روند درمان

ایمپلنت در همان روز کشیدن دندان: در چه شرایطی مناسب است و چه خطری دارد؟

یک جراحی و زمان کوتاه به دست می‌دهد؛ در عوض انتخاب بیمار باید دقیق‌تر باشد

گذاشتن ایمپلنت هم‌زمان با کشیدن دندان، در مقالات علمی «کاشت فوری» یا «کاشت نوع ۱» نامیده می‌شود. جنبه جذابش برای بیمار روشن است: جراحی دومی در کار نیست و ماه‌ها با جای خالی دندان سر کردن هم نیست. شواهد هم نشان می‌دهد این راه در بیماری که درست انتخاب شده نتیجه خوبی می‌دهد. اما همین شواهد می‌نویسد که ایمپلنت‌هایی که در روز کشیدن دندان گذاشته می‌شوند کمی بیشتر از ایمپلنت‌هایی که در استخوان التیام‌یافته کاشته می‌شوند از دست می‌روند و در دندان‌های جلو عقب رفتن لثه بیشتر و پیش‌بینی‌ناپذیرتر است. سه پرسش تعیین‌کننده است: آیا دیواره‌های حفره کشیدن دندان سالم است، آیا در ناحیه التهاب هست و آیا ایمپلنت می‌تواند از استخوانِ آن سوی حفره گیر کافی پیدا کند.

پاسخ کوتاه

ایمپلنت در روز کشیدن دندان یعنی کاشتن ایمپلنت در حفره کشیدن دندان در همان جلسه‌ای که دندان بیرون آورده می‌شود. اگر دیواره‌های حفره تا حد زیادی سالم باشد، التهاب قابل پاک‌سازی باشد و ایمپلنت بتواند از استخوانِ آن سوی حفره گیر محکمی پیدا کند، مناسب است. در فراتحلیل، ماندگاری در ایمپلنت‌هایی که همان روز گذاشته شده‌اند ۹۵٫۲٪ و در آن‌هایی که در استخوان التیام‌یافته کاشته شده‌اند ۹۸٫۴٪ به دست آمده است. در دندان‌های جلو خطر عقب رفتن لثه بیشتر است؛ به همین دلیل انتخاب بیمار تعیین‌کننده است.

چه به دست می‌دهد
یک جراحی، مدت کل کوتاه‌تر
ماندگاری
در فراتحلیل ۹۵٫۲٪؛ در استخوان التیام‌یافته ۹۸٫۴٪
خطر در دندان جلو
عقب رفتن لثه بیش از ۱ میلی‌متر، در مطالعات با میانه ۲۶٪
حفره عفونی
وقتی خوب پاک‌سازی شود، نتایج نزدیک به حفره بدون التهاب

در حفره کشیدن دندان چه اتفاقی می‌افتد و ایمپلنت آن را چگونه تغییر می‌دهد

وقتی دندان کشیده می‌شود، دیواره‌های حفره شروع به تغییر می‌کنند. در مرور نظام‌مندی که مطالعات انجام‌شده روی انسان را گردآوری کرده، شش ماه پس از کشیدن دندان بُعد افقی استخوان بین ۲۹٪ و ۶۳٪ و بُعد عمودی آن بین ۱۱٪ و ۲۲٪ کاهش یافته است؛ بخش بزرگ این کاهش در سه تا شش ماه اول رخ داده است. ایده ایمپلنت در روز کشیدن دندان از همین تصویر زاده شد: این تصور که اگر ایمپلنت فوراً گذاشته شود، هم زمان کوتاه‌تر می‌شود و هم ناحیه کمتر تغییر می‌کند.

انتظار دوم کاملاً برآورده نمی‌شود. در ایمپلنت‌هایی که در ناحیه جلو بلافاصله پس از کشیدن دندان گذاشته شده‌اند، با وجود افزودن استخوان، در دو مطالعه گذشته‌نگر دیواره بیرونی استخوان در تصویر سه‌بعدی در ۳۶٪ و ۵۷٪ نواحی دیده نمی‌شود. در این نواحی عقب رفتن لثه هم بیشتر است. یعنی ایمپلنت به‌تنهایی تحلیل لایه نازک استخوانی را که دندان را از بیرون در بر گرفته متوقف نمی‌کند. دستاورد اصلی ایمپلنت در روز کشیدن دندان بیش از حفظ استخوان، کم کردن زمان و تعداد جراحی‌هاست.

