روز ۱: تصویربرداری، کاشت و نخستین امتحان دندان‌ها - روز ۲: دندان‌های آزمایشی و رنگ نهایی - روز ۳: تحویل دندان‌های نهایی

نجات دندان یا کشیدن آن

اپکسیفیکاسیون و درمان بازساختی: دندان مرده‌ای که ریشه‌اش کامل نشده چگونه نجات می‌یابد؟

اگر عصب دندانی جوان پیش از کامل شدن ریشه بمیرد، عصب‌کشی کلاسیک ممکن نیست؛ نوک ریشه یا بسته می‌شود یا هدف ادامهٔ رشد آن است

ریشهٔ دندان‌های دائمی پس از رویش در دهان چند سال دیگر بلندتر و ضخیم‌تر می‌شود. اگر در این دوره ضربه یا پوسیدگی عمیق عصب دندان (پالپ) را از بین ببرد، رشد ریشه متوقف می‌شود: ریشه کوتاه، دیواره‌هایش نازک و نوکش گشاد و باز می‌ماند. در چنین دندانی پرکردگی کلاسیک عصب‌کشی از نوک ریشه بیرون می‌زند و نمی‌تواند کانال را کامل ببندد. در ادامه دو راه اصلی را می‌خوانید: اپکسیفیکاسیون که سدی در نوک ریشه می‌گذارد و اندودانتیکس بازساختی که هدفش ادامهٔ رشد ریشه است؛ همچنین اینکه جلسه‌ها چگونه پیش می‌روند، موفقیت با چه معیاری سنجیده می‌شود و پیگیری و تغییر رنگ که خانواده‌ها بیشتر وقت‌ها از آن غافل می‌مانند.

پاسخ کوتاه

اپکسیفیکاسیون بستن نوک باز ریشه با یک سد در دندانی است که عصبش مرده و ریشه‌اش کامل نشده است؛ امروزه این سد بیشتر با سیمانی زیست‌سازگار به نام MTA (مینرال تری‌اکسید اگریگیت) ساخته می‌شود. جایگزین آن اندودانتیکس بازساختی است: کانال ضدعفونی می‌شود، درونش لختهٔ خون ایجاد می‌شود و هدف ضخیم شدن دیواره‌های ریشه است. نرخ موفقیت و ماندن دندان در دهان در این دو روش در مرورها همانند و بالای ۸۵ درصد است؛ رشد ریشه را اما درمان بازساختی بیشتر پشتیبانی می‌کند. تصمیم را معاینه، عکس رادیولوژی و وضعیت دندان تعیین می‌کنند.

برای چه کسی
دندان دائمی که عصبش مرده و ریشه و نوک ریشه‌اش کامل نشده
دو راه
اپکسیفیکاسیون با MTA یا اندودانتیکس بازساختی
موفقیت
در دو روش همانند، در مرورها بالای ۸۵ درصد
پیگیری
AAE: معاینه در ماه‌های ۶، ۱۲ و ۲۴، سپس سالی یک بار

مشکل دندانی که ریشه‌اش کامل نشده چیست

وقتی دندانی دائمی در دهان پیدا می‌شود، ریشه‌اش هنوز کامل نشده است. بلند شدن ریشه، ضخیم شدن دیواره‌ها و تنگ شدن نوک آن در سال‌های بعد به لطف عصب زندهٔ دندان ادامه می‌یابد. اگر در این دوره ضربه‌ای به دندان جلو یا پوسیدگی عمیقی در دندان آسیا عصب را از بین ببرد، این رشد متوقف می‌شود. ریشه‌ای با نوک گشاد و باز، دیواره‌های نازک و طول کوتاه بر جا می‌ماند. ممکن است دندان در دهان سالم به نظر برسد؛ مشکل بیشتر وقت‌ها در عکس رادیولوژی، در تغییر رنگ یا در دهانهٔ ترشحی که روی لثه پیدا می‌شود (فیستول) دیده می‌شود.

