet u met dezelfde maatstaf kijken: de levensduur van het implantaat, die van de bovenbouw en hoeveel gegevens daarachter staan.

De meeste problemen op lange termijn beginnen in de brug of in het weefsel rond het implantaat. Hieronder de problemen waarover het vaakst wordt gesproken.

Het grootste deel van een lange levensduur zit in de gewoonten die u de eerste maanden opbouwt.

1. De eerste weken

   De zwelling neemt af en het kauwen wordt stap voor stap weer normaal. Bij de beetcontroles wordt fijn afgesteld en leert u de reinigingshulpmiddelen gebruiken.

2. Het eerste jaar

   De controles zijn frequenter. Het tandvlees vormt zich rond de nieuwe brug; kleine problemen die in deze periode worden opgemerkt, zijn gemakkelijk te verhelpen.

3. De jaren daarna

   De controles worden minder frequent, maar gaan door. Als u een opbeetplaat draagt, wordt de slijtage ervan gecontroleerd; moet de brug worden gerepareerd, dan gebeurt dat tijdig.

4. Als u van tandarts of woonplaats verandert

   Met de implantaatgegevens die u heeft, kan een nieuwe tandarts de controle voortzetten. Heeft u die gegevens niet, vraag ze dan eerst op bij de kliniek die de behandeling heeft uitgevoerd.

We noemen geen bedragen. Maar de werkelijke kosten van een behandeling houden niet op bij de eerste rekening; ook onderhoud en reparaties door de jaren heen horen in de berekening.

Controle en professionele reiniging

Regelmatige afspraken lijken een kleine post, maar juist zij voorkomen de meeste dure reparaties.

Opbeetplaat en vervanging

Bij tandenklemmen zijn de plaat en de vervanging ervan de goedkoopste investering om de brug te beschermen.

Materiaal van de brug

In een onderzoek over vijf jaar werden bij verschillende brugmaterialen verschillende aantallen schadegevallen geregistreerd. De materiaalkeuze beïnvloedt of later reparaties nodig zijn.

Afspraken over reparatie en nazorg

Hoe een reparatie aan de brug of een probleem met een implantaat wordt aangepakt, moet vóór de behandeling schriftelijk worden besproken.