درباره ماندگاری، شواهد جهت یکسانی را نشان می‌دهد. در فراتحلیلی که ۳۰ مطالعه، ۱٬۴۳۵ بیمار و ۳٬۰۴۹ ایمپلنت را ترکیب کرده، ماندگاری ایمپلنت‌هایی که در استخوان التیام‌یافته گذاشته شده‌اند ۹۸٫۳۸٪ و آن‌هایی که در روز کشیدن دندان گذاشته شده‌اند ۹۵٫۲۱٪ است؛ تفاوت معنادار است. در تحلیل استخوان، ثبات ایمپلنت و عمق پاکت لثه اما تفاوتی نیست. نویسندگان توصیه می‌کنند کاشت فوری با احتیاط انجام شود. مرور کاکرین (Cochrane) هم با یادآوری اینکه مطالعات کم‌اند و خطر سوگیری‌شان بالاست، اشاره می‌کند که در ایمپلنت‌هایی که همان روز یا چند هفته بعد گذاشته می‌شوند خطر شکست و عوارض ممکن است بیشتر باشد، در عوض نتیجه زیبایی ممکن است بهتر باشد.

فراتحلیل علت این تفاوت حدوداً سه‌درصدی را توضیح نمی‌دهد، اما یکی از علت‌های محتمل شکل حفره است. حفره کشیدن دندان شکل ریشه دندان را دارد، ایمپلنت اما پیچی استوانه‌ای یا مخروطی است. این دو کاملاً بر هم منطبق نمی‌شوند؛ میان ایمپلنت و دیواره حفره بیشتر وقت‌ها فاصله‌ای می‌ماند. برای اینکه ایمپلنت بتواند با استخوان جوش بخورد، باید از روز اول تکان نخورد، یعنی محکم به استخوان سالمِ آن سوی حفره گیر کند. اگر این گیر به دست نیاید، درست‌ترین تصمیم این است که ایمپلنت آن روز گذاشته نشود.

اینکه با فاصله میان ایمپلنت و دیواره استخوان چه باید کرد بحث جداگانه‌ای است. در مقالات علمی این فاصله بیشتر وقت‌ها با پیوند استخوان پر می‌شود. در فراتحلیل شبکه‌ای که کارآزمایی‌های تصادفی ناحیه جلو را مقایسه کرده، ایمپلنت‌هایی که بدون کنار زدن لثه گذاشته شده و فاصله‌شان با پیوند استخوان پر شده، بهترین راه برای حفظ ضخامت استخوان بیرونی بوده‌اند؛ افزودن پیوند بافت نرم به آن، سطح لثه را پایدارتر نگه داشته، اما با اطمینان پایین به زیان ضخامت استخوان بیرونی. مرور کاکرین اما می‌نویسد شواهد قابل اعتماد کافی وجود ندارد که بگوید در چه وضعیتی پیوند لازم است یا کدام روش برتر است.

عفونت رایج‌ترین مانعی است که درباره‌اش پرسیده می‌شود. مدت‌ها این‌طور پذیرفته شده بود که نباید در حفره کشیدن دندان ملتهب ایمپلنت گذاشت. امروز وضعیت انعطاف‌پذیرتر است. در فراتحلیلی با ۹ مطالعه که در ناحیه جلو حفره‌های ملتهب و بدون التهاب را مقایسه کرده، ماندگاری ۹۷٫۶٪ و ۹۸٫۴٪ به دست آمده و در سطح استخوان و لثه تفاوت معناداری دیده نشده است. مرور دیگری که این موضوع را بررسی کرده پیش‌شرط این نتیجه را می‌نویسد: پاک‌سازی دقیق حفره، تراشیدن بافت ملتهب و شست‌وشو با کلرهگزیدین. همین مرور یادآوری می‌کند که فایده آنتی‌بیوتیک سیستمیک در این وضعیت ثابت نشده و تعریف عفونت در مطالعات مختلف مبهم است.