در دندانی که عصبش زنده اما آسیب‌دیده است هدف فرق می‌کند: حفظ بخش زندهٔ عصب و فراهم کردن رشد طبیعی ریشه. به این اپکسوژنز می‌گویند. اپکسیفیکاسیون و درمان بازساختی اما برای دندان‌هایی‌اند که عصبشان دیگر زنده نیست، یعنی نکروز پیدا کرده‌اند. اینکه در کدام وضعیت هستید را پزشک با آزمون‌های حساسیت، عکس رادیولوژی و نشانه‌ها تعیین می‌کند.

اپکسیفیکاسیون کلاسیک سال‌ها با گذاشتن کلسیم هیدروکسید در کانال، تعویض آن در طول ماه‌ها و انتظار برای تشکیل بافت سخت در نوک ریشه انجام می‌شد. گمان می‌رود این روش بهایی دارد: در یک پژوهش آزمایشگاهی منتشرشده در Dental Traumatology، مقاومت شکست عاجی که روی دندان‌های گوسفند مدت طولانی با کلسیم هیدروکسید در تماس بود، با گذشت زمان آشکارا کم شد و در حدود یک سال به نصف رسید. این پژوهشی روی دندان حیوان است، اما با شکستگی‌هایی که در ریشه‌های با دیوارهٔ نازک زیاد گزارش می‌شوند همخوان است.

به همین دلیل امروزه اپکسیفیکاسیون بیشتر با MTA انجام می‌شود. پس از تمیز کردن کانال و دارو گذاشتن کوتاه‌مدت، توپی چندمیلی‌متری از MTA در نوک ریشه گذاشته می‌شود و روی آن پرکردگی کانال و ترمیم دندان انجام می‌شود. در یک مرور کلی سال ۲۰۲۴ که ۳۱ مرور نظام‌مند را با هم ارزیابی کرده، دیده شد MTA نسبت به کلسیم هیدروکسید سد نوک ریشه را سریع‌تر می‌سازد، اما نرخ موفقیت کلی همانند است. همین مرور کلی یادآوری می‌کند که با MTA ممکن است در دندان تغییر رنگ دیده شود.

اندودانتیکس بازساختی (که به آن ری‌واسکولاریزاسیون یا ری‌ویتالیزاسیون هم می‌گویند) با منطق دیگری کار می‌کند. بنا بر توصیه‌های بالینی انجمن اندودانتیست‌های آمریکا (AAE)، در جلسهٔ اول کانال با ضدعفونی‌کننده‌ای کم‌غلظت به‌آرامی شسته می‌شود و درونش کلسیم هیدروکسید یا خمیر آنتی‌بیوتیکی کم‌غلظت گذاشته می‌شود. در جلسهٔ دوم ۱–۴ هفته بعد، فراتر از نوک ریشه با ابزاری باریک به‌آرامی تحریک می‌شود تا کانال از خون پر شود و روی لختهٔ پدیدآمده MTA یا سیمان بیوسرامیک دیگری گذاشته و دندان بسته می‌شود. AAE می‌نویسد به جای لختهٔ خون می‌توان فراورده‌هایی مانند PRP یا PRF را که از خون خود بیمار تهیه می‌شوند هم به کار برد.

پاسخ به این پرسش که کدام روش بهتر است ظرافت‌هایی دارد. در یک مرور چتری سال ۲۰۲۵ که ۱۲ مرور نظام‌مندِ مقایسه‌کنندهٔ این دو درمان را بررسی کرده، نرخ موفقیت و ماندن دندان در دهان در هر دو روش در همهٔ حوزه‌ها بالای ۸۵ درصد و همانند یافت شد؛ درمان بازساختی از نظر ضخیم شدن دیواره‌های ریشه و بلند شدن ریشه برتر بود. اما نویسندگان تأکید می‌کنند که شواهد ضعیف است و بیشتر مرورها کیفیت پایین یا به‌طور بحرانی پایین داشته‌اند. فراتحلیل دیگری در سال ۲۰۲۲ پیشنهاد می‌کند که در دندان‌هایی که رشد ریشه بسیار ناکافی است و عاج بسیار نازک مانده، درمان بازساختی ترجیح داده شود.