ناحیه هم نتیجه را تغییر می‌دهد. در ناحیه جلو مسئله زیبایی است: در مروری که ایمپلنت‌ها را پس از کشیدن یک دندان بررسی کرده، در ایمپلنت‌هایی که همان روز گذاشته شده‌اند عقب رفتن لثه بیش از یک میلی‌متر، با مقدار میانه مطالعات، در ۲۶٪ نواحی و در دامنه‌ای بین ۹٪ و ۴۱٪ دیده شده است؛ در ایمپلنت‌هایی که با چند هفته انتظار گذاشته شده‌اند این میزان در دو مطالعه صفر است. در دندان‌های آسیا مسئله پهنای حفره است: در مروری که ۲۰ مطالعه و ۱٬۱۰۶ ایمپلنت را در بر می‌گیرد، ماندگاری یک‌ساله ۹۶٫۶٪ و تحلیل استخوان به‌طور میانگین ۱٫۲۹ میلی‌متر است؛ تفاوت با استخوان التیام‌یافته حدود ۰٫۳۱ میلی‌متر. نویسندگان کاشت فوری را در دندان آسیا «در موارد انتخاب‌شده» پیش‌بینی‌پذیر می‌دانند.

در درمان کل دهان تصویر کمی متفاوت عمل می‌کند. این‌جا موضوع یک حفره نیست، یک فک کامل است و بخشی از ایمپلنت‌ها می‌توانند در حفره‌های کشیدن دندان و بخشی در استخوان التیام‌یافته گذاشته شوند. در مطالعه‌ای روی ۱۹ بیمار با ۱۶۴ ایمپلنت که ۱۱۹ ایمپلنت آن در حفره کشیدن دندان گذاشته شد، ماندگاری تجمعی چهارساله ۹۵٫۱٪ بود. در این نوع برنامه‌ها آنچه تعیین‌کننده می‌شود این است که گیر نه از دیواره‌های حفره، بلکه از استخوان سالم عمیق‌تر فک گرفته شود؛ نگرانی‌های زیبایی‌ای که برای تک‌دندان مطرح است در درجه دوم قرار می‌گیرد.

ایمپلنت همان روز کی منطقی است و کی انتظار درست‌تر است

تصمیم بیشتر وقت‌ها در روز کشیدن دندان و پس از دیدن حفره قطعی می‌شود. سی‌تی اسکن تصور اولیه می‌دهد؛ نشانه‌های زیر نشان می‌دهند به کدام سو گرایش هست.

چه زمانی مناسب است

  • کسانی که دیواره‌های حفره کشیدن دندانشان سالم استبه‌ویژه سر جا بودن دیواره بیرونی مهم است. وضعیتی که در ناحیه جلو کم‌خطر شمرده می‌شود، دیواره بیرونی سالم و لثه ضخیم است: مطالعات اخیر برای کم کردن خطر زیبایی از همین معیارهای انتخاب استفاده می‌کنند.
  • کسانی که آن سوی حفره استخوان سالم کافی دارنداگر آن سوی نوک ریشه یا در کناره‌های حفره استخوانی باشد که ایمپلنت بتواند محکم به آن گیر کند، ایمپلنت از روز اول تکان نمی‌خورد. این اساسی‌ترین شرط کاشت فوری است.
  • بیمارانی که همه دندان‌هایشان کشیده می‌شود و برایشان درمان کل دهان برنامه‌ریزی شدهانجام کشیدن دندان و ایمپلنت در یک جلسه می‌تواند در درمان کل دهان جراحی دوم و ماه‌ها انتظار با دندان مصنوعی را حذف کند. اگر گیر از استخوان عمیق فک گرفته شود، وضعیت تک‌تک حفره‌ها کمتر تعیین‌کننده است.
  • کسانی که التهاب محدود و قابل پاک‌سازی دارندالتهاب محدود در نوک ریشه یا در لثه، با پاک‌سازی دقیق، ممکن است مانع ایمپلنت همان روز نشود. در ناحیه جلو نتایج در حفره‌های ملتهب نزدیک به حفره‌های بدون التهاب به دست آمده است.

چه زمانی مناسب نیست

  • کسانی که عفونت حاد و در حال گسترش دارندآبسه فعالی که با نشانه‌هایی مثل تورم صورت، تب و ترشح چرک همراه است، ابتدا درمان می‌شود. نتایج خوب مطالعات مربوط به التهاب محدود و قابل پاک‌سازی است.
  • دندان‌های جلویی که دیواره بیرونی استخوانشان از بین رفتهاگر دیواره بیرونی نباشد یا بسیار نازک باشد، در ناحیه جلو خطر عقب رفتن لثه به‌طور محسوسی بیشتر می‌شود. در این حالت چند هفته انتظار و شکل دادن هم‌زمان به استخوان از نظر زیبایی پیش‌بینی‌پذیرتر است.
  • حفره‌های پهنی که ایمپلنت نمی‌تواند در آن‌ها گیر محکمی پیدا کنداگر آن سوی نوک ریشه استخوانی نباشد یا حفره نسبت به ایمپلنت بسیار پهن باشد، ایمپلنت از روز اول تکان می‌خورد. شانس جوش خوردن ایمپلنتی که تکان می‌خورد با استخوان کم می‌شود.
  • کسانی که لثه نازک و خط لبخند بالا دارنددر بیمارانی که هنگام خندیدن لثه‌شان دیده می‌شود و لثه نازکی دارند، حتی یک میلی‌متر عقب رفتن لثه هم پیداست. خطر برای این بیماران باید جداگانه گفت‌وگو شود.

ایمپلنت در روز کشیدن دندان چگونه انجام می‌شود

ترتیب زیر روند کلی را برای یک یا چند دندان نشان می‌دهد. در برنامه‌های کل دهان همین گام‌ها برای کل فک با هم پیش می‌روند.

  1. 1

    ارزیابی اولیه با سی‌تی اسکن

    استخوانِ آن سوی نوک ریشه، ضخامت دیواره بیرونی و فاصله از عصب و سینوس اندازه‌گیری می‌شود. این تصویر درباره ممکن بودن یا نبودن ایمپلنت همان روز تصور اولیه‌ای می‌دهد و برای هر دو سناریو آمادگی ایجاد می‌شود.

  2. 2

    کشیدن دندان با حفظ دیواره‌ها

    تلاش می‌شود دندان بدون شکستن دیواره‌های حفره بیرون آورده شود؛ در صورت لزوم ریشه‌ها جدا و یکی‌یکی برداشته می‌شوند. شکستن یکی از دیواره‌ها ممکن است تصمیم ایمپلنت همان روز را تغییر دهد.

  3. 3

    پاک‌سازی و بررسی حفره

    بافت ملتهب درون حفره تراشیده و ناحیه شسته می‌شود. دندان‌پزشک دیواره‌ها را لمس و بررسی می‌کند؛ سر جا بودن دیواره بیرونی در همین گام روشن می‌شود.

  4. 4

    آماده کردن جایگاه ایمپلنت در آن سوی حفره

    جایگاه ایمپلنت نه در وسط حفره، بلکه بر اساس استخوانی که ایمپلنت محکم به آن گیر می‌کند باز می‌شود. در دندان‌های جلو ایمپلنت معمولاً نزدیک به سمت کامی حفره گذاشته می‌شود و میان آن و دیواره بیرونی فاصله‌ای باقی گذاشته می‌شود.

  5. 5

    سنجش گیر و تصمیم

    هنگام کاشت ایمپلنت میزان محکمی آن ارزیابی می‌شود. اگر گیر کافی باشد کار ادامه پیدا می‌کند؛ اگر نه، ایمپلنت گذاشته نمی‌شود و ناحیه برای التیام رها می‌شود. این شکست نیست، بخشی از برنامه است.

  6. 6

    پر کردن فاصله و بستن لثه

    فاصله میان ایمپلنت و دیواره در صورت لزوم با پیوند استخوان پر می‌شود و اگر لازم باشد بافت نرم اضافه می‌شود. لثه بسته می‌شود یا روی ایمپلنت هیلینگ اباتمنت گذاشته می‌شود.

  7. 7

    تصمیم نصب دندان

    بسته به گیر ایمپلنت، ممکن است همان روز رویش دندان نصب شود یا منتظر جوش خوردن آن با استخوان بمانند. حتی اگر دندان فوراً نصب شود، در هفته‌های اول آن ناحیه از لقمه‌های سفت محافظت می‌شود.