درمان بازساختی برای هر دندانی مناسب نیست. معیارهای AAE برای انتخاب بیمار این‌هاست: دندانی که عصبش مرده و نوک ریشه‌اش باز است، لازم نبودن پین (پست) در کانال برای ترمیم نهایی، همکاری بیمار و خانواده در پیگیری و نداشتن حساسیت به داروها و آنتی‌بیوتیک‌هایی که به کار می‌روند. AAE همچنین توصیه می‌کند از پیش به بیمار گفته شود که ممکن است پاسخی به درمان گرفته نشود، در تاج و ریشه تغییر رنگ، درد یا عفونت پدید آید و گزینه‌های جایگزین اپکسیفیکاسیون با MTA، درمان نکردن یا، اگر دندان نجات‌یافتنی نباشد، کشیدن است.

موفقیت با یک معیار واحد سنجیده نمی‌شود. AAE در درمان بازساختی سه هدف تعریف می‌کند: هدف اصلی برطرف شدن نشانه‌ها و دیده شدن بهبود در استخوان؛ هدف دوم ضخیم شدن دیواره‌های ریشه یا بلند شدن ریشه، که نتیجه‌ای مطلوب اما شاید نه ضروری است؛ هدف سوم پاسخ دادن دندان به آزمون زنده بودن. یعنی حتی اگر در عکس رادیولوژی ریشه بلند نشود، اگر دندان بدون درد، بدون التهاب و با استخوان بهبودیافته در دهان بماند، درمان به هدف اصلی خود رسیده به شمار می‌آید.

برای کدام دندان دربارهٔ کدام راه صحبت می‌شود

فهرست اول وضعیت‌هایی است که اپکسیفیکاسیون یا درمان بازساختی در آن‌ها مطرح می‌شود. فهرست دوم وضعیت‌هایی است که این درمان‌ها ممکن است مناسب نباشند یا راه دیگری برجسته شود. تصمیم با معاینهٔ دندان‌پزشک شما یا متخصص درمان ریشه (اندودانتیست) گرفته می‌شود.

چه زمانی مناسب است

  • دندانی جوان که پس از ضربه یا پوسیدگی عصبش مرده و نوک ریشه‌اش باز استاین وضعیت پایه‌ای است که هر دو درمان برایش تجویز می‌شوند. میزان رشد ریشه، ضخامت دیواره و وضعیت عفونت انتخاب میان دو راه را تعیین می‌کنند.
  • دندانی که ریشه‌اش بسیار کوتاه و دیواره‌هایش بسیار نازک استبنا بر فراتحلیل ۲۰۲۲، اگر رشد ریشه بسیار ناکافی باشد، درمان بازساختی برجسته می‌شود؛ هدف ضخیم شدن دیواره‌ها و قوی‌تر شدن دندان در برابر شکستن است.
  • دندانی که ریشه‌اش تا حد زیادی رشد کرده اما نوکش کاملاً بسته نشدهدر این حالت اپکسیفیکاسیون با MTA ممکن است راه کوتاه‌تری باشد؛ مرور چتری هم شواهد ضعیفی گزارش می‌کند که موفقیت بالینی و رادیولوژیک در روش توپی نوک ریشه ممکن است کمی بیشتر باشد. اگر طول ریشه کافی باشد، رشد اضافه‌ای که درمان بازساختی به دست می‌دهد محدود می‌ماند.
  • بیمار و خانواده‌ای که بتوانند به‌طور منظم برای پیگیری بیایندAAE بیمار و خانوادهٔ همکار را در میان معیارهای انتخاب بیمار می‌شمارد. دو جلسه و دست‌کم دو سال معاینهٔ منظم لازم است.

چه زمانی مناسب نیست

  • اگر برای ترمیم نهایی پین (پست) در کانال لازم خواهد بودAAE در درمان بازساختی شرط می‌گذارد که فضای کانال برای پست به کار نرود. اگر بخش بزرگی از تاج از دست رفته باشد، دربارهٔ اپکسیفیکاسیون یا برنامهٔ دیگری صحبت می‌شود.
  • اگر به آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهایی که به کار می‌روند حساسیت هستAAE این وضعیت را در انتخاب بیمار مانع می‌داند. همهٔ حساسیت‌هایی را که می‌شناسید به پزشک خود بگویید.
  • شکستگی ریشه، تحلیل پیشرفتهٔ ریشه یا دندانی که بیش از آن تخریب شده که نجات یابدAAE اگر دندان نجات‌یافتنی نباشد، کشیدن را در میان گزینه‌های جایگزین می‌شمارد. اینکه جای چنین دندانی در آینده چگونه پر شود را جداگانه با پزشک خود در میان بگذارید.
  • اگر تورمی در صورت که گسترش می‌یابد، تب یا دشواری در بلعیدن یا نفس کشیدن هستاین درمان برنامه‌ریزی‌شدهٔ ریشه نیست، وضعیت عفونی اورژانسی است. NHS اگر در نفس کشیدن، حرف زدن یا بلعیدن دشواری، تورم گسترده در داخل دهان، دشواری در باز کردن دهان، تورم یا درد در چشم یا مشکل ناگهانی بینایی باشد، اورژانس را لازم می‌داند. در ترکیه با ۱۱۲ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین اورژانس بروید.

درمان جلسه‌به‌جلسه چگونه پیش می‌رود

روند زیر مرحله‌های معمول توصیه‌های AAE برای درمان بازساختی و اپکسیفیکاسیون با MTA را شرح می‌دهد. جزئیات بسته به دندان و پزشک فرق می‌کند.

  1. 1

    تشخیص

    پزشک زنده بودن دندان را با آزمون‌ها و میزان رشد ریشه و التهاب نوک ریشه را با عکس رادیولوژی ارزیابی می‌کند. AAE در درمان بازساختی توموگرافی سه‌بعدی (CBCT) را ابزاری می‌داند که برای ارزیابی اول و پیگیری به‌شدت توصیه می‌شود.

  2. 2

    آگاه‌سازی و رضایت

    بنا بر AAE، باید به بیمار و خانواده گفته شود که دو جلسه یا بیشتر لازم است، داروی ضدمیکروبی به کار می‌رود، پیامدهای منفی احتمالی مانند تغییر رنگ، پاسخ نگرفتن از درمان، درد و عفونت وجود دارد و گزینه‌های جایگزین چیست.

  3. 3

    جلسهٔ اول: تمیز کردن و دارو گذاشتن

    دندان بی‌حس می‌شود و با پوششی لاستیکی (رابردم) جدا می‌شود. کانال با هیپوکلریت سدیم کم‌غلظت به‌فراوانی و به‌آرامی شسته و خشک می‌شود و درونش کلسیم هیدروکسید یا خمیر سه‌آنتی‌بیوتیکی کم‌غلظت گذاشته می‌شود. دندان با پرکردگی موقت بسته می‌شود.

  4. 4

    جلسهٔ دوم (۱–۴ هفته بعد)

    اگر نشانه‌ها برطرف شده باشند، کانال دوباره شسته می‌شود. در درمان بازساختی فراتر از نوک ریشه به‌آرامی تحریک می‌شود تا کانال از خون پر شود و روی لخته MTA یا سیمان بیوسرامیک گذاشته می‌شود. در اپکسیفیکاسیون اما توپی MTA در نوک ریشه گذاشته می‌شود. اگر نشانه‌های عفونت ادامه داشته باشد، AAE توصیه می‌کند دارو گذاشتن طولانی‌تر یا عوض شود.

  5. 5

    بستن دندان

    روی لایهٔ سیمان پرکردگی دائمی انجام می‌شود. AAE توصیه می‌کند در دندان‌های جلو برای کم کردن تغییر رنگ از موادی استفاده شود که رنگ ایجاد نمی‌کنند.