زمان‌بندی‌هایی که به‌جای همان روز مطرح می‌شوند

پس از کشیدن دندان سه زمان‌بندی برای ایمپلنت وجود دارد. اینکه کدام کی انتخاب می‌شود به‌تفصیل در صفحه «پس از کشیدن دندان چقدر باید صبر کرد» توضیح داده شده؛ این‌جا به‌اختصار مقایسه می‌کنیم.

01

کاشت پس از چند هفته

لثه بسته می‌شود، التهاب فروکش می‌کند و استخوان هنوز تا حد زیادی سر جایش است. در دو مطالعه‌ای که در ناحیه جلو با این زمان‌بندی انجام شد، عقب رفتن لثه بیش از یک میلی‌متر دیده نشد؛ وقتی دیواره بیرونی با افزودن استخوان شکل داده شود، در بیش از ۹۰٪ موارد در تصویر دیده می‌شود.

02

کاشت ماه‌ها بعد، در استخوان التیام‌یافته

زمان‌بندی‌ای که ماندگاری‌اش در فراتحلیل بالاتر از کاشت همان روز به دست آمده است. بهای آن تحلیل استخوان است: در شش ماه ممکن است حدود یک‌سوم تا بیش از نیمی از بُعد افقی از دست برود؛ این هم ممکن است بعداً افزودن استخوان را لازم کند.

03

حفظ حفره کشیدن دندان و سپس ایمپلنت

دندان کشیده می‌شود، در حفره پیوند استخوان گذاشته می‌شود و ایمپلنت ماه‌ها بعد کاشته می‌شود. هدفش حفظ حجم استخوان است، اما یعنی دو جراحی جداگانه و انتظاری طولانی.

04

در کل دهان: کشیدن دندان، ایمپلنت و دندان‌های نهایی در ۳ روز

در بیمارانی که همه دندان‌هایشان کشیده می‌شود، راهی که ما دنبال می‌کنیم این است که کشیدن دندان و ایمپلنت در یک جلسه انجام شود و دندان‌های ثابت در ۳ روز، یعنی ۷۲ ساعت، نصب شوند. ایمپلنت‌ها طوری برنامه‌ریزی می‌شوند که گیر خود را از استخوان عمیق و سخت فک بگیرند؛ دندان‌هایی که روز سوم نصب می‌شوند دندان‌های نهایی‌اند.

خطرهای برجسته در ایمپلنت همان روز

موارد زیر مشکلاتی‌اند که در کاشت فوری، در مقایسه با ایمپلنت‌هایی که در استخوان التیام‌یافته گذاشته می‌شوند، بیشتر یا آشکارترند.

از دست رفتن زودهنگام ایمپلنت

در فراتحلیل تفاوت ماندگاری حدود سه درصد است: ۹۵٫۲۱٪ در برابر ۹۸٫۳۸٪. فراتحلیل علت تفاوت را تفکیک نمی‌کند؛ نویسندگان فقط توصیه می‌کنند کاشت فوری با احتیاط انجام شود.

عقب رفتن لثه در دندان جلو

در ایمپلنت‌های تک‌دندانی که در روز کشیدن دندان گذاشته می‌شوند، عقب رفتن بیش از یک میلی‌متر در مطالعات بین ۹٪ و ۴۱٪ است و میانه آن ۲۶٪. لثه‌ای که عقب رفته ممکن است سایه فلزی یا خاکستری ایمپلنت را نشان دهد.

تحلیل دیواره بیرونی استخوان

حتی در کاشت‌های فوری که با پیوند استخوان پشتیبانی شده‌اند، در دو مطالعه دیواره بیرونی در ۳۶٪ و ۵۷٪ نواحی در تصویر دیده نمی‌شود. از دست رفتن دیواره با عقب رفتن لثه همراه است.

ادامه یافتن عفونت

اگر حفره ملتهب به اندازه کافی پاک‌سازی نشود، عفونت ممکن است اطراف ایمپلنت ادامه پیدا کند. در مطالعاتی که نتیجه خوب داده‌اند، حفره با دقت تراشیده و شسته شده است.

خطای موقعیت

حفره کشیدن دندان تمایل دارد مته را به سمت خودش بکشد. اگر ایمپلنت رد حفره را دنبال کند، ممکن است بیش از حد بیرون یا با زاویه نادرست گذاشته شود؛ این هم زیبایی را و هم دندانی را که رویش ساخته می‌شود دچار مشکل می‌کند.