  6. 6

    پیگیری

    AAE معاینهٔ بالینی و رادیولوژیک در ماه‌های ۶، ۱۲ و ۲۴ و پس از دو سال اول معاینهٔ سالانه را توصیه می‌کند. در درمان بازساختی، پسرفت التهاب نوک ریشه بیشتر ظرف ۶ تا ۱۲ ماه و ضخیم شدن دیواره‌های ریشه بیشتر ظرف ۱۲–۲۴ ماه دیده می‌شود.

گزینه‌ها کنار هم

گزینه‌هایی که AAE توصیه می‌کند برای بیمار توضیح داده شوند و راه‌های دیگری که در عمل از آن‌ها صحبت می‌شود این‌هاست.

01

اپکسیفیکاسیون با MTA

توپی MTA در نوک ریشه گذاشته می‌شود و روی آن پرکردگی کانال و ترمیم انجام می‌شود. تعداد جلسه‌ها کم و نتیجه قابل‌پیش‌بینی است؛ اما انتظار بلند یا ضخیم شدن ریشه نمی‌رود.

02

اپکسیفیکاسیون کلاسیک با کلسیم هیدروکسید

با تعویض‌های مکرر دارو که ماه‌ها طول می‌کشد، انتظار تشکیل بافت سخت در نوک ریشه می‌رود. در مرور کلی که ۳۱ مرور را بررسی کرده، موفقیت کلی آن همانند MTA یافت شد و در فراتحلیل ۲۰۲۲ MTA موفق‌تر بود؛ سد کندتر شکل می‌گیرد و گمان می‌رود استفادهٔ طولانی عاج را ضعیف کند.

03

اندودانتیکس بازساختی

از نظر ضخیم شدن دیواره‌های ریشه و بلند شدن ریشه برتری دارد؛ نرخ موفقیت و ماندن دندان در دهان همانند اپکسیفیکاسیون است. احتمال تغییر رنگ و پاسخ نگرفتن باید از پیش گفته شود.

04

درمان نکردن و پیگیری

AAE آن را در میان گزینه‌های جایگزین می‌شمارد. اما در دندانی که عصبش مرده التهاب ممکن است ادامه یابد؛ این گزینه تنها با پیگیری نزدیک پزشک معنا دارد.

05

کشیدن

اگر دندان نجات‌یافتنی نباشد، آخرین گزینه است. در بیمار جوان اینکه جای دندان چگونه و کی پر شود برنامه‌ریزی جداگانه‌ای می‌خواهد؛ این تصمیم به اندازهٔ خود دندان، رشد فک را هم به حساب می‌آورد.

خطرها و اشتباه‌های رایج

موارد زیر پیامدهای منفی شناخته‌شدهٔ این درمان‌ها و تصمیم‌های نادرستی‌اند که خانواده‌ها زیاد می‌گیرند.

تغییر رنگ دندان

AAE می‌نویسد خمیر سه‌آنتی‌بیوتیکی و MTA با تغییر رنگ دندان مرتبط‌اند. در دندان جلو این موضوع زیبایی مهمی است؛ از پزشک خود بپرسید که از گزینه‌هایی که رنگ ایجاد نمی‌کنند استفاده می‌شود یا نه.

پاسخ نگرفتن از درمان

AAE پاسخ نگرفتن از درمان بازساختی را در میان پیامدهای احتمالی می‌شمارد. در این حالت می‌توان روی دندان اپکسیفیکاسیون انجام داد؛ یعنی امتحان شدن درمان بازساختی راه دیگر را نمی‌بندد.

شکستن ریشهٔ با دیوارهٔ نازک

ریشه‌ای که رشدش متوقف شده نازک می‌ماند و مستعد شکستن است. درمان این ضعف را به‌طور کامل برطرف نمی‌کند؛ استفاده از محافظ دهان در ورزش‌های برخوردی و گاز نگرفتن اجسام سخت از دندان محافظت می‌کند.

نرفتن به نوبت‌های پیگیری

دیده شدن بهبود و رشد ریشه ممکن است یک تا دو سال طول بکشد. نرفتن به معاینه به این دلیل که دردی نیست، ممکن است باعث شود التهابی که بی‌صدا پیش می‌رود یا تحلیل ریشه دیر دیده شود.

مدت طولانی بی‌درمان گذاشتن دندان از سر دودلی

در دندانی که عصبش مرده، التهاب در نوک ریشه به استخوان گسترش می‌یابد. هرچه درمان عقب بیفتد، تحلیل استخوان و شانس نجات دندان ممکن است تغییر کند؛ تا تصمیم گرفته شود، دندان را زیر نظر پزشک نگه دارید.

ماه‌های پس از درمان

در این درمان‌ها بهبود نه با روز، بلکه با ماه سنجیده می‌شود. روند زیر سیر معمولی است که AAE شرح می‌دهد.

  1. میان جلسه‌ها (۱–۴ هفته)

    AAE می‌نویسد درد، تورم یا دهانهٔ ترشحی روی لثه (فیستول) بیشتر وقت‌ها میان جلسهٔ اول و دوم برطرف می‌شود. اگر پرکردگی موقت افتاد، بی‌درنگ به پزشک خبر دهید.

  2. ۶–۱۲ ماه

    پسرفت التهاب نوک ریشه در عکس رادیولوژی بیشتر در این دوره دیده می‌شود.

  3. ۱۲–۲۴ ماه

    در درمان بازساختی ضخیم شدن دیواره‌های ریشه بیشتر در این دوره و پیش از افزایش آشکار طول ریشه دیده می‌شود.

  4. پس از سال دوم

    AAE معاینهٔ سالانه را توصیه می‌کند. پاسخ دوبارهٔ دندان به آزمون زنده بودن ممکن است، اما همیشه نتیجه‌ای قابل‌انتظار نیست.

در این موارد صبر نکنید

  • تورمی در صورت که گسترش می‌یابد، تب، دشواری در بلعیدن یا نفس کشیدن. دشواری در حرف زدن، تورم گسترده در داخل دهان، ناتوانی در باز کردن دهان، تورم در چشم یا مشکل ناگهانی بینایی هم همین نشانه‌های اورژانسی‌اند. بی‌آنکه صبر کنید با ۱۱۲ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین اورژانس بروید.
  • اگر روی لثه دوباره تاول، ترشح یا تورم پیدا شده. ممکن است عفونت ادامه داشته باشد؛ در همان هفته به پزشک خود مراجعه کنید.
  • اگر پرکردگی موقت افتاده یا در دندان شکستگی تازه‌ای دیده‌اید. ممکن است کانال در برابر محیط دهان باز بماند؛ در زمانی کوتاه نزد پزشک بروید.
  • اگر رنگ دندان آشکارا تیره شده. تغییر رنگ ممکن است پیامد شناخته‌شدهٔ درمان باشد؛ دربارهٔ گزینه‌های رفع آن با پزشک خود صحبت کنید.

چه چیزی هزینه را تعیین می‌کند

اینجا رقمی نمی‌دهیم؛ دامنهٔ این درمان‌ها بسته به دندان و روند بهبود فرق می‌کند. عوامل اصلی تعیین‌کنندهٔ دامنه:

روش انتخاب‌شده
اپکسیفیکاسیون کلاسیک با کلسیم هیدروکسید جلسه‌های زیاد، و اپکسیفیکاسیون با MTA و درمان بازساختی معمولاً دو جلسه لازم دارند.
تصویربرداری
ارزیابی و پیگیری با توموگرافی دامنه را تغییر می‌دهد.
مدت پیگیری
دست‌کم دو سال معاینه و عکس رادیولوژی منظم لازم است.
کارهای اضافه
رفع تغییر رنگ، ترمیم شکستگی یا، اگر از درمان پاسخ گرفته نشود، روش دوم کارهای جداگانه‌ای‌اند.

پرسش‌های رایج

اپکسیفیکاسیون چیست؟

بستن نوک باز ریشه با یک سد در دندانی که عصبش مرده و ریشه‌اش کامل نشده است. امروزه این سد بیشتر با MTA ساخته می‌شود؛ به این ترتیب کانال را می‌توان با اطمینان پر کرد.