هفته‌های پس از کشیدن دندان و ایمپلنت

بهبودی را می‌توان مثل گذراندن هم‌زمان کشیدن دندان و جراحی ایمپلنت در نظر گرفت؛ یک دوره بهبودی به‌جای دو دوره جداگانه.

  1. روز اول

    خونریزی به شکل تراوش و درد خفیف قابل انتظار است. فشار دادن گاز استریل روی ناحیه، کمپرس سرد و پرهیز از شست‌وشوی محکم دهان در روز اول، قواعد اصلی مراقبت پس از کشیدن دندان‌اند.

  2. سه روز اول

    تورم معمولاً در این دوره به بیشترین حد خود می‌رسد و سپس کم می‌شود. شست‌وشوی آرام با آب‌نمک ولرم و غذای نرم توصیه می‌شود؛ سیگار بهبودی را مختل می‌کند.

  3. هفته‌های اول

    لثه اطراف ایمپلنت بسته می‌شود. حتی اگر رویش دندان نصب شده باشد، با آن ناحیه لقمه سفت گاز زده نمی‌شود؛ جوش خوردن ادامه دارد.

  4. ماه‌های اول

    جوش خوردن ایمپلنت با استخوان کامل می‌شود. در ناحیه جلو، تثبیت سطح لثه در چند سال اول پیگیری می‌شود؛ عقب رفتن لثه در مطالعات در همین دوره اندازه‌گیری شده است.

در این موارد صبر نکنید

  • اگر در نفس کشیدن، حرف زدن یا بلعیدن مشکل دارید. تورم بسیار بزرگ داخل دهان، تورم یا درد چشم، مشکل ناگهانی بینایی و دشواری در باز کردن دهان هم در همین گروه‌اند. با ۱۱۲ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین اورژانس بروید.
  • اگر تورم پس از روز سوم بیشتر می‌شود یا تب دارید. انتظار می‌رود تورم پس از روزهای اول کم شود. تورمی که بیشتر می‌شود، تب یا ترشح چرک به عفونت اشاره دارد؛ همان روز با دندان‌پزشک تماس بگیرید.
  • اگر ایمپلنت یا دندان روی آن تکان می‌خورد. ایمپلنتی که در دوره جوش خوردن تکان می‌خورد ممکن است گیر نکرده باشد. زود خبر دادن برای برداشتن بار از روی آن زمان می‌خرد.
  • اگر خونریزی با فشار بند نمی‌آید. خونریزی شدیدی که با وجود فشار گاز استریل ادامه پیدا می‌کند باید ارزیابی شود؛ به‌ویژه اگر داروی رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنید.
  • اگر در دندان جلو لثه عقب می‌رود یا سایه ایمپلنت دیده می‌شود. برای عقب رفتنی که زود دیده شود، گزینه‌هایی مثل افزودن بافت نرم را می‌توان مطرح کرد. صبر کردن گزینه‌ها را محدود می‌کند.

چه چیزهایی هزینه ایمپلنت همان روز را تعیین می‌کند

در این‌جا عددی پیدا نمی‌کنید. در کاشت فوری، اقلامی که پیشنهاد را تغییر می‌دهند این‌ها هستند:

پیوند استخوان و افزودن بافت نرم
اینکه فاصله میان ایمپلنت و دیواره با پیوند استخوان پر شود یا نه و اینکه پیوند بافت نرم لازم باشد یا نه، هزینه را تغییر می‌دهد. بخشی از این تصمیم فقط حین کشیدن دندان گرفته می‌شود.
احتمال تغییر برنامه در روز کشیدن دندان
اگر گیر ناکافی از کار درآید، ممکن است ایمپلنت گذاشته نشود. از پیش بپرسید در این حالت پرداخت چگونه تنظیم می‌شود.
نصب یا عدم نصب دندان در همان روز
نصب فوری دندان کار لابراتواری و نوبت اضافه می‌خواهد؛ اگر صبر شود، یک راه‌حل میان‌دوره‌ای در میان می‌آید.
تعداد ایمپلنت و برنامه کل دهان
میان تک‌دندان و کل فک، بخش بزرگ هزینه را تعداد ایمپلنت و دندانی که رویش ساخته می‌شود تعیین می‌کند.