تفاوت اپکسیفیکاسیون با عصب‌کشی چیست؟

در دندانی که ریشه‌اش کامل شده، نوک ریشه تنگ است و پرکردگی کانال همان‌جا می‌ایستد. در دندانی که ریشه‌اش کامل نشده، نوک گشاد و باز است؛ نخست باید سدی ساخت یا رشد ریشه را فراهم کرد. اپکسیفیکاسیون این قدم اول را انجام می‌دهد و سپس کانال پر می‌شود.

اندودانتیکس بازساختی چیست و آیا از اپکسیفیکاسیون بهتر است؟

درمانی است که در آن پس از ضدعفونی کانال، درونش لختهٔ خون ایجاد می‌شود و هدف ضخیم شدن دیواره‌های ریشه و بلند شدن ریشه است. در مرورها نرخ موفقیت و ماندن دندان در دهان همانند اپکسیفیکاسیون است و از نظر رشد ریشه درمان بازساختی بهتر است. چون کیفیت شواهد پایین است، انتخاب بر پایهٔ دندان انجام می‌شود.

درمان چند جلسه طول می‌کشد؟

اپکسیفیکاسیون با MTA و درمان بازساختی معمولاً در دو جلسه انجام می‌شوند؛ AAE توصیه می‌کند جلسهٔ دوم ۱–۴ هفته پس از جلسهٔ اول باشد. اپکسیفیکاسیون کلاسیک با کلسیم هیدروکسید اما جلسه‌های فراوانی لازم دارد که ماه‌ها طول می‌کشند.

آیا پس از درمان رنگ دندان تغییر می‌کند؟

ممکن است تغییر کند. AAE می‌نویسد خمیر سه‌آنتی‌بیوتیکی و MTA با تغییر رنگ مرتبط‌اند و توصیه می‌کند در دندان‌های جلو به موادی فکر شود که رنگ ایجاد نمی‌کنند. این را پیش از درمان بپرسید.

آیا دندان دوباره زنده می‌شود و حس پیدا می‌کند؟

گاهی. AAE پاسخ دوبارهٔ دندان به آزمون زنده بودن را هدف سوم تعریف می‌کند؛ یعنی ممکن است، اما نتیجه‌ای نیست که در هر دندانی انتظار برود. هدف اصلی برطرف شدن نشانه‌ها و بهبود استخوان است.

نتیجه را کی می‌فهمیم؟

بنا بر AAE، پسرفت التهاب نوک ریشه بیشتر در ۶–۱۲ ماه و ضخیم شدن دیواره‌های ریشه در ۱۲–۲۴ ماه دیده می‌شود. به همین دلیل دست‌کم دو سال معاینهٔ منظم لازم است.

اگر درمان ناموفق باشد چه می‌شود؟

اگر از درمان بازساختی پاسخ گرفته نشود، می‌توان اپکسیفیکاسیون انجام داد. اگر دندان در وضعیتی باشد که نجات‌یافتنی نیست، دربارهٔ کشیدن و پر کردن جای دندان در زمان مناسب صحبت می‌شود. این تصمیم را دندان‌پزشک شما یا اندودانتیست می‌گیرد.

این درمان را چه کسی انجام می‌دهد؟

دندان‌پزشکان عمومی، متخصصان درمان ریشه (اندودانتیست) و در کودکان دندان‌پزشکان کودکان (پدودانتیست) این درمان‌ها را انجام می‌دهند. چون درمان بازساختی پروتکل ویژه‌ای لازم دارد، درخواست ارجاع به پزشکی باتجربه کار درستی است.

منابع

صفحات مرتبط

گام بعدی

رادیوگرافی خود را بفرستید تا گزینه‌ها را با هم بررسی کنیم.

تصویر سی‌بی‌سی‌تی یا پانورامیک خود را بفرستید. ظرف ۲۴ ساعت می‌نویسیم کدام گزینه برای دندان شما واقع‌بینانه است.

درخواست ارزیابی
درخواست