پرسش‌های رایج درباره ایمپلنت در روز کشیدن دندان

آیا می‌توان بلافاصله پس از کشیدن دندان ایمپلنت گذاشت؟

بله، در شرایط مناسب. شرط‌ها: دیواره‌های حفره کشیدن دندان تا حد زیادی سالم باشد، التهاب قابل پاک‌سازی باشد و ایمپلنت بتواند از استخوانِ آن سوی حفره گیر محکمی پیدا کند. تصمیم نهایی را بیشتر وقت‌ها تصویری می‌گیرد که حین کشیدن دندان دیده می‌شود.

آیا می‌توان همان روز به‌جای دندان ملتهب ایمپلنت گذاشت؟

در التهاب محدود و قابل پاک‌سازی ممکن است. در فراتحلیلی که در ناحیه جلو انجام شد، ماندگاری در حفره‌های ملتهب ۹۷٫۶٪ و در حفره‌های بدون التهاب ۹۸٫۴٪ به دست آمده است. پیش‌شرط، پاک‌سازی دقیق حفره است. در آبسه فعالی که با تورم صورت و تب همراه است اما ابتدا عفونت درمان می‌شود.

آیا ایمپلنتی که همان روز گذاشته می‌شود راحت‌تر می‌افتد؟

کمی بیشتر از دست می‌رود. در فراتحلیلی که ۳۰ مطالعه را ترکیب کرده، ماندگاری در ایمپلنت‌هایی که همان روز گذاشته شده‌اند ۹۵٫۲۱٪ و در آن‌هایی که در استخوان التیام‌یافته کاشته شده‌اند ۹۸٫۳۸٪ است. در تحلیل استخوان اما تفاوتی یافت نشده است. به همین دلیل نویسندگان توصیه می‌کنند کاشت فوری با احتیاط و در بیمار انتخاب‌شده انجام شود.

آیا ایمپلنت همان روز از تحلیل استخوان جلوگیری می‌کند؟

کاملاً نه. حتی اگر ایمپلنت گذاشته شود، دیواره بیرونی حفره ممکن است به تحلیل رفتن ادامه دهد؛ در دو مطالعه، در ۳۶٪ و ۵۷٪ نواحی‌ای که پیوند استخوان گرفته بودند دیواره بیرونی در تصویر دیده نشد. دستاورد بیشتر در زمان و تعداد جراحی‌هاست.

اگر برای دندان جلویم ایمپلنت همان روز بگذارم، لثه‌ام عقب می‌رود؟

خطر بیشتر است. در مطالعات عقب رفتن بیش از یک میلی‌متر با میانه ۲۶٪ دیده شده است. لثه ضخیم و دیواره بیرونی سالم استخوان خطر را کم می‌کنند. برای یک دندان جلو درست‌تر است تصمیم را با دندان‌پزشک خودتان و با گفت‌وگو درباره همین خطر بگیرید.

آیا برای دندان آسیا ایمپلنت همان روز گذاشته می‌شود؟

در موارد انتخاب‌شده گذاشته می‌شود. در مروری که ۲۰ مطالعه را در بر می‌گیرد، ماندگاری یک‌ساله ۹۶٫۶٪ است. چون حفره دندان آسیا پهن است، استخوانی که ایمپلنت به آن گیر می‌کند و پر کردن فاصله تعیین‌کننده‌ترند.

آیا همان روز رویش دندان نصب می‌شود؟

اگر ایمپلنت به اندازه کافی محکم گیر کرده باشد، می‌شود؛ اگر نه، منتظر جوش خوردن می‌مانند. این تصمیم بر اساس گیر ایمپلنت در روز کشیدن دندان گرفته می‌شود.

همه دندان‌هایم کشیده می‌شود؛ آیا کشیدن دندان و ایمپلنت در یک روز ممکن است؟

در درمان کل دهان این راهی است که زیاد به کار می‌رود. اینکه استخوان کجا و چقدر است در سی‌تی اسکن دیده می‌شود. اگر عکس پانورامیک یا سی‌تی اسکن دارید، می‌توانید آن را از طریق فرم درخواست بفرستید؛ تصویر را دندان‌پزشکی ارزیابی می‌کند که درمان را انجام خواهد داد.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست